Ως προπαγάνδα ορίζεται ξ εσκεμμένη παραποίηση και παρουσίαση της πραγματικότητας, ώστε η εξυπηρέτηση των συμφερόντων να θεωρείται δεδομένη. Εξ ορισμού απευθύνεται στη μάζα και επηρεάζει την μαζική ψυχολογία. Άμεσα συνδεδεμένη με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα είναι η ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ και ο ΕΛΕΓΧΟΣ του κοινού, τα οποία αποτελούν απαραίτητα στοιχεία για την εδραίωση της εξουσίας. Η προπαγάνδα αποφεύγει τη ΛΟΓΙΚΗ και ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ.
Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα ΜΕΣΑ, όπως τον Τύπο, τις τέχνες και το εκπαιδευτικό σύστημα για την ιδεολογική ευθυγράμμιση της νεολαίας και γενικότερα των πολιτών. Θεμελιώδες γνώρισμα των ολοκληρωτικών καθεστώτων είναι το ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ, Η ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και η ΥΠΕΡΜΕΤΡΗ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ. Η ολοκληρωτική ιδεολογία αποτελεί έναν συνεκτικό στρώμα ιδεών, το οποίο ξεκινά από μια ολική κριτική της υπάρχουσας κοινωνίας και έχει ως στόχο της να ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ μια κοινωνία ολικά, πάντα στα πρότυπα μιας ουτοπικής σύλληψης (βλέπε κανονικότητα και μεγάλη επανεκκίνησης), με έντονη και απαραίτητη τη συνδρομή της τεχνολογίας (Φρήντιχ).
Ο ολοκληρωτισμός είναι μια ΚΟΣΜΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ και γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της εκκοσμίκευσης και της αποθρησκειοποίησης των σύγχρονων μαζών. Με αυτό συνδέεται μια ακόμη σημαντική διάσταση κάθε ολοκληρωτικής ιδεολογίας, η χρήση συμβόλων (πχ μάσκα). Ο ολοκληρωτισμός θέλει πάντα να ΦΙΜΩΣΕΙ τις αντίθετες φωνές, προκειμένου να πραγματοποιήσει νε θρησκευτική προσήλωση το ουτοπικό του σχέδιο. Η ουτοπική σύλληψη των ολοκληρωτικών καθεστώτων βασίζεται στον ΟΛΙΚΟ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΚΟ της υπάρχουσας κοινωνίας (πχ Great Reset).
Βασικός ρόλο στη διατήρηση κάθε ολοκληρωτισμού διαδραματίζει η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. Η τρομοκρατία αυξάνει και εδραιώνει την κυριαρχία τέτοιων καθεστώτων. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα δεν ικανοποιούνται σε μια παθητική συμμόρφωση, αλλά επιδιώκουν την ενθουσιώδη συμμετοχή των πολιτών στα τεκταινόμενα. Στα ολοκληρωτικά καθεστώτα συναντούμε δύο μορφές ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ, την κανονική (στρέφεται εναντίον όσων θεωρούν εχθρούς) και την εκκαθάριση (πχ αναστολές, αποκλεισμός κτλ).
Σύμφωνα με τον Μπράχερ, ο εικοστός αιώνας αποτέλεσε το ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΜΗΣ ανάμεσα στην ιδεολογικοποίηση της έννοιας της ΠΡΟΟΔΟΥ και στη ρήξη με αυτή, δηλ. ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ έκαναν την εμφάνισή τους, ακριβώς στο ΟΝΟΜΑ της ΠΡΟΟΔΟΥ. Οι ακραίοι πόλοι της δυτικής σκέψης ήταν από τη μια μεριά η ΥΠΕΡΑΙΣΙΟΔΟΞΗ λατρεία της προόδου και από την άλλη οι ΠΡΟΦΗΤΕΣ της παρακμής……..
Bούλγαρη Μαρία, Πολ.Επιστήμονας Πάντειο Παν/μιο
Πηγές Φρίντιχ Χάγιεκ, Ολοκληρωτική Δικτατορία, Μπράχερ Μορφές Ολοκληρωτισμού στον 20ο αιώνα
