Πέπε Εσκομπάρ
Ποτέ μην υποτιμάτε το επερχόμενο τσουνάμι της «διαταρακτικής ανάλυσης» και του προγραμματισμού πρόβλεψης που είναι ήδη ενσωματωμένο στον Υβριδικό Πόλεμο κατά της Κίνας – και στον ευρύτερο πόλεμο κατά των BRICS.
Το τελευταίο παράδειγμα είναι η έκθεση 128 σελίδων του Ινστιτούτου Χάντσον στην Ουάσινγκτον, με τίτλο, προφητικά, «Η Κίνα μετά τον Κομμουνισμό: Προετοιμασία για μια Κίνα μετά το ΚΚΚ».
Μπορείτε δικαίως να αντιδράσετε με έναν τρόπο που θυμίζει τους «Ιππότες που λένε ‘Νι!’» από το Monty Python όταν έρχεστε αντιμέτωποι με αυτή την ανόητη ανοησία. Αλλά μην κάνετε λάθος, το παίρνουν πολύ στα σοβαρά. Το Think Tankland των ΗΠΑ είναι μάστορας στο να τηλεγραφεί όνειρα αλλαγής καθεστώτος και υπαρξιακούς φόβους χρόνια πριν, με εξαντλητικές λεπτομέρειες.
Αυτό συνέβη με την κακόγουστη έκθεση της RAND για την ανατίναξη της Ρωσίας σε πολλά μέτωπα ή την κακόγουστη έκθεση του Brookings για τον διαμελισμό της Περσίας, δηλαδή του Ιράν. Τώρα είναι η σειρά της πιο ισχυρής χώρας του νέου τριγώνου Πριμάκοφ (RIC) στους BRICS: της Κίνας.
Παίζουν πραγματικά το «Light my Fire» στα στεροειδή, πιστεύοντας ότι «μια ξαφνική κατάρρευση του καθεστώτος στην Κίνα δεν είναι εντελώς αδιανόητη». Ανατρέχουν στην παλιά OSS – τον πρόδρομο της CIA – και τις επιχειρήσεις της στην Κίνα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για να προτείνουν ότι «οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ (SOF) μπορούν να βοηθήσουν στη σταθεροποίηση μιας Κίνας μετά το ΚΚΚ».
Ο μέτριος Σινοφοβικός υπέρτατος Γκόρντον Τσανγκ συμβουλεύει την Ουάσινγκτον να «απομακρύνει τις αμερικανικές επιχειρήσεις και πολίτες από την Κίνα» και να «απομακρύνει» τις οντότητες του Πεκίνου από σημαντικούς τομείς της αμερικανικής οικονομίας.
Υπάρχει η αναπόφευκτη κλήση για τις ΗΠΑ να «προστατεύσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά τη μεταβατική περίοδο» και για αμερικανική παρέμβαση «για την αποτροπή εθνοτικής βίας, εμφυλίων πολέμων και πολιτικών αντιποίνων, με ιδιαίτερη εστίαση στις πέντε αυτόνομες περιοχές της Κίνας – Γκουανγκσί, Σιντζιάνγκ, Θιβέτ, Εσωτερική Μογγολία και Νινγκσιά». Ναι, ας χτίσουμε μια Ντίσνεϊλαντ στο Θιβέτ.
Αφού η έγχρωμη επανάσταση/επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος πάρει μπρος, «η μετα-κομμουνιστική Κίνα μπορεί να εγκαθιδρύσει μια συνταγματική δημοκρατία και να συντάξει νέο σύνταγμα». Όλα αυτά, φυσικά, υπό την επίβλεψη της Αυτοκρατορίας του Χάους, η οποία θα καθορίσει «τη σχέση της Κίνας με την Ταϊβάν» και ακόμη και «πώς θα ονομάζεται η νέα χώρα».
Το τρένο υψηλής ταχύτητας της διεθνοποίησης του γουάν
Θα είναι απολαυστικό να παρατηρήσουμε την αντίδραση των Κινέζων πολιτών στο Weibo, το TikTok και το Guancha σε αυτή την, υποτίθεται, καλοπροαίρετη επιχείρηση κατεδάφισης. Φυσικά, αυτό το έγγραφο δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη ως προτεινόμενη στρατηγική πολιτική. Με το ζόρι χαρακτηρίζεται ως κακόγουστη ψυχολογική επιχείρηση/ρηχή προπαγάνδα, με ενσωματωμένα αρκετά διδακτορικά στη γνωστική ασυμφωνία.
Ο στόχος δεν είναι η κινεζική κοινή γνώμη, αλλά οι μάζες των ημι-αναλφάβητων Αμερικανών – που υφίστανται πλύση εγκεφάλου 24/7 για αιώνες σχετικά με την απειλή που θέτουν οι κακοί κομμουνιστές. Και οι κακοί Ρώσοι. Και οι «αγιατολάχ».
Μιλάμε για Σύγκρουση των Πολιτισμών για υπο-ανόητους.
Προτείνω ως ρεαλιστικό αντίδοτο τη πρόσφατη συνομιλία μας που φιλοξενήθηκε από το Guancha στη Σαγκάη, με τη συμμετοχή του καθηγητή Χουάνγκ Τζινγκ, του ιδρυτή του Tricontinental Βιτζάι Πρασάντ και εμένα, για τον ευρύτερο πόλεμο της Αυτοκρατορίας του Χάους κατά της Κίνας και των BRICS.
Προσθέστε σε αυτό μερικές εξαιρετικές παρατηρήσεις του Μιάο Γιανλιάγκ, ο οποίος είναι τώρα επικεφαλής στρατηγικός στην επενδυτική τράπεζα CICC, πρώην μέλος της Κρατικής Διοίκησης Συναλλάγματος της Κίνας (SAFE), μέρος της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας, και γνώστης της Αυτοκρατορίας, καθώς πήρε το διδακτορικό του στο Πρίνστον.
Ο Μιάο έδωσε πρόσφατα μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, που δημοσιεύτηκε ως έκθεση της CICC στις αρχές Ιουνίου.
Ας ξεκινήσουμε με την αποδολαριοποίηση. Ο Μιάο υποστηρίζει ότι «η δημιουργία ενός πολυπολικού νομισματικού συστήματος απαιτεί συντονισμό πολιτικής και ευελιξία στις συναλλαγματικές ισοτιμίες μεταξύ των μεγάλων οικονομιών που εκδίδουν νομίσματα». Τώρα, «δύο βασικά εμπόδια που περιόριζαν τη διεθνοποίηση του ρενμινμπί – τα υψηλά επιτόκια των ΗΠΑ και οι επίμονες προσδοκίες υποτίμησης κατά τις περιόδους εμπορικών εντάσεων – έχουν αρχίσει να αντιστρέφονται».
Μετάφραση: από εδώ και πέρα, η Κίνα έχει πληθώρα δυνατοτήτων να αξιοποιήσει το παγκόσμιο εμπόριό της για να προωθήσει τη διεθνοποίηση του γουάν.
Όσον αφορά την ικανότητα της Αμερικής να διατηρήσει το καθεστώς του δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος, ο Μιάο επισημαίνει δύο παράγοντες: «εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεχίσουν να ηγούνται της τεχνολογικής επανάστασης» και «εάν μπορούν να διατηρήσουν τα πλεονεκτήματα του χρηματοπιστωτικού τους συστήματος, όπως η ανεξαρτησία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και οι αυτορρυθμιζόμενες και διορθωτικές ικανότητες των χρηματοπιστωτικών τους αγορών».
Ωστόσο, αυτό που επιταχύνεται τώρα είναι μάλλον ο «κατακερματισμός του διεθνούς νομισματικού συστήματος». Έτσι, θα πρέπει να περιμένουμε αυξημένη χρήση του γουάν σε πληρωμές και ως «αποθήκευση αξίας»· αυτό συμβαίνει ήδη σε όλες τις χώρες των BRICS.
Ο Μιάο επισημαίνει τον βασικό παράγοντα: το γουάν είναι τώρα «νόμισμα χαμηλού επιτοκίου, ενώ το δολάριο είναι υψηλού επιτοκίου». Οι δασμοί της δεύτερης θητείας Τραμπ «σε όλες τις χώρες έχουν συμβάλει στην ανατίμηση» του γουάν.
Αυτό το τρένο υψηλής ταχύτητας έχει πλέον ξεκινήσει: «Αξιοποιώντας τα δυνατά σημεία της Κίνας στην κατασκευή σε τομείς όπως τα μηχανήματα, τα ηλεκτρονικά και ο εξοπλισμός νέας ενέργειας», η Κίνα ενθαρρύνει τις χώρες των BRICS και τους εταίρους να χρησιμοποιούν το γουάν «για εμπορικούς διακανονισμούς, δημιουργώντας έτσι έναν αυτοσυντηρούμενο κύκλο» που κινείται από «πραγματική εμπορική ζήτηση».
Αυτό είναι το σύστημα που αυτοί οι κλόουν θέλουν να αλλάξουν καθεστώς.
Δεν μαθαίνουν ποτέ
Λοιπόν, δεν έμαθαν τίποτα από την ταπείνωση της συλλογικής Δύσης στον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία. Ένας κορυφαίος παλιός γνώστης του Βαθέος Κράτους, τώρα συνταξιούχος, και γνώστης των ένδοξων ημερών της OSS, τα συνοψίζει όλα. Σημαντικά αποσπάσματα από τη συνομιλία μας:
«Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είναι ήδη σε πόλεμο με τη Ρωσία και τον χάνουν. Οι ΗΠΑ έχουν 20.000 οπλισμένους στρατιώτες στην Ευρώπη για να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία. Οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ είναι σε μεγάλο βαθμό φανταστικές.
Η Ουκρανία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μέτωπο στη μάχη των ΗΠΑ για τον έλεγχο της ευρασιατικής χερσαίας μάζας κατά τον Μακίντερ. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να προμηθεύσουν ταυτόχρονα το Ισραήλ και την Ευρώπη. Έχουν υπερβεί τις δυνατότητές τους. Όσο για την Ευρώπη, δεν έχει στρατό αξιόλογο και ο εξοπλισμός της είναι σε μεγάλο βαθμό ξεπερασμένος. Όλα είναι καθαρή μπλόφα».
Προσθέτει, «οι Ευρωπαίοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι οι ΗΠΑ έχουν μια τάφρο γύρω τους, ώστε να μπορούν να πληγούν μόνο από διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους υποβρυχίων, αλλά η Ευρώπη είναι από μόνη της ανυπεράσπιστη, καθώς οι συμβατικοί πύραυλοι μικρού βεληνεκούς μπορούν να την καταστρέψουν. Δεν χρειάζονται πυρηνικά για να καταστραφεί η Ευρώπη σε μία μέρα, αλλά μια βροχή από ρωσικούς πυραύλους».
Τώρα συγκρίνετε αυτό με τον κορυφαίο διαπραγματευτή της Ρωσίας στο καμπούκι της Κωνσταντινούπολης, τον ιστορικό Μεντίνσκι, όταν ρωτήθηκε αν η Μόσχα φοβάται νέες κυρώσεις από την ΕΕ και τις ΗΠΑ:
«Αυτό δεν είναι θέμα για εμάς, ούτε για την ομάδα διαπραγμάτευσης. Μπορώ να σας πω το εξής. Μετά την επανάσταση και τον εμφύλιο πόλεμο το 1920, πάλι, μια ακόμη ιστορική αναφορά, είχαμε όχι μόνο κυρώσεις, είχαμε απόλυτο διπλωματικό και οικονομικό αποκλεισμό της Σοβιετικής Ρωσίας από όλους. Από όλους! Αυτό δεν μας εμπόδισε να κερδίσουμε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (…) Τίποτα δεν θα εμποδίσει τη Ρωσία να κερδίσει τώρα. Το μόνο ερώτημα είναι το κόστος της νίκης και ο χρόνος που θα χρειαστεί για να επιτευχθεί».
Αυτό είναι κάτι που δεν θα κατανοήσουν ποτέ στο Think Tankland της Ουάσινγκτον. Όπως δεν θα κατανοήσουν ποτέ τα τεχνολογικά επιτεύγματα – πλέον ορατά – του σχεδίου Made in China 2025.
Εισάγετε την έπαρση, την ύβρι, την εμμονή με την αλλαγή καθεστώτος – και χειρότερα. Διότι αν η κυρίαρχη τάξη των ψυχοπαθών δολοφόνων των ΗΠΑ καταλήξει τελικά στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να διατηρήσει την μονομερή παγκόσμια ηγεμονία της ακόμη και μέσω πολέμου, θα εγκαταλείψει τις πολυαγαπημένες της «εκθέσεις» του Think Tankland για πάντα και, σε απόγνωση, θα καταφύγει ακόμη και σε μια επιλογή Σαμψών.
strategic-culture.su
