Όπως και να το κάνουμε, κάθε κοινωνία, οποιασδήποτε φυλής, καθώς και οικονομικής και πολιτισμικής απόχρωσης, διαθέτει ηγετική ελίτ (πολιτική , πνευματική, οικονομική). Είναι άγραφος κοινωνικός νόμος. Ποτέ και πουθενά δεν γίνεται διαφορετικά. Ε, λοιπόν στην πατρίδα μας είχαμε ανέκαθεν και έχουμε πρόβλημα με την εγχώρια ελίτ.
Έχουμε έναν υπέροχο λαό που όμως τον έχει καταστρέψει
ηθικά και υλικά η άρχουσα (απόλυτα κλειστή και αυτοελεγχόμενη) παρασιτική κρατικοδίαιτη ελίτ, με τη συμπεριφορά της και τις ενέργειές της. «Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Οι όποιες λίγες εξαιρέσεις, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Δυστυχώς, η ελίτ αυτή δεν έχει πατριωτικά ή εθνικά κίνητρα, αλλά ως μόνο στόχο έχει την εκμετάλλευση του λαού, την εξουσία και την καλοπέραση, μέσω του ελέγχου του πολιτικού συστήματος και την εξαγωγή του πλούτου που αποκομίζει στο εξωτερικό, αδιαφορώντας για την επανεπένδυσή του εδώ, που θα έφερε ανάπτυξη στη χώρα.
Όλα τα δεινά που έχουν κατά καιρούς κτυπήσει το ελληνικό έθνος, οφείλονται κυρίως στην εγχώρια ελίτ. Στην εσωτερική πέμπτη φάλαγγα, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται αυτή η ελίτ. Μια παρασιτική ελίτ που, παρά τις αιματηρές προσπάθειες του λαού, ανοίγει συνεχώς Κερκόπορτες πίσω του.
Το πρόβλημα αυτό θα λυθεί, μόνο αν τουλάχιστον θεσμικά αφαιρέσει ο λαός από την παρασιτική ελίτ, τη δυνατότητα να ελέγχει την πολιτική εξουσία και να παίρνει αποφάσεις μόνο για τα συμφέροντά της. Η πολιτική εξουσία πρέπει να περάσει στον δημοκρατικό έλεγχο της κοινωνίας.
