Ο Τσίπρας θα περάσει στην ιστορία ΟΧΙ μόνο ως το θλιβερό δωσίλογο ανδρείκελο του 4ου Ράιχ, αλλά και ως ο πλέον αισχρός και μοχθηρός έμπορας και καπηλευτής της Ιστορίας και των συμβόλων της Αριστεράς.
Αυτήν την τραγωδία της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ και της καπηλείας την έχουμε ζήσει στην Ελλάδα σε πολλά επεισόδια και από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων του καθεστώτος.
Το Πολυτεχνείο το πλέον κραυγαλέο παράδειγμα: Έγινε προνομιούχα μετοχή στο εκλογικό χρηματιστήριο, στο χρηματιστήριο της κάλπης.
Μετά την πτώση της χούντας όλοι τρέχανε να καταθέσουν τα πακέτα των «αντιστασιακών» μετοχών τους για να αναρριχηθούν στο μεταδικτατορικό πολιτικό σκηνικό, να εισπράξουν τα εκλογικά λύτρα του σφετερισμού της εξέγερσης του ελληνικού λαού…
Όλοι τρέχανε να εξαργυρώσουν στο καθεστωτικό χρηματιστήριο ακόμα και το πέρασμά τους από την Πατησίων και Στουρνάρη, ακόμα και το βήχα τους εναντίον της χούντας.
Και εδώ οι συριζαίοι έγραψαν τα πιο μελανά επεισόδια αυτής της ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ: Της τραγωδίας της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ και της καπηλείας…
ΟΙ Διαχειριστές των νέων αποικιοκρατών που σπέρνανε την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ και τη ΦΡΙΚΗ, υμνούσαν το Πολυτεχνείο, η κυβέρνηση της δωσίλογης αυθάδειας, εμπορευόταν το Πολυτεχνείο!!!
Η ίδια αυτή «αριστερή» συνταγή της ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ (τραγωδία της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ και της εμπορίας) και για τον θάνατο του μεγάλου ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ: Φιντέλ…
Σπεύδει ο φτηνός και γελοίος πολιτικός εμποράκος, ο Τσίπρας, να τιμήσει τον Κάστρο με «αμερικανική προφορά» (!!!) (στο σημερινό του κείμενο ο Στάθης τα περιγράφει εύστοχα).
Το ανδρείκελο των νέων αποικιοκρατών και του αμερικανισμού (Τσίπρας) σπεύδει να …τιμήσει τον ΤΙΤΑΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΣΑΤΗ που όρθωσε το ανάστημά του κατά των αποικιοκρατών και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Τέτοιος χλευασμός της Ιστορίας και τέτοια αυθάδεια πολιτικής εμπορίας και καπηλείας, από το θλιβερό και γελοίο «αριστερό» ανδρείκελο…
Διαβάστε και το παρακάτω εύστοχο σχόλιο της Μαίρης Ηλιάδη:
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=25828:kastro-tsipras&catid=81:kivernisi&Itemid=198
Σήκω Κάστρο να τον δεις…!
Μαίρη Ηλιάδη
Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΝΤΕΛΙΡΙΟ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ
Δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν οποιοσδήποτε Έλληνας πρωθυπουργός, και φυσικά ο Αλ. Τσίπρας, έσπευδε να αποτίσει με σεμνότητα και κυρίως με ειλικρίνεια, χωρίς διάθεση φτηνής εκμετάλλευσης και φτηνού αντιπερισπασμού, φόρο τιμής στον εκλιπόντα μεγάλο επαναστάτη Φιντέλ.
Ο Τσίπρας, όμως, έσπευσε στην Αβάνα με περισσή θρασύτητα και αλαζονεία και ιδιαίτερα με διάθεση ευτελούς καπηλείας του Φιντέλ για λόγους κυνικής εσωτερικής κατανάλωσης.
Δεν είναι δυνατόν ο Αλ. Τσίπρας να λέει στις δηλώσεις του από την Αβάνα ότι ο Φιντέλ ενέπνευσε την επαναστατική φλόγα όχι μόνο στον Κουβανέζικο λαό, όχι μόνο στη Λατ. Αμερική αλλά και σε όλο τον κόσμο και αυτή η επαναστατική φλόγα που ενέπνευσε ο Φιντέλ να μεταφράζεται από τον ίδιο, με την πρώτη δυσκολία και πίεση, σε μια ταπεινωτική και εξευτελιστική μνημονιακή συνθηκολόγηση.
Δεν είναι δυνατόν, στις ίδιες δηλώσεις του, ο Τσίπρας να ισχυρίζεται, με τόση ευκολία και τόσο ψεύτικα, ότι ”τον λαό της Κούβας και της Ελλάδας ενώνει η μεγάλη αξία της κοινωνικής απελευθέρωσης”, όταν ήταν αυτός που ξεπούλησε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού για να το μετατρέψει, περιφρονώντας τη θέληση του για μνημονιακή κοινωνική απελευθέρωση, σε νεοαποικιακό ΝΑΙ της παράδοσης του λαού μας και του εξευτελισμού της πατρίδας μας.
Μπορεί ο Φιντέλ να είναι νεκρός, μπορεί αρκετοί από τους γραφειοκράτες που τον έχουν διαδεχθεί να σκέπτονται μόνο με όρους δημοσίων σχέσεων, αλλά υπάρχουν και στην Ελλάδα και στην Κούβα αρκετοί, πολύ περισσότεροι απ’ όσο νομίζουν οι έμποροι της πολιτικής αγοράς, που καταλαβαίνουν την υποκρισία, την ψευτιά και τον ξεπεσμό.
