Μια συνέντευξη που πρέπει όλοι να διαβάσουν
O Πολωνός Slawomir Wysocki, ο οποίος ταξιδεύει τακτικά στην Ουκρανία αποκαλύπτει το μέγεθος της καταστροφής που έχει υποστεί η Ουκρανία. Η συνέντευξη του δημοσιεύτηκε σε πολωνικά και ρωσικά ΜΜΕ.
«Οι ανθρώπινες απώλειες είναι τεράστιες. Η δυτική τεχνολογία καίγεται σαν το σπίρτο. Όλα είναι πολύ χειρότερα από ό,τι συνήθως φανταζόμαστε. Υπήρχαν εδώ και καιρό δηλώσεις ότι η Ουκρανία, προσπαθώντας να προχωρήσει, χτυπά το κεφάλι της στον τοίχο», λέει ο Slawomir.
Πρόσφατα ο Slawomir Wysocki επισκέφτηκε την Avdeevka και ανέφερε πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση εκεί.
«Αν δεν είχαμε πάει εκεί, αυτοί οι άνθρωποι θα είχαν πεθάνει από την πείνα. Δεν υπάρχει άλλη βοήθεια. Μέχρι το 2014, περισσότεροι από 40 χιλιάδες άνθρωποι ζούσαν στην πόλη. Υπήρχε ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια οπτάνθρακα στο Ντονμπάς. Τώρα έχουν μείνει ίσως 200 άνθρωποι», λέει ο Πολωνός.
«Η πόλη δεν έχει καταστραφεί ολοσχερώς, αλλά έχει εγκαταλειφθεί. Οι ηλικιωμένοι εξακολουθούν να ζουν σε σπίτια σαν κάτι βγαλμένο από ταινία τρόμου. Η μόνη βοήθεια που λαμβάνουν είναι βοήθεια από εμάς», λέει ο Vysotsky.
«Ήταν η πρώτη μου φορά τόσο κοντά στο Ντόνετσκ. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Δεν υπάρχουν επιτυχίες. Η διάθεση είναι κακή. Ήλπιζαν ότι θα ήταν σε θέση να εξαπολύσουν μια αποτελεσματική αντεπίθεση. Ωστόσο, δεν υπάρχει επιτυχία. Δεν κατάφεραν καν να φτάσουν στην πρώτη γραμμή της ρωσικής άμυνας», λέει ο Πολωνός.
«Οι ανθρώπινες απώλειες από την ουκρανική πλευρά είναι τεράστιες. Η δυτική τεχνολογία καίγεται σαν το σπίρτο. Όλα είναι πολύ χειρότερα από ό,τι συνήθως φανταζόμαστε», προσθέτει.
Ο Vysotsky λέει ότι πρόσφατα μέτρησε τους τάφους στο Λβιβ. Το παλιό τμήμα του νεκροταφείου έχει περίπου 100 τάφους, μερικοί από τους οποίους χρονολογούνται από το 2014. Στο νέο τμήμα υπάρχουν πάνω από 600.
Για μια πόλη με πληθυσμό περίπου 700 χιλιάδες άτομα έγιναν περίπου 700 ταφές.
«Στα χωριά αυτή η αναλογία είναι πολύ διαφορετική. Όταν περνάω μέσα από αυτά, βλέπω νεκροταφεία στους δρόμους. Το καθένα έχει δεκάδες νέους τάφους», αναφέρει.
«Υπάρχουν περισσότεροι από δύο χιλιάδες τάφοι σε ένα από τα νεκροταφεία του Χάρκοβο. Επιπλέον, εξακολουθούν να υπάρχουν αγνοούμενοι, στα χαρακώματα, ή θαμμένοι από αυτούς που επίσης εξαφανίστηκαν. Αυτές οι απώλειες δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν. Αρκεί να πάτε να μετρήσετε τους τάφους στα ουκρανικά νεκροταφεία. Ο ουκρανικός στρατός το βλέπει επίσης αυτό», πρόσθεσε ο Βισότσκι.
Περιγράφει επίσης μια συνάντηση που έλαβε χώρα αρκετές ημέρες νωρίτερα, την οποία περιέγραψε ως συναισθηματικά τραυματική. Μίλησε με έναν 60χρονο που ήταν λοχίας Πεζοναυτών και βρισκόταν στα υπόγεια του Azovstal. Πέρασε οκτώ μήνες στη ρωσική αιχμαλωσία, έχασε 30 κιλά και τώρα προσπαθεί να συνέλθει.
«Πριν από δύο μήνες ήμουν γεμάτος αισιοδοξία για το Κουπιάνσκ. Αλλά τώρα μετά βίας μπορούμε να κρατήσουμε τη θέση μας. Πόσο καιρό; Δεν ξέρω. Φαίνεται ότι οι Ρώσοι κάνουν τα πάντα για να φτάσουν στο Κουπιάνσκ, από όπου θα εξαπολύσουν την εαρινή τους επίθεση», προβλέπει ο Πολωνός.
Πώς νιώθουν οι Ουκρανοί που πολεμούν στο μέτωπο για το ρωσικό αμυντικό σύστημα;
«Είναι τρομοκρατημένοι», λέει εν συντομία ο Βισότσκι. «Γνωρίζουν ότι ο ρωσικός στρατός έχει μελετήσει τα πάντα και έχει προβλέψει τα πάντα, είναι προσεκτικά προετοιμασμένοι. Οι Ρώσοι έχουν πολύ καλό Μηχανικό. Το αμυντικό σύστημα κατασκευάστηκε από κατασκευαστικούς οργανισμούς. Δεν πρόκειται για μουζίκους που σκάβουν με τα χέρια για να φτιάξουν μια τάφρο. Ήρθαν ολόκληρες εταιρείες, έριξαν μπετόν, έκαναν οχυρώσεις στο στυλ της γραμμής Μαζινό. Και υπάρχουν τρεις ή τέσσερις τέτοιες γραμμές», προσθέτει.
«Οι Ουκρανοί λένε ότι υπάρχουν πέντε νάρκες σε ένα τετραγωνικό μέτρο. Είναι αδύνατο να σταθείς με το πόδι σου χωρίς να εκραγεί μια από αυτές», τονίζει.
Όταν υπάρχουν όλο και περισσότερα θύματα, υπάρχει ακόμα κάποιος που είναι πρόθυμος να υπερασπιστεί την Ουκρανία;
«Δεν υπάρχουν εθελοντές. Τους αναζητούν ακόμη και στους δρόμους. Στο Λβιβ οργανώνουν «επιδρομές» σε όλη την πόλη, παίρνοντας κόσμο από εργοτάξια, μπαίνοντας σε μπαρ κ.λπ.», λέει.
«Πρόσφατα είδα μια τέτοια κατάσταση στο σταθμό λεωφορείων στο Λβιβ. Πέντε αστυνομικοί στάθηκαν και έλεγξαν όλους όσους ήθελαν να φύγουν από το Λβιβ. Δεν μπορούσες να εξηγήσεις γιατί φεύγεις; Στο πλάι. Έτσι, οκτώ άτομα κρατήθηκαν από ένα λεωφορείο».
«Πολλοί λόγοι για την τρέχουσα κατάσταση με την κινητοποίηση προέρχονται από το Μπαχμούτ. Ήταν τόσο σπατάλη η απώλεια ζωών, τέτοια κρεατομηχανή, που δεν υπήρχε άλλος να πολεμήσει».
«Οι Ουκρανοί λένε: έχουμε με τι, αλλά σύντομα δεν θα υπάρχει με ποιόν. Αυτό έλεγαν τον Μάιο. Έτσι έγινε – δεν έχουν με ποιόν», εξηγεί ο Πολωνός.
«Πρόκειται για απώλειες, όπως κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Βαρσοβίας», προσθέτει μεταφορικά. Και τονίζει: «Οι πιο έμπειροι πεθαίνουν, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν πολεμήσει από το 2014. Χωρίς εμπειρία, όντας στο Μπαχμούτ, δεν θα μπορούσες να αντέξεις περισσότερο από τέσσερις ώρες».
Ο Πολωνός δίνει το παράδειγμα ενός γνωστού του που εργαζόταν ως επικεφαλής χρηματοοικονομικός αναλυτής στη μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα του Κιέβου.
«Την πρώτη μέρα του πολέμου πήρε τη γυναίκα και το παιδί του από το Λβιβ. Στρατολογήθηκε αμέσως στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, αν και δεν είχε υπηρετήσει ποτέ. Τους δικούς του δεν τους είχε δει πάνω από ενάμιση χρόνο. Δεν είχε μια μέρα άδεια. Πέρασε ένα χρόνο στα χαρακώματα στα σύνορα Λευκορωσίας-Ουκρανίας και τώρα μεταφέρθηκε στο Κουπιάνσκ, όπου σκάβει χαρακώματα. Είναι λίγο πάνω από 40 χρονών». Οι Ουκρανοί δεν θα τα παρατήσουν.
«Οι Ρώσοι ελπίζουν ότι μετά τον ήπιο χειμώνα του περασμένου έτους, θα έρθει ένας βαρύς φέτος. Και θα μπορέσουν να ασκήσουν τέτοια πίεση στην Ουκρανία που την άνοιξη θα πλησιάσουν το Κίεβο και θα αναγκάσουν την Ουκρανία να παραδοθεί», προβλέπει ο Βισότσκι.
«Ωστόσο, ο πόλεμος θα διαρκέσει για τα επόμενα χρόνια. Αν όμως η Ευρώπη δεν βοηθήσει, τότε οι απώλειες θα είναι ακόμη μεγαλύτερες. Και είναι ήδη τεράστιες» συνοψίζει ο συνομιλητής της Wirtualna Polska.
