Οι φασίστες διαχωρίζονται σε δύο είδη: τους φασίστες και τους αντιφασίστες…

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

(Α’ Μέρος): Βραχυκυκλωμένη “αριστερά” ή ο “ιός” της παγκοσμιοποίησης;
(B’ Μέρος): «Ο αντιφασισμός είναι το χειρότερο προϊόν του φασισμού»!
Σχετικό: Δεν είμαι αντιφασίστας!

Μπροστά στην εκλογική αναμέτρηση των πολιτικών κομμάτων στην Ιταλία (4 Μάρτη 2018) φουντώνει το “αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό-αντιεθνικιστικό” κίνημα, αλλά χωρίς την ύπαρξη φασισμού, ρατσισμού, εθνικισμού. Τουναντίον έχουμε νέες πολιτικές “εξελίξεις”: “Αριστερά για το Ισραήλ”…
Και να το “νέο“… μια είδηση, μια πληροφόρηση από το “rproject“: Ιταλία: Potere Al Popolo*, μια νέα δύναμη στην Αριστερά… .

Τι δεν μας λέει το “rproject“;
Ότι το “νέο σχήμα” είναι τόσο παλιό και σάπιο που προκαλεί ρίγη και δυσοσμία.
Δεν μας λέει επίσης πως το “νέο σχήμα” είναι ένας φερετζές της «Λίστας Τσίπρα για την αλλαγή της Ευρώπης και της Ευρωζώνης» και σήμερα προκαλεί τέτοια αποστροφή, σε σημείο διανοούμενοι της αριστεράς χωρίς εισαγωγικά να δηλώνουν πως τους φοβίζει τόσο, που κάνει συμπαθητικούς τους φασίστες.
Τουναντίον το  “rproject” μας “ενημερώνει“: «Αυτή τη φορά, ο προσανατολισμός δείχνει διαφορετικός και μάλλον επιβεβαιώνει τη διαπίστωση αρκετών από τους συμμετέχοντες ότι πρόκειται για μια προσπάθεια “που πάει πολύ πέρα από τις εκλογές”…».
Με την ελπίδα να επανορθώσουν στο “rproject” αφού ενημερωθούν –αν δεν είναι “υποχρεωμένοι” να διαδίδουν “ψευδείς ειδήσεις” (fake news) για λογαριασμό άλλων-, για να κατανοήσει ο Έλληνας αναγνώστης που υφίσταται αυτού του είδους τη “δημοσιογραφία” ας προσεγγίσουμε ορισμένα τραγικοκωμικά δρώμενα στην ωμή πραγματικότητα του “rproject” με το Ιταλία: Εξουσία στο Λαό, μια νέα δύναμη στην Αριστερά.
Είναι μανιώδεις υποστηρικτές της “αραβικής άνοιξης made in USA“, όπως κι ολόκληρη η εγχώρια “αριστερά” και κυρίως η “επαναστατική εξωκοινοβουλευτική αριστερά”. Φυσικά αυτό αποτελεί μια ιδεολογική σχέση και τέλος πάντων δεν μπορεί κανείς να προσάψει τίποτα περισσότερο από τη διαφωνία του.
Είναι και στην Ελλάδα πολιτική θέση με δεκάδες δράσεις από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΛαΕ κι όλες τις “αντιεθνικιστικές-αντιρατσιστικές” οργανώσεις και ΜΚΟ στην πατρίδα μας. Επιπροσθέτως η Ελλάδα –όλες οι κυβερνήσεις από το 2012– εφαρμόζει εμπάργκο εναντίον του λαού της Συρίας, έχει διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις –σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο η διακοπή διπλωματικών σχέσεων εμπίπτει σε εμπόλεμη σχέση ανάμεσα σε δύο χώρες– κι έχει απελάσει από την Ελλάδα την πρέσβειρα της Συρίας ως “ανεπιθύμητο πρόσωπο“.

Μάλιστα βρήκε τον μπελά της η υποψήφια  του κόμματος “Potere al Popolo” και μάλιστα σε μονοεδρική εκλογική περιφέρεια (ισχύουν με το νέο καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα που θα εφαρμοστεί πρώτη φορά στις 4 Μάρτη), η Chiara Capretti, γνώστης του Μεσανατολικού, ακτιβίστρια της Παλαιστινιακής υπόθεσης, όταν τόλμησε σε συνέντευξή της υποστήριξε τον αγώνα του Συριακού λαού και μίλησε για “δημοκρατική χώρα” καταγγέλλοντας τις επιθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης εναντίον της Συρίας με τη βοήθεια και της Ιταλίας. 

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 17 Φλεβάρη διαδηλώνουν μαχητικά υπέρ των Κούρδων του YPG στο Αφρίν για “Κουρδιστάν” στο έδαφος της Συρίας.

Παράνοια… όταν ο “ελεύθερος συριακός στρατός” σήμερα πολεμάει στο πλευρό του Ερντογάν, εναντίον των χθεσινών συμμάχων του, των Κούρδων του YPG…
Μπορεί κάποιος να “αντιμετωπίσει” πολιτικά κι όχι με την ψυχιατρική, ή τη “διατεταγμένη υπηρεσία“, κλείνοντας τα μάτια (;) στο γεγονός πως ο “ελεύθερος συριακός στρατός” που υποστηρίζουν βρίσκεται στο πλευρό του τουρκικού καθεστώτος και πολεμάει τους Κούρδους του YPG στο Αρφίν;
Δεν πρόκειται για ιδεολογικές προσεγγίσεις θέσεων και προτάσεων αλλά το άκρον άωτον του σουρεαλισμού. Αυτό το “νέο σχήμα” εκτιμάει ότι ο νέος εχθρός είναι η Ρωσία του Πούτιν, ως “παράγοντας αποσταθεροποίησης της παγκόσμιας ειρήνης” κι οδηγεί σε Ψυχρό Πόλεμο. Λες κι έχουν κάνει αντιγραφή των κειμένων του Σόρος.

Να που πάει Ιταλία για να συνεισφέρει στην εκλογική ενδυνάμωση αυτού του “νέου σχήματος” ο Γάλλος “αριστερός” Jean-Luc Melenchon που συχνάζει και στην Αθήνα συχνά πυκνά για την κυρία Κωνσταντοπούλου. Ο Jean-Luc Melenchon είναι ένας Τσίπραςπου σ’ αυτή την πολιτική του φάση είναι σε εντελώς διαφορετική θέση απέναντι στη θέση του “νέου σχήματος” για τη Ρωσία. Ο Melenchon στην εκδήλωση συμπαράστασης για το κόμμα “Εξουσία στο Λαο“, τους επισημαίνει: «Η Ρωσία δεν είναι ένας εχθρός. Η Ρωσία είναι ένας παρτενέρ διαλόγου».
Κι όπως πλέον όλα αυτά είναι απλώς άχυρο πολιτικάντηδων χωρίς όρια, επισκεπτόμενος τη Νάπολη για να διαπιστώσει με τα μάτια του πως λειτουργούν οι “κοινωνικές καταλήψεις” -κάτι σαν την κατάληψη του City Plaza από την κόρη του κυρίου Λαφαζάνη και των “δικαιωματικών αριστερών“, των “αντιεθνικιστών-αντιφασιστών” που θέλουν ανοικτά σύνορα-  ο “αριστερός” Melenchon παίζει τη σκηνοθετημένη θεατρική “επαναστατική” παράσταση: «Ήρθα στη Νάπολη για να μάθω… Εδώ γίνεται ο αγώνας για την Επανάσταση στην Ευρώπη… Έχω ένα μήνυμα να σας φέρω, έχουμε ανάγκη εσάς, χωρίς εσάς δεν θα είναι δυνατή η αλλαγή».
Το θέατρο του παραλόγου, της υποκρισίας συνεχίζεται… Ρωτάει να μάθει ο “αριστερός” Melenchon: 
«Δεν προσπάθησαν να σας εκκενώσουν; Πως χρηματοδτείστε;»… λες κι ο Γάλλος δεν γνωρίζει τις επιχορηγήσεις Σόρος, ΕΕ και σια.
Η εκπρόσωπος τύπου του “νέου σχήματος” Viola Carofalo κι οι υπασπιστές της αφοπλιστικοί στη θεατρική παράσταση: «Αποφύγαμε την έξωσή μας συγκεντρώνοντας υπογραφές από το λαό. Έχουμε συγχρόνως 50 δράσεις χάρις στους ακτιβιστές μας. Όλα είναι δωρεάν…“.
Τώρα αν αναζητάτε θέσεις για τις ιταλικές εθνικές εκλογές της 4 Μάρτη… θα περιμένετε πάρα πολύ. Όλα τα πολιτικά κόμματα, “αριστερά” και δεξιά παρουσιάζουν ως προτεραιότητες ποιοι νόμοι θα πρέπει να καταργηθούν και τίποτα περισσότερο.
Το καινούργιο αυτών των εκλογών;
Φουντώνει ο “αντιφασισμός” απέναντι σε ανύπαρκτο φασισμό. Ο “αντιεθνικισμός” με πρόσταγμα κι αντιπαραβολή το νέο πατριωτισμό: “Ευρωπαϊκό Πατριωτισμό“. “Αντιρατσισμός” γιατί οι παράνομοι μετανάστες θα σώσουν την ιταλική οικονομία και “όχι μόνον την οικονομία μας αλλά και το δικό μας ανοσοποιητικό σύστημα έχει ανάγκη των μεταναστών“. Ούτε χρυσή αυγή δεν διαθέτουν στη γείτονα Ιταλία. Ούτε καν πολιτικούς σαν τον Γεωργιάδη και Βορίδη. Δύο οι μονομάχοι: κεντροαριστερά, στην οποία σωρεύτηκαν όσοι πίστευαν ότι μπορούν να έχουν αυτόνομη πορεία με κριτική από αριστερά και κεντροδεξιά με τη Λίγκα του Βορρά να συμπεριλαμβάνει “καθαρόαιμους” κομμουνιστές, σκληρούς μαρξιστές ως ανεξάρτητους κι ενάντιους στο ευρώ. Το “κέντρο”, πάλαι ποτέ ακτιβίστικο διαδικτυακό κόμμα 5 Αστέρων του Beppe Grillo, πήρε κι αυτό τη συστημική του πορεία του: Ο νέος αρχηγός του Κινήματος 5 Αστέρων κι υποψήφιος πρωθυπουργός της Ιταλίας… παύει να ζητάει έξοδο από το ευρώ.

Κανείς πλέον σ’ αυτό το τοπίο της ευρωπαϊκής κοσμοπολίτικης “αριστεράς” δεν αναρωτιέται πως αυτή η αριστερά διαθέτει προγράμματα και στόχους που είναι επακριβώς, κατά λέξη, οι θέσεις, προτάσεις, δράσεις του πολυεκατομμυριούχου “φιλάνθρωπου” George Soros.
“Ψευδείς ειδήσεις” (Fake news); “Ψευδείς ειδήσεις” (fake news)… όταν μια είδηση δεν είναι αρεστή στο υπερεθνικό κεφάλαιο.