Άνοιξον, γλυκεία πνοή μου, Ιησούς ο Σωτήρ μου, άνοιξον τους όμβρους του Θείου Σου Πνεύματος και στάλαξον ύδωρ της παρακλήτου Σου χάριτος εις την ψυχήν των ολιγόπιστων αδερφών μου. Και παραμύθησον και θεράπευσον αυτών την καρδίαν, γλυκαίνων αυτήν τω γλυκασμώ της θείας και απορρήτου Σου ηδονής, όν ούκ έξεστι γλώσσα λαλήσαι.
Απόστειλον, Ιησού μου φωτοδότα, αυγή φωτισμού των θείων Σου γνώσεων και διαύγασον εις την ψυχήν των ολιγόπιστων αδελφών μου το φάος της θεϊκής Σου ελλάμψεως. Ίνα χαρούν και σκιρτήσουν ως έλαφοι και αλησμονήσουν τας θλίψεις και τα πάντα του κόσμου.
Ναι ευωδία μου γλυκυτάτη, ναι πνοή μου ευωδεστάτη, ναι Χριστέ μου ηγαπημένε. Λυπήσου τα πλάσματά Σου και μην τα αφήσεις να πάσχουν υπέρ τας δυνάμεις των.
Πάρασχε, γλυκεία πνοή μου, ο Χριστός, η ζωή μου. Δος την Χάριν Σου εις τους δούλους Σου και απάλλαξον αυτούς εκ των εχθρών όπου τους περιεκύκλωσαν. Και πάντα διάλυσον και εις ευδίαν και γαλήνην θαυμασίως μετάβαλον, καθώς συνηθίζει να πράττει η παντέφορος και θεία Σου δύναμις.
Ότι Συ η βοήθεια και η δύναμις, το έλεος και η ευσπλαχνία και Σοί την δόξαν αναπέμπομεν συν τω ανάρχω Σου Πατρί και τω Παναγίω και Αγαθώ και Ζωοποιώ Σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους απεράντους αιώνας των αιώνων,
Αμήν!!!
(Διασκευασμένη προσευχή του εν Αγίοις ημών Πατρός Ιωσήφ του Ησυχαστού από το έξοχο βιβλίο «ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ»)
