Π. Ρέππας : Γιατί δεν ξεπέρασαν το 1.500.000 οι υπογραφές για τα Τέμπη. Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ -ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ

Κατ αρχήν ευχαριστώ πολύ την Τρικλοποδιά, που μου έδωσε την ευκαιρία διόρθωσης και απάντησης, όπως και τον αναγνώστη για την παρατήρηση του  «Η συνδρομή αφορούσε αποκλειστικά την πλατφόρμα συλλογής υπογραφών και το δήλωναν ρητά και ευκρινώς. Υπήρχε και η εναλλακτική επιλογή να προωθήσεις τον σύνδεσμο και να ψηφίσεις δωρεάν».

Κανονικά η παρατήρηση είναι άστοχη, γιατί κι εγώ επίσης ευκρινώς λέω «Το προς υπογραφήν κείμενο έλεγε, ότι μπορεί να μας ζητηθεί και χρηματική συνδρομή, αλλά μπορούμε να αρνηθούμε». Ούτε εγώ λοιπόν είπα, ότι δεν μπορώ να ψηφίσω δωρεάν. Όμως είναι χρήσιμη παρατήρηση, για να τονίσω αυτό που λέει ο υπότιτλος.

Κάποιες πληροφορίες από την σύνταξη της Τρικλοποδιάς με βεβαιώνουν, ότι τίποτα πονηρό δεν συμβαίνει και αποκλείεται να έχει μαζευτεί αξιόλογο ποσό, αλλά αυτά με βεβαιώνουν ακόμα περισσότερο ότι είναι κρίμα να δημιουργείται τέτοια εικόνα. Και στο κείμενο, που ακολουθεί όπως ήταν, απλά εξέφρασα τις υποψίες, που θα είχε κανείς, διευκρινίζοντας, ότι δεν τα πολυπιστεύω, γι αυτό ακριβώς θέλω να συμβάλλω στην βελτίωση της εικόνας. Μήπως τώρα που δεν τα πιστεύω καθόλου, άλλαξε η εικόνα; Εγώ την εμπόδιζα; [Για άλλα θέματα αυτός ο αριθμός θα ήταν πολύ ικανοποιητικός, αλλά επιμένω, ότι αυτό έχει πολύ μεγαλύτερη δυναμική και κάτι κάνουμε λάθος.]

Ακολουθεί το κείμενο, όπως ήταν, ώστε να κατανοήσει ο αναγνώστης, πόσο λαθεμένες εντυπώσεις μπορεί να δημιουργηθούν και αν έχω άδικο, που λέω, ότι πρέπει να αλλάξει η εικόνα. Μάλιστα θα πρότεινα στον ίδιο (ή όποιον άλλο) αναγνώστη να το κοινοποιήσει στον σύλλογο, γιατί ότι γράφω, το γράφω καλοπροαίρετα.

 Δεν έχω την απαίτηση βέβαια να κάτσουν οι χαροκαμένοι γονείς να σκεφτούν τι εικόνα έπρεπε να δώσουν και τι στρατηγική επικοινωνίας έπρεπε να ακολουθήσουν. Είχαν όμως δίπλα τους δικηγόρους, δημοσιογράφους και πολλούς άλλους, που έπρεπε να τους καθοδηγήσουν σωστά.

   1.400.000 υπογραφές για αυτό το θέμα ήταν ΠΑΡΑ  ΠΟΛΥ  ΛΙΓΕΣ. Είναι αναισθησία; Είναι φόβος; Για μένα πάντως, που δεν έχω υπογράψει ακόμα, δεν ισχύει ούτε το ένα, ούτε το άλλο και πιστεύω, ότι για τους ίδιους λόγους δεν υπέγραψαν πολλοί. Ούτε οι ψηφοφόροι των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν είναι τόσο λίγοι. Βέβαια πιο εύκολα ρίχνει την ψήφο του κανείς πίσω από το παραβάν, παρά την υπογραφή του σε ένα έγγραφο κατά της κυβέρνησης. Αυτό το θέμα όμως εξ αρχής είχε την δυναμική να εξουδετερωθούν οι φόβοι. Μην ξεχνάμε, ότι ακόμα κι ο Λιάγκας έγινε σφοδρός επικριτής της κυβέρνησης για δύο μήνες και ελάχιστοι δημοσιογράφοι τόλμησαν να την υπερασπιστούν. Δηλαδή ήταν πολύ εφικτό να μαζευτούν πάνω από 3-4 εκατομμύρια υπογραφές.

   Εξ αρχής τέθηκε ζήτημα συλλογής υπογραφών, όσο το θέμα ήταν πολύ ζεστό και ακριβώς εκείνοι που έσπευσαν να αναλάβουν την πρωτοβουλία (Ράδιο Αρβύλα) την τορπίλισαν οι ίδιοι!!!!!!!!!! Η στάση τους κατέστη τουλάχιστον ύποπτη. Ο ίδιος τους έστειλα άμεσα μήνυμα ενθάρρυνσης και είμαι σίγουρος, ότι το ίδιο έκαναν χιλιάδες άλλοι, αλλά από την μία μέρα στην άλλη ξαφνικά το έκριναν «μάταιο» και «ατελέσφορο»!!!!!!!!!!!!!!!!! Αυτή είναι η στρατηγική να κρυώνεις τον κόσμο. Πάντα πετάγονται κάποιοι πρόθυμοι να μπουν μπροστά και να κάνουν οτιδήποτε άλλο, εκτός από το να μαζέψουν υπογραφές… Αυτό έγινε και στο Μακεδονικό από τους φωνακλάδες, αυτό έγινε και στα Τέμπη. Αναρωτιέμαι λοιπόν, τι ρόλο παίζουν πάντα αυτοί οι φωνακλάδες; Του εκτονωτή; Και πάντα βρίσκονται οι κατάλληλοι γι αυτόν τον ρόλο. Ποιοι θα ήσαν καταλληλότεροι από τους υπερπατριώτες για το Μακεδονικό; Ποιοι θα ήσαν πιο κατάλληλοι για να θάψουν την συλλογή υπογραφών για  τα Τέμπη από τους Ράδιο Αρβύλα με την τεράστια επίδραση στο νεανικό κοινό;

   Από εκεί και πέρα πάγωσα και άρχισα να βλέπω με καχυποψία κάθε προσπάθεια καπηλείας του γεγονότος και των συγγενών των θυμάτων. Αφού όμως είδα την νέα πρωτοβουλία αυτήν την φορά των ίδιων των γονιών και μάλιστα να προοδεύει, φυσικά έσπευσα στην ιστοσελίδα να προσθέσω το όνομα μου και ξαναπάγωσα. Το προς υπογραφήν κείμενο έλεγε, ότι μπορεί να μας ζητηθεί και χρηματική συνδρομή, αλλά μπορούμε να αρνηθούμε!!!!!!!!!! Δηλαδή σου λένε προκαταβολικά, ότι θα σε φέρουν σε δύσκολη θέση.

   Τι πατατιά ήταν αυτή; Είναι δυνατόν να ξεκινάς μία τέτοια εκστρατεία με το χέρι απλωμένο; Ας το έβαζαν αυτό σε κάποιο σημείο της ιστοσελίδας με τις απαραίτητες εξηγήσεις και εγγυήσεις διαφανούς διαχείρισης, όχι στο ίδιο το κείμενο, κάνοντας τον πολίτη σίγουρο, ότι εκτός από την υπογραφή του, θα του ζητηθούν και λεφτά.

   Ένα ευρώ να πάρουν από τον καθένα, μαζεύεται 1.400.000 ευρώ. Χρειάζονται τόσα λεφτά για την συλλογή υπογραφών; Για την προσωρινή λειτουργία μιάς απλής ιστοσελίδας και δυό ταξίδια στις Βρυξέλες; Και δεν υπήρχε καν αυτό το συμβολικό ποσό ως συνδρομή, αλλά μία αόριστη αναφορά. Οι συγγενείς ακόμα κι αν έχουν αρνηθεί την προκαταβολή αποζημίωσης, είναι βέβαιο, ότι θα αποζημιωθούν από το κράτος και φυσικά υπάρχουν οι διαθέσιμοι δικηγόροι, που θα πληρωθούν, όταν δοθούν οι αποζημιώσεις και όχι προκαταβολικά, εκτός κι αν κάποιοι σκέφτηκαν να ανοίξουν φάμπρικα στο αίμα των θυμάτων. Οχι οι γονείς φυσικά –πάντα τους «πρόθυμους συμπαραστάτες» υποψιάζομαι και είναι μία απλή υποψία, που δεν πολυπιστεύω, αλλά σίγουρα χαλάει την εικόνα.

   Όταν λέμε, ότι θα αποζημιωθούν από το κράτος, δεν εννοούμε από την τσέπη του Μητσοτάκη και του Καραμανλή, αλλά από την δική μας, χωρίς να φταίμε περισσότερο από τους ίδιους, για τις κυβερνήσεις που έχουμε. [Μάλιστα προσωπικά δεν φταίω για κανένα από τα τρία κόμματα, που ενέχονται στις αμαρτωλές συμβάσεις. Γιατί να πληρώσω και έξτρα; Δεν φτάνει, που συναινώ να πληρώσω (και) εγώ τις αποζημιώσεις; Αραγε κανένας από όλους αυτούς τους συγγενείς δεν είχε ψηφίσει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ;]

   Δεν νομίζω τελικά, ότι υπάρχει κάτι πονηρό σε αυτήν την αστοχία, αλλά ψύλλοι μου μπήκαν, όπως φαντάζομαι και σε πολύ κόσμο. Ας πάμε όμως και στην άστοχη εικόνα. Είναι η εικόνα της κυρίας Καρυστιανού στην επιτροπή της Βουλής. Φόραγε ένα μαύρο φόρεμα, αλλά πολύ κομψό, που δεν δίνει εικόνα πένθους και σίγουρα δεν αγοράστηκε για τέτοιο σκοπό, αλλά για πολύ πιο ευτυχισμένες μέρες. Δίνει μάλλον την εικόνα κάποιας που πάει να κάνει πολιτική καριέρα.

   Να ξεκαθαρίσω, ότι για εμένα η εικόνα και οι τρόποι δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα, ούτε θεωρώ κακό να πολιτευτούν άνθρωποι που τους βρήκε η συμφορά και ενδεχομένως συνειδητοποιήθηκαν πολύ περισσότερο από πριν. Συμβουλές τους δίνω να το κάνουν πιο σωστά, είτε θέλουν να πολιτευτούν, είτε μόνο να δικαιωθούν και να συμβάλουν, για να μην γίνονται τέτοιες τραγωδίες. [Να συμπληρώσω, ότι πολύ καλά τα λένε και είναι κρίμα να δίνουν λάθος εικόνα.]

   Ας πάμε όμως στο πως δεν θα ξαναγίνουν τα ίδια. Τι θα μας σώσει; Η ευρωβουλή και τα ευρωδικαστήρια; Το άλλο με τον τοτό το ξέρετε; Αυτοί το πολύ πολύ να ρίξουν πρόστιμο στην χώρα, όχι στους φταίχτες. Ή μήπως να εκτονωθούμε λιγάκι βρίζοντας τον Καραμανλή, τον Αδωνι και τον Πορτοσάλτε; Αυτό θέλουν κι αυτοί. Να ξεδώσουμε και να πάμε γι άλλα…

   Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει μόδα η απαξίωση των πολιτικών. Ολοι, ακόμα και οι ίδιοι οι πολιτικοί, τους βρίζουν. Τον καθρέφτη σας βρίζετε αδέλφια; Δεν χρειάζονται οι κατάρες και οι οιμωγές. Απλά δεν ψηφίζω δεύτερη φορά κανέναν κερατά που είπε ψέματα για ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ. Δεν περιμένω να θίξουν την δική μου τσέπη, δεν περιμένω να σκοτώσουν το δικό μου παιδί, για να βγω μετά λάβρος. Μερικά δικά μου παραδείγματα:

   Ψήφισα κάποτε ΠΑΣΟΚ. Μία φορά και αυτήν γιατί μας ξεγέλασαν οι «εκσυγχρονιστές», ότι ήταν κάπως σοβαρό εγχείρημα και όχι πραγματικοί ΠΑΣΟΚοι. [Για την συγκεκριμένη ψήφο χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις, αλλά δεν είναι του παρόντος άρθρου, γιατί πρέπει να επεκταθώ σε πολλά και σημαντικά θέματα εκείνων των ημερών. Δεν με πειράζει όμως για οικονομία να το εκλάβει ο αναγνώστης ως λαθεμένη επιλογή. Αλλωστε ποτέ δεν ψήφισα ένα κόμμα που ήταν της αρεσκείας μου, γιατί ποτέ δεν υπήρξε τέτοιο κόμμα. Πάντα προσπαθώ να βρω το μη χείρον της συγκεκριμένης στιγμής.] Μέσα σε μία βδομάδα τους είχα φτύσει, γιατί βγήκε ο μανιαμούνιας ο Σημίτης και είπε με πρασινοφρουρίστικο στυλάκι «είμαστε ΠΑΣΟΚ» και το απέδειξε κιόλας στην συνέχεια. Και την άλλη μέρα να γίνονταν εκλογές, δεν θα του έδινα άλλη ευκαιρία. [Και αποδείχτηκε πόσο δίκιο είχα.]

   Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ στις πρώτες εκλογές του 2015. Όχι στους 6 μήνες που έγιναν οι επόμενες εκλογές, αλλά και σε μία εβδομάδα να ξαναγίνονταν, δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τους ξαναψηφίσω, γιατί ξέχασαν αμέσως τις Γερμανικές αποζημιώσεις και άρχισαν τις ασυναρτησίες του Βαρουφάκη, που κατέληξαν στην πλήρη υποταγή μετά τις δεύτερες εκλογές του ίδιου έτους. Θα πει κανείς: «Μα πίστευες στ αλήθεια, ότι θα το κάνουν;» Όχι, αλλά αφού το έλεγαν, τους έδωσα μία ευκαιρία. Μία. Όχι δέκα και να υπερασπίζομαι κιόλας τις πονηριές τους και την ανικανότητα τους, όπως κάνει η συντριπτική πλειοψηφία για τα κόμματα που ψηφίζει.

   Στις δεύτερες εκλογές του 1989 ψήφισα τον Κ. Στεφανόπουλο, γιατί ήταν ο μόνος πολιτικός των ημερών μου, που μου θύμιζε λιγάκι το ήθος του Καποδίστρια και του Πλαστήρα και εκείνη την εποχή της μεγάλης βρώμας των Παπανδρέου Μητσοτάκη δεν έβρισκα κάτι καλύτερο. Στις τρίτες κατά σειρά εκλογές (1990) δεν τον ξαναψήφισα. Είχε κάνει κάτι ανήθικο; Όχι. Απλά δεν πρόσεξε, ποιούς έβαλε υποψήφιους και μας προέκυψε Κατσίκης… Χάρηκα πολύ που έγινε Πρόεδρος στην συνέχεια, αλλά για πολιτικός δεν ήταν ο καταλληλότερος. Μην αμφιβάλλει κανείς, ότι αν ζούσα παλιότερα και τον Πλαστήρα θα τον μαύριζα παρά την αγάπη μου γι αυτόν και την απεριόριστη εκτίμηση μου. Ακόμα και ο Καποδίστριας, παρά το ότι έταξε όλη την ζωή του στην Ελλάδα και την ελευθερία της και μόνο γι αυτήν αγωνιζόταν από όλα τα πόστα που βρέθηκε, το 1821 θεώρησε λάθος την έναρξη της επανάστασης, άρα εκείνη την χρονιά δεν θα τον «ψήφιζα» και θα είχα δίκιο. [Θα τον ψήφιζα βέβαια αργότερα.] Οση σημασία έχει να έχουμε καλούς πολιτικούς, πολύ περισσότερη έχει να έχουμε σωστούς πολίτες, που με την ψήφο τους οδηγούν τους πολιτικούς στον σωστό δρόμο.

   Ο Καραμανλής ήταν σωστός μέχρι τα Τέμπη και τώρα είναι ο εγκληματίας, που πρέπει να σαπίσει στην φυλακή; Ότι πρέπει, πρέπει, αλλά τι το διαφορετικό έκανε από οποιονδήποτε άλλο πολιτικό; Αν είναι εγκληματίας, ήταν πάντα κι όμως κυβερνούσε με την ψήφο, αυτών που σήμερα σκούζουν. Κι αφού αποκαλύφτηκε, πάλι τον ψηφίζουν!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ή μήπως οι Σερραίοι είναι οι χειρότεροι και όλοι οι άλλοι είμαστε αλλιώς;

   Αν όλοι οι πολίτες είχαν την δική μου «παραξενιά» να κρίνουν πιο αυστηρά εκείνους που ψήφισαν και να τους κρίνουν, όχι όταν χάσουν το δικό τους παιδί, ή όταν θίξουν τα δικά τους συμφέροντα, αλλά από την πρώτη στιγμή που θα διαψεύσουν τις υποσχέσεις τους, θα ήταν ίδια η Ελλάδα σήμερα; Ας μας πουν λοιπόν εκείνοι οι γονείς: Το έκαναν αυτό στην ζωή τους; Είναι πολύ σκληρό, αλλά επειδή δεν το έκαναν, είναι συνένοχοι στον φόνο των παιδιών τους. Όπως συνένοχοι είμαστε όλοι μας και είναι υποκρισία να ζητάμε την τιμωρία μόνο των πολιτικών, που εμείς ψηφίζουμε. Μέχρι τώρα κανείς δεν άξιζε δεύτερη ευκαιρία κι όμως την πήραν οι περισσότεροι (ο Α. Παπανδρέου πήρε και τρίτη!!!!!). Βρήκαν μάλιστα και το κόλπο να παίρνουν διαρκώς νέες ευκαιρίες αλλάζοντας αρχηγό τα ίδια κόμματα, λες κι ο νέος αρχηγός δεν είναι στέλεχος του προηγούμενου αποτυχημένου αρχηγού. Συνεπώς πρέπει να τρώνε μαύρο ολόκληρα τα κόμματα και όχι μόνο οι αρχηγοί.

Π. Ρέππας