Μόλις δύο Έλληνες στρατιωτικοί πάτησαν κατά λάθος λίγα μέτρα μέσα σε τουρκικό έδαφος, συνελήφθησαν και θα δικαστούν, ενώ ο οπλισμός τους κατασχέθηκε.
Όταν όμως τα τουρκικά πολεμικά πλοία παραβιάζουν με πρόθεση, εκτελώντας διαταγές, τα
ελληνικά χωρικά ύδατα και φτάνουν έξω από το Σούνιο, εμείς γιατί δεν κατάσχουμε το πλοίο και γιατί δεν συλλαμβάνουμε τους ναυτικούς να τους δικάσουμε;
Όταν τα τουρκικά μαχητικά παραβιάζουν καθημερινά τον εναέριο χώρο μας και τρομάζουν τους κατοίκους των νησιών μας, περνώντας πάνω από τα κεφάλια τους, γιατί δεν τα καταρρίπτουμε, όπως έκαναν οι Τούρκοι με το ρωσικό μαχητικό, αποδεικνύοντας ότι προστατεύουν αποφασιστικά τη χώρα τους;
Ποιο κράτος στον κόσμο τα ανέχεται αυτά τα πράγματα; Τι είναι δηλαδή τα σύνορα της Ελλάδας, για να τα παραβιάζει ο καθένας; Θεωρούμε άραγε ότι έτσι τυγχάνουμε κάποιου σεβασμού των ξένων συμμάχων μας ή γινόμαστε η παγκόσμια χλεύη;
Τι σημαίνουν όλα αυτά φίλοι μου;
Γιατί αποθρασύνουμε τους Τούρκους, αφού όλοι μας το ξέρουμε πολύ καλά πως έτσι οι Τούρκοι, με μαθηματική βεβαιότητα, θα γίνουν πιο προκλητικοί και θα προχωρήσουν ακόμα πιο πολύ;
Φοβόμαστε και προσπαθούμε να τους κατευνάσουμε, μήπως μας λυπηθούν; Είμαστε φιλειρηνικοί, είμαστε δειλοί ή έχουμε δειλή ελίτ; Τι έχουμε πάθει;
Αν αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε, ότι δεν θα τα καταφέρουμε σε μια σύγκρουση με την Τουρκία, αν δηλαδή μας έχει παραλύσει ο φόβος, τότε θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι φερόμενοι έτσι σίγουρα θα χαθούμε όπως χάθηκε η μισή Κύπρος; Ποιος άραγε θα μας προστατέψει; Ο Τράμπ, η Μέρκελ, ο Μακρόν, ο Γιούνκερ ή ο Πούτιν που δεν θέλει να αποκτήσει η Ευρώπη ενέργεια από Ελλάδα και Κύπρο, αλλά να είναι η Ρωσία το ενεργειακό αφεντικό της Ευρώπης; Αυτή η πάγια φοβία της ελληνικής ελίτ, την έχει καταστήσει εύκολα εκβιάσιμη από κάθε τρίτο δανειστή ή μη, που έχει βάλει στόχο τον ελληνικό πλούτο και τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας.
Οι Τούρκοι καταλαβαίνουν μόνο από την ισχύ των όπλων και την αποφασιστικότητα των αντιπάλων. Οι πατεράδες και οι παππούδες μας έλεγαν ότι “ο Τούρκος φίλος δεν πιάνεται”.
Όσο λοιπόν προσπαθούμε να αποφύγουμε τον πόλεμο, επιζητώντας φιλία των Τούρκων από αδυναμία, στην ουσία τον προκαλούμε.
