ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΦΟΡΟΥΣΑΝ ΠΟΔΗΡΕΙΣ ΧΙΤΩΝΕΣ ΚΑΙ ΧΛΑΜΙΔΕΣ
Ὃλοι οἱ τηλεοπτικοί σταθμοί ἀσχολοῦνται νυχθημερόν μέ τόν καύσωνα, πού παρουσιάζεται στήν Ἑλλάδα κάθε χρόνο ἀπό τά μέσα Ἰουλίου μέχρι τό δεύτερο 10ήμερο τοῦ Αὐγούστου, καί ἀγνοῦν ἢ <<στρογγυλεύουν>> τήν προαγγελθεῖσα διά στόματος πρωθυπουργοῦ ὑποχώρηση ἀπό τίς λεγόμενες <<κόκκινες γραμμές>> στόν διάλογο μέ τήν Τουρκία, πού ἀρχίζει πλέον νά παζαρεύει τά πάντα. Ὃμως οἱ ἀνησυχοῦντες γιά τόν καύσωνα δημοσιογράφοι, πού βρῆκαν μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία νά ἀποσπάσουν τήν προσοχή τῶν Ἑλλήνων ἀπό τά ἐθνικά ζητήματα, τά ὁποῖα βρίσκονται ἐπί ξυροῦ ἀκμῆς, πρέπει νά γνωρίζουν τά ἑξῆς:
Οἱ καύσωνες γενικά εἶναι ἀρχαιότατο φαινόμενο μέ τήν ὀνομασία κυνικά καύματα καί ὂχι ἀποτέλεσμα τῆς λεγομένης κλιματικῆς ἀλλαγῆς. Κι αὐτό διότι οἱ ἀρχαῖοι Ἓλληνες εἶχαν παρατηρήσει ὃτι τό λαμπρότερο ἂστρο τοῦ στερεώματος, ὁ Σείριος, πού βρίσκεται στόν ἀστερισμό τοῦ Μεγάλου Κυνός, συνανατέλει μέ τόν Ἣλιο στήν διάρκεια ἀπό 20 Ἰουλίου μέχρι 15 Αὐγούστου. Ἀρχαῖες πηγές περιγράφουν μέ τά πιό μελανά χρώματα τήν περίοδο αὐτή. Ὁ Ἀλκαῖος παρατηρεῖ ὃτι ἡ ἐποχή εἶναι πολύ δύσκολη καί πώς ὃλα διψοῦν κάτω ἀπό τήν ζέστη, ὃσο ὁ Ἣλιος (καί λανθασμένα ὁ Σείριος) τσουρουφλίζει τά κεφάλια καί τά γόνατα τῶν ἀνθρώπων. Ἂλλοι συγγραφεῖς, ὃπως ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Ρὀδιος, ὁ Διόδωρος Σικελιώτης κ.ἂ. ἀναφέρουν ὃτι ὃταν ὁ Σείριος πλησιάζει σέ τροχιά τίς Κυκλάδες, τίς κατέκαιγε μέ τήν μορφή τῶν κυνικῶν καυμάτων, μέ ἀποτέλεσμα νά στερεύουν οἱ πηγές, νά μή φυσάει καθόλου δροσερός ἂνεμος καί νά προκαλοῦνται λοιμικές ἀρρώστειες (λοιμοί, λιμοί, σεισμοί καί καταποντισμοί).
Κατά τίς ἀντιλήψεις τῆς ἐποχῆς, ὁ Δίας ἒστελνε τούς ἐτησίους ἀνέμους (αἱ Ἐτήσιαι τοῦ Ἀριστοτέλους στά Μετεωρολογικά) ἢ τά γνωστά μας μελτέμια νά πνέουν γιά 40 ἡμέρες. Σύμφωνα μέ ἐκτιμήσεις σημερινῶν παλαιοεδαφολόγων καί μελετητῶν κλίματος, στήν ἑλληνική ἀρχαιότητα ἡ θερμοκρασία ἦταν μεγαλύτερη ἀπό τήν σημερινή, χωρίς φυσικά νά ὑπάρχει ἐκπομπή διοξειδίου τοῦ ἂνθρακος. Αὐτός εἶναι ὁ λὀγος πού οἱ ἀρχαῖοι Ἓλληνες κυκλοφοροῦσαν μέ ποδήρεις χιτῶνες καί χλαμύδες προκειμένου νά προστατεύονται ἀπό τίς καυστικές ἀκτίνες τοῦ Ἡλίου. Τά κυνικά καύματα προκαλοῦσαν καί μεγάλες πλημμύρες, ἀκόμη καί κατακλυσμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπροκαλοῦντο ἀπό τήν τήξη τῶν πάγων, ὃπως εἶναι τοῦ Ὠγύγου, τοῦ Δευκαλίωνος, τοῦ Δαρδάνου, τοῦ Νῶε, τοῦ Σιουσούρντα κ.ἂ. (τοῦ ἰδίου, Ἀλήθεις καί ψεύδη γιά τόν Ὃμηρο, ἐκδόσεις Αἰγηΐς). Τέτοιες πλημμύρες βλέπουμε καί σήμερα. Ἡ πληθυσμιακή ἒκρηξη (φθάσαμε ἢδη τά 8 δισεκατομμύρια ψυχῶν στόν πλανήτη) καί οἱ μεγάλες πόλεις ἒκαναν πιό ἒντονη τήν παρουσία τῆς λεγομένης κλιματικῆς ἀλλαγῆς, πού ἡ νέα τάξη καί τά <<γκόλντεν μπόϋς>> τῆς ἐποχῆς μας μετέτρεψαν σέ…<<μπίζνα>> γιά νά..ἐξαλείψουν τό διοξείδιο τοῦ ἂνθρακος ἀπό τήν παραγωγή ἐνέργειας, ἐνῶ εἶναι βέβαιο ὃτι στά ἑπόμενα 100-150 χρόνια, σύμφωνα μέ δηλώσεις μεγάλων Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν πού διαχειρίζονται μεγάλους στόλους δεξαμενοπλοίων καί πλοίων LNG, τό πετρέλαιο θά ἐξακολουθήσει νά χρησιμοποιεῖται ὃπως σήμερα, παρά τήν ὓπαρξη <<πράσινης ἀνάπτυξης>>, ἠλεκτρικῶν αὐτοκινήτων πού φαίνεται νά ἀπορρίπτονται τελικά λόγω μπαταριῶν, ἀνεμογεννητριῶν πού καταστρέφουν τό περιβάλλον καί ἂλλων ἐπινοήσεων γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς λεγομένης <<κλιματικῆς ἀλλαγῆς>>, πού τελικά ὑπάρχει ἐδῶ καί χιλιάδες χρόνια, ἀφοῦ καί πρό 40.000 έτῶν ἡ θερμοκρασία τοῦ πλανήτη ἦταν μεγαλυτέρα τῆς σημερινῆς (Τζόρτζ Γκάμοου, <<Ὁ πλανήτης Γῆ>>.
Θά τό ξαναποῦμε, τό διοξείδιο τοῦ ἂνθρακος δέν προκαλεῖ τή ἂνοδο τῆς θερμοκρασίας στόν πλανήτη, ἀλλά εἶναι εὐλογία Θεοῦ, καθώς ἡ Γῆ θά μποροῦσε νά γίνει πιό πράσινη καί καρπερή γιά τούς πεινῶντες πληθυσμούς τῆς Γῆς. Καί θά ὑπενθυμίσουμε ξανά: Ἡ κλιματική ἀλλαγή ὀφείλεται σέ ἀστρικά αἲτια καί μόνο, ἐνῶ ὁδεύουμε μέ μαθηματική ἀκρίβεια πρός ἐποχή παγετώνων. Οἱ μεταβολές τῆς θερμοκρασίας τῆς Γῆς ὀφείλονται σέ ἀλλαγές στήν ἀπόσταση τῆς Γῆς ἀπό τόν Ἣλιο καί τήν γωνία περιστροφῆς της λόγω περιοδικῶν μεταβολῶν στήν τροχιά τῆς Γῆς. Καί ἀκόμη: Μείωση τοῦ ἀτμοσφαιρικοῦ διοξειδίου τοῦ ἂνθρακος θά προκαλοῦσε μείωση τοῦ φαινομένου τοῦ θερμοκηπίου καί θά ὁδηγοῦσε τόν πλανήτη σέ ψύξη. Μέλημα τῶν κυβερνώντων θά πρέπει νά εἶναι ἡ τιθάσευση τῆς δημογραφικῆς ἐκρήξεως, πού ὁδηγεῖ σέ μαζική ἐξαφάνιση τῶν εἰδῶν στήν γεωλογική ἐποχή πού ζοῦμε.
