Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος διαβάζει το e-mail Τούρκου Ορθόδοξου Χριστιανού και συγκλονίζει…
“Μόλις γίνει κάτι με φανατικούς ισλαμιστές,
ξέρουνε και πόσοι είμαστε
και ποιοι είμαστε
και που μένουμε.
Τους πρώτους που θα σκοτώσουν είναι εμάς…
Μου στέλνουν e-mail απ’ όλο τον κόσμο, άλλοι έχουν αρρώστους θέλουν προσευχή, παρακλήσεις, άλλοι έχουν προβλήματα να χωρίσουν, άλλοι δαιμονιστήκαν θέλουν ευχές εξορκιστικές, άλλοι θέλουν να τους πούμε που να πάνε να εξομολογηθούν.
Ότι μπορούμε κάνουμε.
Βλέπω και εγώ το e-mail λέει “a short thank you message from a turkish orthodox christian”
“Kύριε ελέησον, λέω, επιάσαν μας οι Τούρκοι” (γέλιο) “τί γίνεται τώρα;”
Και γράφει μου το εξής, ακούτε το μέλλον μας ποιο είναι:
«Τις ευλογίες σας Σεβασμιότατε είμαι ο Αντρέας (άλλο όνομα λέει, χριστιανικό) Τούρκος Ορθόδοξος Χριστιανός.
Βαπτίστηκα πριν από περίπου 2 χρόνια.
Ήθελα απλώς να σας ευχαριστήσω για όλες τις ομιλίες που κάνατε και τις εμπειρίες των Αγίων που μοιραστήκατε μαζί μας.
Παρακολουθούσα τις ομιλίες σας όσο περισσότερο μπορούσα, επειδή τα ελληνικά μου δεν είναι τόσο καλά δεν μπορούσα να τις καταλάβω στην πρωτότυπη γλώσσα εκείνη την εποχή.
Οπότε παρακολουθούσα μόνον εκείνες με υπότιτλους, ήταν μία μεγάλη πηγή εκπαίδευσης και παρηγοριάς για μένα καθ’ όλην τη διάρκειαν της κατήχησής μου, αλλά και μετά από αυτή.
Συγκινήθηκα όταν είπατε στην πρόσφατη συνέντευξή σας ότι “ένας Τούρκος Ορθόδοξος Χριστιανός είναι αδελφός σας”.
Ήταν τότε που έδωσα στους Ρώσους μια συνέντευξη και μερικοί δική μας εγεμόσαν τα κανάλια, οι δημοσιογράφοι:
“O Mόρφου είπε ότι προσεύχεται για τον Πούτιν”.
Λες και είναι καμιά αμαρτία και γιατί να προσεύχεται;
Και είπα και εγώ “μα όχι μόνο ένας Ρώσος φτάνει να είναι βαφτισμένος μυρωμένος ορθόδοξος είναι αδελφός μου, αλλά και ένας Τούρκος ακόμα.
Που εθνικά είναι εχθρός μου, αλλά πνευματικά αν είναι βαφτισμένος και μυρωμένος είναι αδερφός μου.
Αφού βγήκαμε από την ίδια κολυμπήθρα.
Λοιπόν και είπα τότε ένας Τούρκος Ορθόδοξος Χριστιανός είναι αδερφός μου.
Που να ‘ξερα εγώ που όταν είπα τούτον τον λόγο, τον ωραίο, στην Ευρίχου θα έφτανε εις την Άγκυρα.
Θα τον έβλεπε ο σημερινός Ανδρέας και θα μου έστελνε αυτό το γράμμα.
“Συγκινήθηκα όταν είπατε στην πρόσφατη συνέντευξή σας ότι ένας Τούρκος Ορθόδοξος Χριστιανός είναι αδελφός σας.
Ήθελα να σας στείλω ένα μήνυμα πριν από αυτό, αλλά ποτέ δεν πρόλαβα να το κάνω”.
Μητροπολίτης Μόρφου:
Λοιπόν, αυτός ο αδελφός ήθελε να στείλει αυτό το μήνυμα:
“Ελπίζω να σας συναντήσω από κοντά μία μέρα και ίσως το κάνουμε.
Σκοπεύω να πάω στο Άγιον Όρος φέτος για να γίνω μοναχός.
Πήγα στο Άγιο Όρος πέρσι και έμεινα εκεί για δύο εβδομάδες.
Παρακαλώ προσευχηθείτε για μας τους Τούρκους Ορθόδοξους Χριστιανούς, παρά το πόσο λίγοι είμαστε και παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όσοι από μας αγωνιζόμαστε ακόμα κρατιόμαστε.
Σας ευχαριστούμε που μας αναφέρατε στη συνέντευξή σας, ο Θεός να χαρίσει σε περισσότερους Τούρκους Ορθόδοξος Χριστιανούς να βρουν τον Χριστόν και να βρουν την Σωτηρία.
Σας ευχαριστώ και ο Θεός να σας βοηθήσει στις προσπάθειες σας.
Υστερόγραφο: επισυνάπτω το πιστοποιητικό βάπτισης μου παρακάτω.”
Μητροπολίτης Μόρφου:
Και μου έστειλε ακόμα και το πιστοποιητικό ότι δεν είναι απλά ένα γράμμα, αλλά έχω και απόδειξη ότι είμαι χριστιανός.
Αυτοί οι άνθρωποι για να βαφτιστούν στην Άγκυρα, στην Κωνσταντινούπολη, στην Σμύρνη, το Πατριαρχείον έδωκε εντολή και πολύ σοφά έπραξε, πριν να βαφτιστούν, να πάνε στο δημαρχείο τους να δηλώσουν ότι:
“θα πάψω να είμαι μουσουλμάνος και θέλω να γίνω Χριστιανός Ορθόδοξος και αναλαμβάνω την ευθύνη μου προσωπικά”.
Έτσι, μου είπε ένας άλλος, ο Σουλεϊμάν (που ήρθε από την Αττάλεια και με είδε):
“Μόλις γίνει κάτι με φανατικούς ισλαμιστές,
ξέρουνε και πόσοι είμαστε
και ποιοι είμαστε και που μένουμε.
Τους πρώτους που θα σκοτώσουν είναι εμάς, μου λέει.
Του λέω “ε, τι σκέφτεσαι, έχεις οικογένεια, έχεις παιδιά;”.
“Έχω, μου λέει, αλλά το είπαμε με τη γυναίκα μου”.
“Και τι είπατε;”
“είπαμε τι μεγάλη τιμή να μας σφάξουν για το Χριστό και να είμαστε μαζί με τον Άη Γιώργη!”
Μάλιστα… ακούστε τα αυτά για να μετρήσουμε εμείς οι Ορθόδοξοι του ξυδιού και του λαδιού… καταλάβατε;
Εάν αξίζει τον κόπο να φάμε και πότε είναι να φάμε. Πάνω από όλα είναι αυτός ο Πόθος.
Η Πίστη και ο Πόθος!
“Πότε Χριστέ μου να ενωθώ μαζί σου.
Πότε Χριστέ μου να κερδίσω την Αιώνια Ζωή, πότε Χριστέ μου να έχω άφεση αμαρτιών χωρίς ενοχές”.
Όταν αυτό το έχουμε
είτε Τούρκος,
είτε Έλληνας,
είτε Πέρσης,
είτε Γερμανός,
έχουμε Αιώνια Ζωή,
έχουμε Χριστόν,
έχουμε Μέλλον
και όπως λέει το «Πιστεύω»
“και Ζωήν του Μέλλοντος Αιώνος. ΑΜΗΝ”.
Το εύχομαι σε σας,
να το εύχεστε και εσείς για εμάς…
Ακουσε ολόκληρη την ομιλία εδώ
https://trelogiannis.blogspot.com/2024/04/blog-post_55.html
