Επιχειρείται η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η αντικατάστασή της με όλα τα στοιχεία που συνιστούν ένα νέο κράτος, με πρωτογενές δίκαιο.
Φοβάμαι, πως οι Έλληνες δεν καταλάβαμε ότι η σημερινή μέρα, έναρξης της Διάσκεψης για το Κυπριακό στην Ελβετία, μπορεί να αποβεί καθοριστική για το μέλλον μας. Είναι περισσότερο σημαντική από τις καταγγελίες για παρέμβαση του Καμμένου στο έργο της Δικαιοσύνης, και προφανώς από την αποκομιδή των απορριμμάτων, θέματα που κυριάρχησαν εχθές στην επικαιρότητα.
Για πολλοστή φορά -ούτε θυμάμαι πόσες, έχασα το μέτρημα- επιχειρείται η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η αντικατάστασή της με όλα τα στοιχεία που συνιστούν ένα νέο κράτος, με πρωτογενές δίκαιο, όπως απαιτούν οι Τούρκοι. Και όταν λέμε απαιτούν οι Τούρκοι, εννοούμε ότι το πράττουν βάσει του σχεδίου που κατάρτισε ο Βρετανός διπλωμάτης Τζόναθαν Άλαν (και περίληψή του παρουσίασε με έγγραφο ένας συνήθης αχυράνθρωπος -εκ των πολλών που έχει ορίσει μέχρι τώρα ο ΟΗΕ- ο ειδικός σύμβουλος Μπαρθ Άιντε).
Ο εν λόγω κύριος, Τζόναθαν Άλαν, που διαχειρίζεται το Κυπριακό στο Φόρεϊν Όφις, έχει θητεύσει δίπλα στον Λόρδο Χάνεϊ, εμπνευστή του Σχεδίου Ανάν. Στο έγγραφο Άιντε αντέδρασαν η Αθήνα και η Λευκωσία, με οργή και ανάλογη ενημέρωση όλων των ενδιαφερομένων, ως και των πέντε μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Το ελληνικό ΥΠΕΞ είναι έντονα δυσαρεστημένο και εκφράζει δυσφορία για το γεγονός ότι δεν έχουν περιληφθεί οι θέσεις του (οι τουρκικές θέσεις περιλαμβάνονται) ενώ διαφωνεί και με την περισπούδαστη ιδέα Άιντε για τη νέα συνθήκη εφαρμογής. Η Άγκυρα από την πλευρά της επιμένει στις θέσεις της, τις οποίες διατύπωσε στο Μοντ Πελεράν. Η Τουρκία, που δεν αποκλείεται να προβεί σε κίνηση εντυπωσιασμού, θέλει να διασφαλίσει εσαεί την παρουσία της στο νησί.
Είναι συνήθης η πρακτική της Τουρκίας να υπαναχωρεί στο έλασσον προκειμένου να επιτύχει το μείζον.
Δεν αποκλείεται να δεχθεί μείωση των στρατευμάτων της στην Κύπρο, χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι επί της ουσίας, αφού το 1974 δεν είχε στρατεύματα στο νησί, αλλά τα αεροπλάνα της λίγα λεπτά χρειάζονται για να βρεθούν πάνω από την Λευκωσία.
Εκείνο όμως που με φοβίζει περισσότερο είναι η πίεση που μπορεί να ασκηθεί από πλευράς των νατοϊκών συμμάχων μας, και επαναφορά του σχεδίου που είχαν προτείνει το 1964 και περιέγραψε ο Γλαύκος Κληρίδης στα Απομνημονεύματά του. Να αντικατασταθούν τα τουρκικά στρατεύματα από νατοϊκά, με πλήρη πλέον επικυριαρχία στο νέο κράτος που θέλουν εξ υπαρχής να ιδρύσουν. Άλλωστε, όσοι ασχοληθήκαμε με το Κυπριακό, γνωρίζουμε τον πόλεμο του -φίλαρχου, κατά άλλα- Μακαρίου με την Δύση, όπου ο αρχιεπίσκοπος επιζητούσε τον ρόλο του ηγέτη των Αδεσμεύτων (και από κει προήλθαν όλα τα δεινά).
Η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου είναι τέτοια, που αποκλείεται να επιτρέψει το ΝΑΤΟ την συνέχιση της ρωσικής διείσδυσης (μάλιστα δε, προφανώς και ενόχλησε και η πρόσφατη ίδρυση στο νησί, αμιγώς ρωσικού κόμματος από Ρώσους ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες που έχουν εκεί την έδρα τους).
O Νίκος Αναστασιάδης, θέλοντας και μη, ακολουθεί την ορθή γραμμή του Ν. Κοτζιά, και κατηγόρησε κι αυτός τον Μπαρθ Έιντε για παραβίαση συμφωνηθέντων. Ενθαρρυντικό είναι και ότι ο εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας δήλωσε ότι η Κύπρος δεν πρόκειται να αποδεχθεί ούτε ενδιάμεση συμφωνία, που κατά πληροφορίες Βρετανοί και Τούρκοι κινούνται παρασκηνιακά να επιτύχουν.
Επειδή διαφαίνεται ότι είναι μειωμένες οι προσδοκίες των Βρετανών για επίτευξη λύσης, εργάζονται για συμφωνία επί ενός περιγράμματος λύσης με τον καθορισμό οδικού χάρτη για την επεξεργασία του τελικού σχεδίου λύσης που θα τεθεί σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Αυτό δεν αποκλείεται να γίνει σε νέα Διάσκεψη, στις αρχές Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη.
Ο Μιχάλης Ιγνατίου έχει την πληροφορία ότι η Αθήνα δεν κρύβει τον εκνευρισμό της με την βρετανική πλευρά, καθώς ενώ υπάρχει πλήρης δίαυλος επικοινωνίας του Μπόρις Τζόνσον με τον Νίκο Κοτζιά, η γραφειοκρατία του Φόρειν Όφις επιχειρεί να παίξει τα γνωστά παιγνίδια.
Πιο χαρακτηριστικό είναι ότι ο Βρετανός ύπατος αρμοστής στην Κύπρο, Μάθιου Κιντ, γνωστός για την ανθελληνική προδιάθεσή του, αφού επισκέφθηκε την Άγκυρα ανακοίνωσε με τρόπο προσβλητικό για την Ελλάδα ότι θα επισκεφθεί την Αθήνα και θα έχει επαφές με τον Νίκο Κοτζιά, χωρίς να έχει προηγηθεί συνεννόηση και συμφωνία. Αποτέλεσμα ήταν να απορρίψει το αίτημα για επίσκεψή του στην Αθήνα ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών.
Να σημειώσω, κλείνοντας, και το άλλο σοβαρό ολίσθημα του Άιντε. Στην πρόταση του Νίκου Κοτζιά για “Σύμφωνο Φιλίας μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου”, ο Άιντε αλλοιώνοντας την ελληνική πρόταση ενσωμάτωσε και στρατιωτική πτυχή σε αυτή, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το ενδεχόμενο παραμονής τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί.
Μακεδών
