Κάτι σκοτεινό και τρομακτικό έρχεται στον κόσμο – Η συγκλονιστική προειδοποίηση ενός Ρώσου Γέροντα για τους έσχατους καιρούς
Μια πνευματική προειδοποίηση μας αποκαλύπτει ότι κάτι σκοτεινό και φοβερό πλησιάζει την ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος θα βρεθεί λίγο-πολύ υπό την επήρειά του, και όσο περισσότερο τον εξουσιάζει η δύναμη του πονηρού, τόσο λιγότερο θα έχει συνείδηση των πράξεών του.
Τα σημεία των καιρών – Ορατά μόνο σε όσους έχουν «νουν Χριστού»
Στις μέρες μας δεν έχουμε ξεκάθαρες προφητείες μέσα στην Εκκλησία, αλλά έχουμε τα σημεία των καιρών. Αυτά τα σημεία γίνονται φανερά μόνο σε εκείνους που διαθέτουν «νουν Χριστού», στους οποίους τα πάντα αποκαλύπτονται με απόλυτη σαφήνεια. Ο Αντίχριστος έρχεται στον κόσμο, κι όμως η πλειοψηφία των ανθρώπων αρνείται να το πιστέψει.
Μέσα από το μοναστήρι, οι παγίδες του διαβόλου διακρίνονται πολύ καλύτερα. Εδώ τα μάτια της ψυχής ανοίγουν, ενώ μέσα στον κόσμο κλείνουν. Πρέπει να ευχαριστείτε τον Κύριο που εγκαταλείψατε τον κόσμο.
Η δυσκολία της σωτηρίας μέσα στον σύγχρονο κόσμο
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σωθεί κανείς ζώντας μέσα στον κόσμο, με όλη αυτή την ταραχή και τις κοσμικές συνήθειες, ειδικά όταν αρνείται να ακούσει τη φωνή της Εκκλησίας. Η σωτηρία φαντάζει ακατόρθωτη όταν κανείς είναι μέρος μιας διεφθαρμένης κοινωνίας.
Όπως διαβάζουμε και στην Αγία Γραφή: «Μετά οσίου όσιος έση, και μετά ανδρός αθώου αθώος έση, και μετά εκλεκτού εκλεκτός έση, και μετά στρεβλού διαστρέψεις».
Τα πάθη ασκούν μια ολέθρια επίδραση τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή. Μελετώντας τους Αγίους Πατέρες στο μοναστήρι, συνειδητοποίησα για πρώτη φορά ότι τα πάθη είναι εξαιρετικά μολυσματικά, όπως ακριβώς και οι πιο κολλητικές ασθένειες.
Το γενικό μίσος απέναντι στον Χριστιανισμό
Σήμερα ο Χριστιανισμός αντιμετωπίζει το μίσος παντού, επειδή εμποδίζει τους ανθρώπους να ζουν ανεξέλεγκτα και να αμαρτάνουν δίχως φραγμούς. Η νέα γενιά αποσυντίθεται, διαφθείρεται και σαπίζει. Επιθυμούν να πορευτούν χωρίς τον Θεό, και τα ολέθρια αποτελέσματα αυτής της επιλογής είναι ήδη ορατά.
Οι «λεπτοί» και ύπουλοι πειρασμοί των εσχάτων καιρών
Οι θλίψεις που θα αντιμετωπίσουν οι μοναχοί στους έσχατους καιρούς θα είναι πολύ «λεπτές» και ανεπαίσθητες. Αν τις κοιτάξει κανείς επιφανειακά, μπορεί να μην τις θεωρήσει καν δοκιμασίες. Ωστόσο, πρόκειται για τις πιο ύπουλες μεθοδείες του εχθρού.
Τα σκληρά και βάναυσα σωματικά βασανιστήρια γεννούσαν κάποτε στον Χριστιανό έναν φλογερό ζήλο για να τα υπομείνει και να ομολογήσει την πίστη του. Ο διάβολος όμως εγκατέλειψε πλέον τους απροκάλυπτα σκληρούς διωγμούς και προτιμά τους μικρούς και εκλεπτυσμένους πειρασμούς, οι οποίοι δρουν πολύ πιο αποτελεσματικά. Αυτοί δεν αφυπνίζουν την καρδιά, αλλά αντίθετα, βυθίζουν τον άνθρωπο σε μια πνευματική ζάλη και σε έναν κυκεώνα λογισμών, όπου δεν ξέρει τι να πράξει.
Με αυτόν τον τρόπο, οι πειρασμοί κάμπτουν σταδιακά τις δυνάμεις του, εκμηδενίζουν την πνευματική του αντίσταση και τον οδηγούν στην απελπισία και την αναποφασιστικότητα. Τελικά, τον ρίχνουν στην καταστροφή και τον μετατρέπουν σε έρμαιο των παθών, καθώς τον βρίσκουν εξασθενημένο από τη μελαγχολία και την αποθάρρυνση.
Η ψευδαίσθηση των «κατάλληλων συνθηκών»
Αυτό αποδεικνύεται από το ότι οι μοναχοί των εσχάτων καιρών αναμένουν πάντα μια καλύτερη εποχή για να αγωνιστούν πνευματικά. Ισχυρίζονται ότι θα νηστέψουν και θα προσευχηθούν όταν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες.
Όμως ο Κύριος μας υποσχέθηκε ότι θα συγχωρήσει τις αμαρτίες μας αν μετανοήσουμε, δεν μας εγγυήθηκε όμως ότι θα ζούμε και αύριο. Για τον λόγο αυτό, είναι απολύτως αναγκαίο, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, είτε ευνοϊκές είτε αντίξοες, να τηρούμε τις εντολές και τα καθήκοντά μας, έχοντας πάντα στον νου μας τα λόγια: «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας».
Πηγή: Στάρετς Βαρσανούφιος της Όπτινα, Συμβουλές προς μοναχούς και ομιλίες προς λαϊκούς, Εκδόσεις Egumenița, 2003.
Λίγα λόγια για τον γέροντα Βαρσανούφιο της Όπτινα
Ο Όσιος Βαρσανούφιος της Όπτινα, κατά κόσμον Παύλος Πλίχανκωφ, υπήρξε ένας από τους πιο φωτισμένους και αγαπητούς Ρώσους Γέροντες των αρχών του 20ού αιώνα. Πριν αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον μοναχισμό, ακολούθησε μια λαμπρή στρατιωτική καριέρα ως αξιωματικός του ρωσικού στρατού, γεγονός που του έδωσε βαθιά γνώση της κοσμικής ζωής και της ανθρώπινης ψυχολογίας.
Το 1891, έπειτα από μια σοβαρή ασθένεια και ένα πνευματικό όραμα, εγκατέλειψε τα πάντα για να εισέλθει στην περίφημη Μονή της Όπτινα, το μεγαλύτερο πνευματικό κέντρο της Ρωσίας της εποχής εκείνης. Εκεί, κάτω από την καθοδήγηση σπουδαίων γερόντων, αναδείχθηκε σε χαρισματικό πνευματικό πατέρα, προικισμένο με το διορατικό και προφητικό χάρισμα.
Καθοδηγούσε χιλιάδες ψυχές, μοναχούς και λαϊκούς, με απλότητα, διάκριση και ακρίβεια. Εκοιμήθη οσιακά το 1913, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη πνευματική παρακαταθήκη, η οποία παραμένει επίκαιρη και αφυπνιστική για τους Χριστιανούς κάθε εποχής.
ΠΗΓΗ
Ορθή Πίστη
