Το χάσμα μεταξύ των δύο σλαβικών κομμάτων, αλλά και οι αυξημένες απαιτήσεις των Αλβανών, προοιωνίζονται ταραγμένη περίοδο.
Αυτό που συμβαίνει στα Σκόπια, με τις απροκάλυπτες παρεμβάσεις ισχυρών και μη, στην εσωτερική πολιτική σκηνή, ανοίγει νέους δρόμους στις σχέσεις των “μεγάλων” με τα προτεκτοράτα τους. Δεν κρατούνται ούτε τα προσχήματα, όπως συνέβαινε σε παλαιότερες εποχές.
Η αδυναμία του κόμματος του Γκρούεφσκι, που εξήλθε πρώτο στις εκλογές της 11ης Δεκεμβρίου 2016, να σχηματίσει κυβέρνηση πλειοψηφίας, ανοίγει ολότελα τον ασκό του Αιόλου, που ήταν ήδη μισάνοιχτος, με απρόβλεπτες εξελίξεις, οι οποίες ενδεχομένως να έχουν και επιπτώσεις στην χώρα μας.
Η αλήθεια είναι, πως το ατελές Σύνταγμα των Σκοπίων, δίνει την δυνατότητα στον Πρόεδρο Ιβάνοφ, να ενεργήσει νομοτύπως μεν, αλλά εις βάρος της θέλησης του σκοπιανού λαού. Δεν προβλέπει τι θα συμβεί, όταν το πρώτο κόμμα, που δεν κέρδισε την αυτοδυναμία, δεν μπορεί επιτύχει συμμαχίες για τον σχηματισμό πλειοψηφικής κυβέρνησης. Βεβαίως, σε οποιαδήποτε δημοκρατική και σοβαρή χώρα, δεν θα υπήρχε δίλλημα και η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα δινόταν στο δεύτερο πλειοψηφούν κόμμα. Όχι όμως στα Σκόπια.
Ο Ιβάνοφ, στενός συνεργάτης του Γκρούεφσκι, στον οποίον οφείλει την ανάδειξή του στην θέση του Προέδρου, θα μπορούσε να προκηρύξει εκ νέου εκλογές, όπως ζητούσε άλλωστε ο Γκρούεφσκι, συγκεντρώνοντας φυσικά τις διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης. Δεν το έπραξε, λόγω της μεγάλης πίεσης που ασκήθηκε συντονισμένα από ΗΠΑ, Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, που απαιτούσαν να δοθεί η εντολή στον Ζόραν Ζάεφ.
Ο Ιβάνοφ, για να ικανοποιήσει ενδεχομένως και τις δύο πλευρές εφεύρε δική του μέθοδο. Ζήτησε από τον Ζόραν Ζάεφ να φέρει έγγραφο με υπογραφές 61 βουλευτών, ώστε να αποδειχθεί ότι μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Ζάεφ συγκέντρωσε 67 υπογραφές, με τον Ιβάνοφ να καταφεύγει σε δικής του εμπνεύσεως τέχνασμα, να αρνηθεί πάλι, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η συμμαχία Ζάεφ με αλβανικά κόμματα θα οδηγήσει σε διάλυση το κράτος. Όμως, δεν προκήρυξε ακόμη νέες εκλογές, καίτοι πέρασε ένα πενθήμερο, αναλισκόμενος ίσως σε συζητήσεις με τους ενδιαφερομένους.
Όταν κάνω λόγο για ενδιαφερομένους, δεν εννοώ τους Σκοπιανούς πολιτικούς, αλλά πολλούς άλλους, που όλοι σχεδόν ζητούν από τον Ιβάνοφ να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ, πλην της Ρωσίας. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ εξέδωσε ανακοίνωση δια της οποίας απευθύνει εκ νέου έκκληση για άμεσο σχηματισμό κυβέρνησης. «Από κοινού με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ και τους εταίρους μας στην ΕΕ, οι ΗΠΑ (…) καλούν τους ηγέτες στη (ψευδο)Μακεδονία να σχηματίσουν νέα κυβέρνηση».
Στην ίδια σύσταση προέβη και η Εκπρόσωπος της Ε.Ε. για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Φεντερίκα Μογκερίνι, η οποία συναντήθηκε με τον Πρόεδρο των Σκοπίων, και δήλωσε ότι πρέπει να αναθεωρήσει την απόφασή του και να δώσει εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης στους Σοσιαλδημοκράτες του Ζόραν Ζάεφ.
Αλλά, στην ίδια σύσταση προέβησαν και τα Τίρανα με την Πρισρένη, έχουσες άμεσο συμφέρον για τον σχηματισμό κυβέρνησης, όπου τα τρία αλβανικά κόμματα (με 18 βουλευτές) θα έχουν ουσιαστικώς υπό καθεστώς ομηρίας τον Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος για να διατηρηθεί στην εξουσία, δεν θα έχει την δυνατότητα άρνησης ικανοποίησης των αιτημάτων τους. Και τούτο διότι, ακόμη και αν “γλυκάνει” τους Αλβανούς βουλευτές (ακολουθώντας τις μεθόδους του Γκρούεφσκι), πίσω τους έχουν τον Έντι Ράμα ο οποίος δεν θα επιτρέψει παρασπονδίες.
Εξ αντιθέτου κινείται η Ρωσία, η οποία έχει λόγους να βρίσκεται στην εξουσία ο Γκρούεφσκι, αφενός επειδή γνωρίζει φυσικά τις στενές σχέσεις Ζόραν Ζάεφ με την Δύση, και αποκλεισμό της από τα εσωτερικά δρώμενα των Σκοπίων, αφετέρου είχε συμφωνήσει ο Γκρούεφσκι να διαθέσει έδαφος για τον ρωσικό αγωγό, όποτε και αν κατασκευαστεί.
Η Ρωσία κατηγορεί την Αλβανία, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι επιχειρούν να εγκαθιδρύσουν μια φιλοαλβανική κυβέρνηση στα Σκόπια, με ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, και καλεί την Δύση να σταματήσει τις παρεμβάσεις επιχειρώντας «να επιβάλλουν την “αλβανική πλατφόρμα”, που συντάχθηκε στα Τίρανα, στο γραφείο του πρωθυπουργού υπό τον Χάρτη της λεγόμενης Μεγάλης Αλβανίας, με τον οποίο προβάλλονται εδαφικές αξιώσεις σε περιοχές των γειτονικών χωρών, του Μαυροβουνίου, της Σερβίας, των Σκοπίων και της Ελλάδας».
Τα πράγματα τώρα είναι δύσκολα στα Σκόπια. Το χάσμα μεταξύ των δύο σλαβικών κομμάτων, αλλά και οι αυξημένες απαιτήσεις των Αλβανών, με τις καθημερινές διαδηλώσεις ένθεν και ένθεν, προοιωνίζονται ταραγμένη περίοδο, όποια λύση και αν προτιμηθεί.
