Πάει καιρός τώρα που το blog αισθάνεται πως δεν έχει τίποτε άλλο να γράψει, τίποτε περισσότερο να πεί.
Νομίζει πως συνεχώς ανακυκλώνει τα ίδια και τα ίδια γνωστά πιά και κατανοημένα απ’ την πλειοψηφία του λαού.
Όμως:
Μέρα με την μέρα, σχεδόν κάθε μέρα έρχονται
στο φως μικρά και μεγάλα “κατορθώματα”, ή λεπτομέρειες, ή απότοκα των κατορθωμάτων, των καθαρμάτων των μνημονιακών κυβερνήσεων.
Κατορθώματα που σε προκαλούν να ανακυκλώνεις συνέχεια το μίσος και την οργή για τους παλιάνθρωπους εγκληματίες εκείνους,
..που με μιά καρέκλα εξουσίας και έναν παχουλό μισθό, πέταξαν τα πέπλα των προσχημάτων για να φανούν όπως είναι στην πραγματικότητα: απατεώνες, αγράμματοι, θρασύδειλοι, κοινωνικά σκουπίδια ανάξια λόγου.
Το πιό πρόσφατο απότοκο ενός κατορθώματος, ενός απ’ αυτά τα αποβράσματα,
..είναι αυτό τού απατεώνα με το μαντηλάκι,
..ο οποίος με τον ομώνυμο νόμο του (που όλη του την μεγαλοπρέπεια θα αντιληφθούν οι συνταξιούχοι απ΄την αρχή του επόμενου χρόνου) εκτός απ’ το πετσόκομα συντάξεων και ΕΚΑΣ, άφηνε περιθώριο-παραθυράκι επί τούτου ανοιχτό σε 160 πρώην λωποδύτες (μεταξύ των οποίων κι ο γνωστός Άκης) να διεκδικήσουν αναδρομικά ιλιγγιώδη για τον μέσο έλληνα ποσά, που σχετίζονται με τις συντάξεις τους.
Ο νόμος μαντηλάκι του ομώνυμου καθάρματος είναι μία μόνο απ’ τις χιλιάδες μαχαιριές των επαγγελματιών αυτών δολοφόνων στο σώμα της κοινωνίας, σε βάρος της οποίας έζησαν, ζουν, και θέλουν να εξακολουθήσουν να ζουν, όπως έδειξε και η προσφυγή-αίσχος των πρώην βουλευτώνγια τα “αναδρομικά” τους.
Έτυχε και το μάθαμε.
Πόσα ακόμη άλλα αίσχη τους είναι καλά κρυμμένα.
Δεν έχει και πολλή σημασία να τα μάθουμε.
Σημασία έχει να αντιληφθούμε και να θυμόμαστε συνεχώς πως είναι ικανοί για τα χειρότερα, για την χειρότερη προδοσία, για την πιό αισχρή ιταμότητα,
..και να πράξουμε τα δέοντα..
Υ.Γ. Η γλώσσα του σημερινού σχολίου είναι επίτηδες επιθετική. Δεν χρειάζονται άλλες αναλύσεις και επεξηγήσεις. Χρειάζεται μόνον να συντηρούμε την οργή της κοινωνίας άσβεστη εναντίον των προδοτών που κατέστρεψαν μιά χώρα κι έναν λαό για να σώσουν τις τράπεζες και το τομάρι τους.
Γι αυτόν και μόνο τον λόγο το blog θεωρεί πως αξίζει να συνεχίσουμε να σχολιάζουμε.
