ΚΑΛΩΣΤΟΝΑ τον Αντώνη ,από πέρσι έχω να σε δώ , πώς είσαι;
-Πολύ ωραία Πάτερ, είμαι πολύ κεφάτος!
-Γιατί, γύρισες από τον Βερόπουλο;
-Όχι, από τον Φερόπουλο.Μας έφερε επιτέλους ο Θεός το παιδάκι που ποθούσαμε.
-Συγχαρητήρια, και που με το καλό κοιμάται;
-Στην κρεβατοκάμαρά μας με την μητέρα του.
-Και εσένα που σε εξορίσανε;
-Κοιμάμαι στο δωμάτιο της κορούλας μας. Είναι επιθυμία της γυναίκας μου.
-Και ως σύζυγοι δεν βλέπεστε;
-Πάνε αυτά τώρα, προτεραιότητα τώρα το παιδί!
-Και θαρρείς πως έτσι θα κάνετε καλό στο παιδί σας; Με εσένα παντρεύτηκε η σύζυγό σου ή με την κόρη της;
Με τον τρόπο αυτό και το παιδί θα το καταστήσετε μία ανάπηρη προσωπικότητα που θα ζητά πάντα ένα δεκανίκι στην ζωή του ,ένα χελιδονάκι που δεν θα ανοίξει ποτέ τα φτερά του μα και το μυστήριο του Γάμου σας θα ματαιώσετε και μαραγκιάσετε .Αυτά θέλει ο Χριστός;
Η κρεβατοκάμαρή σας είναι σαν την Αγία Τράπεζα που δεν κάμει να την ακουμπά κανείς ούτε ακόμη και αυτά τα παιδιά σας.
π.Διονύσιος Ταμπάκης
