Εἰς μνήμιν τοῦ Ἁγίου ἡμῶν Πατρὸς Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθῃ ὁσιακῶς σὰν σήμερα 15 Αὐγούστου τοῦ 1959
Ἄνοιξον, γλυκεῖα πνοή μου, Ἰησοῦς ὁ Σωτήρ μου, ἄνοιξον τοὺς ὄμβρους τοῦ Θείου Σου Πνεύματος καὶ στάλαξον ὕδωρ τῆς παρακλήτου Σου Χάριτος εἰς τὴν ψυχὴν τῶν μασκοπλήκτων ἀδερφῶν μου (ζώντων καὶ κεκοιμηθέντων). Καὶ παραμύθησον καὶ θεράπευσον αὐτῶν τὴν καρδίαν, γλυκαίνων αὐτὴν γλυκασμῷ τῆς θείας καὶ ἀπορρήτου Σου ἡδονῆς, ὄν ούκ ἔξεστι γλῶσσα λαλῆσαι.
Πάρασχε, γλυκε
ῖα πνοή μου, ὁ Χριστός, ἡ ζωή μου. Δὸς τὴν Χάριν Σου εἰς τοὺς δούλους Σου καὶ ἀπάλλαξον αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ὅπου τοὺς περιεκύκλωσαν. Καὶ πάντα διάλυσον καὶ εἰς ευδίαν καὶ γαλήνην θαυμασίως μετάβαλλον, καθὼς συνηθίζει νὰ πράττει ἡ παντέφορος καὶ θεία Σου δύναμις.
(Διασκευασμένη προσευχὴ τοῦ ἐν Ἁγίοις ἡμῶν Πατρὸς Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ ἀπὸ τὸ ἔξοχο βιβλίο «ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ»)
