ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΥΠΟ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ
ΤΗ 6Η Οκτωβρίου 2023
“Κληρικοὶ ἐγκαλούμενοι ἀπολογοῦνται πρὸς ἀποφυγὴν σκανδαλισμοῦ”
ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Γ.Ο.Χ.
ΒΑΔΗΣ ΚΑΙ ΒΥΡΤΕΜΒΕΡΓΗΣ
ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Επειδή η τοποθέτησις των κληρικών, προς λεχθέντα υπό του υποφαινομένου στο YouTube 21-6-2023 [βλ. “Συμφιλιάζετε με τους εχθρούς της Πίστεως; (21Ν.Η.08Π.Ημ/06/2023)”], εκ του πυρήνα συνεργατών του πρώην Μητροπολίτου και μακαριστού πλέον κυρού Αυγουστίνου, αφορά θέμα γενικώς για τον τρόπο αντιστάσεως των πιστών και της Εκκλησίας κατά της Παναιρέσως του Οικουμενισμού και ειδικότερον της δικής τους στάσεως, θα απαντήσω στον άξιο κληρικό π. Λαυρέντιο Γρατσία και δι’ αυτού, σε όλους όσους έχουν κοινωνία μαζί του (συνοδεία, μονές, πιστούς) με περισσή αγάπη, επιπλέον και για τον λόγο ότι υπήρξε στο παρελθόν τίμιος κατά πάντα πνευματικός μου πατέρας -για μεγάλο διάστημα από τα χρόνια που υπηρέτησα στο πολεμικό ναυτικό αλλά σποραδικώς και ενωρίτερα- τον οποίο υπεραγαπώ χωρίς όμως να βάζω αυτήν την πνευματική σχέση πάνω από την αγάπην μας προς τον Κύριον και Θεόν μας σύμφωνα με την πρώτη εντολή: «ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου. Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται»(Μθ. 22,37-40). Και θα σημειώσω κάτι, και εφόσον θέλετε δεχτείτε το, αν οι πνευματικοί υιοί είχαν τέτοιας ποιότητος πνευματική σχέση με τον πνευματικό ή τον γέροντά τους δεν θα υπήρχαν τα έκτροπα μέσα στην διοίκηση της εκκλησίας, ώστε δια της τυφλής, αδιακρίτου και βλακώδους υπακοής να φτάσουν στην εγκόλπωση της αιρέσεως, εκεί που ο πιστός και ο υιός κατά πνεύμα έχει χρέος και καθήκον προς τον Θεό ανώτερο προς την υπακοή του Γέροντα να πατήσει πόδι. Τώρα όμως το πάτημα θα είναι τέτοιο που οπωσδήποτε θα είναι οδυνηρό. Εξάπαντος θα οδηγήσει εις την αποτείχισιν!!!
Ξεκινώ με την σειρά, και με υποχρέωσιν, όχι μόνο προς εσάς, ούτε μόνον προς τον σεβαστό πανεπιστημιακό καθηγητή, τον Δημήτρη Χατζηνικολάου που σήμερα μου κοινοποίησε το κείμενο γράφοντας: «Ἄν δέν τό ἔχετε ἤδη κάνει, δεῖτε σᾶς παρακαλῶ τήν ἄκρως γελοῖαν ἀπάντησιν τῶν κληρικῶν πού ὀρθότατα ἐπικρίνετε. Τήν ἀνέβασε σήμερα το ἱστολόγιον τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» καί τήν παραθέτω πιό κάτω. Γιά να δικαιολογηθοῦν, λένε ὅτι ὁ 15ος τῆς ΑΒ δέν εἶναι ὑποχρεωτικός…» προβάλλουν δηλαδή τήν γνωστήν αἵρεσιν τοῦ «δυνητισμοῦ». Ὁ Βαλσαμών, ὁ Νικόδημος Μίλας κ.ἄ. Κανονολόγοι λέγουν ὅτι ὁ Κανών εἶναι ὑποχρεωτικός. Ἐγώ, ὅμως, ποτέ δέν στάθηκα σ’ αὐτόν τόν κανόνα, ἀλλά παραπέμπω σέ δεκάδες χωρία ἀπό τήν Ἁγ. Γραφήν, ἀπό τίς Συνόδους και ἀπό τούς Πατέρας, οἱ ὁποῖοι δέν ἀφήνουν ήν παραμικράν ἀμφιβολίαν ὅτι ἡ ἀποτείχισις ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ γιά ὅσους γνωρίζουν τήν προδοσίαν.
Γράφει ως εκπρόσωπος τρόπον τινά όλων της συνοδείας ο π. Λαυρέντιος:
§ «Καλούμεθα ὄχι νὰ ἀπαντήσουμε μὲ λόγια (αὐτὸ τὸ κάνουμε ἤδη, δὲν θεωρεῖται ὅμως ἀρκετὸ καὶ ἀποτελεσματικό)».
Δεν θεωρείται αρκετό και αποτελεσματικό διότι:
Δεν είναι η κατάστασις με τον Οικουμενισμό της αυτής βαρύτητας και οξύτητος μετά την Κολυμπάριο Σύνοδο, όπως ήταν πριν. Σε κάθε πτώση της εκκλησιαστικής διοικήσεως ήτοι: εορτολογικήν μεταρρύθμισιν, συμμετοχή στο Π.Σ.Ε, άρσις της ακοινωνησίας με τους Φραγκο-Λατίνους, για περιορισθώ σε αυτές μόνο, οι πτώσεις είναι μεγαλύτερες και περισσότερον βαρύνουσαι…. και κάπου απαιτείται ένας φραγμός, μία κόκκινη γραμμή, όπως και εσείς την ονομάζατε τότε που γίνονταν οι συγκεντρώσεις των αντι-οικουμενιστών στην Άνω Γατζέα. Αν μετά από 100 και πλέον (1902-2023) έτη του Οικουμενισμού, και μάλιστα μετά την θεσμική εκτροπή στην Κολυμπάρια Σύνοδο, δικαιολογείστε ακόμη και λέτε ανερυθρίαστα ότι διστάζετε να διακόψετε κοινωνία με την «εκκλησιαστική» σας αρχή ενώ είναι στην αίρεση με τον πιο εκφαντορικό τρόπο, τότε Γέροντά μου πραγματικά λυπάμαι για όλους σας! Αν πριν την θεσμική εκτροπή στο Κολυμπάρι το 2016 η άμυνά σας είχε τον ίδιο χαρακτήρα αντιμετώπισης της αιρέσεως που έχει τώρα, τότε ποια η διαφορά στην πολεμική προς μία διαρκώς αναζωπυρούμενης Παναιρέσεως; Δηλαδή, με ομιλίες, γενικόλογα και “χαρτοπόλεμον”, όπως προσφυώς εχαρακτηρίσθη ο προ Κολυμπαρίου αγώνας, για ενημέρωσιν μόνον διακηρύσσουμε ότι «εμείς δεν συμφωνούμε με τον Πατριάρχη και τους λοιπούς οικουμενιστάς» κρίμα που δυσφημούμε με το κακό μας παράδειγμα τον αγώνα του Γέροντά μας!!
§ «Οἱ ἐπικρίνοντές μας δὲν περιμένουν· προκρίνουν ἄμεσον λύσιν τοῦ ζητήματος».
Αν λοιπόν δεν αρκεί το περισσότερον από έναν αιώνα διάστημα αναμονής, ώστε να ξυπνήσουμε και να αντιπαραταχθούμε σε πνευματικό πόλεμο με την αίρεση, ας δούμε τότε τι παραγγέλλουν οι Άγιοι Πατέρες ενδεικτικά:
1. «Τίς δέ κοινωνία φωτί πρός σκότος; τίς δέ συμφώνησις Χριστῷ προς Βελίαλ; ἤ τίς μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου; … διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καί ἀκαθάρτου μη ἅπτεσθε» (Β´ Κορ.6,14-18).2. «Οἵτινες τήν ὑγιῆ πίστιν προσποιοῦνται ὁμολογεῖν, κοινωνοῦσι δε τοῖς ἑτερόφροσι, τούς τοιούτους, εἰ μετά παραγγελίαν μή ἀποστῶσι, μη μόνον ἀκοινωνήτους ἔχειν, ἀλλά μηδέ ἀδελφούς ὀνομάζειν» (Μέγας Βασίλειος, Patrologia Graeca ἤ ἐν συντομίᾳ P.G., τόμος 160, σ. 101). Προσοχή! Ὁ Ἅγιος δέν ὁμιλεῖ γιά κεκριμένους αἱρετικούς, ἀλλά γιά «ἑτερόφρονας»!3. «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι καί πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καί τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι» (Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός, Patrologia Graeca, τόμος 160, σ. 101). Καί πάλι, ὁ «Ἄτλας τῆς Ὀρθοδοξίας» γιά «ἑτερόφρονας» ὁμιλεῖ!
4. Ο Άγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης (ὁ μόνος που ἒχει αὐτή την προσωνυμία Πανόσιος, ἀπό την 7η Οἰκουμενική Σύνοδο η οποία και έχει επικυρώσει όλα του τα λόγια και τα έργα): «Ἐάν δέ ἐρωτᾶ ἡ ὁσιότης σου, πῶς δέν τό εἴπαμε αὐτό πρίν ἀπό τήν λεηλασία, ἀλλά καί ἐμεῖς ἐμνημονεύαμε τούς ἐπισκόπους τῆς Κων/πόλεως, πρέπει νά ξέρης τοῦτο. Ὅτι ἀκόμη δέν εἶχε γίνει σύνοδος, [όπως μπορούμε και οι αποτειχισμένοι πλέον να πούμε, ότι δεν είχε γίνει η σύνοδος του κολυμπαρίου] οὔτε ἐπίσημα εἶχε ἐκφωνηθῆ καί διατυπωθῆ τό αἱρετικό δόγμα [όπως και τώρα έχει διατυπωθεί και εκφωνηθεί ότι οι κακόδοξες ομολογίες των αιρετικών ομάδων είναι εκκλησίες] καί ὁ ἀναθεματισμός σ’ αὐτούς πού δέν τό ἐδέχοντο. Καί πρίν γίνουν αὐτά ἦταν ἐπικίνδυνο νά χωριστοῦμε τελείως ἀπό αὐτούς πού παρανομοῦσαν [σε μία τέτοια περίπτωση θα ήταν ίσως τολμηρό να κάνουμε το βήμα της αποτείχισης, και θα είχατε κάποιον βάσιμο –έστω- ισχυρισμό, αν και τελικά με τα τόσα που έκαναν οι Οικουμενιστές, πάλι υπήρχαν άπειροι λόγοι προς αποτείχισιν], ἀλλά μόνο τό νά ἀποφεύγουμε τήν φανερή ἐπικοινωνία μαζί τους [εκεί, τότε, σε μια τέτοια περίπτωση χωρούσε οικονομία για την οποία κάνει λόγο ο π. Θεόδωρος Ζήσης, και θα ίσχυε αυτό που έλεγε ο π. Μάξιμος ο Καραβάς «mini αποτείχιση», δηλαδή να τους αποφεύγουμε σε λειτουργικές συνάξεις και πανηγύρεις προ Κολυμπαρίου], καί χάριν οἰκονομίας νά τούς μνημονεύουμε προσωρινά. Ἐπειδή ὅμως ἐκφωνήθηκε πλέον καί διατυπώθηκε ἡ αἱρετική διδασκαλία ὁλοφάνερα ἀπό τήν σύνοδο, πρέπει τώρα καί σύ μαζί μέ ὅλους τούς ὀρθοδόξους νά ὁμολογήσης μέ παρρησία, μέ τό νά μήν ἔχετε καμμία ἐπικοινωνία μέ τούς αἱρετικούς, οὔτε νά μνημονεύετε στήν Θεία Λειτουργία ὅποιον παρευρέθηκε στή σύνοδο, ἤ ὅποιον συμφωνεῖ μέ τίς ἀποφάσεις της. [Τώρα όμως είναι ανεπίτρεπτη και αυτή και η Οικονομία!!!] Γιατί εἶναι δίκαιο ὅσιε πάτερ, πού σύμφωνα μέ τό ὄνομά σου εἶσαι φίλος μέ τόν Θεό, νά ἀγαπᾶς καί μέ αὐτόν τόν τρόπο τόν Θεό. Ἐπειδή, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, μέ δυνατή φωνή ἐχαρακτήρισε ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ, ὄχι μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί αὐτούς πού ἐπικοινωνοῦν μαζί τους». Καί ἐάν σύ πού φάνηκες στερεός προηγουμένως, τώρα μετά τή σύνοδο δέν ἀσφαλιστῆς, ποιός ἄλλος εἶναι δυνατόν νά σωθῆ; Καί ἐάν σύ πού μέ παρρησία καί δύναμι θεϊκή μίλησες σάν ἅγιος, πρίν ἐκδηλωθῆ τελείως ἡ αἵρεσις, τώρα, μετά τήν αἵρεσι ὑποχωρήσης, πῶς θά τολμήση κάποιος ἄλλος νά φέρη τήν παραμικρή ἀντίρρησι; (Ἐπιστολή ΛΘ (39) Θεοφίλῳ ἡγουμένῳ (Ρ.G. 99) «Διότι το να ἐπικοινωνεῖ κάποιος με αἱρετικό ἢ φανερά διεστραμένο στην ζωή του, τον κάνει να γίνεται ἀλλότριος τοῦ Θεοῦ, καὶ τον προσοικειώνει με τον διάβολο….Πλὴν (να ξέρεις) ὅτι μολυσμὸ ἔχει ἡ κοινωνία και μόνο με το να τον μνημονεύει, ἀκόμα και ἂν αὐτός που τον μνημονεύει εἶναι ὀρθόδοξος» (Ἐπιστολὴ 553. Πρὸς τὴν σπαθαρέαν, ἧς τὸ ὄνομα Μαχαρᾶ, Φατοῦρος σελ. 846, στιχ. 16, P.G. 99, 1668C).
Πουθενά οι Άγιοι δεν γράφουν να περιμένουμε να γίνει Σύνοδος και ότι προαιρετικώς χωριζόμεθα από την αίρεση!!! Γι΄ αυτό ακριβώς διαφωνούμε με τον π. Θεόδωρο Ζήση, διότι αυτό είναι νεόκοπη, μεταπατερική Θεολογία δική σας. Όχι των Αγίων Πατέρων. Και πραγματικά, αν είναι να κάνετε τέτοια αποτείχιση, όχι σας παρακαλώ να μην αποτοιχισθείτε!!!
Συνεχίζεται….
