Καλείται ο δανειολήπτης πολίτης να επιστρέψει το «κόκκινο» δάνειο, διαφορετικά απειλούν να του πάρουν την περιουσία. Κι εμείς ρωτάμε: Και η τράπεζα που τα βρήκε τα χρήματα που δάνεισε;;;
Πουθενά δεν τα βρήκε. Τα πήρε από τη «σημαία», δηλαδή τα έφτιαξε από
το πουθενά την ώρα του δανείου. Στην ουσία δηλαδή εγγυήθηκε προς τους συναλλασσόμενους με τον δανειολήπτη ότι υπάρχουν στην πραγματικότητα αυτά τα χρήματα που έδωσε. Όμως αυτά τα χρήματα δεν υπήρχαν και η τράπεζα δεν είπε την αλήθεια.
Να το δεχτούμε λοιπόν ότι τώρα πρέπει ο δανειολήπτης να καλύψει την τράπεζα που εγγυήθηκε με αέρα κοπανιστό. Όμως, για να γίνει αυτό, θα έπρεπε η τράπεζα να συνεχίζει κανονικά να τροφοδοτεί με αέρα την αγορά. Μόνο τότε θα μπορούσε ο δανειολήπτης να βρει άλλο αεριτζίδικο χρήμα να επιστρέψει. Όταν όμως η τράπεζα σταμάτησε το «θεάρεστο» έργο της, θα πρέπει να υποστεί και τις συνέπειες των πράξεών της.
Δηλαδή τι γίνεται τώρα; Απλά προσπαθούν να σπάσουν τη φούσκα του αεριτζίδικου χρήματος που δημιούργησαν, όχι στα κεφάλια τους, αλλά στα κεφάλια των δανειοληπτών με το να τους πάρουν πραγματική περιουσία. Οι τράπεζες λοιπόν δημιούργησαν χρήμα με βάση το μηχανισμό της μόχλευσης και τώρα κάνουν απομόχλευση, παίρνοντας τις περιουσίες των δανειοληπτών.
Θα πείτε βέβαια. Ε και τι να κάνουμε; έτσι δουλεύει το σύστημα. Ναι αλλά και τα συστήματα κάποτε καταρρέουν. Δεν ξέρουμε αν είναι αυτή η ώρα τους, πάντως για το καλό μας μακάρι να είναι.
