Ποιο ήταν το μήνυμα που έστειλε ο αναπληρωτής υπουργός οικονομικών;
Ότι το ΔΝΤ που θεωρεί μη βιώσιμο το χρέος της Ελλάδος… διαψεύστηκε από τις αγορές γιατί δανείζουν την Ελλάδα.
Υπό μια έννοια οι αγορές δανείζοντας την Ελλάδα…θεωρούν βιώσιμο το χρέος.
Εάν είναι βιώσιμο το χρέος της Ελλάδος τότε δεν χρειάζεται καμία αναδιάρθρωση και ορθώς υποστηρίζει ο Schaeuble ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ ότι έως το 2022 δεν χρειάζεται οποιαδήποτε αναδιάρθρωση το ελληνικό χρέος.
Ο Χουλιαράκης λοιπόν είτε εσκεμμένα είτε από λάθος…στέλνει ένα μήνυμα ότι οι αγορές θεωρούν βιώσιμο το χρέος οπότε η προσπάθεια χρόνων να αναδιαρθρωθεί το μη βιώσιμο χρέος – που έχει χαρακτηριστεί σχεδόν από τους πάντες – ρίχνεται στις καλένδες…
Τελικά το ΔΝΤ έχει δίκιο που θεωρεί το ελληνικό χρέος μη βιώσιμο ή οι αγορές που επειδή δάνεισαν την Ελλάδα το θεωρούν βιώσιμο;
Ποιος έχει δίκιο το ΔΝΤ ή οι αγορές;
Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν ότι άπαξ και 190 δισεκ. του ελληνικού χρέους βρίσκεται στον επίσημο τομέα εκ των πραγμάτων είναι βιώσιμο καθώς οι δανειστές όπως ο ESM θα βρουν φόρμουλα να το καταστήσουν βιώσιμο, δεν θα χάσει δηλαδή τα κεφάλαια που έχει επενδύσει στο ελληνικό χρέος μέσω των δανεικών 3 προγραμμάτων.
Αυτό αποτελεί μια οπτική γωνία που όμως δεν συμμερίζονται πολλοί.
Ας δούμε όμως την ουσία της έκδοσης του 5ετούς ελληνικού ομολόγου.
Ήταν event ή τελικώς ήταν non event ήταν ένα γεγονός επιτυχημένο ή μια αποτυχία;
Ας δούμε ορισμένες πτυχές της έκδοσης
1)Ως γνωστό πριν ξεκινήσει η έκδοση ανακοινώθηκε πρόταση αγοράς του παλαιού ομολόγου 5ετούς διάρκειας και λήξης 2019.
Από την έκδοση αυτή ύψους 4 δισεκ. τελικώς αντάλλαξαν 1,5 δισεκ. και όλως τυχαίως μόνο οι 4 ελληνικές τράπεζες και το Κοινό Κεφάλαιο της ΤτΕ.
Τα υπόλοιπα 2,5 δισεκ. δεν δέχθηκαν να συμμετάσχουν στην ανταλλαγή προφανώς γιατί θεωρούσαν ότι το ρίσκο είναι μεγαλύτερο μετά το 2019 για την Ελλάδα.
Αυτό ήταν το πρώτο χτύπημα για την έκδοση του νέου 5ετούς.
2)Στην νέα 5ετή έκδοση τελικώς αντλήθηκαν 3 δισεκ. εκ των οποίων το 1,5 δισεκ. ήταν αντικατάσταση της παλαιάς με την νέα 5ετία.
Δηλαδή το νέο χρήμα από την έκδοση των 3 δισεκ. ήταν 1,5 δισεκ. ευρώ μόνο.
Όσον αφορά τις προσφορές και ειδικά τις μη ανταγωνιστικές ούτε καν αναφορά δεν θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον για όσους γνωρίζουν τι σημαίνουν μη ανταγωνιστικές προσφορές.
3)Όμως υπάρχει ένα ζήτημα και στο επιτόκιο.
Στην ορολογία των traders υπάρχει η έννοια forward – forward δηλαδή το μετά του μετά…
Το νέο επιτόκιο στο 5ετές είναι 4,625% και το επιτόκιο που το ελληνικό κράτος πρότεινε στους ομολογιούχους να το ανταλλάξουν ήταν 3,15%.
Άρα 4,625% – 3,15%= 1,475% Χ 2 που είναι τα χρόνια που απομένουν μέχρι να λήξη το ομόλογο 2019 = 2,95% δηλαδή 1% ετησίως για 3 χρόνια περίπου που είναι η διαφορά μεταξύ λήξης ομολόγου 2022 – με λήξη ομολόγου 2019
Το τελικό άθροισμα αυτών είναι 4,625% +1% θεωρητικό επιτόκιο λόγω της ανταλλαγής= 5,625%.
4)Γιατί λοιπόν οι κάτοχοι του παλαιού 5ετούς ομολόγου λήξης 2019 ύψους 2,47 δισεκ. ευρώ παρ΄ ότι θα είχαν επιτόκιο 5,625% τελικώς δεν συμμετείχαν στην ανταλλαγή;
Γιατί απλά οι κάτοχοι αυτών των ομολόγων θεωρούσαν ότι το ρίσκο που θα πάρουν μετά το 2019 είναι πολλαπλάσιο του θεωρητικού οφέλους 5,625%.
Για να τεθεί πιο απλά οι κάτοχοι 2,47 δισεκ. του παλαιού ομολόγου λήξης 2019 η παλαιά 5ετία Σαμαρά κατά βάση ξένοι επενδυτές δεν συμμετείχαν στην ανταλλαγή γιατί θεωρούν επισφαλή την συμμετοχή τους στο ελληνικό χρέος.
Το μήνυμα αυτό των κατόχων ομολόγων 2,47 δισεκ. όσο περίπου ήταν και η νέα έκδοση 3 δισεκ. αποδεικνύει ότι τα ελληνικά ομόλογα δεν είναι ακόμη ελκυστικά.
5)Η Ελλάδα δεν μπορεί να εκδώσει 10ετία δηλαδή ομόλογο αναφοράς γιατί απλά θα αποτύγχανε.
Προφανώς π.χ. τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο να εκδοθεί 3ετές ομόλογο το οποίο εάν πάει καλά η 3η αξιολόγηση θα μπορούσε να βγει και στο 2,5%.
Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές.
Η Ελλάδα δανείστηκε στην 5ετία 4,625% ή 5 φορές ακριβότερα από τον ESM και περίπου 3,5 φορές ακριβότερα από την Πορτογαλία.
www.bankingnews.gr
