Θα είναι παραπάνω από ειρωνεία. Θα είναι θεία δίκη: Ο καταληψίας να πέσει από καταλήψεις. Και μάλιστα, να πέσει τώρα, διότι μόνον έτσι, μόνο αν δεν προλάβει να ψηφίσει τις Πρέσπες, σώζεται η Μακεδονία. Θα είναι μια λύτρωση, εθνική και κοινωνική. Και τα παιδιά μπορούν να τον ρίξουν.
Θα μου πεις, κακό πράγμα οι καταλήψεις και δεν θα παραβιάσωμεν τας αρχάς ημών – και θα σου πω, με όλο το σέβας, κολοκύθια με τη ρίγανη. Ανεχόμαστε δεκαετίες τώρα καταλήψεις από το κάθε λογής και κοπής κουμούνι και θα μας πειράξει η μία και μόνη φορά που οι πιτσιρικάδες ξεσηκώνονται για το έθνος και τη δημοκρατία;
Είναι συγκινητικό αυτό που κάνουν οι νέοι και οι νέες σε τόσους νομούς. Αυτή η κατά τα άλλα χαμένη στις οθόνες γενιά, που μεγαλώνει σε μια χώρα που ρημάζει – κι όμως, βρίσκει καπου μέσα της μια φλόγα για την πατρίδα. Δεν είναι νεοναζί, δεν είναι χρυσαυγίτες τα παιδιά αυτά. Είναι τα παιδιά της ελληνικής μεσαίας τάξης, των ελληνικών “κίτρινων γιλέκων”.
Αν βάλουμε τώρα στη γωνία τα αγόρια και τα κορίτσια αυτών των καταλήψεων, τα στέλνουμε στην αγκαλιά του φασισμού. Αν τα στηρίξουμε, κατ´εξαίρεση, όμως, με το πνεύμα ενός Πολυτεχνείου από την ανάποδη, για τη δημοκρατία, που δεν θα παραχωρούσε μέρος της εθνικής ταυτότητας κόντρα στον λαό, τότε εμφανίζεται μια ευκαιρία.
Ο φαύλος που ανέβηκε από τις καταλήψεις να πέσει πληρωμένος με το ίδιο νόμισμα. Ό,τι δεν μπόρεσαν οι μεγάλοι, μπορούν τα παιδιά. Να του το κάνουν το μαγαζί ανάστα ο Κύριος, καλοκαιρινό. Τί θα κάνει; Θα τα βγάλει με ΜΑΤ; Θα ρίξει στις αυλές των σχολείων τα τσικό των αναρχομπάχαλων ταγμάτων εφόδου του; Ήδη τις χουντικής έμπνευσης συλλήψεις μαθητών και γονέων στο Αγρίνιο τις διέψευσε κακήν κακώς (και ψευδώς) και προσπαθεί τώρα να τις θάψει. Δεν τον παίρνει.
Ο καταληψίας φοβάται. Ένα συνεχιζόμενο σκηνικό καταλήψεων για τη Μακεδονία μπορεί να του δημιουργήσει πρόβλημα, διότι σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο αποδιοργανώνει την κοινωνική ζωή και προκαλεί στην κυβέρνηση πολιτικές απώλειες. Ξέρει αυτός, ως πρώτος διδάξας. Κι επειδή βάζει το τομάρι του πάνω απ´όλα, είναι ικανός μέχρι και να πει στους προστάτες του «με συγχωρείτε, έκανα το παν αλλά δεν θα αυτοκτονήσω πολιτικά» και να πάει μια ώρα αρχύτερα στις κάλπες για να αποφύγει τη συντριβή. Να πετάξει το μπαλάκι στον επόμενο – που έχει πει ότι Πρέσπες δεν ψηφίζει.
O Τσίπρας ξέρει, ότι σε περίπτωση που στις επόμενες εκλογές κατατροπωθεί οι σύντροφοί του θα τον κατασπαράξουν και πως το πολιτικό του μέλλον διαγράφεται. Δεν τον παίρνει να υποστεί φθορά ΚΑΙ από τις καταλήψεις. Αυτή η κινητοποίηση μπορεί μέχρι και να γείρει την πλάστιγγα. Να φύγει πριν πατήσει τη σκανδάλη και εκτελέσει τη Μακεδονία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βέβαια, έχει πολύ καλό λόγο να μην υποστηρίξει ανοιχτά αυτήν την κινητοποίηση. Με αυτόν τον αναγκαίο ελιγμό ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κρατάει “κάβα” το δικαίωμα, αύριο-μεθαύριο, όταν θα είναι πρωθυπουργός ο ίδιος και ξανακατεβάσουν οι αριστεροί τα μπαχαλόπαιδά τους σε σχολεία και ΑΕΙ, να επέμβει δυναμικά, με όλη την ισχύ που του δίνει ο νόμος.
Η κοινωνία, όμως, δεν έχει κανένα λόγο να μετράει τα λόγια της. Και λέει ένα πράγμα: Μην τον λυπηθείτε, παιδιά. Βάλτε μας τα γυαλιά, γεμίστε μας υπερηφάνεια, σώστε την παρτίδα. Ρίχτε τον!
