Ο Πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο συναντήθηκε με τα μέλη του κοινοβουλίου της χώρας του, μέλη της Συνταγματικής Επιτροπής και άλλους εκπροσώπους της κυβέρνησής του την περασμένη εβδομάδα εν μέσω της τρέχουσας κρίσης με τη Δύση που κλιμακώνεται από το περασμένο καλοκαίρι και έχει ενταθεί μετά το περιστατικό της 23ης Μαΐου (Ryanair).
Τα σχόλιά του είχαν μια σκοτεινή αξιολόγηση :
«Ο χρόνος μας επέλεξε. Βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή ενός νέου ψυχρού πολέμου, ακόμη και παγωμένου. Μόνο χώρες που θα είναι σε θέση να αντισταθούν σε αυτήν την υβριδική πίεση θα αντέξουν. »
Η Λευκορωσία υπόκειται σε δυτικό έλεγχο και κριτική και έχει πέσει θύμα δυτικής προσπάθειας ανατροπής από τις προεδρικές εκλογές του περασμένου Αυγούστου, με τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση να υποστηρίζουν την υποψήφια της αντιπολίτευσης Sviatlana Tsikhanouskaya εναντίον του Λουκασένκο. Επίσης ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει σύντομα αμερικανικές κυρώσεις.
Η διακυβέρνηση του Λουκασένκο επικεντρώθηκε σε πατριωτικές αξίες και δραστηριότητες όπως θα ήταν αναμενόμενο άλλωστε υπό τις παρούσες συνθήκες, τοποθετώντας την κρίση στο τρέχον παγκόσμιο πλαίσιο:
«Όλοι προσπαθούν να μας χωρίσουν ή να μας τραβήξουν στο πλάι τους. Αλλά πρέπει να παραμείνουμε δυνατοί. Έχω πει πολλές φορές: το τίμημα για την κυριαρχία και την ανεξαρτησία είναι υψηλό. Κάθε Λευκορωσός μπορεί να επηρεαστεί άμεσα από αυτό το τίμημα εν μέσω του αυξανόμενου ανταγωνισμού στον κόσμο.»
Αναφέρθηκε σε έναν πολυδιάστατο, πολυεπίπεδο υβριδικό πόλεμο που διεξάγεται ενάντια στην κυβέρνηση και το έθνος του, δηλώνοντας:
«Ο στόχος είναι σαφής. Γνωρίζουμε επίσης ποιος θα ωφεληθεί από τη δαιμονοποίηση της Λευκορωσίας. Είμαστε μια μικρή χώρα, αλλά θα ανταποκριθούμε κατάλληλα. Ο κόσμος γνωρίζει παραδείγματα παρόμοιων καταστάσεων. Πριν κάνετε ορμητικές κινήσεις, θυμηθείτε, ότι η Λευκορωσία βρίσκεται στο κέντρο της Ευρώπης, και αν τα πράγματα ξεφύγουν από τον έλεγχο εδώ – θα είναι ένας παγκόσμιος πόλεμος.»
Παγκόσμιος πόλεμος ή όχι, η βορειοανατολική Ευρώπη είναι πιθανότατα στην θέση να πυροδοτήσει έναν πυρηνικό πόλεμο όπως οποιοσδήποτε «καυτό» μέρος του πλανήτη.
Ως προς την αποποίηση ευθυνών, για την διαταγή της εκτροπής μιας αεροπορικής πτήσης και την κράτηση του ατόμου που περιγράφεται ως ακτιβιστής της αντιπολίτευσης(Ρωμαίος Πρωτάσεβιτς) έδωσε μια διαφορετική ερμηνεία για το συμβάν. Μπορεί εύκολα να υποστηριχθεί από τον Λουκασένκο ότι, η Δύση ψάχνει οποιοδήποτε πρόσχημα για περαιτέρω δυσφήμιση, απομόνωση και υπονόμευση της κυβέρνησής του, και μια τέτοια ενέργεια απλώς τροφοδότησε τα σχέδιά της. Από την άλλη πλευρά, εύκολα μπορεί να συμπεράνει κάποιος ότι ο Πρωτάσεβιτσ ήταν υποχείριο της Δύσης και μετά την σύλληψη του, οι δυτικοί εγκέφαλοι τώρα φοβούνται μήπως ο πράκτορας τους αρχίσει να….κελαηδά.
Φυσικά, η χρήση των λέξεων Παγκόσμιος Πόλεμος μπορεί να θεωρηθεί ως πολιτική ρητορική, ως υπερβολή, ως απόπειρα να τρομάξει τους επίδοξους επιθετικούς παίκτες. Η ίδια γλώσσα έχει χρησιμοποιηθεί και από την άλλη πλευρά, αν θέλετε, από Ουκρανούς αξιωματούχους όπως ο πρώην πρόεδρος Λεονίντ Κραβτσούκ.
Το ίδιο το γεγονός ότι αυτές οι λέξεις χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη τριάντα χρόνια μετά την εξαφάνιση της Σοβιετικής Ένωσης και του Συμφώνου της Βαρσοβίας είναι από μόνο του ανησυχητικό. Δυστυχώς, αυτό το τελευταίο γεγονός αγνοείται από τον παγκόσμιο τύπο.
Ο Λουκασένκο έκανε και μια συναισθηματική έκκληση:
«Οι λογικοί άνθρωποι καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Θα ήθελα να ρωτήσω όσους βρίσκονται πίσω από αυτήν την πρόκληση: δεν καταλαβαίνετε ποιες καταστροφικές συνέπειες μπορεί να έχει; Καταλαβαίνετε τι κάνετε; Ξέρετε ότι είμαστε σωστοί και ότι θα πρέπει να απαντήσετε ούτως ή άλλως. Παρακαλώ σταματήστε!»
Ακούγεται προκλητικός (ή μπλοφάρει), προσθέτοντας:
«Θα ανταποκριθούμε σε όλες τις κυρώσεις, τις επιθέσεις και τις προκλήσεις ανάλογα. Δεν θέλουμε να ξεκινήσουμε έναν αγώνα στο κέντρο της ηπείρου. Δεν το θέλουμε αυτό, είχαμε αρκετά θέματα. Αλλά η Δύση δεν μας αφήνει άλλες επιλογές.»
Η Λευκορωσία είναι μέλος του Οργανισμού Συλλογικής Συνθήκης για την Ασφάλεια (CSTO) με τη Ρωσία, την Αρμενία, το Καζακστάν, το Κιργιζιστάν και το Τατζικιστάν, και ως εκ τούτου θα μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από τα μέλη της σε περίπτωση στρατιωτικής επίθεσης από το ΝΑΤΟ από τη γειτονική Λιθουανία και την Πολωνία.
Ωστόσο να θυμηθούμε πως, αφού η Γεωργία εισέβαλε στη Νότια Οσετία το 2008 και ακολούθησε πόλεμος με τη Ρωσία, το CSTO δεν υποστήριξε τη Ρωσία. Ο Λουκασένκο αγκάλιασε τον πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι , τον επιτιθέμενο στην τότε σύγκρουση, και το ίδιο έκανε και πρόσφατα με τον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ιλάμ Αλίεφ μετά την εισβολή του τελευταίου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ και την ένοπλη σύγκρουση με την Αρμενία (μέλος του CSTO) πέρυσι.
Εν τέλη χρησιμοποιώντας μια γλώσσα τολμηρή (και μάλλον μεγάλη) για ένα μικρό και πολιορκημένο έθνος, ο Λουκασένκο δήλωσε επίσης:
«Αν η Δύση δεν θέλει να είναι ο φιλικός μας γείτονας – ας είναι. Θα αντισταθμίσουμε τις κυρώσεις ενισχύοντας τις δραστηριότητές και την παρουσία μας σε άλλες αγορές. Θα απομακρυνθούμε από τη γηράσκουσα Ευρώπη στην ταχέως αναπτυσσόμενη Ασία. Η Λευκορωσία είναι έτοιμη να γίνει το μέρος, που θα είναι ένα φυλάκιο της νέας Ευρασίας. “
Στις 26 Μαΐου, ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Βλαντιμίρ Μακέι, έκανε μια σοβαρή υποσημείωση αναφέροντας ένα πρόσφατο σχόλιο του πρώην συμβούλου εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον ,(το οποίο είναι κάπως…. δυσοίωνο όσον αφορά τις προβλεπόμενες συνέπειές του):
«Η Ουκρανία και η Λευκορωσία πρέπει να γίνουν δεκτές στο ΝΑΤΟ προκειμένου να εξαλειφθεί η «γκρίζα ζώνη» που προέκυψε μεταξύ της Ρωσίας και των χωρών της Βόρειας Ατλαντικής Συμμαχίας. Η Λευκορωσία είναι η πιο δύσκολη πρόκληση από όλες, με την ένταξη της στην συμμαχία να φαντάζει αδιανόητη για αρκετό καιρό. Όσο κι αν είναι δύσκολο, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αφήσουν τη Λευκορωσία στη Μόσχα χωρίς αμφισβήτηση.»
Σημείωσε επίσης ότι, όπως πάντα, με το πρόσχημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Δύση υπονομεύει την κυριαρχία ενός μη ευθυγραμμισμένου έθνους και με αυτόν τον τρόπο ξεκινά μια άμεση επίθεση στην ανεξαρτησία του. Εν τέλη ο Βλαντιμίρ Μακέι, ελπίζει ότι η Ρωσία έχει επιτέλους αντιληφθεί τι επιδιώκει η Δύση – οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση .
Σε μια άλλη δήλωση του, που μπορεί να είναι εντυπωσιακή αλλά είναι και ενδιαφέρουσα, ισχυρίστηκε ότι η Δύση «είναι πολύ νευρική για το γεγονός ότι ο κόσμος γίνεται πολυπολικός με συνέπεια να έχουν εμφανιστεί πολλοί σημαντικοί γεωπολιτικοί παράγοντες, η γνώμη των οποίων πρέπει να ληφθεί υπόψη στον… λογαριασμό.»
Ο υπουργός Εξωτερικών της Λευκορωσίας σκέφθηκε ως εξής:
«Συμφωνώ με τον συνάδελφό μου Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος είπε ότι ο κόσμος έπαψε να είναι δυτικοκεντρικός. Για πεντακόσια χρόνια, η Δύση μας υπαγόρευσε τις συνθήκες για το πώς να ζήσουμε, τι να κάνουμε, με τι κανόνες να ζήσουμε. Σήμερα υπάρχουν σημαντικοί γεωπολιτικοί παράγοντες: η Κίνα είναι μια από τις μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο, η Ινδία αναπτύσσεται ραγδαία, η Ρωσία έχει βγάλει τα “γυαλιά με ροζ τριαντάφυλλο” που φορούσε στην δεκαετία του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, σηκώθηκε από τα γόνατά της και τώρα βλέπει τι πραγματικά είναι η Δύση.»
Μια τέτοια συνειδητοποίηση και ενέργειες ανάλογες με αυτήν, αν είχαν συμβεί πριν από δεκαετίες μπορεί να είχαν σώσει την ανθρωπότητα από -σχεδόν- ανυπολόγιστη ταλαιπωρία από τη Μέση Ανατολή έως τη Νότια Ασία, από τη Βόρεια και τη Βορειοανατολική Αφρική έως την Ανατολική Ευρώπη. Ωστόσο μπορεί να μην είναι πολύ αργά ώστε να αντιστραφεί η πορεία των τελευταίων τριάντα ετών,- η εποχή του παγκόσμιου ΝΑΤΟ με τους πολέμους του ενάντια σε ανυπεράσπιστα έθνη σε τρεις ηπείρους.
