ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ – Μωϋσής μοναχός εκ Πρεβέζης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. ΜΩΥΣΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΕΚ ΠΡΕΒΕΖΗΣ. - 7 Ιαν 2020 - 19:58
Loading...
Υποστηρίξτε το triklopodia με μια δωρεά για ανεξάρτητη ενημέρωση

Την ερώτηση αυτή δέχθηκε κάποτε ο Άγιος Παϊσιος και απάντησε:

«Έργο του μοναχού είναι να γίνει δοχείο του Αγίου Πνεύματος. Να κάνει την καρδιά του ευαίσθητη σαν το φύλλο του χρυσού των αγιογράφων. Όλο το έργο του μοναχού είναι αγάπη, όπως και το ξεκίνημα του γίνεται από αγάπη προς τον Θεό, η οποία έχει και την αγάπη προς τον πλησίον.

Ο μοναχός μελετάει την δυστυχία της κοινωνίας, πονάει η καρδιά του και προσεύχεται συνεχώς καρδιακά για τον κόσμο.

Έτσι ελεεί τον κόσμο με την προσευχή.

Υπάρχουν μοναχοί που βοηθούν τους ανθρώπους περισσότερο από όσο θα τους βοηθούσε όλος ο κόσμος μαζί.

Ένας κοσμικός λ.χ. προσφέρει δύο πορτοκάλια ή ένα κιλό ρύζι σε κάποιον φτωχό, πολλές φορές μόνο για να τον δουν οι άλλοι, και κατακρίνει μάλιστα, γιατί οι άλλοι δεν έδωσαν. Ο μοναχός όμως βοηθάει με τόνους, σιωπηλά με την προσευχή του.

Ο μοναχός δεν βάζει δικά του σχέδια και προγράμματα κοσμικά για ιεραποστολές, αλλά προχωρεί χωρίς κανένα δικό του σχέδιο και ο καλός Θεός τον περνάει στο δικό Του, το Θεϊκό, και, αν χρειαστεί για ιεραποστολή, τον στέλνει ο Θεός με Θείο τρόπο.

Δεν ζητάει ο Θεός από τους μοναχούς να βγουν στον κόσμο, για να κρατούν τους ανθρώπους να περπατούν, αλλά ζητάει να τους δώσουν το φως με το βίωμά τους, για να οδηγηθούν στην αιώνια ζωή.

Ο μοναχός δηλαδή δεν έχει ως αποστολή να βοηθήσει τον κόσμο με το να βρίσκεται μέσα στον κόσμο.

Φεύγει μακριά από τον κόσμο, όχι γιατί μισεί τον κόσμο, αλλά γιατί αγαπάει τον κόσμο, και ζώντας μακριά από τον κόσμο, θα τον βοηθήσει με την προσευχή του σε, ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως παρά μόνο με Θεϊκή επέμβαση.

Γι΄αυτό ο μοναχός πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με τον Θεό, να παίρνει σήματα και να δείχνει στους ανθρώπους τον δρόμο προς τον Θεό.

Ο μοναχός δεν κάνει κηρύγματα δυνατά να τον ακούσουν οι άλλοι, αλλά κηρύττει σιωπηλά με την ζωή του τον Χριστό και βοηθάει με την προσευχή του. Ζει το Ευαγγέλιο κατά τον θετικότερο τρόπο, πράγμα που διψάει ο κόσμος, ιδίως ο σημερινός. Και όταν μιλάει ο μοναχός, δεν λέει απλώς μία σκέψη, λέει μιά εμπειρία. Αλλά και μια σκέψη να πει και αυτή είναι φωτισμένη». (Από το βιβλίο, Λόγοι Β΄-Πνευματική αφύπνιση.

Αυτός είναι ο κανόνας στα πλαίσια της μοναχικής πολιτείας. Οι μοναχοί είναι οι αξιωματικοί και ο λαός το στράτευμα που ακολουθεί τις αναμμένες λαμπάδες των μοναχών.

Η μεγαλύτερη κατήχηση είναι τα παράδειγμα και το ύφος του μοναχού που απορρέει από την ειλικρινή του σχέση με τον Χριστό.

Οι μοναχοί θα αντικαταστήσουν το εκπεσών τάγμα του Εωσφόρου στην βασιλεία των Ουρανών, στον αληθινό κόσμο.

Δεν σώζονται όλοι οι μοναχοί, δεν εξασφαλίζει το ένδυμα και η αφιέρωση από μόνη της την σωτηρία της ψυχής τους. Ο Σατανάς πολύ μισεί τους μοναχούς και κάποτε ο πόλεμος που διεξάγεται δεν είναι μόνο πνευματικός-λογισμικός, αλλά και ορατός!

Αν ήξερε ο μοναχός τι επρόκειτο να τραβήξει από τον πόλεμο των πονηρών πνευμάτων, ειδικά στην αρχή, δεν θα γινόταν

μοναχός, και εάν ήξεραν οι λαϊκοί, τι δώρα κάνει ο Θεός στους μοναχούς με τις επισκέψεις Του σε αυτούς, θα γινόταν όλοι (οι ευσεβείς) μοναχοί.

Όταν ο μοναχός ζει με υπακοή σε γέροντα εμπιστοσύνης του, με αγάπη και αυταπάρνηση, χαριτώνεται από τον Θεό. Και σαν δοχείο του Αγίου Πνεύματος ακτινοβολεί και βοηθάει μόνο με την παρουσία του, με την σιωπή του, το βλέμμα του, την συμπόνοια.

Όσο δύναμη έχει η προσευχή ενός αγίου μοναχού ασκητή (που ενδεχομένως να είναι και Ιερέας), δεν έχουν τα έργα 1000 Ιερέων μέσα στον κόσμο, αυτά γράφουν τα ασκητικά βιβλία.

Ο μοναχός είναι κάποτε και ο θεματοφύλακας της πίστεως, ο ομολογητής που με την τολμηρή παρρησία του, ελέγχει Βασιλείς, πατριάρχες και δεσποτάδες, όταν αυτοί ενδίδουν στην αίρεση.

Συμβαίνει ενίοτε ο Θεός να επιλέγει κάποια από τα αγαπημένα του παιδιά που άφησαν τον κόσμο γι΄Αυτόν, με σκοπό να τα επιστρέψει στον κόσμο ως προσφορά και θυσία στα άλλα του ταλαίπωρα παιδιά που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους.

Άγιοι μοναχοί που έζησαν μέσα στον κόσμο χωρίς να αμελήσουν και τα μοναχικά τους καθήκοντα ήταν πολλοί. Π.χ. ο Άγιος Λουκάς ο εν Στειρίω (άφθαρτος), ο Άγιος Γεράσιμος, (άφθαρτος), ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μάρτυς και Εθναπόστολος, ο Άγιος Χριστοφόρος ο Παπουλάκος, ο Άγιος Ιωακείμ ο Ιθακιώτης, ο Άγιος Μακάριος ο εκ Κορίνθου και αμέτρητοι άλλοι.

Κατ΄εξαίρεση σε περιόδους σκλαβιάς μπροστά στον κίνδυνο αφανισμού τους Έθνους μας, Ιερείς και μοναχοί, ηγήθηκαν επαναστάσεων και πολέμησαν ηρωικά.

Το έργο αυτό της Ιεραποστολής μέσα στον κόσμο έχει θετικά αποτελέσματα στους ανθρώπους, όταν συμβαίνει ταύτιση θελήματος μοναχού και Θεού.

Έχουμε περιπτώσεις όπου μοναχοί κατά περίπτωση, έφτασαν σε ακραίες καταστάσεις, έξω κάθε από μοναχική δεοντολογία και επισκέφτηκαν πορνεία για να σώσουν ψυχές από την επίγεια κόλαση και τον αιώνιο θάνατο.

Αναφέρετε στο γεροντικό η περίπτωση μιας εύπορης γυναίκας που κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία από τους γονείς της, σε μια περιοχή που ήταν πέρασμα για τους μοναχούς στην έρημο της Αιγύπτου. Η ευσεβής αυτή νεαρής ηλικίας, έκανε το οίκημά της τόπο φιλοξενίας των οδοιπόρων μοναχών. Τους μαγείρευε, τους κοίμιζε, τους φρόντιζε, όλα δωρεάν. Κάποτε πτώχευσε, έχασε όλη την περιουσία και αναγκάστηκε για να ζήσει να πέσει στην πορνεία, παρασυρόμενη από τον διάβολο που την φθόνησε για το έργο της.

Οι μοναχοί όταν το έμαθαν λυπήθηκαν πολύ και αποφάσισαν να την βοηθήσουν. Επέλεξαν ένα ενάρετο και προχωρημένο στα χρόνια μοναχό να πάει στην πόλη να την σώσει από τα νύχια του διαβόλου.

Ο μοναχός, έβγαλε τα ράσα, έβαλε κοσμικά ρούχα, έκοψε τα μαλλιά τα γένια και επισκέφθηκε τον οίκο εμπορίας σωμάτων ηδονής. Δέχθηκε την λοιδορία της διαχειριζούσης τον οίκο, γιατί δεν σεβάστηκε τα άσπρα του μαλλιά. Υπόμεινε το εξευτελισμό και για να την πείσει να πάει ως πελάτης στην συγκεκριμένη κόρη, ζήτησε πλούσια φαγητά με κρέατα, που δεν είχε φάει ποτέ του σαν μοναχός. Ήπιε μάλιστα και κρασί καθώς τις έδωσε και πολλά χρήματα.

Τελικά εισήλθε στο δωμάτιο της άλλοτε καλόκαρδης και φιλόξενης Ταϊσίας. Πόνεσε η ψυχή του μόλις την είδε, αυτή δεν κατάλαβε ποιος ήταν, πολλές φορές είχε φάει από τα χέρια της και τώρα την αντίκρυζε ως μια κοινή πόρνη. Τον πήραν τα δάκρυα και μόλις πρόφερε το όνομά της, αυτή κατάλαβε ποιος ήταν, αισθανόμενη και το άρωμα της αγιότητάς του, ως ασκητή της ερήμου, συγκλονίστηκε, ντράπηκε, έπεσε στα πόδια του και έκλεγε.

Με φωνή τρεμάμενη από τους λυγμούς, τον ρώτησε εάν υπάρχει σωτηρία για αυτήν. Ο γέροντας μοναχός την έπιασε από το χέρι και της είπε, πως ναι, αρκεί να φύγει μαζί του. Αυτή δέχτηκε και κρυφά από μια άλλη πόρτα την πήρε από το χέρι και έτρεξαν μέσα στην νύχτα να μην τους προλάβουν. Κοντά στα ξημερώματα, στο δρόμο που πήγαιναν φάνηκε ένα καραβάνι με περαστικούς. Είπε ο μοναχός στην Ταϊσία, να πάει να κρυφτεί πίσω από ένα βράχο για να μην σκανδαλίσουν τον κόσμο στην αταίριαστη αυτή οδοιπορία. Όταν έφυγαν, την φώναξε να βγει να συνεχίσουν, μα αυτή δεν άκουγε. Πήγε να δει τι συμβαίνει. Είχε φύγει από την ζωή. Ο γέροντας άρχισε πάλι να κλαίει, φοβήθηκε μήπως είχε κολαστεί, γιατί δεν πρόλαβε να εξομολογηθεί. Την πήρε στα χέρια του και την κουβάλησε πολλά χιλιόμετρα μέχρι την ασκητική του καλύβα. Εκεί συνάχθηκαν όλοι οι μοναχοί που την γνώριζαν γιατί πολλούς είχε βοηθήσει με την αγάπη της.

Οι μοναχοί αποφάσισαν να κάνουν αγρυπνία ετοιμάζοντας την κηδεία της, και προσευχήθηκαν πολύ, με σκοπό να τους φανερώσει ο Θεός αν σώθηκε η ψυχή της. Ο Χριστός απάντησε σε έναν άλλο ενάρετο μοναχό, ότι την πήρε μαζί του, για τις ελεημοσύνες της και δέχθηκε ως θυμίαμα πνευματικό την εγκάρδια μετάνοια της, μάλιστα ο Κύριος τους είπε, είδατε η κόρη μου, δεν πρόλαβε ούτε παπούτσια να βάλει, ούτε σάλι να ρίξει στο σώμα της!!

Είχε περπατήσει μέσα στην νύκτα, ξυπόλητη πολλά χιλιόμετρα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, είχαν πληγιάσει το πόδια της!! Ένδειξη βαθιάς μετανοίας!

Ο μοναχός όταν το απαιτεί η ανάγκη, ακολουθεί την Οδό του Χριστού, που άφησε την δόξα Του απ΄τους Αγγέλους, την ανάπαυσή Του και την ατελεύτητη Χαρά Του και συγκατέβη για χάρη των χαμένων προβάτων Του. Συναναστραφείς με πόρνες, ληστές, τελώνες, ψυχασθενείς.

Αυτή η θυσία του Χριστού, έχει πολύ πόνο. Η αγάπη έχει μόνο δόσιμο και χάσιμο κατά τα ανθρώπινα. Αυτό ο μοναχός το γνωρίζει καλά. Γι΄αυτό και η γνώση του Σωτήρα του, τον αναγκάζει από ευσπλαχνία να βγει από την ησυχία και την ασφάλεια του. Είναι μια ξεχωριστή τοποθέτηση ολίγων μοναχών που ευαισθητοποιούνται στον κίνδυνο των συνανθρώπων τους.

Είχε πει ο άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός και Ομολογητής: «Αλλοίμονο στον μοναχό ή στη μοναχή που δεν νιώθουν τον πόνο του λαού τους! Πως μπορεί ο μοναχός να είναι καλά όταν ο λαός βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση; Όπου είναι ο λαός εκεί είναι και ο μοναχός!»

Προσωπικά αυτός ο λόγος του Αγίου με αγγίζει πολύ. Και αυτή τη στιγμή που σας γράφω στην εξορία μου, από τις μονές, βουρκώνουν τα μάτια μου στον πόνο και την κατάντια του λαού, όπου έμεινε αποίμαντος και ακατήχητος!

Συνάντησα κάποτε στο καραβάκι για το Άγιο Όρος έναν γηραλέο μοναχό που μου είπε ότι την περίοδο της εκατονταετούς κατοχής της Μ. Ασίας από τους Τούρκους έως και το 1922 κάθε μοναστήρι του Αγίου Όρους έστελνε από δύο μοναχούς, εναλλασσόμενοι κάθε δύο μήνες για να συμπαραστέκονται στα βάσανα του λαού, να τον κατηχεί, και να κρατάει αναμένει την φλόγα της πίστεως.

Υπέρβαση καθηκόντων ήταν, Ιερά αποστολή για χάρη του λαού. Ο μοναχός όταν γίνεται Ιεραπόστολος εκπίπτει από την κοινωνία του με τον Θεό για να στηρίξει αυτούς που κλονίζονται

και κινδυνεύουν. Γι΄αυτό έχει αξία το έργο αυτό ενώπιον του Θεού. Λίγοι μπορούν, γιατί έχει κινδύνους, χρειάζεται τόλμη και κάποια αρετή. Γι΄αυτό και όταν τον εκλέγει ο Θεός, ο μοναχός υποτάσσεται ευλαβικά και λαμβάνει τεράστια δύναμη εξ΄ύψους.

Όλοι οι Άγιοι των τελευταίων 70 ετών στην Ελλάδα έζησαν μέσα στον κόσμο! Καθόλου τυχαίο.

Στα κάτεργα της Σιβηρίας επί διωγμών της Χριστιανοσύνης στην Ρωσία, ζούσε ένας μοναχός για χρόνια μαζί με εγκληματίες συγκρατούμενους. Άντεχε γιατί ήταν μαθημένος στη άσκηση είχε πίστη και Χάρη Θεού πολύ. Μια μέρα επισκέφτηκε το στρατόπεδο φυλακή ένας αξιωματικός του Κουμμουνιστικού καθεστώτος με σκοπό να σπείρει τον θάνατο. Τους έβγαλε έξω και έδωσε διαταγή ο τελευταίος από κάθε σειρά να κάνει ένα βήμα αριστερά. Προτού τελειώσει την φράση του, ο μοναχός αυτός που ήταν προτελευταίος στην σειρά του, τράβηξε στην θέση του τον τελευταίο και μπήκε αυτός στην δική του θέση. Ήταν Ιερέας με 8 παιδιά.

Ο αξιωματικός έδωσε εντολή όλοι αυτοί της τελευταίας θέσεως των δέκα σειρών να εκτελεστούν!! Όταν εκτελέστηκε, όλοι, ακόμα και βαρυποινίτες συγκρατούμενοι του, έκλαψαν γοερώς υποκλινόμενοι στη θυσία του.

Ο αληθινά μοναχός δεν φοβάται τον θάνατο, γιατί έμαθε να νεκρώνει πολλές φορές το θέλημα του για χάρη των άλλων. Ο μοναχός αγαπάει τον θάνατο, γιατί ξέρει ότι φεύγοντας από τον ψεύτικο κόσμο, θα ζήσει δίπλα στον Χριστό που νίκησε τον θάνατο.

«Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Μαρκ. 8.34

Μωϋσής μοναχός εκ Πρεβέζης

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΛΛΙΩΡΑ

 

Θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα, η μεγαλύτερη εθνική και κοινωνική μάστιγα.

Loading…