Όπως τώρα ο Ερντογάν έτσι και τότε ο Μουσολίνι μιλούσε για mare nostrum και στρεφόταν απειλητικά κατά της Ελλάδας. Εμείς σιωπούσαμε.
Μετά ήρθε το περιστατικό της Έλλης, αλλά εμείς, θάψαμε τα παιδιά μας και
πάλι κάναμε πως δεν καταλάβαμε ποιος ήταν ο δράστης.
Μετά ήρθε η ολοκληρωτική επίθεση κατά της πατρίδας μας, με τις “πλάτες” των Γερμανών.
Το σκηνικό δείχνει να επαναλαμβάνεται, με μια διαφορά.
Ο Τούρκος δεν είναι Ιταλός. Όπου εισέρχεται ο Τούρκος, εξοντώνει τον ντόπιο πληθυσμό, εξισλαμίζει πλήρως τα πάντα και δεν ξαναφεύγει ποτέ.
Πάλι όμως εμείς κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε, αφήνοντας τη Γερμανία να μας εξοντώνει και στην ουσία να προετοιμάζει το έδαφος…
