Οι δισεκατομμυριούχοι έχουν ήδη δώσει όνομα σε αυτό που έρχεται. Το αποκαλούν «Το Γεγονός». Και όταν κάθισαν να καταστρώσουν σχέδια γι’ αυτό, ο μεγαλύτερος φόβος τους δεν ήταν η ίδια η καταστροφή. Ήταν οι δικοί τους φρουροί.
Life can change in a blink
— Nat Rothschild (@NatRothschild1) November 5, 2026
The billionaires already have a name for what’s coming. They call it “The Event.” And when they sat down to plan for it, their biggest fear wasn’t the disaster itself. It was their own guards.
In 2017, media theorist Douglas Rushkoff was driven hours into the desert to a luxury resort. He’d been booked to give a talk on the future of technology, for a fee worth about half his yearly salary as a professor. Nobody wanted the talk. Instead, five ultra-wealthy men from the top of the tech and hedge fund world were brought to his table with questions.
First: New Zealand or Alaska? Which one rides out the collapse better? Then a brokerage CEO who had nearly finished building his own underground bunker asked the question that took over the rest of the hour: “How do I maintain authority over my security force after the event?” Not if. How.
Because once money is worthless, what stops the armed men guarding your bunker from taking it? What stops them from picking their own leader? These men had already gamed it out. Combination locks on the food supply that only they would know. Disciplinary collars for the guards, in exchange for being allowed to survive. Or robots to replace the guards entirely, if the technology could be developed in time.
Rushkoff told them the only real answer was to treat their security people like family, starting now. They rolled their eyes.
Now look at what else came out that same year. In January 2017, LinkedIn co-founder Reid Hoffman told The New Yorker he’d guess more than half of Silicon Valley’s billionaires had bought some form of “apocalypse insurance.” Saying you were “buying a house in New Zealand,” he said, had become a wink between them. That same month, the world learned Peter Thiel had quietly become a New Zealand citizen back in 2011, after spending just 12 days in the country.
New Zealand again.
Bunkers. Secret second citizenships. Locks on the food. Collars on the guards. You don’t plan any of that for a bad week. You plan it for a world that doesn’t come back.
In 2023, Wired reported that Mark Zuckerberg’s 1,400-acre compound on Kauai was being built with an underground shelter of around 5,000 square feet. It has its own energy and food supplies, an escape hatch, and what appears to be a blast-resistant door. He calls it “a little shelter.” Like a basement.
Now go back to the robots. “If the technology could be developed in time.”
In time for what?
Nine years later, it’s being developed at factory speed. Tesla is turning the Fremont line that built the Model S and X into an Optimus line, with a stated goal of a million robots a year. Figure went from building one humanoid a day to one an hour in 120 days. Agility built a robot factory sized for 10,000 units a year. China’s AgiBot passed its 10,000th humanoid earlier this year.
Robots don’t need to be paid. They don’t need to be fed. And they never pick their own leader.
One last detail. Look at Rushkoff’s list of what “The Event” could mean: environmental collapse, social unrest, nuclear explosion, an unstoppable virus, a hack that takes everything down. And a solar storm. Only one thing on that list comes from beyond our planet. No human starts it. No human can stop it.
They call it The Event. I call it the Geophysical Event.
— Open Minded Approach (@OMApproach) November 8, 2026
Οι δισεκατομμυριούχοι έχουν ήδη δώσει όνομα σε αυτό που έρχεται. Το αποκαλούν «Το Γεγονός». Και όταν κάθισαν να καταστρώσουν σχέδια γι’ αυτό, ο μεγαλύτερος φόβος τους δεν ήταν η ίδια η καταστροφή. Ήταν οι δικοί τους φρουροί.
Το 2017, ο θεωρητικός των μέσων ενημέρωσης Ντάγκλας Ράσκοφ (Douglas Rushkoff) μεταφέρθηκε, έπειτα από ώρες διαδρομής στην έρημο, σε ένα πολυτελές θέρετρο. Είχε προσκληθεί για να δώσει μια ομιλία σχετικά με το μέλλον της τεχνολογίας, έναντι αμοιβής που αντιστοιχούσε περίπου στον μισό ετήσιο μισθό του ως καθηγητής. Κανείς, ωστόσο, δεν ενδιαφερόταν για την ομιλία. Αντ’ αυτού, πέντε πάμπλουτοι άνδρες —από την κορυφή του κόσμου της τεχνολογίας και των επενδυτικών κεφαλαίων (hedge funds)— κάθισαν στο τραπέζι του, θέτοντας ερωτήματα.
Το πρώτο: Νέα Ζηλανδία ή Αλάσκα; Ποιο από τα δύο μέρη θα αντέξει καλύτερα την κατάρρευση; Στη συνέχεια, ο διευθύνων σύμβουλος μιας χρηματιστηριακής εταιρείας — ο οποίος είχε σχεδόν ολοκληρώσει την κατασκευή του δικού του υπόγειου καταφυγίου— έθεσε το ερώτημα που μονοπώλησε το υπόλοιπο της ώρας: «Πώς θα διατηρήσω τον έλεγχο της ομάδας ασφαλείας μου μετά το Γεγονός;». Όχι «αν» συμβεί, αλλά «πώς».
Διότι, από τη στιγμή που το χρήμα θα χάσει την αξία του, τι θα εμποδίσει τους ένοπλους άνδρες που φυλάσσουν το καταφύγιό σου από το να το καταλάβουν; Τι θα τους εμποδίσει από το να επιλέξουν τον δικό τους αρχηγό; Οι άνδρες αυτοί είχαν ήδη εξετάσει διάφορα σενάρια: κλειδαριές με κωδικό στα αποθέματα τροφίμων, τους κωδικούς των οποίων θα γνώριζαν μόνο οι ίδιοι· ειδικά κολάρα πειθαρχίας για τους φρουρούς, ως αντάλλαγμα για το δικαίωμά τους να επιβιώσουν· ή ακόμα και ρομπότ που θα αντικαθιστούσαν πλήρως τους φρουρούς, εφόσον η τεχνολογία προλάβαινε να αναπτυχθεί εγκαίρως.
Ο Rushkoff τους απάντησε ότι η μόνη πραγματική λύση ήταν να αντιμετωπίζουν το προσωπικό ασφαλείας τους σαν μέλη της οικογένειάς τους — ξεκινώντας από τώρα. Εκείνοι απλώς σήκωσαν τα μάτια ψηλά, με ύφος απαξίωσης.
Ας δούμε, λοιπόν, τι άλλο προέκυψε εκείνη την ίδια χρονιά. Τον Ιανουάριο του 2017, ο συνιδρυτής του LinkedIn, Reid Hoffman, δήλωσε στο περιοδικό *The New Yorker* ότι, κατά την εκτίμησή του, περισσότεροι από τους μισούς δισεκατομμυριούχους της Silicon Valley είχαν αποκτήσει κάποιου είδους «ασφάλιση για την αποκάλυψη». Όπως ανέφερε, η φράση «αγοράζω σπίτι στη Νέα Ζηλανδία» είχε μετατραπεί σε έναν κρυφό κώδικα μεταξύ τους. Τον ίδιο μήνα, έγινε γνωστό ότι ο Peter Thiel είχε αποκτήσει, αθόρυβα, την υπηκοότητα της Νέας Ζηλανδίας ήδη από το 2011, έχοντας παραμείνει στη χώρα μόλις 12 ημέρες.
Πάλι η Νέα Ζηλανδία.
Καταφύγια. Μυστικές δεύτερες υπηκοότητες. Κλειδαριές στα τρόφιμα. Κολάρα στους φρουρούς. Δεν σχεδιάζεις κάτι τέτοιο για μια «κακή εβδομάδα». Το σχεδιάζεις για έναν κόσμο που δεν πρόκειται να επιστρέψει.
Το 2023, το περιοδικό Wired ανέφερε ότι η έκταση 1.400 στρεμμάτων του Μαρκ Ζάκερμπεργκ στο Καουάι περιλάμβανε την κατασκευή ενός υπόγειου καταφυγίου, εμβαδού περίπου 465 τετραγωνικών μέτρων. Διαθέτει δικές του πηγές ενέργειας και αποθέματα τροφίμων, μια έξοδο διαφυγής, καθώς και αυτό που φαίνεται να είναι μια πόρτα ανθεκτική σε εκρήξεις. Ο ίδιος το αποκαλεί «ένα μικρό καταφύγιο». Σαν ένα υπόγειο.
Ας επιστρέψουμε τώρα στα ρομπότ. «Αν η τεχνολογία μπορούσε να αναπτυχθεί εγκαίρως…»
Εγκαίρως για τι;
Εννέα χρόνια αργότερα, η ανάπτυξή τους προχωρά με ρυθμούς βιομηχανικής παραγωγής. Η Tesla μετατρέπει τη γραμμή παραγωγής στο Φρίμοντ —όπου κατασκευάζονταν τα μοντέλα S και X— σε γραμμή παραγωγής για το Optimus, θέτοντας ως στόχο την κατασκευή ενός εκατομμυρίου ρομπότ ετησίως. Η εταιρεία Figure πέρασε από την κατασκευή ενός ανθρωποειδούς την ημέρα στην κατασκευή ενός ανά ώρα, μέσα σε διάστημα μόλις 120 ημερών. Η Agility δημιούργησε ένα εργοστάσιο ρομπότ με δυναμικότητα 10.000 μονάδων τον χρόνο. Η κινεζική AgiBot ξεπέρασε το ορόσημο των 10.000 ανθρωποειδών νωρίτερα φέτος.
Τα ρομπότ δεν χρειάζονται μισθό. Δεν χρειάζονται τροφή. Και, το κυριότερο, δεν επιλέγουν ποτέ τα ίδια τον ηγέτη τους.
Μια τελευταία λεπτομέρεια. Κοιτάξτε τη λίστα του Ράσκοφ (Rushkoff) με το τι θα μπορούσε να σημαίνει «Το Συμβάν» (The Event): περιβαλλοντική κατάρρευση, κοινωνική αναταραχή, πυρηνική έκρηξη, ένας ιός που δεν μπορεί να σταματήσει, μια κυβερνοεπίθεση που παραλύει τα πάντα. Και μια ηλιακή καταιγίδα. Μόνο ένα στοιχείο από αυτή τη λίστα προέρχεται από το διάστημα, πέρα από τον πλανήτη μας. Κανένας άνθρωπος δεν το προκαλεί. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να το σταματήσει.
Το αποκαλούν «Το Γεγονός». Εγώ το αποκαλώ «Γεωφυσικό Γεγονός».
