Ενώ οι Τούρκοι, πολλά χρόνια πριν κάνουν κάτι σε βάρος μας, το λένε δημόσια, εντούτοις εμείς θέλουμε να παριστάνουμε μονίμως τους έκπληκτους και να μιλάμε για νευρική Τουρκία (την οποία προσπαθούμε να κατευνάσουμε) και για δικτάτορες, σουλτάνους και άλλα τέτοια που αρέσουν σε μας τους “δημοκράτες”.
Η Τουρκία, πολλά χρόνια πριν εκδηλωθεί με πράξεις στα σχετικά πεδία, αμφισβητούσε δημόσια τον θαλάσσιο και εναέριο χώρο μας. Εμείς δεν δίναμε σημασία, έχοντας αγκαλιά τη συνθήκη της Λωζάνης. Τελικά φτάσαμε στο casus belli, στο να μην μπορούμε να επεκτείνουμε το θαλάσσιο χώρο μας στα 12 μίλια και στις πολυάριθμες καθημερινές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας. Οι Τούρκοι τελικά μας πήγαν στο τραπέζι και μας υποχρέωσαν να υπογράψουμε για τη μη εκμετάλλευση του Αιγαίου κ.λ.π. Ταυτόχρονα, αντί να καταρρίπτουμε αμέσως κάθε πολεμικό αεροπλάνο που θα παραβίαζε τον εναέριο χώρο μας, απλά κάναμε και κάνουμε τα στραβά μάτια στις καθημερινές δεκάδες παραβιάσεις, που de facto καταργούν την εθνική κυριαρχία μας και τελικά εκείνο που κάνουμε (για τα μάτια της διεθνούς κοινότητας) είναι να σηκώνουμε τα δικά μας αεροπλάνα και στην ουσία να συνοδεύουμε τα τουρκικά προς την έξοδο.
Κάποια στιγμή, πριν πολλά χρόνια, ένας άγνωστος τότε στο ευρύ κοινό Τούρκος καθηγητής ονόματι Νταβούτογλου, έγραψε ένα βιβλίο το οποίο μιλούσε για το “στρατηγικό βάθος” της Τουρκίας και στην ουσία έδειχνε το σχέδιο για την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι δικοί μας ελιτίστες, κάγχασαν με αυτά που έγραφε το βιβλίο και τα απέδωσαν σε έναν γραφικό Τούρκο καθηγητή. Αργότερα όμως, ο Τούρκος αυτός καθηγητής, έγινε αρχικά υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας και στη συνέχεια πρωθυπουργός. Εμείς όμως και πάλι δεν δώσαμε σημασία. Σήμερα βλέπουμε την Τουρκία να έχει θέσει σε εφαρμογή κατά γράμμα ό,τι γράφει αυτό το βιβλίο, προς την Ασία, προς το Αιγαίο και προς τα Βαλκάνια.
Δηλαδή όσα έχουν πει δημόσια οι Τούρκοι, δεκαετίες πριν ότι θα κάνουν, έρχεται η ώρα που τα πραγματοποιούν. Εμείς όμως εξακολουθούμε να παριστάνουμε τους έκπληκτους.
Προσοχή λοιπόν στο εξής:
Σήμερα οι Τούρκοι (συμπολίτευση και αντιπολίτευση) ομιλούν δημόσια για δεκαοκτώ νησιά “τους” που δήθεν έχουμε “καταλάβει” εμείς και ότι προτίθενται να έρθουν να τα πάρουν. Εμείς όμως τι κάνουμε γι’ αυτό; Οι Τούρκοι είναι ειλικρινείς και το λένε δημόσια. Μας προειδοποιούν και με βάση την πάγια πρακτική τους, γνωρίζουμε πλέον ότι θα αποπειραθούν να το πραγματοποιήσουν, αμέσως μόλις τους δοθεί ευκαιρία. Τα 18 νησιά μας είναι ήδη σε κίνδυνο. Εμείς άραγε είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας ή θέλουμε να χώνουμε το κεφάλι στην άμμο και να λέμε ότι αυτά είναι ανοησίες; Προετοιμαζόμαστε να αποκρούσουμε αυτή την προειδοποίηση ή αντίθετα προσπαθούμε να κατευνάσουμε την τίγρη χαϊδεύοντάς την προς τη φορά του πέλους;
Εγώ λοιπόν το λέω δημόσια. Ας ψάξουμε να δούμε ποια είναι αυτά τα 18 νησιά που έχουν στοχοποιήσει οι Τούρκοι και να τα εξοπλίσουμε σαν αστακούς. Μόνο τότε, όταν η Τουρκία αντιληφθεί ότι θα έχει τεράστιο κόστος αν το επιχειρήσει, μόνο τότε δεν θα το επιχειρήσει.
