Μαρίκα Λυσιάνθη
Περίπου ένα 24ωρο μετά τις δραματικές εξελίξεις με την απόφαση του Αρείου Πάγου να αντιμετωπίζει ως “κακουργηματία” τον Ανδρέα Γεωργίου, για την παραποίηση του ελλείμματος του 2009, που οδήγησε τη χώρα στο Μνημόνιο, οι περισσότεροι ασχολούνται με τη σιωπή της Νέας Δημοκρατίας.
Εκκωφαντική, είναι αλήθεια, αλλά όχι απρόσμενη, για τους περισσότερο μυημένους, μιας και οποιαδήποτε άλλη στάση στη δεδομένη συγκυρία, θα άνοιγε μέτωπα στο εσωτερικό της Κεντροδεξιάς, που η σημερινή ηγεσία προσπαθεί να κλείσει.
Υπάρχει ωστόσο και μια άλλη σιωπή, που προκαλεί… σχόλια. Και αφορά τον “αγαπητικό” των μεγάλων συμφερόντων, Γιάννη Στουρνάρα. Τον άνθρωπο που κρατάει σήμερα τα ηνία της κεντρικής τράπεζας της χώρας. Τη φιγούρα τεχνοκράτη που ήταν εκεί, από την εποχή Σημίτη, σε κάθε μεγάλη στραβοτιμονιά η οποία οδήγησε τελικά στην εθνική χρεοκοπία του 2010.
Ξέρει κάτι για το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας; Έχει να πει κάτι; Γιατί στο παρελθόν, όλοι θυμούνται ότι μιλούσε με καλά λόγια για τον Ανδρέα Γεωργίου. Για κάποιον που η ελληνική Δικαιοσύνη ερευνά σήμερα για κακούργημα.
Φυσικά, όλοι είναι αθώοι, μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή τους.
Περισσότερο αθώα όμως είναι η… σιωπή των αμνών. Ή των… υπαλλήλων, που θα έλεγε και ο Θεόδωρος Πάγκαλος.
