Αν και περιγράφεται ως ταινία επιστημονικής φαντασίας, το φιλμ «Disclosure Day» του Στίβεν Σπίλμπεργκ αφορά τα UFO, αλλά κυρίως την άφιξη ενός εξωγήινου “Μεσσία” που βρίσκεται υπό διανοητικό έλεγχο. Ας ρίξουμε μια ματιά στον βαθύ συμβολισμό της ταινίας.
10 Σεπτεμβρίου 2026
Από τον Άγρυπνο Πολίτη (Vigilant Citizen)
Προειδοποίηση: Ακολουθούν απόκοσμες αποκαλύψεις spoilers!
Αν ήμουν εξωγήινος που ήθελε να γίνει αποδεκτός από την ανθρωπότητα ως θεότητα, θα προσλάμβανα τον σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ (τον κορυφαίο ανθρώπινο σκηνοθέτη) για να γυρίσει το «Disclosure Day» («Ημέρα Αποκάλυψης»). Στη συνέχεια, θα έβαζα την Έμιλι Μπλαντ (οι άνθρωποι αγαπούν & λατρεύουν την Έμιλι Μπλαντ) να υποδυθεί έναν εξωγήινο μεσσία που να είναι προσιτός αλλά και ταυτόχρονα παντοδύναμος. Η ταινία δεν θα μετέτρεπε τον κόσμο από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά θα φύτευε σπόρους στα μυαλά των λαϊκών μαζών που όταν θα μεγάλωναν σιγά-σιγά και θα απέδιδαν καρπούς, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια πραγματική… Ημέρα Αποκάλυψης.
Ο Σπίλμπεργκ είναι μια προφανής επιλογή: Είναι βετεράνος στη δημιουργία ταινιών με εξωγήινους. Από το «Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου» (1977), το «E.T. ο Εξωγήινος» (1982), τον «Πόλεμο των Κόσμων» (2005) και ακόμη και το «Ιντιάνα Τζόουνς και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου» (2008), ο Σπίλμπεργκ έχει μετατρέψει τους εξωγήινους είτε σε αξιαγάπητους φίλους των ανθρώπων είτε στους τρομακτικούς εχθρούς τους.
Ωστόσο, αυτή η ταινία της «Ημέρας Αποκάλυψης» είναι διαφορετική. Οι εξωγήινοι δεν είναι ούτε φίλοι ούτε εχθροί· είναι σωτήρες που εμφανίζονται στους ανθρώπους ακριβώς τη στιγμή που αυτοί είναι έτοιμοι να αυτοκαταστραφούν. Και η μαζική αποδοχή αυτών των εξωγήινων όντων συνοδεύεται από μια σημαντική πνευματική διάσταση.
Φυσικά, λαμβάνοντας υπόψη ότι πρόκειται για μια μεγάλη ταινία του Χόλυγουντ το 2026, η υπογραφή της αποκρυφιστικής (σατανιστικής) ελίτ είναι παντού.
Αν γνωρίζαμε την ύπαρξη εξωγήινων, κάποιοι πιθανότατα θα αποκαλούσαν την Ημέρα Αποκάλυψης «προπαγάνδα υπέρ των εξωγήινων», επειδή κάτι σε αυτήν ξεπερνά την «ψυχαγωγία». Νιώθεις σαν η ταινία να προετοιμάζει τον κόσμο για κάτι – Όχι μόνο την αποκάλυψη των εξωγήινων, αλλά και τη θρησκευτική μετατόπιση που θα συνεπαγόταν μια τέτοια αποκάλυψη.
Μέσα από ένα περίεργο μείγμα θρησκείας, τεχνολογίας και μιας έντονης δόσης ελέγχου του νου, η ταινία αποτελεί ένα τέλειο υλικό προγνωστικού προγραμματισμού, το οποίο χρηματοδοτείται από την αποκρυφιστική ελίτ. Ας ρίξουμε μια ματιά στα κύρια θέματα της ταινίας.
Έλλειψη Πίστης
Το περιεχόμενο της τσάντας του Ντάνιελ είναι δυνητικά συγκλονιστικό: Αποδεικνύει ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης, μαζί με μια εταιρεία με την επωνυμία Wardex, «συνέλεξε και κατέστειλε γνωστές περιπτώσεις εξωγήινης επίσκεψης στον πλανήτη μας». Η Wardex έχει επίσης «κατασχέσει, ανακατασκευάσει και κατασκευάσει τεχνολογία βασισμένη σε ανακτημένα συντρίμμια». Για να χειροτερέψουν τα πράγματα, ο Kellner έχει αποδείξεις ότι η κυβέρνηση «ασχολήθηκε με την ανάκριση και την κακομεταχείριση των μη ανθρώπινων ενοίκων».
Ο Ντάνιελ και μια ομάδα άλλων πρώην υπαλλήλων της Wardex έκλεψαν αυτές τις άκρως απόρρητες πληροφορίες από την εταιρεία και σχεδιάζουν να τις αποκαλύψουν στον κόσμο.
Μέχρι τότε, ο Ντάνιελ πρέπει να κρύβεται από τους πράκτορες της Wardex με την κοπέλα του, την Τζέιν. Και εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται πολύ θρησκευτικά. Αυτό συμβαίνει επειδή η Τζέιν (την οποία υποδύεται η Ιβ Χιούσον, κόρη του Μπόνο) είναι μια πρώην μοναχή που ζούσε σε μοναστήρι. Και είναι πολύ μπερδεμένη.
Ενώ προσπαθεί να ξεφύγει από τους πράκτορες της Wardex, η Jane προτείνει στον Daniel να κρυφτεί στο μοναστήρι όπου ήταν κάποτε μοναχή. Και όλα αυτά είναι πολύ συμβολικά.
Η Τζέιν οδηγεί τον Ντάνιελ σε ένα Μοναστήρι που ονομάζεται «Αγία Κλάρα της Αυγής».
Φυσικά, όπως είναι αναμενόμενο δεν υπάρχει καμία «Αγία Κλάρα της Αυγής»· είναι ένα επινοημένο όνομα, πιθανώς εμπνευσμένο από την Αγία Κλάρα της Ασίζης. Είναι μία από τις πολλές «ελευθερίες» που παίρνει η ταινία σε σχέση με τον Χριστιανισμό. Γιατί οι δημιουργοί (σεναριογράφοι & σκηνοθέτες) της ταινίας δεν χρησιμοποίησαν το πραγματικό όνομα; Και γιατί επινόησαν συγκεκριμένα το όνομα του μοναστηριού «Αγία Κλάρα της Αυγής»;
Κατ’ αρχάς, στη Αγία Γραφή Βίβλο, ο Εωσφόρος (ο Λούσιφερ) αποκαλείται «Γιος της Αυγής», οπότε αυτή είναι μια περίεργη αναφορά εξ αρχής. Επιπλέον, η λέξη «Clare» σημαίνει «Φωτεινή», ενώ ο Εωσφόρος («Lucifer») σημαίνει κυριολεκτικά «ο φορέας του φωτός», «αυτός που φέρνει φως, την αυγή» και για αυτό αποκαλείται Αυγερινός ή Αποσπερίτης.
Όπως θα δούμε, η ιδέα των εξωγήινων που φέρνουν φως στην ανθρωπότητα είναι υψίστης σημασίας. Με άλλα λόγια, αυτή η λεπτή, ανεπαίσθητη αλλαγή στο όνομα μιας Αγίας προμηνύει τη «μετάβαση» του Χριστιανισμού σε μια νέα μορφή θρησκείας, με έναν νέο «σωτήρα». Αυτό αντανακλάται στον χαρακτήρα της Τζέιν: Παλαιότερα ήταν απόλυτα αφοσιωμένη στον Θεό, αλλά, όπως λέει η ίδια, «έχασε την κλήση της».
Αργότερα, δηλώνει ότι αποχώρησε από την εκκλησία όχι επειδή σταμάτησε να πιστεύει, αλλά επειδή «δεν μπορούσε πλέον να πει με βεβαιότητα ότι ο Θεός είναι θεϊκός».
Αυτή είναι μια πολύ συγκεχυμένη πρόταση που είναι λίγο δύσκολο να την κατανοήσουμε. Αν ο Θεός δεν είναι θεϊκός, τότε τι απομένει από τον Θεό;
Συνεχίζοντας στην ίδια λογική, η Τζέιν πιστεύει ότι η αποκάλυψη της ύπαρξης εξωγήινων θα κατέστρεφε την πίστη της ανθρωπότητας στον Θεό. Λέει στον Ντάνιελ:
«Μας έχουν μεγαλώσει να πιστεύουμε σε ένα υπέρτατο ον και τώρα θέλεις να μας δείξεις πραγματικά υπέρτατα όντα; Οι άνθρωποι δεν μπορούν να χειριστούν και τα δύο.»
Χρησιμοποιώντας με άνεση τον όρο «υπέρτατο ον» όταν περιγράφει τις εξωγήινες οντότητες, η Τζέιν εξυψώνει & τοποθετεί τους εξωγήινους σε μια θεϊκή θέση – μια τάση που συνεχίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας.
Νέοι Θεοί
Οι πράκτορες της εταιρείας «Wardex» αναγνωρίζουν τη Τζέιν ως τον «αδύναμο κρίκο» για να εντοπίσουν τον Ντάνιελ. Για να το πετύχουν αυτό, χρησιμοποιούν εξωγήινη τεχνολογία για να πάρουν τον έλεγχο του μυαλού και του σώματός της.
Ένας πράκτορας της «Wardex» χρησιμοποιεί ένα ισχυρό εξωγήινο ραβδί που εκπέμπει φως για να πάρει εξ αποστάσεως τον έλεγχο του μυαλού και του σώματος της Τζέιν.
Παρά την έλλειψη πίστης της, η Τζέιν κρατάει σφιχτά ένα σταυρό σε μια προσπάθεια να αντισταθεί στον έλεγχο του μυαλού της.
Αυτή η σκηνή αποτελεί μια αναμέτρηση τύπου «Εξωγήινοι εναντίον Ιησού» για τον έλεγχο του ήδη μπερδεμένου μυαλού της Τζέιν. Ποιος θα κερδίσει σε αυτή την πνευματική μάχη; Κάντε μια γρήγορη εικασία.
Η Τζέιν κρατάει το σταυρό τόσο σφιχτά που το χέρι της αρχίζει να αιμορραγεί, αλλά είναι μάταιο. Ρίχνει το σταυρό στο πάτωμα, πάνω σε μερικές σταγόνες αίματος, συμβολίζοντας την αδυναμία της Χριστιανικής θρησκείας της μπροστά στα εξωγήινα «υπέρτατα όντα».
Αργότερα, η Τζέιν συζητά με μια από τις φίλες της, μια καλόγρια, τι σημαίνει ο Θεός στο πλαίσιο της ύπαρξης των εξωγήινων όντων. Ρωτάει:
— Ο Θεός αγαπάει μόνο εμάς; Επειδή η Γένεση λέει ότι είμαστε το υπέρτατο δημιούργημά Του, αλλά πιστεύεις ότι…
— Στη Γη.
— Τι;
— Η Γένεση. Λέει ότι είμαστε η υπέρτατη δημιουργία του Θεού στη Γη.
Αυτός ο διάλογος υπονοεί ότι η Αγία Γραφή αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Θεός να δημιουργήσει υπέρτατα όντα εκτός Γης, όπως σε άλλους πλανήτες. Για πολλούς θεατές, αυτή η φράση αποτέλεσε μια συγκλονιστική αποκάλυψη που αναδιαμόρφωσε ολόκληρο το σύστημα πεποιθήσεών τους. Ωστόσο, και πάλι, τίποτα από όλα αυτά δεν υπάρχει στη Γένεση ή στην Αγία Γραφή. Πρόκειται για μια ακόμη «ελευθερία» εκμεταλλεύονται οι δημιουργοί της ταινίας για να δημιουργήσουν ένα «παραθυράκι» από όπου και οι εξωγήινοι μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι «υπέρτατα δημιουργήματα».
Όπως ανακαλύπτουμε αργότερα στην ταινία, όσοι επιδιώκουν να αποκαλύψουν την ύπαρξη των εξωγήινων στην ανθρωπότητα δεν τους συμπαθούν απλώς. Τους βλέπουν ως θεότητες που είναι «πιο κοντά στον Θεό» από τους ανθρώπους. Σε κάποιο σημείο, ο κύριος υποστηρικτής των εξωγήινων λέει:
«Θεωρούν την ενσυναίσθηση ως εξελικτικό πλεονέκτημα, ως το σημαντικότερο εξελικτικό πλεονέκτημα, στην πραγματικότητα, ως τον πυρήνα της έμψυχης ύπαρξης. Η απόρριψή του από εμάς οδηγεί στην εξαφάνισή μας. Το In Vivo 17 δεν είναι ανθρώπινο, αλλά είναι πιο κοντά στον Θεό από εσάς ή εμένα. Δεν χρειάζεται να τους φοβάστε.»
Με όλα αυτά που είπαμε, ως δεδομένα, τίθεται το εύλογο ερώτημα: Γιατί ο Στίβεν Σπίλμπεργκ (ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι Εβραίος) να γυρίσει μια ταινία που επικεντρώνεται συγκεκριμένα στην πτώση του Χριστιανισμού, στο πλαίσιο της αποκάλυψης της εξωγήινης ζωής; Άραγε μόνο ο Χριστιανισμός θα επηρεάζονταν δυσμενώς. Δεν θα επηρεάζονταν και όλες οι άλλες θρησκείες από ένα τόσο σημαντικό γεγονός; Ίσως έχει να κάνει με το γεγονός ότι η πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι ουσιαστικά μια γυναίκα-Ιησούς. Αλλά και το ακριβώς αντίθετο του Ιησού.
Εξωγήινος Σωτήρας που Βρίσκεται υπό Έλεγχο του Νου
Η Μάργκαρετ Φέρτσάιλντ (την οποία υποδύεται η Έμιλι Μπλαντ) είναι μετεωρολόγος του NBC. Στην εποχή των ΜΜ ενημέρωσης, αποτελεί την ιδανική προσωπικότητα για να μεταφέρει τα «καλά νέα» της άφιξης επιτέλους των εξωγήινων στην ανθρωπότητα.
Στην ταινία «Disclosure Day» («Ημέρα Αποκάλυψης»), το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο είναι καταστροφικό: Ο κόσμος βρίσκεται στο χείλος ενός πυρηνικού πολέμου και οι άνθρωποι έχουν ήδη πανικοβληθεί. [Δηλαδή, όπως ακριβώς θα συμβαίνει στον πλανήτη σε λίγο. Τυχαίο; Ή όλα αυτά που ζούμε είναι αριστοτεχνικά σκηνοθετημένα)
Οι πανικοβλημένοι άνθρωποι τρέχουν να αγοράζουν όλα τα διαθέσιμα εφόδια στα καταστήματα και γεμίζουν τα αυτοκίνητά τους με βενζίνη.
Σε αυτό το αγχωτικό πλαίσιο όπου η ανθρωπότητα πλησιάζει στην αυτοκαταστροφή, τα εξωγήινα «υπέρτατα όντα» αποφασίζουν να φανερωθούν. Για να το κάνουν αυτό, «ενεργοποιούν» τους δύο αγγελιοφόρους τους, τον Ντάνιελ και τη Μάργκαρετ.
Και από την πρώτη κιόλας σκηνή που αφορά τη Μάργκαρετ, έντονα σύμβολα υποδηλώνουν ότι είναι διαποτισμένη με μια μεγάλη δόση προγραμματισμού Monarch.
Σε αυτό το κλίμα άγχους & τρόμου, όπου η ανθρωπότητα πλησιάζει στην πυρηνική αυτοκαταστροφή, τα εξωγήινα «υπέρτατα όντα» αποφασίζουν να αποκαλύψουν την ύπαρξή τους, να φανερωθούν. Για να το κάνουν αυτό, «ενεργοποιούν» τους δύο αγγελιοφόρους τους, τον Ντάνιελ και τη Μάργκαρετ.
Και από την πρώτη κιόλας σκηνή που αφορά τη Μάργκαρετ, ισχυρά σύμβολα υποδηλώνουν ότι έχει υποστεί έντονη προγραμματιστική επεξεργασία τύπου «Monarch».
Όταν βλέπουμε για πρώτη φορά τη Μάργκαρετ, η κάμερα εστιάζει στο ένα μάτι μέσα σε έναν δακτύλιο φωτός.
Αυτό το συμβολικό πλάνο δεν είναι τυχαίο, γιατί όχι μόνο δημιουργεί το σύμβολο του ενός ματιού, αλλά παραπέμπει επίσης σε ό,τι συνέβη κατά τη διάρκεια του αρχικού προγραμματισμού της, όπως θα δούμε σύντομα.
Καθώς η κάμερα απομακρύνεται (κάνει ζουμ έξω), βλέπουμε ότι το δωμάτιό της είναι εξ ολοκλήρου καλυμμένο με πεταλούδες – μια αναφορά στον προγραμματισμό τύπου «Monarch».
Φυσικά, οι πεταλούδες σε μια ταπετσαρία θα μπορούσαν να είναι απλώς διακοσμητικές και να μην έχουν καμία σχέση με τον έλεγχο του νου. Ωστόσο, η ταινία αφήνει σαφείς ενδείξεις στον οξυδερκή (διορατικό) θεατή ότι το σχέδιο (η πεταλούδα) που επιλέχθηκε για ταπετσαρία δεν είναι καθόλου τυχαίο.
Από μια άλλη γωνία στην κρεβατοκάμαρα της Μάργκαρετ, βλέπουμε ρολά ταπετσαρίας με πεταλούδα μαζί με εργαλεία και κόλλα, γεγονός που υποδηλώνει ότι την τοποθέτησε πρόσφατα.
Τότε ένας καρδινάλιος (πουλί σαν τον παπαγάλο) μπαίνει πετώντας στο σπίτι της, την κοιτάζει επίμονα και ενεργοποιεί το πρόγραμμα «εξωγήινος σωτήρας». Εκείνη μιλάει αμέσως ρωσικά στον φίλο της, επειδή πλέον μπορεί να μιλάει όλες τις γλώσσες του κόσμου.
Προς το τέλος της ταινίας, βλέπουμε πώς οι εξωγήινοι προγραμμάτισαν τη Μάργκαρετ ως παιδί. Σε αυτό το σημείο, ο παραπάνω συμβολισμός βγάζει απόλυτο νόημα.
Στη συνέχεια, ένας καρδινάλιος πετάει μέσα στο σπίτι της, την κοιτάζει επίμονα και ενεργοποιεί τον προγραμματισμό της ως «εξωγήινη σωτήρας». Εκείνη μιλάει αμέσως ρωσικά στον φίλο της, επειδή τώρα μπορεί να μιλάει όλες τις γλώσσες του κόσμου.
Προς το τέλος της ταινίας, βλέπουμε πώς οι εξωγήινοι προγραμμάτισαν τη Μάργκαρετ όταν ακόμη ήταν παιδί. Σε αυτό το σημείο, ο παραπάνω συμβολισμός αποκτά απόλυτο νόημα.
Ο Πρωτότυπος Προγραμματισμός
Το υπνοδωμάτιο της μικρής Μάργκαρετ είναι γεμάτο πεταλούδες, επιβεβαιώνοντας περαιτέρω ότι ο συμβολισμός δεν είναι τυχαίος. Επιβεβαιώνει ότι η διαδικασία που πέρασε είναι παρόμοια με τον έλεγχο του νου τύπου Monarch.
Σε αυτή τη σκηνή, η νεαρή Μαργαρίτα τραγουδάει το τραγούδι «Someday My Prince Will Come» («Κάποια Μέρα θα έρθει ο Πρίγκιπάς μου») από την ταινία «Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι». Οι στίχοι που τραγουδάει προμηνύουν αυτό που πρόκειται να συμβεί, με έναν μάλλον ανατριχιαστικό τρόπο.
«Κάποια μέρα ο πρίγκιπας μου θα έρθει
Κάποια μέρα θα ξανασυναντηθούμε
Και θα πάμε μακριά στο κάστρο του
Για να ζήσουμε ευτυχισμένοι για πάντα, το ξέρω»
Τότε, ήρθε ο «πρίγκιπας» της. Στην πραγματικότητα είναι ένας εξωγήινος. Όπως ο καρδινάλιος (πουλί) παραπάνω, οι εξωγήινοι μεταμορφώνονται σε ζώα για να φαίνονται λιγότερο απειλητικοί στους ανθρώπους. Μιλώντας για τους καρδινάλιους, παρατηρήστε τον κύκλο από καρδινάλιους πάνω από το κεφάλι της Μαργαρίτας.
Έπειτα, όπως λέει και το τραγούδι, «προς το μακρινό κάστρο του» πήγαν.
Αναπολώντας αυτό το γεγονός, η Μάργκαρετ λέει ότι την πήγαν στο σπίτι του Χάνσελ και της Γκρέτελ. Αυτή είναι μια περίεργη αναφορά. Διότι το «Χάνσελ και Γκρέτελ» είναι ένα παραμύθι για ένα κορίτσι και ένα αγόρι που ζουν με μια μάγισσα που έχει κανιβαλιστικές προθέσεις.
Μόλις μπαίνει στο «κάστρο», συνειδητοποιούμε ότι στην πραγματικότητα την οδήγησαν σε έναν χώρο προγραμματισμού που το χειρίζονται οι εξωγήινοι.
Ο προγραμματισμός της περιλαμβάνει ένα δαχτυλίδι φωτός που περιβάλλει το ένα της μάτι – όπως προαναγγέλθηκε νωρίτερα.
Μετά από αυτή τη σκηνή αναδρομής στο παρελθόν σχετικά με τον προγραμματισμό της Μάργκαρετ, η ταινία μεταβαίνει στην ενήλικη Μάργκαρετ σε ένα εξαιρετικά συμβολικό σκηνικό.
Σε μια σύντομη αλλά συμβολική σκηνή, η Μάργκαρετ περιβάλλεται από ένα «φωτοστέφανο» εξωγήινων συμβόλων. Όλα σε αυτή τη σκηνή θυμίζουν κλασικές απεικονίσεις του Ιησού Χριστού… εκτός από το εξωγήινο στοιχείο. Και το γεγονός ότι έχει αισθητήρες (ανιχνευτές) ελέγχου του νου στο κεφάλι της.
Αφού ξανά έζησε την ιστορία του προγραμματισμού της, η Μάργκαρετ ήταν έτοιμη να φέρει στον κόσμο τα «Καλά Νέα» των εξωγήινων.
Το Υπουργείο
Μόλις ενεργοποιήθηκε, η Ελίζαμπεθ μεταμορφώθηκε αμέσως σε θεϊκό ον. Οι «ενσυναίσθητες», «εμπνευστικές» δυνάμεις της τής επιτρέπουν να γνωρίζει κάθε προσωπική λεπτομέρεια για ένα άτομο απλώς κοιτάζοντάς το. Έτσι, κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να εμποδίσει την αποστολή της να αποκαλύψει την εξωγήινη ζωή, τους λέει πολύ προσωπικές λεπτομέρειες για τη ζωή τους και τους αφόπλισε εντελώς.
Εκτός από το ότι μοιάζει αόριστα με μια γυναίκα-Ιησού, η Μάργκαρετ αφήνει όλους όσους συναντά άφωνους και γεμάτους δέος, σαν να έχουν συναντήσει ένα θεϊκό ον.
Μόλις συναντά τη Μάργκαρετ, αυτή η γυναίκα κάνει το σημάδι του σταυρού, πιστεύοντας ότι γίνεται μάρτυρας της δεύτερης έλευσης του Χριστού.
Αρχικά, η Μάργκαρετ είναι μπερδεμένη και διστακτική όσον αφορά τον ρόλο της ως εξωγήινης μεσσίας, αλλά τελικά τον αποδέχεται. Είναι η εκλεκτή αγγελιοφόρος των εξωγήινων και τελικά κάνει αυτό που ήταν γραφτό να κάνει: Να βγει στην τηλεόραση και να αποκαλύψει την ύπαρξη των εξωγήινων.
Αλλά, πριν το κάνει αυτό, κάνει ό,τι θα έκανε κάθε καλός μεσσίας: Πραγματοποιεί ένα θαύμα.
Καθώς ετοιμαζόταν να βγει ζωντανά στον αέρα και να ξεκινήσει την «Ημέρα Αποκάλυψης», πράκτορες της Wardex έκοψαν το ρεύμα σε ολόκληρο τον τηλεοπτικό σταθμό. Αλλά αυτό δεν σταματά τον εξωγήινο Ιησού. Πιάνει το εξωγήινο φωτεινό της ραβδί και μετατρέπει το σκοτάδι σε φως. Είναι κυριολεκτικά μια «φέρουσα το φως».
Αφού μετέδωσαν σε ολόκληρο τον κόσμο βίντεο που αποδεικνύουν την ύπαρξη εξωγήινων στη Γη, η ομάδα των πιστών στους εξωγήινους έχει μια άλλη μεγάλη έκπληξη.
Φέρνουν έναν ολόκληρο εξωγήινο στο τηλεοπτικό στούντιο. Σε αυτό το πλάνο, το φόντο δίνει την εντύπωση ότι ο εξωγήινος έχει φτερά αγγέλου. Δεδομένου ότι ο εξωγήινος συνετρίβη στη Γη, είναι ένας «έκπτωτος άγγελος». Σαν τον Εωσφόρο (Λούσιφερ).
Στη συνέχεια, ο εξωγήινος ψιθυρίζει ένα μήνυμα στον Ντάνιελ, το οποίο θέλει να μεταδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο.
Εμφανώς συγκλονισμένη από το μέγεθος της σημασίας του μηνύματος του εξωγήινου, η Μάργκαρετ βγαίνει στον αέρα και το μεταδίδει σε όλο τον κόσμο.
Η ταινία τελειώνει με τη Μάργκαρετ να λέει «Ακούστε», αφήνοντας το εξαιρετικά σημαντικό μήνυμα ως μυστήριο. Μήπως αποκάλυψε ότι οι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα υβρίδια εξωγήινων και ζώων; Ότι οι εξωγήινοι είναι στην πραγματικότητα οι θεοί-δημιουργοί της Γης; Ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA ήταν στημένο; Ένα μεγάλο μυστήριο, με ανοιχτό τέλος. Αλλά στην ουσία δεν έχει σημασία. Η ταινία πέτυχε τον πρωταρχικό της στόχο: Να παρουσιάσει τους εξωγήινους ως θεϊκά όντα.
Συμπερασματικά
Το «Disclosure Day» («Ημέρα Αποκάλυψης») σίγουρα δεν είναι η πρώτη ταινία με θέμα τους εξωγήινους, αλλά αυτή έχει διαφορετικό χαρακτήρα από τις περισσότερες. Για παράδειγμα, στο «Independence Day» (Ημέρα Ανεξαρτησίας – 1996), ο κόσμος ενώνεται (ειδικά οι Ηνωμένες Πολιτείες) για να αντισταθεί στους εξωγήινους εισβολείς και να τους στείλει πίσω από όπου ήρθαν. Στην ταινία «Ημέρα Αποκάλυψης» το πλαίσιο και το μήνυμα είναι εντελώς διαφορετικά. Ο κόσμος είναι πέρα από κάθε δυνατότητα να ενωθεί και αντίθετα οι άνθρωποι βρίσκονται στο χείλος της πυρηνικής αυτοκαταστροφής. Οι εξωγήινοι δεν είναι εχθροί, αλλά εξαιρετικά εξελιγμένα, σχεδόν θεϊκά όντα που συνδέονται με τους ανθρώπους με έναν βαθιά πνευματικό τρόπο.
Για να γίνουν γνωστοί, οι εξωγήινοι έχουν προετοιμάσει και προγραμματίσει έναν άνδρα και μια γυναίκα να λειτουργήσουν ως σύνδεσμος μεταξύ εξωγήινων και ανθρώπων, με τον ίδιο τρόπο που ο Ιησούς ήταν ο σύνδεσμος μεταξύ του Θεού και των ανθρώπων.
Εν ολίγοις, η ταινία «Ημέρα Αποκάλυψης» είναι κάτι περισσότερο από ψυχαγωγία. Είναι από μόνη της μια «ημέρα αποκάλυψης». Ωστόσο, δεν αφορά τόσο την αποκάλυψη της αλήθειας, όσο τη μεταστροφή, τον προσηλυτισμό της ανθρωπότητας στη Εωσφορική θρησκεία τους.
