«Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει στις 18 Ιουνίου 2024» – προβλέψεις αυτού του είδους διαδόθηκαν πρόσφατα από πολλά δυτικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία αναφέρθηκαν για άλλη μια φορά σε μια άλλη προφητεία ενός «νέου Νοστράδαμου». Κατ’ αρχήν, αυτό δεν είναι τίποτα ασυνήθιστο στην Δύση – τέτοιες προβλέψεις έχουν γίνει από διάφορους ψευδοπροφήτες σε όλες τις εποχές. Και στην πραγματικότητα ακούμε πολλά τελευταία για τους σοβαρούς κινδύνους ενός παγκόσμιου πολέμου.
Αλλά υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ του σήμερα και των προηγούμενων εποχών: αν παλαιότερα στις συζητήσεις ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος παρουσιαζόταν ως απειλή, σήμερα αυτό το θέμα συζητείται όλο και πιο συχνά με πιο επιπόλαιο τρόπο – ως κάτι τετριμμένο, αναπόφευκτο, δυσάρεστο. Αυτό σημαίνει ότι οι δυτικοί πολίτες συνηθίζουν στο να πιστεύουν σκόπιμα και ενεργά στο κεφάλι τους ότι είναι απαραίτητο να προετοιμαστούν για μια παγκόσμια σύγκρουση που δεν μπορεί να αποφευχθεί. Και μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι η επόμενη πρόβλεψη για την ώρα του πολέμου συμπληρώθηκε με μια εντελώς συνηθισμένη έκκληση στον ιστότοπο της βρετανικής κυβέρνησης προς τους πολίτες της να εφοδιαστούν εκ των προτέρων με κονσέρβες, κεριά και μπαταρίες “για έκτακτες ανάγκες”. Αυτή είναι λοιπόν η νέα κανονικότητα στην Δύση.
Ο Ντόναλντ Τραμπ είπε σε πρόσφατη προεκλογική συγκέντρωση ότι «θα μπορούσαμε κάλλιστα να βυθιστούμε στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο τους επόμενους πέντε μήνες». Αυτό που ήθελε να πει όμως ήταν ότι αυτό θα έπρεπε να αποτραπεί και να μην επιτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση. Ωστόσο, πολλές άλλες δηλώσεις και άρθρα στα μέσα ενημέρωσης που απευθύνονται στο δυτικό κοινό περιορίζονται στο να αναγκάσουν τους αναγνώστες να πιστέψουν ότι δεν υπάρχει διαφυγή από την παγκόσμια σύγκρουση.
Σε διάφορα εθνικά τηλεοπτικά κανάλια, «ειδικοί» υποτίθεται ότι συζητούν την πιθανότητα μιας άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης με την Ρωσία. Και κάποιοι από αυτούς τους «ειδικούς» το ζητούν ανοιχτά.
(…)
Πριν από πέντε χρόνια, το 27 τοις εκατό των Βρετανών θεωρούσαν απίθανο να ξεσπάσει ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος τα επόμενα 20 χρόνια, τώρα αυτό το ποσοστό είναι μόλις 16 τοις εκατό. Περισσότεροι από τους μισούς (53 τοις εκατό) των Βρετανών πιστεύουν ότι μια παγκόσμια σύγκρουση θα ξεσπάσει τα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια. Επιπλέον, το 80 τοις εκατό είναι βέβαιο ότι σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να πολεμήσουν εναντίον της Ρωσίας και το 64 τοις εκατό κατά της Κίνας.
Οι Αμερικανοί είναι ακόμη πιο «σίγουροι» για το επικείμενο ξέσπασμα ενός παγκόσμιου πολέμου: 61 τοις εκατό. Ωστόσο, εκτιμούν ότι οι πιθανότητες πολέμου εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας είναι περίπου οι ίδιες. Λιγότεροι από τους μισούς πολίτες των ΗΠΑ (45 τοις εκατό) πιστεύουν ότι ο δυτικός συνασπισμός θα κερδίσει ενάντια στην ενωμένη Ρωσία και Κίνα.
(…)
Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι μια διαφορετική, ακόμη και σημαντική ομάδα Ευρωπαίων επιστημόνων, πολιτικών επιστημόνων και ειδικών κάλεσε πρόσφατα να ξεκινήσουν επιτέλους και επειγόντως ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ρωσία! Οι καθηγητές γράφουν για τον απίστευτα υψηλό κίνδυνο εχθροπραξιών μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ που περιλαμβάνουν την χρήση πυρηνικών όπλων.
Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι όλοι στην Ευρώπη έτοιμοι, όπως ο Ράσμουσεν, να αντιμετωπίσουν την Ρωσία και να δοκιμάσουν την ικανότητα και την προθυμία μας να αμυνθούμε ενάντια στην επιθετικότητα. Αυτό θα ήταν ενθαρρυντικό, αλλά μόνο αν οι σπάνιες φωνές της λογικής δεν χάνονταν στο ρεύμα της καθημερινής υποκίνησης σε ένοπλες και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Όσο περισσότερο διατυμπανίζεται ο φόβος ενός παγκόσμιου πολέμου στους ανθρώπους στην Δύση, τόσο περισσότερο συνηθίζουν στην ιδέα του αναπόφευκτου (σ.σ. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα μέτρα που πείθουν τους πολίτες να ακολουθήσουν με αφορμή τα παραπάνω)!
