Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα με σύνθημα την άρνηση. Ως κλασικός αριστερός της μπανανίας μας. Άρνηση για την άρνηση και στείρα αντιπολίτευση στα πάντα.
Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι όπως έχουν τα πράγματα, αποκλείεται ποτέ η «ριζοσπαστική» αριστερά να αναλάβει ευθύνες εξουσίας, οπότε και αυτός έκανε επάγγελμα την «καταγγελία», όπως τόσοι άλλοι πριν απ’ αυτόν, ελπίζοντας πως θα περνάνε τα χρόνια, θα τον ακούνε ως «άφθαρτο» αριστερό τα χαϊβάνια «που ψηφάνε», και ο ίδιος θα συνεχίσει να σιτίζεται από τον κρατικό κορβανά, είτε ως βουλευτής, είτε ως κομματικό στέλεχος μέσω της κρατικής επιδότησης του κόμματός του, στηλιτεύοντας οποιαδήποτε πολιτική οποιουδήποτε κυβερνώντος, αφού ο ίδιος είναι αριστερός όπως είπαμε… και δεν έχει σχέση με το παλιό σαθρό πολιτικό σύστημα. Αρκούμενος σε ένα 3-6%, ίσα ίσα για να πέφτει ανελλιπώς η κρατική επιχορήγηση που λέγαμε.
Κούνια που τον κούναγε. Ήρθε η κρίση, και όλα τα συμπαρομαρτούντα της, ήρθαν όλα πάνω κάτω, και ο αγαναΧτισμός τον οποίο είχε σαν μόνιμη παντιέρα έγινε πλέον καθεστώς, με αποτέλεσμα τα γίδια που λέγαμε να τον στείλουν στο Μαξίμου για να μας σώσει.
Κι εκείνος πήγε, χωρίς να ξέρει και χωρίς να ρωτάει περί τίνος πρόκειται. Σαν το κουτάβι που βγαίνει πρώτη φορά χωρίς λουρί στη πολύβουη λεωφόρο… αγνοώντας τους κινδύνους. Βυθισμένος μέσα στην άγνοιά του, και κυρίως μεθυσμένος από την λατρεία του ζαλισμένου πλήθους, που ανακάλυψε στο πρόσωπό του έναν νέο ηγέτη, έναν νέο μεσσία, και που πίστεψε τις σαχλαμάρες που υπόσχονταν για κατάργηση του μνημονίου, των ΜΑΤ κλπ…
Παγιδευμένος δηλαδή στις ίδιες του τις πομφόλυγες, που όμως ποτέ δεν πίστευε ότι θα κληθεί κάποτε να υλοποιήσει.
Και έτσι φτάσαμε στο περίφημο πρώτο εξάμηνο του 2015, που θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη των απογόνων μας ως στίγμα και λεκές στον κορμό της χώρας.
Τότε δηλαδή, που παρέα με τους υπόλοιπους τυχάρπαστους επαγγελματίες απατεώνες, και κυρίως τον γκουρού της χρεοκοπίας Δρα Μπαρουφάκη, ο Αλέξης υπόσχονταν πως θα βαράει τα νταούλια και οι αγορές μαζί με την μαντάμ Μέρκελ θα χόρευαν καρσιλαμάδες, παρακαλώντας μας να μας δανείσουν (θυμόσαστε τον σπινθηροβόλο Στρατούλη);
Τελικά η πραγματικότητα αποδείχτηκε διαφορετική, και παρά τους φανφαρονισμούς του ο Αλέξης όχι μόνο εκτέλεσε την απόλυτη κυβίστηση που θα ζήλευε ακόμη και ο Ιωάννης Μελισσανίδης, αλλά έβαλε υπογραφές και σε άλλα ακόμη πιο σκληρά μνημόνια, με τις τράπεζες μάλιστα κλειστές (να τα λέμε αυτά).
Για να μην πολυλογώ, σήμερα, τρία και κάτι χρόνια μετά την θριαμβευτική του νίκη, ο Αλέξης άφησε πίσω τις αυταπάτες που τον έδερναν από μικρό, έβαλε γραβάτα, ασπάστηκε την real politic, και έγινε ο ιδανικότερος yesman για τους Γερμανούς (μέχρι χθες ναζιστές κατά τον ίδιο) από την εποχή του Κουίσλινγκ…
Και όχι μόνο απομακρύνθηκε από τους κολλητούς του κομΟνιστές, όπως ο Δραχμαζάνης, η Κατάντια Βαλαβάναινα, και λοιποί τσαρλατάνοι, αλλά έκανε την απόλυτη κολεγιά με εκείνους τους τριτοκλασάτους επιτήδειους πασόκους, τους οποίους ο Ανδρέας δεν θα χρησιμοποιούσε ούτε για θελήματα, που τους μάζεψε ως κλακαδόρους στο «αριστερό» μαντρί του, και οι οποίοι μαζί του συνεχίζουν την ξύλινη αριστερή φρασεολογία, καταγγέλλοντας το παλιό πολιτικό σύστημα (δηλαδή το Πασόκ στο οποίο υπηρετούσαν) για όλα τα δεινά της χώρας.
Έτσι, εκτός από τους χρήσιμους ηλίθιους (κατά Λένιν), που ξέραμε μέχρι τώρα, σήμερα ανακαλύψαμε και τους πρόθυμους ηλίθιους, εκείνους δηλαδή που θα υπέγραφαν μέχρι και την πώληση της Ακρόπολης στους… Κινέζους, αρκεί να μη χάσουν την καρέκλα τους.
Μιλάμε δηλαδή για τον απόλυτα συστημικό Αλέξη, ο οποίος είναι πλέον βυθισμένος μέχρι τα μπούνια στο σύστημα το οποίο όμως παράλληλα καταγγέλλει.
Διπροσωπία; Σχιζοφρένεια; Κοροϊδία; Υποκρισία επιπέδου Όσκαρ; Τι;
Ό,τι και να είναι, ο Αλέξης βγαίνει και πάλι κερδισμένος. Έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας.
Χρόνια έλεγα και έγραφα ότι ακόμη κι αν τον πιάσουν κάμερες επ’ αυτοφώρω, να σκοτώνει μωρά στην Πλατεία Συντάγματος, ο κοΖμάκης θα του το συγχωρήσει, αφού «κάποιο λόγο θα είχε το παιδί». Δεν βλέπετε τα κανάλια (τα οποία μέχρι χθες ήθελε να κλείσει), που την ώρα που αυτός σοδομίζει τη χώρα, εκείνα ασχολούνται με χαριτομενιές για γραβάτες κλπ;
Έτσι τώρα, με 2-3 μνημόνια πίσω του, με μια υποθήκευση του μέλλοντος των παιδιών μας για άλλα 40 χρόνια, με εκατοντάδες χιλιάδες «πρόσφυγες» εντός συνόρων, και άλλους τόσους να έρχονται οσονούπω, με την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στους γείτονες, με δυο στρατιωτικούς μας να κλείνουν τετράμηνο στις φυλακές της Τουρκίας, με την ανεργία να πιάνει 30%, με τον ΕΝΦΙΑ, τα διόδια, και γενικά τα χαράτσια να είναι σε δυσθεώρητα ύψη, και με τα κάπιταλ κοντρόλς σε πλήρη ισχύ… ο Αλέξης όχι μόνο «κερδάει», χειροκροτούμενος από τα τσανάκια του, και χαριεντιζόμενος με τον συγκαμένο, αλλά παράλληλα απολαμβάνει και διψήφια ποσοστά δημοφιλίας! Με τα ΜΜΕ των «κακοί κσαίνοι τοκογλύφοι» να του πλέκουν καθημερινά το εγκώμιο!
Γι’ αυτό και έβαλε πλώρη να κλείσει επιτέλους όλα τα ανοιχτά ή και ξεχασμένα οικονομικά και εθνικά ζητήματα που δεν θα τολμούσε κανένας άλλος Έλληνας πολιτικός πριν ή μετά από αυτόν, π.χ. το ζήτημα των Τσάμηδων, της Δ. Θράκης, της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, και πάει λέγοντας. Εδώ είμαστε και θα το δείτε.
Υπακούοντας με απόλυτη πειθαρχία στα αφεντικά του στο Βερολίνο, και εκτελώντας κάθε πολιτική τους παραγγελία, όπως ακριβώς του την υπαγορεύουν. Ένας αληθινός «υποταχτικός» των ξένων δηλαδή, που όμως έχει άστρο, αφού ο λαός συνεχίζει να τον ανέχεται.
