Α. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΧΟΛΙΑ.
Αγαπητοί μας αναγνώστες και καλοί μας συναγωνιστές, χαίρετε και ενδυναμούσθε εν τή χάριτι του Κυρίου μας Ιησού Χριστού!
Ζούμε καθημερινά μέσα σε μια άκρως δαιμονική επικαιρότητα, μέσα στο σκοτάδι της καταιγίδας του Οικουμενισμού, μέσα στην καθημερινή μας πάλη με τα πάθη και τους δόλιους εχθρούς της Ορθοδοξίας, μέσα στη συνεχιζόμενη εκκλησιαστική τραγωδία και το ναυάγιο εκλεκτών αρχιερατικών προσώπων! Πώς να μην πρωτοσχολιάσουμε με θεία αγανάκτηση τη μέγιστη προδοτική δήλωση του Πατριάρχου των Ιεροσολύμων Θεοφίλου σε Σερβικό περιοδικό, που δημοσιοποιήθηκε πριν λίγες μέρες και που αρνείται τη μοναδικότητα της Ορθοδοξίας; Είπε ο νέος Ιούδας των Αγίων Τόπων, ότι “Το πιο σημαντικό για όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς είναι, το να αποτελούν μέρος!!! (προσέξτε, μέρος!!!) μιας Αγίας, οικουμενικής και Αποστολικής Εκκλησίας”!!! (Λες και υπάρχουν πολλές Άγιες Εκκλησίες και εμείς είμαστε ένα κομματάκι του παζλ). Πού είστε Άγιε Σάββα, Άγιε Θεοδόσιε, άγιοι ασκητές της ερήμου, να τρέξετε να τον καθαιρέσετε ομοθυμαδόν, όπως τότε, που ξεσηκώνατε 10.000 μοναχούς και κάνατε κατάληψη του Ναού της Αναστάσεως απαιτώντας την επιβολή Ορθοδόξου Πατριάρχου; Που είστε, Όσιοι Πατέρες μας, να φωνάξετε ακόμη μια φορά, ότι προτιμούμε να δούμε καμμένα όλα τα Προσκυνήματα, να χύσουμε το αίμα μας, παρά να δεχθούμε αλλοίωση στο Σύμβολο της Πίστεως! Αλλοίμονο, το κλάμα σας άραγε θα φτάσει ποτέ στην κατεχόμενη από κωφάλαλους μοναχούς Αγία Λαύρα της Ιουδαίας; Μακάρι, Άγιοί μας, το ευχόμαστε!!!
Όσιε γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας και πάντες Άγιοι της εκεί ηπείρου, βλέπετε την προδοσία των Αρχιεπισκόπων Αμερικής και Καναδά, βλέπετε τους υβριστές της νοεράς προσευχής, βλέπετε πώς συμπροσεύχονται με την επίσημη αφρόκρεμα της ανωμαλίας, με τα τέρατα του Αντιχρίστου, με τους δαίμονες του σοδομισμού! Παρακαλούμε Άγιοι Πατέρες, βοηθείστε το ποίμνιο του Χριστού να μη παρασυρθεί, να μη χαθεί από τα μιάσματα αυτά της Ορθοδοξίας μας! Ξεπεράσαμε κάθε προηγούμενο βλασφημίας στην ιστορία Κύριε, βλέπουμε ζωντανά τον εχθρό να πανηγυρίζει, να καγχάζει, να κυριαρχεί επί του πλήθους των “πιστών” σου!!! Μη μας αποστραφείς δικαιοκρίτα Χριστέ μας!!! Τα αίματα και τους ιδρώτες των Αγίων σου σπλαγχνίσθητι και προπαντός της Παναχράντου Μητρός σου τα δάκρυα τα πανάγια!
Δος αυτοίς Κύριε το ανταπόδωμα αυτών, δος αυτοίς Κύριε κατά τα έργα αυτών, κράτησε μας ταπεινά και αληθινά πιστούς δούλους σου και συγχώρησον τας αμαρτίας ημών φιλάνθρωπε, δεόμεθα! Αδελφοί, κορυφώθηκε πια η ασέβεια, η ανομία, η αποστασία! “Ο ρυπαρός ρυπαρευθήτω έτι… και ο άγιος αγιασθήτω έτι”!( Αποκ.22,11)
Δεν είναι τώρα καιρός για κόκκινες γραμμές, υπομονές και ανοχές στους προδότες της Πίστεως! Έχουμε ΧΡΕΟΣ πια και μόνο ΧΡΕΟΣ να τους αποστραφούμε εντελώς!!! Δεν συγχωρείται άλλη συγκατάβαση, εξαντλήθηκε κάθε οικονομία και υπομονή! Δεν μπορεί κάποιος να λέγεται μοναχός ή ιερέας και να υπηρετεί αδιάφορα τους Παναιρετικούς, που τόσο απροκάλυπτα υβρίζουν τον Χριστό! Τους δώσαμε εκατό χρόνια και πλέον πολύ θάρρος, τους βλέπουμε να προδίδουν την Εκκλησία αδιάντροπα, με Ιουδαϊκά κηρύγματα οικουμενιστικής “αγάπης”, τι άλλο θα περιμένουμε να δούμε; Όποιος δεν αντιδράσει ή δεν αποδράσει ΤΩΡΑ αγαπητοί, κολάζεται! “Εγερθείτε, αγρυπνείτε, μή καθεύδετε! Ιδού εληλύθασιν οι προδόται εχθροί μου!”, μας φωνάζει πάλι ο Κύριος με αγωνία από τη Γεθσημανή! Δεν είναι αγαπητοί φίλοι αυτή, η Εκκλησία μέσα στην οποία βαπτισθήκαμε και μυρωθήκαμε, την κατάντησαν σπήλαιο δαιμόνων, την καταπατούν βδελύγματα Πατριαρχών και Αρχιεπισκόπων! Παρέλαση ημιόνων Οικουμενιστών έχουμε καθημερινά στις Μητροπόλεις και ιστοσελίδες της παναίρεσης, η Ορθοδοξία μας τσαλαπατήθηκε και υπάρχουν ακόμα ιερείς και πιστοί που δεν αισθάνονται; Των Τριών Ιεραρχών, πριν λίγες μέρες, ένας μνηστήρας του Αθηναϊκού θρόνου αμαύρωσε τη μνήμη των Αγίων Πατέρων λέγοντας, ότι εκείνοι ως πανεπιστήμονες σίγουρα μας εμπνέουν να δεχόμαστε κάθε νέο δώρο της δήθεν επιστήμης, όπως και το νέο εμβόλιο! Κι όμως, υπάρχουν χιλιάδες νέοι, που ακολουθούν τυφλά τυφλούς και μωρούς Επισκόπους (ψευδ)επιστήμονες, ως Αγίους! Ακολουθούν τυφλά γεροντάδες του θείου εμετού, ως διαδόχους των συγχρόνων Αγίων!
Άφετε αυτούς αδελφοί! Τυφλοί οδηγοί είναι, και τυφλά πρόβατα!
Μην περιμένουμε, καλοί μας φίλοι, να αναστηθούν και να μας μιλήσουν οι Άγιοι με στόμφο δημόσια! Μην περιμένουμε οι Αιρετικοί επίσκοποι να μας το δηλώσουν, πως είναι αρνητές του Χριστού, για να ξυπνήσουμε! Αυτός είναι ο φρικτότερος διωγμός!!! Να διώκεσαι από “Χριστιανούς” για την αλήθεια του Χριστού, ώστε να φανεί, ότι εσύ είσαι παράλογος! Εκείνοι, που δεν ακούνε προσεκτικά και δεν ακολουθούνε πιστά τους λόγους του Κυρίου και των Αγίων Πατέρων, και νεκρανάσταση Αγίων να δούνε, δεν πρόκειται να πιστέψουνε! “Έχουσι τας Γραφάς και τους Πατέρας, ακουσάτωσαν αυτών!”, θα έλεγε ο Πατριάρχης Αβραάμ στους νέους Μασόνους νεκρούς πλουσίους της εποχής μας, που καίγονται μεταμελημένοι τώρα στην κόλαση, προγευόμενοι την αιώνια καταδίκη τους! Σκληροί οι λόγοι, ασυγχώρητη όμως και η πρωτοφανής προδοσία του κλήρου, καλοί μας αναγνώστες, ναι, του κλήρου των αιρετιζόντων, των σιωπώντων αλλά και των μη πραττόντων ποιμένων!!!
Αγαπητοί φίλοι, οι αληθινά πιστοί και ταπεινά ασυμβίβαστοι δούλοι του Χριστού θα έχουν πάντοτε τη θεία σκέπη, ό,τι και να συμβεί, στον κατακλυσμό που έρχεται. Ας μην επαναπαυτούν όμως ποτέ κι ας μην απογοητευθούν τώρα από το πλήθος των απολλυμένων… Στενή η πύλη, τεθλιμμένη η οδός, μικρόν το ποίμνιον, ελάχιστοι οι εκλεκτοί και οι άνθρωποι του Θεού στις μέρες Της Αποστασίας! Κουράγιο σε όλους, νικητές θα βγούμε πάλι σε τούτον τον μεγάλο πειρασμό, με τη βοήθεια της Παναγίας και των Αγίων μας, με την προστασία των παμμεγίστων Ταξιαρχών, με την ακαταμάχητη επικουρία του Άρχοντος των Αγγέλων Μιχαήλ, του εξολοθρευτού πάσης Αιρέσεως και πάσης βλασφημίας! Ας εργαζόμαστε λοιπόν πάντες το καλό, το αγνό και το αληθινό, ας ομολογούμε την Πίστη με έργα, ίνα μη μείνωμεν, αγαπητοί μας φίλοι, έξω του νυμφώνος Χριστού ως αι μωραί εκείναι παρθένοι!
Σεβαστοί Πατέρες και αδελφοί, η αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα μεταξύ άλλων, τη μνήμη τριών Οσίων Πατέρων και ενός Νεομάρτυρος. Πρόκειται για τον Άγιο Παρθένιο, επίσκοπο Λαμψάκου, τον θαυματουργό, τον Όσιο Λουκά τον εν Στειρίω της Βοιωτίας, τον Όσιο Σεραπίωνα τον εν Αιγύπτω, επίσκοπο ομολογητή και στενό φίλο των Αγίων Αντωνίου και Αθανασίου του Μεγάλου, και τον άγιο νεομάρτυρα Γεώργιο, τόν εν τή Κρήτη σφαγιασθέντα υπό των Τούρκων το 1866.
Στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα προβάλλεται η γνωστή μας παραβολή των ταλάντων από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (Ματθ.25,14-30). Αυτήν τη διήγηση την είπε ο Χριστός, μετά από την παραβολή των δέκα Παρθένων και σχετίζεται άμεσα με την Δευτέρα Παρουσία του, την παγκόσμια Κρίση και την ψυχική εγρήγορση, που απαιτείται απ’ όλους μας. Την ακούμε μαζί με υπέροχα τροπάρια και κάθε Μ. Δευτέρα το απόγευμα. Εμείς καλοί μας αναγνώστες, θα προσπαθήσουμε συν Θεώ μέσα από την Πατερική ερμηνεία της περικοπής του Ευαγγελίου, να αναδείξουμε πρακτικά, εκπληκτικά και ψυχοφελέστατα διδάγματα για το ποια και τι είναι τα τάλαντα, πώς η θεία Πρόνοια μας τα μοιράζει, πώς ΟΛΟΙ έχουμε τάλαντα, πόσο θανάσιμο κακό είναι η πνευματική αμέλεια, πώς πρέπει τέλος να είμαστε ταπεινοί διαχειριστές του θείου δανείου, αγαθοί και όχι πονηροί ταλαντούχοι, αν θέλουμε να βρεθούμε κάποτε στην αιώνια χαρά της βασιλείας του Χριστού.
Β. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΟΛΗΣ.
Ο φιλάνθρωπος και σαρκωθείς Θεός μας, όταν αναχώρησε με την Ανάληψή του για τον ουρανό, παρέδωσε στους Αποστόλους και κατ’ επέκταση σε όλους τους πιστούς του τάλαντα για να τα διαχειρισθούν!, τους δάνεισε, όπως μας λέει, όλα τα υπάρχοντά του, δηλ. την αγία του Εκκλησία, τα μυστήρια και όλες γενικά τις πνευματικές δωρεές. Τα τάλαντα, να εξηγήσουμε, δεν είναι μόνο τα φυσικά ταλέντα, είναι κι αυτά, κυρίως όμως είναι οι πνευματικές δωρεές του Θεού! Λέγονται τάλαντα, διότι έχουν μεγίστη αξία, όπως το τότε τάλαντο χρυσού της εποχής. Η διανομή των ταλάντων, σε άλλους πέντε, σε άλλους δύο ή και σ’ άλλους ένα, μας φαίνεται άνιση, είναι όμως δίκαιη και φιλάνθρωπη, γιατί γίνεται από τον Θεό κατά την αναλογία της δύναμης του καθενός! Η εργασία των ταλάντων από τους δούλους, σημαίνει τον πολλαπλασιασμό και την προσφορά τους προς κοινόν όφελος. Δούλοι ονομάζονται παραβολικά οι Απόστολοι και όλοι οι πιστοί, που αναγνωρίζουν τον Κύριο τους ως Θεό και είναι
αφοσιωμένοι στην τήρηση των εντολών του, διότι αυτός με το αίμα του τους εξαγόρασε. Άρα το δούλος Χριστού είναι άκρως τιμητικός τίτλος! Σημαίνει πλήρως ελεύθερος! Η φράση “μετά χρόνον πολύν”, αναφέρεται στην παγκόσμια Κρίση της Δευτέρας του Χριστού παρουσίας, εκεί όπου αναγκαστικά θα γίνει ο απολογισμός της διαχείρισης εκάστου. Αγαθός δούλος αποδεικνύεται ο μεταδοτικός, ονομάζεται δε και πιστός, διότι διαχειρίζεται το θείο δάνειο κατά τον σκοπόν του Κυρίου του. Χαρά του Κυρίου είναι η αιώνια μακαριότητα της θείας Βασιλείας. Πονηρός δούλος υπάρχει κάθε αχάριστος και τεμπέλης, ο έχων επίσης κακήν προαίρεσιν, αυτός που για όλα δικαιολογείται και κλαίγεται ενώπιον του Κυρίου. Τραπεζίτες είναι οι ευεργετούμενοι, τόκος δε του Χριστού, η προσθήκη των σωζομένων! Δούλος αχρείος και άχρηστος είναι αυτός που κρύβει το χάρισμα του, δηλ. κοιτάζει μόνο τον εαυτό του και δεν έχει προθυμία μετάδοσής του. Σκότος εξώτερον, είναι ο τόπος μακριά από το θείο πρόσωπο του Χριστού, δηλ. από τη διάσταση του θείου φωτός. Κλαυθμός και βρυγμός των οδόντων, η απεριόριστη θλίψη και ο απερίγραπτος και αιωνίως αυξανόμενος ψυχοσωματικός πόνος της κολάσεως! Είθε καλοί μας αδελφοί, με τη βοήθεια του Κυρίου, να γινόμαστε πάντοτε τίμιοι και ταπεινοί εργάτες των φυσικών και πνευματικών μας ταλάντων προς δόξαν Θεού.
Γ. ΑΓΑΘΟΙ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΙ ΔΟΥΛΟΙ.
Κάθε άνθρωπος, λαμβάνει το θείο χάρισμα ανάλογα με την πίστη και το βαθμό της κάθαρσής του, μας λέγει ο άγιος Πατριάρχης Γερμανός της Κωνσταντινουπόλεως. Όσο λοιπόν κάποιος προκόβει στην ευαγγελική ζωή, όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλει, τόσο πιο πολύ θεία χάρη κερδίζει. Όποιος όμως φροντίζει να ωφελήσει μόνο τον εαυτό του και δεν ενδιαφέρεται για τη σωτηρία των άλλων, εκείνος αποδεικνύεται άχρηστος, αχάριστος και πονηρός, γι’ αυτό και δίκαια καταδικάζεται. Ποιοι κρύβουν την χάρη του Θεού; Εκείνοι, που π.χ είναι έξυπνοι, δυνατοί και όμορφοι, όμως δεν ασχολούνται με πράγματα που αφορούν την ψυχή, αλλά αναλίσκονται σε πρόσκαιρα και μάταια, σε ανώφελα και γήϊνα και πολλές φορές με δόλια μέσα. Θάβουν δηλ. τις πνευματικές δωρεές του Χριστού στην ύλη. Είναι ακόμη, όσοι το τάλαντο της πίστεως το αρνούνται, και αντί της πνευματικής ζωής, ασχολούνται με την κοσμικότητα.
Ο Κύριος απ’ όλους μας θα ζητήσει, όταν επανέλθει, να αποδώσουμε όχι απλώς το κεφάλαιο, αλλά και το όφελος, τον τόκο! Ας γνωρίζει λοιπόν καθένας, που καλώς διπλασιάζει το χάρισμά του ωφελώντας τον πλησίον, ότι τελικά προσθέτει περισσότερο κέρδος στον εαυτό του! Συγκινητικό είναι, αδελφοί, το μέτρο της θείας δικαιοσύνης, διότι αξιώνει της ίδιας ακριβώς τιμής, όλους όσοι πολλαπλασίασαν το τάλαντο τους, είτε ήταν ένα, είτε δύο, είτε πέντε! Διότι θα ακούσουν από το στόμα του Χριστού ακριβώς την ίδια φωνή: “Εύ δούλε αγαθέ και πιστέ! Επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω! Είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου!”.
Όποιος καλοί μας φίλοι, έχει αγαπητική διάθεση, δεν έχει ζήλια και φθόνο στην καρδιά του, αλλά μεταδίδει θυσιαστικά την καλωσύνη, εκείνος κληρονομεί πολλά και ανέκφραστα δώρα στον ουρανό. Θα απολαύσει την αιώνια ευφροσύνη, αυτήν που έχει και ο Θεός “ευφραινόμενος επί τοις έργοις αυτού” (Ψαλμ.103). Έτσι θα ευφραίνονται και όλοι οι δίκαιοι “επί τοίς έργοις αυτών”. Τα καλά μας έργα, αδελφοί αγαπημένοι, εννοείται σε συνδυασμό με την ορθή πίστη, είναι τα μόνα, που θα μας ακολουθήσουν μετά θάνατον, μη μας διαφεύγει αυτό! Υπάρχει ένας πολύ διδακτικός μακαρισμός στην Αποκάλυψη: “Μακάριοι οι νεκροί, οι εν Κυρίω αποθνήσκοντες απ άρτι (από τώρα).Ναι, λέγει το Πνεύμα, ίνα αναπαύσωνται εκ των κόπων αυτών, τά δέ έργα αυτών ακολουθεί μετ’ αυτών” (κεφ.14,13). Οι οκνηροί όμως δούλοι του Θεού, που ζητούν μόνο να αυτό εξυπηρετούνται, θα χάσουν τελικά και αυτά που είχαν λάβει. Σε όποιον επομένως αγωνίζεται, η χάρις θα πολλαπλασιαστεί, ενώ από τον αμελή θα αφαιρεθεί και κείνο, που φαίνεται πως έχει.
Βλέπουμε ακόμη στην περικοπή, ότι ο πονηρός δούλος από φόβο, φοβηθείς μας λέει, έκρυψε το θείο δώρο. Ο κάθε φόβος εκτός του θείου και αγνού, ποτέ δεν μας οδηγεί σε πράξεις ενάρετες, σε έργα ανδρείας και ηρωϊσμού. Μας αποφέρει πάντα δειλία, απελπισία και τελικά πονηρία! Δεν μπορεί τότε ο άνθρωπος να σκεφτεί ελεύθερα, έτσι όπως γίνεται σήμερα δυστυχώς παντού, δεν μπορεί να έχει κάπου εμπιστοσύνη, και έτσι εύκολα πλανάται. Επίσης,
ένα πολύ σημαντικό είναι ότι ενώ ο πονηρός δούλος δεν έπραξε το κακό, καταδικάστηκε μόνο και μόνο για την αμέλειά του! Βέβαια, ο τρόπος που απολογήθηκε στον Κύριο, έδειξε ότι είχε ψυχή κακή, ασεβή, πονηρή και αδιάντροπη. Μας το αναφέρει επίσης αυτό στην Γραφή με άλλο τρόπο, ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος: “ειδότι ούν καλόν ποιείν και μη ποιούντι αμαρτία αυτώ εστίν”, δηλ. αμαρτάνει εκείνος, που δεν πράττει το καλό, ενώ γνωρίζει ποιο είναι αυτό! Ας καλλιεργούμε λοιπόν όλοι άφοβα αγαπητοί, την καλή προθυμία της ψυχής μας και την αγνή, ευσπλαχνική διάθεση, έστω και αν προσφέρουμε στον πλησίον κάτι φαινομενικά ευτελές ή πτωχό, ενθυμούμενοι πάντοτε, ότι ο Χριστός δεν κοιτά την ποσότητα ή την πολυτέλεια του προσφερόμενου, αλλά κάθε μας ψυχική προθυμία και καλωσύνη, την υπολογίζει σαν πολλαπλασιασμό ταλάντου και την ανταμοίβει πολλαπλάσια και αιώνια.
Δ. ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑΛΑΝΤΑ!
Υπάρχει δυστυχώς μια πλανεμένη αντίληψη σε πολλούς Χριστιανούς, ότι δήθεν δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο χάρισμα! Πολλοί εξ αιτίας αυτού του πονηρού λογισμού, απελπίζονται και μένουν αδρανείς και κλεισμένοι στον εαυτό τους! Μεγάλο και θανάσιμο κακό αυτή σκέψη αδελφοί! Είναι δυνατόν ο πανάγαθος Θεός να αδικεί και να κάνει διακρίσεις; Όχι βέβαια. Τι κι αν σε κάποιους έχει δώσει πολλά, σε άλλους λίγα και σε πολλούς μόνο ένα τάλαντο; Είπαμε, ότι σημασία έχει αυτό το ένα, το πάντα πολύτιμο, να μην το κρύψεις με δόλο, αλλά να το εργαστείς με αγάπη! Η πτωχή χήρα του Ευαγγελίου είχε μόνο ένα δίλεπτο, θα λέγαμε σήμερα μόνο 20 λεπτά του Ευρώ, κι όμως αυτό το μικρό τάλαντο, το πολλαπλασίασε πάνω απ’ όλους τους πλουσίους! Έδωσε όλο το υστέρημά της, όλη της τη ζωή! Η άλλη χήρα στα Σάρεπτα της Σιδώνος, που φιλοξένησε τον Προφήτη Ηλία, είχε ορφανά παιδιά και μόνο μια χούφτα αλεύρι και λίγο λάδι! Κι όμως, αυτό το μικρό τάλαντο με τη φιλόξενη διάθεση και την αγάπη της, το πολλαπλασίασε και έτρεφε μέσα στην πολυχρόνια πείνα και ανομβρία τον Προφήτη του Θεού!
Βλέπετε αγαπητοί, πως όλοι μας έχουμε τάλαντα; Μόνο, μη ξεχνάμε ποτέ το πιο σημαντικό, ότι δηλ. δεν είναι δικά μας! Μην υπερηφανευτούμε λοιπόν ποτέ! Είμαστε απλώς ταπεινοί διαχειριστές του θείου πλούτου, του δανείου του Θεού, τίποτε άλλο! Μακριά λοιπόν από μας κάθε έπαρση, μακριά και κάθε ραθυμία! Τάλαντο είναι, να είσαι πρόθυμος να δείξεις το δρόμο στον χαμένο περαστικό, και πολλαπλασιασμός του, όταν συμπορευτείς μαζί του! Τάλαντο είναι, όταν έχεις λίγο νερό, και το πολλαπλασιάζεις, κάθε φορά που προσφέρεις ένα κρύο ποτήρι στον διψασμένο! Τάλαντο είναι όταν βλέπεις κάποιον ασθενή, αδικημένο και πονεμένο και μπορείς να κάνεις μια προσευχή γι’ αυτόν! Το πολλαπλασιάζεις δε, όταν υψώσεις χέρια, καρδιά και νού στον ουρανό, δακρύζοντας για τη σωτηρία του! Τάλαντο είναι, όταν γνωρίζεις την αλήθεια της Πίστεως, και το πολλαπλασιάζεις κάθε φορά που τη μεταδίδεις για τη σωτηρία όσων την αγνοούν. Ποιός λοιπόν άνθρωπος υπάρχει, που δεν μπορεί μ’ ένα λόγο παρηγοριάς, μ’ ένα μήνυμα στο κινητό, με μια συμβουλή, με μια προσευχή, μ’ ένα χαμόγελο έστω συμπάθειας, να ευεργετήσει τον πλησίον του; Αυτά τα έχουν όλοι και μπορούν να τα πολλαπλασιάσουν! Όλες οι τέχνες είναι τάλαντα, όλα τα επαγγέλματα! Πόσοι να ξέραμε απλοί και φτωχοί εργάτες, που κοπιάζουν θυσιαζόμενοι για την ευτυχία των αδελφών τους, δεν θα είναι στις πρώτες θέσεις του Παραδείσου! Πόσοι ταπεινοί και καταφρονεμένοι σ’ αυτήν τη ζωή, με ευεργετική όμως καλωσύνη και ευγένεια, δεν θα ξεπεράσουν στην αιωνιότητα όλους τους διάσημους άρχοντες, κληρικούς, αθλητές, τραγουδιστές, ηθοποιούς, ακόμη και τους διαφημιζόμενους μεγάλους “ευεργέτες” των ημερών μας, αλλά δυστυχώς πονηρούς Μασόνους αυτού του κόσμου;
Αγαπητοί φίλοι, ας υψώνουμε συνεχώς τα μάτια της ψυχής μας με βέβαιη πίστη και ελπίδα στην ουράνια εκείνη ώρα της θείας ανταπόδοσης από τον δίκαιο Κριτή, έχοντες χαρά και αγαλλίαση κάθε φορά που ταπεινά εργαζόμαστε το τάλαντό μας! Ας αντηχούν στ’ αυτιά μας συνεχώς τα λόγια του Χριστού: “Χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς!” (Ματθ.5,12).
Ε. ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ.
Στους πονηρούς δούλους της παραβολής συγκαταλέγονται φυσικά, όλοι εκείνοι οι βολεμένοι κληρικοί, που ειδικά στις μέρες μας, έχουν αρνηθεί τη θυσιαστική εκτέλεση των καθηκόντων τους και οδηγούν το ποίμνιο σε δρόμους απωλείας. Μερικοί βέβαια, οι πιο μεγάλοι και υψηλόβαθμοι, ενώ προικίστηκαν απ’ τον Θεό με εξαιρετικά χαρίσματα σοφίας, επιστημονικής και θεολογικής κατάρτισης και γνωριμίας με Οσίους Πατέρες, δυστυχώς οι ταλαίπωροι εισχώρησαν σε σκοτεινές Στοές, πούλησαν την ψυχή τους στον διάβολο και τώρα μεταμφιεσμένοι σαν πρόβατα, οι άγριοι λύκοι ξεσκίζουν τις ψυχές όλων των ανυποψίαστων πιστών ακολούθων τους. Πολλοί εντυπωσιάζονται από τη σοφία και τα πτυχία τους και λένε: Αφού το είπε ο τάδε Δεσπότης, άνθρωπος σοφός και μορφωμένος, με τόση πείρα, κάτι περισσότερο ξέρει, ας τον ακολουθήσουμε! Έτσι δυστυχώς χιλιάδες κόσμος, πέφτει στα δίχτυα αυτών των λυκοποιμένων, σκοτίζεται ο νους, μολύνεται η πίστη τους και τελικά παρασύρονται δίχως να το καταλάβουν εκτός της Εκκλησίας του Χριστού, της μόνης κιβωτού, που σώζει. Κρίμα αγαπητοί! Ας προσέχουμε πολύ! Δεν μας λυτρώνει η μόρφωση αυτού του κόσμου και τα πτυχία, αλλά πρωτίστως η ορθή Πίστη, η καθαρή καρδιά, η αληθινή μετάνοια και η ταπείνωση, τα οποία όλοι αυτοί οι μεγάλοι ταλαντούχοι Οικουμενιστές αρνήθηκαν! Πρώτα, αδελφοί, οφείλουμε να κάνουμε όλοι, όπως και κάθε Επίσκοπος βεβαίως, υπακοή στο Χριστό, στο Ευαγγέλιο και στους Ιερούς Κανόνες των Αγίων Πατέρων και των Οικουμενικών Συνόδων! Αν όμως οι ποιμένες, αλλοιώνουν τα δόγματα, το ίδιο το Σύμβολο της Πίστεως, όπως το έκαναν με επίσημες υπογραφές το 2016 στην Κρήτη, λέγοντας ότι δεν υπάρχει μία Εκκλησία, αλλά πολλές, με ποικιλίες παραδόσεων, τις οποίες πρέπει να σεβόμαστε και μόνο δια της ενώσεώς μας μ’ αυτές γινόμαστε γνήσια μέλη της Εκκλησίας του Χριστού, τότε έχουμε καθήκον ιερό, όχι μόνο να τους αποστρεφόμαστε και να φύγουμε από κοντά τους, αλλά και να τους ελέγχουμε δημόσια, όπως και όπου μπορούμε! Να μη ξεχνάμε ακόμη, ότι αυτοί που έχουν μεγάλα και έκτακτα χαρίσματα από τον Θεό, όπως π.χ ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος παλιά, ο Μεσογαίας τώρα και άλλοι παρόμοιοι…αυτοί είναι πολύ επικίνδυνοι και ευάλωτοι στο να πέσουν με πάταγο, συμπαρασύροντας μαζί τους εκατομμύρια ψυχές στην κόλαση! Γι’ αυτό καλοί μας φίλοι, το τονίζουμε, πως αυτό που σήμερα διακρίνει τους πιστούς ταλαντούχους του Θεού, από τους πονηρούς χαρισματούχους, είναι το ορθόδοξο πνεύμα και οι αντίστοιχες πράξεις τους! Όταν επίσης κάποιο έργο ιερό γίνεται όχι με τάσεις αυτοπροβολής, αλλά με ειλικρινή ταπείνωση για τη δόξα του Θεού! Όταν τέλος οι συναναστροφές και οι φιλίες μας, δεν είναι με τους μεγιστάνες του πλούτου, τους διάφορους μεγαλοεφοπλιστές, τους άδικους επιστήμονες, τους δημοσιογράφους και πολιτικούς απατεώνες, δεν είναι με τους προδότες Πατριάρχες και Αρχιεπισκόπους, με τους Σχισματικούς κάθε απόχρωσης, αλλά με αγωνιστές αφανείς και ομολογητές της Αλήθειας, με τους ταπεινούς ασκητές όχι της σωματικής, αλλά της ψυχικής απάθειας. Ταλαντούχος μέγας ήταν ο Ιούδας, έως το τέλος ο Χριστός του έδειχνε την αγάπη του, του έδινε ευκαιρίες να μετανοήσει, όμως εκείνος παρέδωσε την ψυχή του στον Μαμωνά και την απελπισία! Ταλαντούχοι ήταν όλοι οι Αιρεσιάρχες, κληρικοί σοφοί, ακόμα και μαρτύρια υπέμειναν κάποιοι για τον Χριστό, όπως ο Ωριγένης, διέστρεψαν όμως με τη διδασκαλία τους το πνεύμα του Ευαγγελίου και απέκοψαν τον λαό από την οδό της σωτηρίας, γι’ αυτό και δικαίως η Εκκλησία τους αφόρισε και τους καταδίκασε σε αιώνια απώλεια! Προσοχή αγαπητοί! Κανείς ποτέ Αιρεσιάρχης δεν μετανόησε στην παγκόσμια ιστορία, κανένας!, διότι όλοι τους απλά ομοίασαν με τον διάβολο, ο οποίος δεν θέλει και δεν μπορεί πια να μετανοήσει. Γενικά βέβαια, όλοι οι ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ Αιρετικοί, όπως μας διδάσκει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, είναι σχεδόν αδύνατον να σωθούν, λόγω ελλείψεως ταπεινοφροσύνης. Σ’ αυτό το θέμα της ταπεινοφροσύνης, ας προσέχουμε πάντοτε όλοι με άγιο φόβο, μήπως τυχόν από απροσεξία καταντήσουμε και οι ίδιοι σατανάδες μέσα στο χώρο της αλήθειας!!!!!, έχοντας δηλ. υπερήφανο φρόνημα ή ζηλοφθονία, πάθη τα οποία κολάζουν και τους πιο πνευματικούς! Ας φοβηθούμε αγνά και σωτήρια, μήπως εν ώρα Κρίσεως ντροπιασμένοι, δούμε ταπεινούς πιστούς, πρώην απλοϊκούς ειδωλολάτρες και εν αγνοία κακοδόξους μετανοημένους, να έχουν πάρει τη θέση, που μας προώρισε ο Χριστός, και μεις την χάσαμε από την εμμονή στα θανάσιμα πάθη μας! Στώμεν καλώς αγαπητοί!
Ας μένουμε πάντοτε ορθόδοξα ταπεινοί, αγαθοί και πιστά αφοσιωμένοι δούλοι του Χριστού μας, καλλιεργώντας με προθυμία και κόπους τα θεία χαρίσματα, και πάνω απ’ όλα κρατώντας
αμόλυντο και μεταδίδοντας καθαρό, το μεγαλύτερο τάλαντο και χάρισμά του: να είμαστε από βρέφους μέλη του Σώματος του, γνώστες της μίας και μόνης αλήθειας, που ελευθερώνει και σώζει, της φιλτάτης μας Ορθοδοξίας! Αμήν.
