Όλα δείχνουν ότι από τις πρόωρες εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου θα προκύψει μία κυβέρνηση του δεξιού συνασπισμού
Την ώρα που Ιταλία και Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθούν να συνέλθουν από το σοκ της παραίτησης του τεχνοκράτη πρωθυπουργού Mario Draghi, μεσούσης μίας από τις χειρότερες κρίσεις που έχουν πλήξει τη χώρα και τη Γηραιά Ήπειρο, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, συνηθισμένη στην πολιτική αβεβαιότητα, οδεύει ολοταχώς προς αλλαγή σελίδας.
Όλα δείχνουν ότι από τις πρόωρες εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου θα προκύψει μία κυβέρνηση του δεξιού συνασπισμού, αν και προς το παρόν δεν έχει ξεκαθαριστεί ποιος θα ηγηθεί στο σχήμα Meloni – Salvni – Berlusconi.
O «σωτήρας» Mario Draghi
«Στην αρχαιότητα οι γερουσιαστές στη Ρώμη παρακαλούσαν τον Κινκιννάτο να επανέλθει από την αποστρατεία και να σώσει το κράτος.
Η αποστολή του ολοκληρώθηκε, επέστρεψε στο αγρόκτημά του και έγινε ένα σεβαστό σύμβολο ανιδιοτέλειας και αρετής για τους επόμενους αιώνες.
Όπως ο Κινκιννάτος, έτσι και ο Mario Draghi κλήθηκε να γίνει ο σωτήρας της Ιταλίας σε μια στιγμή εθνικού κινδύνου, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πριν από περίπου 18 μήνες.
Ως πρωθυπουργός, στάθηκε κι αυτός στο ύψος των περιστάσεων.
Αλλά η ανταμοιβή του είναι να χάσει τα γκέμια της εξουσίας ακριβώς τη στιγμή που ξεδιπλώνονται νέες, ακόμη πιο σοβαρές συνθήκες έκτακτης ανάγκης στην Ιταλία και σε όλη την Ευρώπη», αναφέρουν σε ανάλυσή τους οι Financial Times.
Πολλοί Ιταλοί μετά βίας συγκρατούν την απελπισία τους για τις μηχανορραφίες των επαγγελματιών πολιτικών που συνέβαλαν στην έξοδο του ήρωά τους. «Και τώρα δεν μας μένει παρά να κλάψουμε: φτωχή Ιταλία, φτωχοί εμείς», έγραψε στο Twitter ένας οπαδός του Draghi.
Ωστόσο, από την αρχή της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, τον Φεβρουάριο του 2021, όλοι στην ιταλική πολιτική κατάλαβαν ότι η διοίκηση του 74χρονου πρωθυπουργού θα ήταν μια προσωρινή συμφωνία.
Η τελική προθεσμία θα ήταν ούτως ή άλλως οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, που ήταν προγραμματισμένες για την 1η Ιουνίου 2023.
Απογοήτευση στην Ευρώπη
Προς απογοήτευση των συμμάχων της Ιταλίας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, για τους οποίους τα λόγια και τα έργα του Draghi ενέπνεαν μεγαλύτερη αξιοπιστία από εκείνα σχεδόν όλων των Ιταλών πρωθυπουργών μετά το 1945, το τέλος ήρθε πολύ νωρίς. Γι’ αυτούς, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση, ο πληθωρισμός και η ανάγκη λεπτών χειρισμών για τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών της Ιταλίας σε μια περίοδο αυξανόμενης πίεσης στις αγορές ομολόγων κατέστησαν τον πρώην πρόεδρο της ΕΚΤ τον κατάλληλο άνθρωπο την κατάλληλη στιγμή.
Σύμφωνα με πληροφορίες πάντως που επικαλείται η Deutsche Welle, ο Ιταλός Πρόεδρος της Δημοκρατίας Sergio Mattarella, φέρεται να επικοινώνησε ήδη με αρχηγούς ευρωπαϊκών κρατών και κυβερνήσεων, για να τους πληροφορήσει σχετικά με τις εξελίξεις και να στείλει καθησυχαστικά μηνύματα σε ό,τι αφορά τη διατήρηση της πολιτικής σταθερότητα της χώρας.
Χάος και ακυβερνησία;
Δεν είναι απόλυτα σωστό, ωστόσο, να υπονοηθεί ότι η Ιταλία βρίσκεται τώρα ακυβέρνητη στο χάος, εκτιμούν οι FT.
Ακόμα κι αν ο Sergio Mattarella, ο αρχηγός του κράτους, αποφασίσει ότι πρέπει να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, δεν υπάρχει κανένας λόγος το ιταλικό κοινοβούλιο – εφόσον υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση – να μην εγκρίνει τον προϋπολογισμό του 2023 πριν από τα τέλη Δεκεμβρίου, όπως γίνεται συνήθως.
Ίσως θα είναι πιο δύσκολο για οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση να εφαρμόσει τα μέτρα που απαιτούνται ώστε να διασφαλιστεί ότι θα συνεχίσουν να ρέουν στην Ιταλία τα κονδύλια της ΕΕ για την ανάκαμψη μετά την πανδημία.
Ο Draghi δήλωσε την Τετάρτη ότι η Ιταλία έπρεπε να εκπληρώσει 55 στόχους οικονομικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων πριν από το τέλος του έτους, προκειμένου να λάβει την επόμενη δόση της ΕΕ, αξίας 19 δισ. ευρώ.
Σε όλη την περίοδο της διακυβέρνησης Draghi, ωστόσο, κεντρικό ερώτημα της ιταλικής πολιτικής ήταν πώς, μόλις αποχωρήσει από τα δημόσια πράγματα ο ίδιος, θα διατηρηθεί η μεταρρυθμιστική προσπάθεια που ενσάρκωσε. Αυτό το ερώτημα τίθεται τώρα νωρίτερα απ’ ό,τι ήθελαν οι περισσότεροι άνθρωποι κάθε κοινωνικής τάξης – βέβαια, δεν εξαφανίστηκε ποτέ.
Προς των πυλών της εξουσίας ο δεξιός συνασπισμός
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά ότι ο πιο πιθανός νικητής των επόμενων εκλογών θα είναι ένας δεξιός συνασπισμός που θα αποτελείται από τα Αδέλφια της Ιταλίας, τη Lega και το Forza Italia.
Ακόμη κι αν παραμερίσουμε το σημαντικό και ακόμα αναπάντητο ερώτημα ποιος θα ηγηθεί αυτού του συνασπισμού, υπάρχουν λόγοι να αμφιβάλλουμε εάν θα ακολουθήσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, με την ικανότητα και την αποφασιστικότητα του Draghi.
Η Lega, για παράδειγμα, έχει αντιταχθεί σε ανταγωνιστικά μέτρα που αφορούν άδειες ταξί και παραχωρήσεις παράκτιων περιοχών.
Μπορεί, λοιπόν, να αποδειχθεί ότι η αίσθηση κρίσης οξύνεται τόσο, που κάποια στιγμή στο μέλλον η Ιταλία θα καλέσει μια ακόμη αξιοσέβαστη ακομμάτιστη προσωπικότητα να τη βοηθήσει να ξεπεράσει τα προβλήματά της. Πάνω από 2.000 χρόνια μετά, το πνεύμα του Κινκιννάτου ζει στη χερσόνησο, καταλήγει το άρθρο της βρετανικής εφημερίδας.
Politico
