Μπορεί στο Πολεμικό Ναυτικό να μην έχουν «μαντίλι να κλάψουν», το οποίο σε σημαντικό βαθμό αποτυπώνει την πραγματικότητα, έστω και με κάποια δόση αποδεκτής δημοσιογραφικής υπερβολής, όμως «στη ζωή δεν υπάρχουν αδιέξοδα» και ολοένα και κάτι κινείται!
Το «DP» είναι σε θέση να αποκαλύψει ότι το υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν συζητά με τους Γάλλους την προμήθεια φρεγατών FREMM, αλλά στο τραπέζι οι δυο πλευρές συζητούν το ενδεχόμενο ναυπήγησης 2+2 φρεγατών BELH@RRA®, τις φρεγάτες νέας γενιάς που παρουσίασαν οι Γάλλοι της DCNS στην έκθεση Euronavale το 2016, η οποία είχε προκαλέσει αίσθηση, καθώς οι προδιαγραφές της είναι αρκούντως εντυπωσιακές.
Όπως πληροφορούμαστε, σήμερα πραγματοποιείται συνάντηση ανάμεσα σε στελέχη της γαλλικής Group Naval (πρώην DCNS) με την ηγεσία της ΓΔΑΕΕ, με αντικείμενο αυτό ακριβώς το θέμα. Οι επαφές με τους Γάλλους που εντάθηκαν μετά τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα και του Εμανουέλ Μακρόν με την επίσκεψη του επικεφαλής της ΓΔΑΕΕ στο Παρίσι, όπου για πρώτη φορά οι δυο πλευρές συζήτησαν το θέμα.
Μόλις μια μέρα πριν, στη ΓΔΑΕΕ βρέθηκαν υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρίας κατασκευής βλημάτων MBDA και στελέχη της εταιρίας SAFRAN (γαλλικός κολοσσός στον τομέα παραγωγής αεροκινητήρων), καθώς το «πράσινο φως» σε πολιτικό επίπεδο άνοιξε όλα τα θέματα που υπήρχαν σε εκκρεμότητα με τη γαλλική πλευρά, «έλυσε τα χέρια» των αρμοδίων.
Πλέον, ως αποτέλεσμα τη στενή συνεργασία της ΓΔΑΕΕ με την αντίστοιχη γαλλική υπηρεσία, τη DGA, για να δρομολογηθούν λύσεις σε χρονίζοντα προβλήματα. Από τη σύμβαση υποστήριξης των μαχητικών Mirage 2000 (FOS: Follow-on-Support), το θέμα της συντήρησης των βλημάτων, αλλά και η ανάγκη υποστήριξης των Super Puma.
Τέλος, όπως αναφέρεται στην αρχή, στο τραπέζι βρίσκεται και η απόκτηση νέων κυρίων μονάδων για το Πολεμικό Ναυτικό. Το ενδιαφέρον είναι μάλιστα, ότι αρμόδιοι που ερωτήθηκαν από το «DP», απάντησαν ότι όλα τα θέματα θα πρέπει να θεωρηθούν ίδιας σημασίας και προτεραιότητας!
Το μεγάλο θέμα είναι η χρηματοδότηση των φιλόδοξων εξοπλιστικών προγραμμάτων, διότι όπως είναι γνωστό «λεφτά υπάρχουν»… αλλά με το σταγονόμετρο! Άρα, πώς είναι δυνατόν να προχωράνε τέτοιοι σχεδιασμοί όταν το ταμείο είναι μείον; Υπάρχει απάντηση και είναι ενθαρρυντική…
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει λάβει την απόφαση να επιστρέψουν τα κράτη-μέλη στην Ελλάδα τα χρήματα που κέρδισαν από τα ελληνικά ομόλογα και αυτά αντιστοιχούν σε αρκετά δισεκατομμύρια! Στην περίπτωση της Γαλλίας υπολογίζονται σε 2 δισεκατομμύρια ευρώ, στην περίπτωση της Γερμανίας σε 4-6 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι και άλλες χώρες.
Εν ολίγοις, η συζήτηση που έχει καταρχήν γίνει, αφορά αυτή την προοπτική, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες τοποθετείται γύρω στο καλοκαίρι. Ωστόσο, ας μην βιαστούμε να πανηγυρίσουμε, διότι υπάρχει δρόμος ακόμα μπροστά μας, καθώς αναμένεται να προκύψει διαμάχη στο πλαίσιο της Ένωσης, για το αν τα χρήματα θα δοθούν «εν λευκώ» στην ελληνική πλευρά, η καθεμιά χώρα θα έχει την ευχέρεια να διαπραγματευθεί με την Ελλάδα την κάλυψη αναγκών, χρηματοδοτώντας τις με αυτά τα κονδύλια.
Η γαλλική πλευρά προφανώς τάσσεταιυπέρ της δυνατότητας να διαπραγματευθεί απευθείας, καθώς με τον τρόπο αυτό τα χρήματα θα «ανακυκλωθούν» στη γαλλική οικονομία, οπότε και οι δυο πλευρές θα είναι ικανοποιημένες. Αυτό δημιουργεί ερώτημα για τη δυνατότητα εμπλοκής της ελληνικής ναυπηγική βιομηχανίας σε ενδεχόμενο πρόγραμμα για τη ναυπήγηση φρεγατών BELH@RRA®.
Οι διαθέσιμες πληροφορίες μιλούν πάντως για ανεπίσημη εκδήλωση γενικού ενδιαφέροντος των Γάλλων «για την ελληνική ναυπηγική βιομηχανία», χωρίς να διευκρινίζει ναυπηγεία. Όμως, όλοι αντιλαμβάνονται ότι είναι τα εξής τρία: Σκαραμαγκάς, Ελευσίνα, Νεώριο.
Εξ αυτών, δυνατότητα ναυπήγησης μεγάλων πλοίων έχει μόνο ο Σκαραμαγκάς, λόγω της δεξαμενής νούμερο 5, την οποία όμως το ΥΠΕΘΑ ζητά να εκποιηθεί στο πλαίσιο της ανάκτησης των παράνομων κρατικών ενισχύσεων που ζητά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το πολιτικό τμήμα του Σκαραμαγκά.
Εδώ βέβαια αποκαλύπτεται το παράλογο της ελληνικής στάσης, αφού η εν λόγω δεξαμενή είναι αναπόσπαστο στοιχείο και του στρατιωτικού τμήματος του Σκαραμαγκά που δεν φταίει σε τίποτα για τις ενισχύσεις που έδινε το ένδοξο ελληνικό Δημόσιο και θέλει να χρεώσει άλλους για τις δικές του παρανομίες.
Εκτός αν έχουν στο μυαλό τους να την εκποιήσουν, να εμφανιστεί κάποια οντότητα να την αγοράσει και να καταλήξει «κάπου αλλού» που όλως τυχαίως πάλι θα μας βολεύει. Αυτές δεν είναι λύσεις που ταιριάζουν με τη σοβαρή προσπάθεια που γίνεται για να λυθούν χρονίζοντα προβλήματα και θα οδηγήσουν σε χειρότερες περιπλοκές.
Άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι για να προχωρήσει το φιλόδοξο σχέδιο για να αποκτήσει το Πολεμικό Ναυτικό καινούργιες φρεγάτες, είναι ότι όλα δείχνουν ότι η συζήτηση γίνεται με προοπτική δεκαετίας, οπότε η στοιχειώδης λογική υπαγορεύει ότι μέχρι τότε, το Πολεμικό Ναυτικό δεν μπορεί παρά να έχει ως απόλυτη «ενδιάμεση» προτεραιότητα, την αναβάθμιση των φρεγατών MEKO 200.
Πέραν του χρόνου που θα απαιτηθεί για να υπογραφεί και να υλοποιηθεί μια τέτοια σύμβαση, επίμαχη φρεγάτα είναι «στα χαρτιά» και δεν γνωρίζουμε καν αν έχουν ολοκληρωθεί τα ενδεχομένως και χιλιάδες επιμέρους σχέδια, καθώς αυτό απαιτεί χρηματοδότηση των πολλών εργατοωρών που απαιτούνται για να ολοκληρωθούν.
Στη συνέχεια θα πρέπει το γαλλικό Ναυτικό να τοποθετήσει την πρώτη παραγγελία, το πλοίο να ναυπηγηθεί, ώστε να αντιμετωπιστεί το τεχνολογικό ρίσκο που συνδέεται με κάθε νέο πολεμικό πλοίο. Εκτός κι αν η γαλλική πλευρά έχει στο μυαλό να εμπλέξει την Ελλάδα εξ αρχής στο πρόγραμμα για να μοιραστεί το κόστος σχεδίασης και ανάπτυξης.
Αυτό για να το συζητήσουμε, θα πρέπει να εξασφαλίσουμε πολύ ενεργό εμπλοκή της δικής μας βιομηχανίας. Διαφορετικά ας πάρουμε τα χρήματα και δεν θα χρειαστεί να κάνουμε απολύτως τίποτα, αφού θα σπεύσουν όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές πλοίων στον κόσμο να μας προσεγγίσουν με τις προτάσεις τους.
Εν ολίγοις και καταληκτικά είναι πολύ νωρίς για πανηγυρισμούς, αλλά κάτι κινείται και οι «καραμπόλες» στην Ευρώπη θα δώσουν πιθανότατα την ευκαιρία να λυθούν κάποια σοβαρότατα προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων συνολικά, όχι μόνο του Πολεμικού Ναυτικού. Φυσικά, θα ήταν παράλογο να περιμένει κανείς το σύνολο των χρημάτων που θα επιστραφούν να κατευθυνθούν σε εξοπλιστικά προγράμματα. Ένα μέρος όμως θα πρέπει να διεκδικήσουμε κι εμείς να πάνε.
Θα επανέλθουμε με πιο αναλυτική αναφορά στο εν λόγω – πολλά υποσχόμενο – πλοίο, αλλά και με τη γεωστρατηγική λογική που δείχνει να υποκρύπτεται πίσω από τις διαβουλεύσεις Ελλάδας και Γαλλίας. Η κινητικότητα που υπάρχει είναι πάντως θετική και αν μη τι άλλο δείχνει ότι η χώρα δια υπηρεσιών της, παλεύει να βρει μια λύση στα προβλήματα, στην πλέον δυσμενή συγκυρία.
