Ο Αδάμ πριν την πτώση μπορεί να έζησε μερικές ώρες, ημέρες, εβδομάδες, μήνες ή και μερικά χρόνια. Όλα έχουν προταθεί. Κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη ότι, πριν την πτώση, ο Αδάμ ήταν αθάνατος (σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας – βλ. και τον βιβλικό στίχο «διʼ ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμο εισήλθε και δια της αμαρτίας ο θάνατος», Ρωμ, Ε, 12).
Επομένως ο Αδάμ μπορεί να έζησε και εκατομμύρια χρόνια (πριν την πτώση).
Ο βιβλικός χρόνος ζωής (930 έτη) του Αδάμ (Γεν, Ε, 5) αναφέρεται στο χρονικό διάστημα μετά την πτώση.
ΕΤΣΙ ΕΠΙΛΥΕΤΑΙ Η ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Η πρώτη διήγηση (Γεν, κεφ. Α) τοποθετεί τη δημιουργία του ανθρώπου στο τέλος (στη λήξη της 6ης ημέρας).
Η δεύτερη διήγηση (Γεν, κεφ. Β) δεν την τοποθετεί στο τέλος, αλλά κάπου ενδιάμεσα, αφού ο άνθρωπος δημιουργείται («και έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον», Γεν, Β, 7) πριν από τα ζώα της στεριάς («και έπλασεν ο Θεός έτι εκ της γης πάντα τα θηρία του αγρού και πάντα τα πετεινά του ουρανού», Γεν, Β, 19).
Στα πλαίσια της συνεχούς δημιουργίας νέων ειδών ζώων και της εξαφάνισης των παλαιότερων ειδών (δαρβινική εξέλιξη), η βιβλική δημιουργία ζώων τόσο πριν την δημιουργία του Αδάμ (πρώτη διήγηση), όσο και μετά (δεύτερη διήγηση) μπορεί να γίνει αποδεκτή χωρίς καμία αντίφαση.
ΑΠΛΩΣ ΘΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΑΔΑΜ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, ώστε να προλάβει να δει την εμφάνιση πολλών νέων ειδών ζώων. Μάλιστα η λέξη «πάντα» («πάντα τα θηρία… και πάντα τα πετεινά… », Γεν, Β, 19) υποδηλώνει μια συνολική εξαφάνιση του παλαιού κόσμου των ζώων και την έλευση ενός καινούργιου ζωικού περιβάλλοντος.
Εδώ έχουμε, πιθανόν, μια αναφορά στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων (πριν 65 εκατομμύρια χρόνια) και την συνακόλουθη επικράτηση των θηλαστικών και πτηνών. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την σύγχρονη επιστήμη, πριν από 60-50 εκατομμύρια χρόνια «εμφανίζονται όλες οι γνωστές μας ομάδες πτηνών και θηλαστικών» (Γιάννης Μανέτας, Η ζωή σήμερα, άλλοτε, αλλού και στο μέλλον, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2018, σελ. 159).
Επομένως ο Αδάμ μπορεί να δημιουργήθηκε, ενδεικτικά, πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια και, όντας αθάνατος, να έζησε χονδρικά 100 εκατομμύρια χρόνια πριν την πτώση.
Παρόμοια ισχύουν για την Εύα (με κάπως βραχύτερη χρονική διάρκεια ζωής).
Η ανθρώπινη ιστορία ξεκινά με την πτώση του Αδάμ (και της Εύας), ένα αποτέλεσμα της οποίας ήταν και η έναρξη της βιολογικής αναπαραγωγής του ανθρώπου και ο πολλαπλασιασμός του αριθμού των ανθρώπων.
Δημήτρης Α
