Το άρθρο που ακολουθεί υπογράφεται από έναν άνθρωπο που έχει γράψει τη δική του Ιστορία κοσμώντας τον πνευματικό κόσμο της χώρας, κυρίως ενασχολούμενος με τα ζητήματα των Βαλκανίων, με συχνές όμως παρεμβάσεις, με το μειλίχιο ύφος που θα διαπιστωθεί, ενδεικτικό της ποιότητας του ανθρώπου, σε θέματα εκπαίδευσης και μεταλαμπάδευσης της ιστορικής γνώσης του Ελληνισμού στις νεότερες γενιές.
Δυστυχώς, σχεδόν εν κρυπτώ, αφού διαισθανόμενοι πως θα προκληθούν μεγάλες αντιδράσεις δεν κινητοποίησαν τον φιλικό Τύπο για να «διαφημίσουν» τις «μεγάλες τομές» που προωθούν στην εκπαίδευση και στο περιεχόμενό της, από τους ίδιους και τους ίδιους, τους οποίους χωρίς καμία έγκριση από τον ελληνικό λαό έχουν αφήσει ανεξέλεγκτους να βυσσοδομούν και να προωθούν τις προσωπικές τους – ή μήπως συλλογικές κύριε Τσίπρα; – «επιστημονικές» ατζέντες για να «μεταρρυθμίσουν» το σύστημα, «φωτίζοντας» όλους εμάς τα «μοσχάρια» που δεν μπορούμε να πιάσουμε το μεγαλείο της σκέψης και της «προσφοράς» στην κοινωνία.
Προωθούν την «αποεθνοποίηση» της εκπαίδευσης χωρίς να δίνουν σημασία στο ότι όσα υποστηρίζουν εδώ και δεκαετίες έχουν διαψευσθεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζει φαινόμενα αποδόμησης και διάλυσης, εάν υποτεθεί ότι επιδιώκουν να μας… διαφωτίσουν, να μας κάνουν Ευρωπαίους… όπως οι ίδιοι. Εκεί που όλοι οι λαοί θα μορφώνουν τα παιδιά τους «εθνοκεντρικά», στην Ελλάδα, για το γινάτι των «πεφωτισμένων», τα παιδιά των Ελλήνων θα λαμβάνουν εκπαίδευση στην κατεύθυνση που πρεσβεύει ο κάθε καμένος εγκέφαλος και σίγουρα σε αυτή την εξαφάνιση κάθε έννοιας «εθνικής ταυτότητας».
Επειδή έτσι τους γουστάρει, θέλουν να μας πείσουν ότι απαλείφοντας αναφορές στην Ιστορία του έθνους, θα διώξουν τον «μιλιταρισμό» και θα οικοδομήσουν πολίτες «φιλειρηνικούς», τη στιγμή που οι γείτονές τους θα βολεύονται μια χαρά από την ηλίθια αντίληψη ότι «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», τη στιγμή που αποδεικνύεται ότι η απέναντι πλευρά του Αιγαίου όχι μόνο δεν παραιτείται της αναθεωρητικής ατζέντας, αλλά την εμπλουτίζει διαρκώς.
Θα το επιτρέψουμε; Πού βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο θέμα αυτό ως εν αναμονή κυβερνήτης; Δεν έχει υποχρέωση να μας πει μια κουβέντα να ξέρουμε; Πού θα πάει αυτό το χάλι με τους γελοίους, ανιστόρητους, εγχώριους ιστορικούς αναθεωρητισμούς;
Άλλο να τροποποιήσεις επί το ορθολογικότερο τη διδασκαλία της Ιστορίας και άλλο να την παραχαράσσεις με τρόπο που κάνει τους Σκοπιανούς να μοιάζουν ερασιτέχνες, καθώς το να προωθούν Έλληνες, άμεσα ή έμμεσα, τη γελοία αντίληψη ότι ο Μέγας Αλέξανδρος υπήρξε… ιμπεριαλιστής (πολύ επιστημονικό να κρίνεις ιστορική περίοδο χωρίς αναγωγή στις συνθήκες της εποχής, δεν το συζητάμε) και τεχνηέντως τον εξαφανίζουν. Και να μην κουνιέται φύλλο!
Εμείς κυρίες και κύριοι δεν είμαστε ευγενείς όπως ο κύριος Κωνσταντίνος Χολέβας που υπογράφει το άρθρο που ακολουθεί, το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Κυριακάτικη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» στις 23 Απριλίου:
Έχω μπροστά μου το Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας στο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο και στην Α’ Λυκείου. Εγράφη από ομάδα επιστημόνων στο πλαίσιο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Μεταξύ των συντακτών βρίσκουμε τον κ. Γεώργιο Κόκκινο, συγγραφέα σχολικού εγχειριδίου Ιστορίας, το οποίο αποσύρθηκε από τον Υπουργό Παιδείας του ΠΑΣΟΚ Πέτρο Ευθυμίου, επειδή μιλούσε απαξιωτικά για τον Απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.
Βρίσκουμε επίσης την κ. Χριστίνα Κουλούρη, η οποία υποστήριξε με φανατισμό το βιβλίο του «συνωστισμού» της κ. Ρεπούση. Επισημαίνω τα κυριότερα σημεία που προκαλούν την έντονη αντίδρασή μου:
Η νέα πρόταση θέλει να γκρεμίσει την πρωτοκαθεδρία της πολιτικής ιστορίας και να δώσει έμφαση στην τέχνη, στο περιβάλλον, στις μειονότητες, στον συνδικαλισμό κ.λπ. Διαφωνεί με τη διδασκαλία στρατιωτικών και διπλωματικών γεγονότων και δεν επιθυμεί την προβολή μεγάλων προσωπικοτήτων.
Πιστεύω ότι αυτό είναι λάθος. Πρέπει πρώτα να μάθουν τα παιδιά μας την αφήγηση των πολιτικών γεγονότων, να γνωρίζουν τους ήρωες του πολέμου και της ειρήνης, να τιμούν αυτούς που έχυσαν το αίμα τους κατά τη διαχρονική πορεία του Ελληνισμού. Τα υπόλοιπα θέματα είναι δευτερεύοντα.
Στην πρόταση για αλλαγή της Ιστορίας δεν γίνεται λόγος περί Τουρκοκρατίας, αλλά περί Οθωμανικής κυριαρχίας. Παρουσιάζουν την τουρκοκρατούμενη Βέροια σαν μία «πολυθρησκειακή κοινωνία». Είναι προφανής η διάθεση των συντακτών να ξεχάσουμε τί υποφέραμε από τους Τούρκους.
Είναι σαφής η προσπάθεια αποεθνικοποιήσεως και αφελληνισμού της ύλης. Στη Γ’ Δημοτικού προτείνουν να διδαχθεί η ελληνική μυθολογία σε συνδυασμό με μύθους δεκάδων άλλων λαών. Ατυχής και αντιπαιδαγωγική αντίληψη.
Στη Δ’ Δημοτικού καταργούν τελείως την Αρχαία Ελληνική Ιστορία και την αντικαθιστούν με την ιστορία της οικογένειας και του χωριού. Θα ασχολούνται επί εννέα μήνες τα παιδιά με μία ύλη που εξαντλείται σε 2-3 ώρες;
Στην Ε’ Δημοτικού συμπιέζουν όλη την Αρχαιότητα και το Βυζάντιο. Έτσι τα ελληνόπουλα δεν θα προλάβουν να συνειδητοποιήσουν τη σπουδαιότητα των Περσικών Πολέμων, του Αλεξάνδρου, του Βυζαντινού Πολιτισμού.
Στη Στ’ Δημοτικού και στη Γ’ Γυμνασίου προτείνουν συρρίκνωση της ύλης που αναφέρεται στην Ελληνική Επανάσταση. Να μην μαθαίνουν τα παιδιά μας σε ποιους οφείλουμε την ελευθερία μας.
Στη Β’ Γυμνασίου παρουσιάζουν το Ελληνορθόδοξο Βυζάντιο ως ταυτόσημο με τη Μεσαιωνική Φεουδαρχική Ευρώπη. Σφάλμα και ασέβεια.
Στη Γ’ Γυμνασίου προτείνουν, μεταξύ άλλων, ως αντικείμενο μελέτης τα εμπορεύματα που διακινούνται τον 19ο αιώνα στο λιμάνι του Πειραιά (δηλαδή τα εισαγόμενα μπαχαρικά, συμπληρώνω εγώ)!
Θεωρούν τα μπαχαρικά πιο σημαντικά από την εθνική ταυτότητα.
