Ο Ζαν Μπουριντάν (1292-1363) ήταν Γάλλος ιερέας και φιλόσοφος, πρόδρομος του Καρτεσίου. Ο οποίος, προκειμένου να δείξει την αδυναμία του ανθρώπου να διαλέξει ανάμεσα σε δύο ισοδύναμες επιλογές, έπλασε τον μύθο του γαϊδάρου ανάμεσα σε δυο σακιά άχυρου. Που, σύμφωνα με τη γνώμη του, επειδή ο γάιδαρος δεν θα μπορούσε να επιλέξει από ποιο σακί να φάει, στο τέλος θα ψοφούσε από την πείνα.
Αυτό ισχύει τώρα με τους οπαδούς των μνημονιακών ολετήρων: Μητσοτάκη, Τσίπρα, Ανδρουλάκη, Σαμαρά. Όλοι τους δίνουν προεκλογικά αχυρένιες υποσχέσεις! Τις οποίες, κατά την πάγια τακτική τους, μετεκλογικά, θα αθετήσουν. Οπότε θα μας προσφέρουν άχυρο δηλητηριασμένο.
Δεν ήταν μήπως ο Γιωργάκης, που προεκλογικά ούρλιαζε: «Λεφτά υπάρχουν»; Και μετεκλογικά, μας ανήγγειλε απ’ το ακριτικό Καστελόριζο την υποδούλωσή μας στο καθεστώς χρεοκρατίας του Διεθνους Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας!
Δεν ήταν μήπως ο Σαμαράς, που μας υποσχέθηκε απαλλαγή απ’ το μνημονιακό καθεστώς. Για να υπογράψει κι αυτός μαζί με τους Καρατζαφέρηδες, τους Βενιζέλους, τους Κουβέληδες και τους Παπαδήμους το δεύτερο μνημόνιο. Και τώρα σκέφτεται σοβαρά να μας ξανασώσει…
Και τι να πει κανείς για τον Αλέξη «μας», που μας είχε τάξει λαγούς με πετραχήλια, για να επισωρεύσει σε βάρος μας όσες περισσότερες μπορούσε προδοσίες. Για να επιστρέφει κι αυτός τώρα, ξαναζεσταμένος, για να μας ξανασώσει!
Και τι να μολογήσει κανείς για τον Κυριάκο «μας», που δεν άφησε ατιμία ακάμωτη σε βάρος μας: Με τα Τέμπη, τα τοπικά και νομικά μπαζώματα, τα ομοφυλοφιλικά τερτίπια, τα ΟΠΕΚΕΠΕδικά αίσχη, με τους Φραπέδες και τους Χασάπηδες και τους Μασκαριώτατους Βορβορίδηδες, τα πρεντατορικά, τις δολοφονίες των αιγοπροβάτων…Και να που τώρα παραμονές των εκλογών θέλει, άρον άρον, να μας φυλακίσει διαχρονικά στον Προσωπικό Αριθμό και την Ηλεκτρονική Ταυτότητα!
Κι εμείς ακόμα σκεφτόμαστε σοβαρά τίνος το δηλητηριασμένο άχυρο να διαλέξουμε. Και δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι οποιανού το άχυρο κι αν διαλέξουμε, θα ψοφήσουμε όχι μόνο δηλητηριασμένοι αλλά και σκλάβοι.
Και όχι μόνο δεν θα τους κλείσουμε στη φυλακή, αλλά θα βρεθούμε εμείς καγκελόφρακτοι με τους προσωπικούς αριθμούς και τις ηλεκτρονικές ταυτότητες. Σε μια σκλαβιά χωρίς τέλος.
Θα ρωτήσετε: Και δεν υπάρχει καμιά διέξοδος απόδρασης. Υπάρχουν πολλές. Αλλά επιβεβαιώνεται κι εδώ ο λόγος ότι «Τα τέκνα του σκότους είναι σοφότερα από τα τέκνα του φωτός»!
Γιατί θα ιδούμε όλους αυτούς τους αχυρολόγους να συνασπίζονται, για να κάμουν μια, δήθεν, «κυβέρνηση σωτηρίας». Με την οποία θα μας οδηγήσουν στα μονοπάτια, που έχουν χαράξει οι δολοφόνοι αφεντάδες τους.
Βέβαια ο γάιδαρος του Μπουριντάν ποτέ δεν θα έκανε ο, τι σκεφτοταν γι’ αυτόν ο ιερέας-φιλόσοφος. Αντίθετα. Θα έτρωγε το άχυρο και των δυο σακιών και μετά θα γκάριζε, για να του φέρουν κι άλλο. Δεδομένου ότι το άχυρο του αφεντικού του θα ήταν πεντακάθαρο.
Σε αντίθεση μ’ εμάς τους Έλληνες, στους οποίους οι πολιτικοί «μας» προσφέρουν, όπως προαναφέραμε, δηλητηριασμένο άχυρο. Πράγμα για το οποίο έχουμε σαφή γνώση από το άμεσο παρελθόν και το κραυγαλέο παρόν. Και το τραγικό είναι ότι, όπως φαίνεται, εμείς προτιμούμε το δηλητηριασμένο άχυρο…
Είναι δυνατόν η δολοφονία των 57 στα θεσσαλικά Τέμπη να μας έχει συγκλονίσει, ενώ η δολοφονία ολόκληρης της Ελλάδας στα πανελλαδικά Τέμπη να μας αφήνει αδιάφορους!!!
Και έχουμε σαφέστατο και πρόσφατο πράδειγμα:
Περιμέναμε ν’ ακούσουμε το πρόγραμμα της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία». Διαπιστώσαμε ότι ήταν το φως απέναντι στο σκοτάδι. Άνθρωποι έντιμοι, έμπειροι, προσγειωμένοι. Όχι μιζάνθρωποι, παράλογοι, αμοραλιστές, αρχιλήσταρχοι. Που πουλάνε φρούδες προεκλογκές υποσχέσεις, που πάγια μετεκλογικά αθετούν. Γιατί βέβαια σέβονται τ’ αφεντικά τους, που αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις να μας εξαφανίσουν από προσώπου της γης.
Και έχουν όλα τα μέσα, προκειμένου να μας πείσουν ότι το σκοτάδι είναι προτιμότερο απ’ το φως. Πράγμα, που συνέβη, και στην περίπτωση του Χριστού. «Το φως, λέει ο Χριστός ήρθε στον κόσμο, αλλά οι άνθρωποι, αντί για το φως αγάπησαν το σκοτάδι»!…
Ο Φύρερ έλεγε πως «υπάρχουν πολλοί τρόποι, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσει κάποιος τους αντιπάλους του»! Και αυτό το διαπιστώνουμε σε κάθε μας βήμα.
Πρώτοι και καλύτεροι οι πετσοπληρωμένοι δημοσιογράφοι, που είναι έτοιμοι «να κάμουν «το άσπρο μαύρο». Και τανάπαλιν. Εκθειάζουν τους αντίχριστους. Και θάβουν με την ειρωνεία και το χλευασμό τους και την θανατηφόρα σιωπή τους τους αντιφρονούντες!
‘Επειτα οι ταχυδακτυλουργοί των δημοσκοπήσεων, που προλειαίνουν το έδαφος για τις προσχεδιασμένες καλπονοθείες. Οι οποίες, προς το παρόν, δείχνουν ότι σε περίπτωση, που ο Κυριάκος δεν καταφέρει από μόνος του να πάρει και την Τρίτη τετραετία, θα συμμαχήσουν οι μνημονιακοί συνοδοιπόροι. Έτσι ώστε, αντί οι αλυσίδες των δεσμών μας να είναι μονές, θα είναι τριπλές και 4πλάσιες…
Και τέλος οι εκλογές, Που, πάγια, είναι νοθευμένeς. Ιδιαίτερα τώρα, που γίνονται με ηλεκτρονικά μέσα, θα μπορούν να μεθοδεύσουν και τα πλέον εξωφρενικά αποτελέσματα. Ιδιαίτερα όταν διατρέχουν τον κίνδυνο να βρεθούν για τα απειράριθμα εγκλήματά τους πίσω απ’ τις φυλακής τα κάγκελα.
Το καίριο ερώτημα είναι: Θα αποδειχθούμε σοφότεροι σπ’ τον Γάϊδρο του Μπουριντάν;
Το δίλημμα του γαϊδάρου ήταν, από ποιο σακί να φάει. Το δικό μας δίλημμα είναι ανάμεσα στο φως της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» και στο σκοτάδι των μνημονιακών για το μέλλον της Ελλάδας και του λαού μας.
Των μνημονιακών, που το το άχυρο τους είναι δηλητηριασμένο. Πολύ περισσότερο μάλιστα, αν κάμουν κοκτέηλ δηλητηρίων!…
