Αυτό που συνέβη με την είδηση για τον Ερντογάν και το δημοψήφισμα για την Θράκη δείχνει την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε καταστάσεις.
Πριν απ’ όλα, οφείλω να πω ότι η Ελλάδα πρέπει να ανησυχεί, και μάλιστα σοβαρά, όχι από τους λόγους και τις πράξεις του Ερντογάν, αλλά από τους λόγους και πράξεις των Ελλήνων. Ο ισχυρότερος εχθρός της Ελλάδας ήμαστε εμείς οι ίδιοι, άλλοτε με τις πράξεις μας, άλλοτε με τις παραλείψεις μας.
Αυτό που συνέβη με το τηλεγράφημα από την Άγκυρα, του Αθηναϊκού Πρακτορείου, όπου φερόταν πως ο Ερντογάν ζήτησε δημοψήφισμα για την Θράκη, δείχνει την απίστευτη προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε σοβαρές καταστάσεις, αλλά και την τοποθέτηση προσώπων σε καίριες θέσεις, όχι συμφώνως προς τις ικανότητές τους, αλλά λόγω του βαθμού κομματικής πίστης. Πάγιο πρόβλημα της ελληνικής διοίκησης, διογκούμενο δυστυχώς, αντί να θεραπευθεί.
Καρατομήθηκε ο ανταποκριτής του ΑΠΕ στην Τουρκία, Άρης Αμπατζής, ως υπαίτιος λανθασμένης ανταπόκρισης, η οποία όμως βασίστηκε σε έγγραφο της Πρεσβείας μας στην Άγκυρα, την οποία κατά ανεξήγητο -ή, μήπως, εξηγήσιμο;- λόγο κάλυψε η κα. Γεροβασίλη, αποδίδοντας την ευθύνη στον συνήθως ύποπτο, τον δημοσιογράφο, για να μη βλαφθεί η εικόνα των πράγματι υπαιτίων.
Σύμφωνα με το Liberal, το ΑΠΕ αναμετέδωσε το τηλεγράφημα του γραφείου Τύπου της Πρεσβείας μας, το οποίο είχε στείλει αντίστοιχο, πανομοιότυπο πρωτοκολλημένο έγγραφο προς τον κ. Παππά, την κα Γεροβασίλη, τον κ. Κρέτσο αλλά και προς τις υπηρεσίες του ΥΠΕΞ, με τίτλο “Δήλωση Ερντογάν για δημοψήφισμα για το νομικό καθεστώς της Δυτικής Θράκης”!
Με το που ξέσπασε όμως ο σάλος, το τηλεγράφημα αυτό αντικαταστάθηκε από νεότερο από τους ίδιους αποστολείς, προς τους ίδιους παραλήπτες, που όμως έχει διορθωθεί ως προς τις επίμαχες δηλώσεις του Ερντογάν, όπως ακριβώς έκανε και το ΑΠΕ μετά τον σάλο που προκλήθηκε. Μέχρι στιγμής πάντως, δεν υπήρξε η ευαισθησία αποκατάστασης του δημοσιογράφου.
Ο Ερντογάν, με την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης, προφανώς και έχει άμεσους στόχους την Μοσούλη και τους κεμαλιστές εντός της Τουρκίας, οι οποίοι δεν είναι μόνον οι αξιωματικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι, τους οποίους απομακρύνει από τις θέσεις τους, αλλά κυρίως ο επιχειρηματικός κόσμος.
Όπως είναι γνωστό, το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής στα οικονομικά δρώμενα της Τουρκίας το έχουν “ντονμέδες”, εξισλαμισθέντες Εβραίοι. Και είναι σαφές, πως σε μουσουλμανικό κράτος δεν έχουν την άνεση να επιχειρήσουν. Είναι προφανές πως δεν θα δεχθούν αδιαμαρτύρητα περιορισμό των δραστηριοτήτων τους, ίσως δε και διωγμούς. Να υπενθυμίσω, πως συμφώνως προς έρευνα της εφημερίδας “Το Βήμα”, οι επτά στους δέκα πλουσιότερους Τούρκους πολίτες, είναι “ντονμέδες”.
Βεβαίως, επειδή μας έχει συνηθίσει ο Ερντογάν σε πολυμέτωπους αγώνες δεν πρόκειται να πάψει να διεκδικεί Αιγαίο και Θράκη. Σιγά-σιγά, με την υπομονετικότητα του Ανατολίτη, κερδίζει έδαφος στις διεκδικήσεις του καθ’ ημών, εκμεταλλευόμενος την ελληνική διστακτικότητα (ας χρησιμοποιήσω τον πλέον ήπιο όρο). Ως εκ τούτου δεν πρέπει να επαναπαυθούμε στο ότι δεν αποτελούμε τον άμεσο στόχο, ο οποίος βεβαίως με κανένα τρόπο δεν μπορεί να επιτευχθεί, αν η Ελλάδα δείξει την απαιτούμενη αποφασιστικότητα.
Και επαναλαμβάνω, για όσους φοβούνται πόλεμο, και είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα για να τον αποφύγουν, να μη φοβούνται, επειδή όπως έχουν τα πράγματα στην υφήλιο, το τελευταίο που θα επιθυμούσαν οι ΗΠΑ είναι μια σύρραξη Ελλάδας – Τουρκίας (και με τον ρωσικό στόλο να γειτονεύει). Εκείνο που χρειάζεται από την πλευρά μας, είναι αντιμετωπίζουμε σωστά τις προκλήσεις, και δεν το πράττουμε.
Να σημειώσω, πως αρκετοί Τούρκοι αναλυτές “γελούν” με τις αιτιάσεις του Ερντογάν για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης, όταν μάλιστα αναφέρεται και στην Κριμαία, ως οθωμανική κτήση. Μεταξύ σοβαρού και αστείου, ας του πει κάποιος ότι συμφωνούμε με την κατάργηση της Συνθήκης της Λωζάνης, αν γυρίσουμε στο κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Μακεδών
