Στον δικό του (πλούσιο) κόσμο ο Βρετανός πρωθυπουργός – Το πρόβλημα με όλες τις σημερινές πολιτικές ηγεσίες
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ρίσι Σουνάκ, έδειξε πως ζει κι αυτός εκτός πραγματικότητας και δεν μπορεί να κατανοήσει τον πόνο των φτωχών ανθρώπων, καθώς σε μία επικοινωνιακού τύπου κίνηση, σέρβιρε πρωινό σε άστεγο στον οποίο έκανε ερωτήσεις όπως «αν εργάζεσαι σε επιχείρηση, αν θες να εργαστείς στα χρηματοοικονομικά και αν έχεις σχέδια να πας κάπου να περάσεις τα Χριστούγεννα»!
Δεν είναι φάρσα, αυτά τα πρωτοφανή όντως τα ρώτησε σε έναν άνθρωπο που δεν ξέρει να θα τελειώσει την μερα του ζωντανός και αν θα τον βρει υγιή η επόμενη ανατολή του Ηλίου!
Η συμπεριφορά του Βρετανού πρωθυπουργού καταδεικνύει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλες οι κοινωνίες σχεδόν στον πλανήτη αλλά τουλάχιστον όπου υπάρχουν υποτιθέμενες δημοκρατίες αυτό δεν θα έπρεπε να υφίσταται.
Οι πολιτικές ηγεσίες στην σημερινή εποχή είναι πολύ πλούσιες και πολύ καλομαθημένες στον τρόπο που έχουν μεγαλώσει, ώστε να μην κατανοούν τον πόνο και τα προβλήματα των υπηκόων τους.
Από την στιγμή που αυτό δεν μπορούν να το κάνουν, δεν πρόκειται και δεν ξέρουν άλλωστε, να ασχοληθούν με τα προβλήματα των λαών τους ή αν το κάνουν, απλά θα προσφέρουν λύσεις που δεν μπορούν να εφαρμοστούν ρεαλιστικά.
Κάποτε, μέχρι και τις δεκαετίες του 1950, 1960 ακόμα και του 1970, οι πολιτικές ηγεσίες είχαν επαφή με τους λαούς τους γιατί λίγο πολύ είχαν περάσει τις ίδιες καταστάσεις.
Είχαν μεγαλώσει σε φτώχεια, είχαν πολεμήσει σε πολέμους (όπως ο Πλαστήρας, ο Τσόρτσιλ, ο Αϊζενχάουερ, ο Ντε Γκολ, o Θίοντορ Ρούζβελτ, ο Αβραάμ Λίνκολν, το σύνολο των Ισραηλινών πρωθυπουργών κ.α.), προέρχονταν από φτωχές οικογένειες και κατανοούσαν τα προβλήματα των απλών ανθρώπων γι’ αυτό και δικαιούνταν να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.
Τώρα πλέον η πολιτική ελίτ προκύπτει από καθιερωμένα πολιτικά τζάκια ή από πλούσιες οικογένειες και η δημοκρατίας έχει μετατραπεί σε μία δημοκρατική «αριστοκρατία» η οποία γίνεται σιγά σιγά μία εκλεπτυσμένη ολιγαρχία που με ύπουλο τρόπο επιβάλει ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και κυρίως ένα συγκεκριμένο τρόπο εκφοράς του λόγου και αυτοχαρακτηρίζεται, δημοκρατικό πολίτευμα.
Το συμβάν με τον Βρετανό πρωθυπουργό προβληματίζει πολύ όσους ακόμα σκέφτονται.
