Τον τελευταίο καιρό το ελληνικό διαδίκτυο κατακλύζεται από διαφημίσεις για “Βλαχική Γλώσσα”…
Χωρίς να εξετάσουμε εδώ κατ’ αρχήν το “δέντρο”, οφείλουμε να εστιάσουμε στο “δάσος” που είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο να ξεφυτρώσει, με την γνωστή από τον περασμένο αιώνα ρουμανική προπαγάνδα, που υποστηριζόταν θερμά από την Αυστροουγγαρία – Αυστρία και αργότερα την Ιταλία, οι οποίες και θέλαν να καρπωθούν τους δήθεν “εθνικά” βλαχόφωνους πληθυσμούς, για την δημιουργία προτεκτοράτων, “πριγκιπάτων” και διεξόδων σε Θεσσαλονίκη και Ιόνιο…
Διότι “Βλαχική Γλώσσα” δεν υπάρχει! Δεν υπήρξε ποτέ…
ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑ
Προσφάτως μάλιστα νέοι “συνοδοιπόροι” προστέθηκαν στα παλαιά “μαγειρέματα” Ρουμανίας, Αυστρίας και Ιταλίας, όπως τα Σκόπια και η Αλβανία, που προσπαθούν να εκρουμανίσουν τους βλαχόφωνους Έλληνες της Πελαγονίας και της Βορείου Ηπείρου αντίστοιχα (π.χ. Κορυτσά – δείτε εδώ), ώστε να αποσυνδέσουν τους αρχέγονους γηγενείς αυτούς πληθυσμούς από την Ελληνικότητα και την ελληνική εθνική συνείδησή τους, για να μην έχουν Ελληνικές Εθνικές Μειονότητες μέσα στα πόδια τους, που και αυτά πατούν γη ελληνική και πανάρχαια…
Πιο συγκεκριμένα, μετά τα Σκόπια και η Αλβανία πια αναγνωρίζει από το 2017 τους βλαχόφωνους της Βορείου Ηπείρου σαν ξεχωριστεί “Εθνική Μειονότητα”, ώστε να μην θεωρούνται πλέον στους Έλληνες, την στιγμή που η περίφημη εκεί Μοσχόπολη υπήρξε το προπύργιο, η πρωτεύουσα πολιτεία του βλαχόφωνου Ελληνισμού!
Οι βλάχοι όμως δεν είναι καμία άλλη “φυλή”, αλλά ένας ακόμη δραστήριος και δημιουργικός ελληνικός ορεσίβιος πληθυσμός, στην περιοχή κυρίως της Ηπείρου, που έζησε κάτω από την σκληρή ρωμαϊκή κατοχή, επειδή οι Ρωμαίοι είχαν άχτι τους Ηπειρώτες του Πύρρου και εφάρμοσαν εκεί πολύ σκληρά μέτρα εθνοκάθαρσης και εκλατινισμού, τον οποίο κατάφεραν μόνο γλωσσικά και όχι εθνικά. Επειδή ακριβώς η ανάμνηση του Πύρρου, αλλά και του εξ Ολυμπιάδος Μεγάλου Αλεξάνδρου, υπήρξε ισχυρή και αναλλοίωτη στην ψυχή τους!
Η κυρίαρχη σήμερα άποψη, θέλει τους Έλληνες βλαχόφωνους φύλακες ορεινών περασμάτων – οροφύλακες και οδοφύλακες – εκατέρωθεν της μεγάλης Εγνατίας οδού που έφτανε ως το Δυρράχιο, κατά την διάρκεια της Ρωμαϊκής (Λατινικής) κατοχής, γεγονός που τους υποχρέωσε σε εκλατινισμό της γλώσσας! Ωστόσο ουδέποτε ξέχασαν ή έπαυσαν να μιλούν την ελληνική και ήταν “δίγλωσσοι”.
Βλάχοι λοιπόν είναι οι μερικώς λατινόφωνοι Έλληνες, με εντονότατη γραμμένη στις ψυχές τους την φιλοπατρία και την ευεργεσία, την ευσέβεια και την αλληλεγγύη, την ίδια την ασυμβίβαστη Ελλάδα!
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
Έτσι π.χ. ο “βασιλιάς” λέγεται “βασιλέ“, ενώ στα ρουμανικά “rege” και στα λατινικά “rex“…
Επίσης, η “αγάπη” λέγεται “αγάπε“, ενώ στα ρουμανικά “iubou“…
Σε πολλές πάλι ελληνικές λέξεις είναι εμφανές ότι έχουν κολλήσει την ρουμανοφανή κατάληξη -έσκου, όπως έχει γίνει αντίστοιχα σε πολλές ελληνικές λέξεις των Ελλήνων Πομάκων, όπου έχουν προστεθεί βουλγαροφανείς καταλήξεις, ώστε να αποκρύπτεται στα μάτια των Τούρκων η ελληνικότητα, χωρίς να χάνεται, σαν “κώδικας”, για λόγους επιβίωσης και αποφυγής της τουρκικής θηριωδίας, αλλά και προς διευκόλυνση εμπορικών συναλλαγών.
Έτσι το “αγαπώ – αγάπησα” λέγεται στα βλάχικα “αγαπησέσκου“, ενώ στα ρουμανικά είναι “iubesc“.
Το “αγωνίζομαι – σπεύδω” λέγεται “αγουνισέσκου“, ενώ στα ρουμανικά είναι “a se grabi“.
To “διδάσκω” λέγεται “διδαξέσκου“, ενώ στα ρουμανικά είναι “instruesc“.
Το “ευχαριστώ” λέγεται “ευχαριστησέσκου“, ενώ στα ρουμανικά είναι “multamesc“.
Το “κληρονομώ” λέγεται “κληρονουμσέσκου“, ενώ στα ρουμανικά είναι “mostenesc“.
Το “λάμπω” λέγεται “λαμπρουσέσκου“, ενώ στα ρουμανικά είναι “stralucesc“, κ.ο.κ.. (δείτε περισσότερα στο “Ετυμολογικόν λεξικόν της Κουτσοβλαχικής γλώσσης” υπό Κωνσταντίνου Νικολαΐδου, Αθήνα 1909)
ΕΛΛΗΝΟΒΛΑΧΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ
“ΚΟΥΤΣΟΒΛΑΧΟΙ”
ΤΟ “Α” ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ
ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ – ΜΗΝ ΜΙΛΑΤΕ ΒΛΑΧΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΑ
Εκείνος όμως που ευτυχώς από νωρίς έβαλε τα πράγματα στη θέση τους και έδωσε την χαριστική βολή στα ξένα σχέδια και μάλιστα προκαταβολικά, βλέποντας 200 και πλέον χρόνια μπροστά, ήταν ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο μεγάλος νέος Ισαπόστολος και Εθναπόστολος του Γένους, που αφύπνισε και έσωσε τον Ελληνισμό, δίνοντας με τα αμέτρητα θαύματα, τις συγκλονιστικές προφητείες του και την ακούραστη δράση του, σθένος, δύναμη και κουράγιο σε έναν ολόκληρο λαό, τον οποίο βεβαίωνε ότι θα ελευθερωθεί όχι μόνον αυτός, αλλά και η ιστορική πρωτεύουσά του, η Κωνσταντινούπολη, το μεγάλο “ποθούμενο”, όπως το έλεγε συνθηματικά, του Γένους!
Ο Άγιος, με βαθιά την αίσθηση της Ελληνικότητας, την οποία προσπαθούσε να εμφανίζει με πλάγιο τρόπο για να μην υποπτευθούν τίποτε οι Τούρκοι και εμποδίσουν τις ατέλειωτες εθνοσωτήριες περιοδείες του, προσπαθούσε να σταματήσει όχι μόνο την θρησκευτική άγνοια και ασέβεια, όχι μόνο τον εξισλαμισμό, αλλά και τον αφελληνισμό, από τους δύο μεγάλους κινδύνους που τον απειλούσαν: το τουρκικό ισλάμ και την γλωσσική άλωση, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εθνική πλάνη και άλωση.
Αφού στερέωνε χριστιανικά και ορθόδοξα τα χωριά με το κήρυγμά του, ζητούσε έπειτα την δημιουργία Ελληνικών Σχολείων, όπως τόνιζε, επειδή “το Γένος μας είναι ελληνικόν” και τόνιζε πως και “η Εκκλησία μας είναι εις την ελληνικήν” και κατέληγε:
“Όποιος Χριστιανός άντρας και γυναίκα υπόσχεται μέσα στο σπίτι του να μην κουβεντιάζει αρβανίτικα, ας σηκωθεί απάνω να μου το πει και εγώ να πάρω όλα του τα αμαρτήματα εις τον λαιμόν από τον καιρό που εγεννήθει έως τώρα και να βάλω όλους τους χριστιανούς να τον συγχωρήσουνε και να λάβει μίαν συγχώρεσιν, όπου αν έδινε χιλιάδες πουγκιά δεν την ματάβρισκε“.
Το ίδιο έκανε και για “βλάχικα”, απαγορεύοντας την ομιλία τους και συστήνοντας παντού ελληνικά σχολειά για την εκμάθηση της ελληνικής μας γλώσσας.
Το αποτέλεσμα ήταν ολόκληρα χωριά και περιοχές να σταματήσουν τα αρβανίτικα και τα βλάχικα, να επανέλθουν στην αληθή μητρική τους ελληνική γλώσσα και έτσι να μορφωθούν, να εξελιχθούν, να αναρριχηθούν και να φτάσουν να γίνουν μεγάλες μορφές του Ελληνικού μας Γένους! Ακόμη και μεγάλοι, κορυφαίοι Εθνικοί Ευεργέτες!
Το γλωσσικό και εθνικό λοιπόν έργο του Πατροκοσμά, είναι τιτάνιο, ασύλληπτο στην έκταση, την πρόνοια και το βάθος του, που μαζί με την Ορθόδοξη εσωτερική Ιεραποστολή του, τον καθιστούν μέγα πρωτΕυεργέτη της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας, καθώς μέσα στους ταραγμένους αιώνες που ακολούθησαν, φάνηκε πόσο δίκαιο, πόσο Θείο Φως και πόση αγιότητα και Χάρη είχε, αφού για να ενθαρρύνει χιλιάδες υπό οθωμανική κατοχή ανθρώπους να μιλάνε μόνον ελληνικά, έπαιρνε όλες τις αμαρτίες τους πάνω του!
Ποιος το έχει κάνει ποτέ αυτό; Ποιος μπορεί καν να το πει, αν δεν είναι συνδεδεμένος με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο και του έδειχνε τις Προφητείες του διατύπωνε, αλλά και το ιαματικό χάρισμα να ανασταίνει ακόμη και νεκρούς!
Εντολή λοιπόν πάγια και άγια του Πατροκοσμά, να μην μιλά κανείς βλάχικα και αρβανίτικα, γιατί οι καιροί δεν έχουν αλλάξει και οι ξένοι καραδοκούν να καταγράψουν σαν ομιλούμενη ξέχωρη γλώσσα στην Ελλάδα την δήθεν “Βλαχική”, ώστε να “βρουν” έπειτα “Βλαχική μειονότητα” και να αρχίσουν τα σχέδια επί χάρτου…
Όποιος θέλει την ευλογία και την προστασία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, ας κάνει λοιπόν υπακοή στον Άγιο. Ούτε “βλάχικα”, ούτε “αρβανίτικα”! Μόνον Ελληνικά! Το καμάρι του κόσμου! Την γλώσσα του Ομήρου, του Μαραθώνα, των Θερμοπυλών, της Σαλαμίνας, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Ευαγγελίου, των Αποστόλων, του Πατροκοσμά και του ένδοξου 1821 που με την ευχή εκείνου μας ελευθέρωσε.
Ξένοι “Οργανισμοί”, “Οργανώσεις” και Πρεσβείες, προσπαθούν να πιαστούν από την τρίχα να την κάνουν τριχιά. Ας τους απογοητεύσουμε…
