Δεν χρειάζεται βέβαια να παροτρύνω εγώ τους συμπολίτες μου. Η ανάγκη μας κάνει όλους να λειτουργούμε ομοιόμορφα χωρίς καμία μεταξύ μας συνεννόηση. Αλλωστε, αν δεν ήταν η ανάγκη, δεν θα πρότεινα τακτικές, τις οποίες ο ίδιος θεωρώ κουτοπόνηρες και αναξιοπρεπείς. Όμως όσο ο λαός ψηφίζει ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.λ.π. δεν έχω τίποτα άλλο να προτείνω και όπως είπα, δεν χρειάζεται να προτείνω εγώ παρελκυστικές πρακτικές· αυτή είναι η μοιραία αντίδραση του μη έχοντος.
Ακόμα και με την νέα «βελτιωμένη» έκδοση των 120 δόσεων, μόλις το 10% των οφειλετών έχει ενταχθεί λίγες μέρες πριν την λήξη της προθεσμίας, παρά τις συνεχείς απειλές και τον ψυχολογικό πόλεμο από τα παλιοτόμαρα των καθεστωτικών ΜΜΕ.
Η σημερινή ρύθμιση θα είχε νόημα πριν δέκα χρόνια, όπως και οι «γενναίες» προτάσεις των τραπεζών. Μετά από το στράγγιγμα και την εξαθλίωση που υποστήκαμε, το μόνο νόημα που έχουν αυτά, είναι για να μας πουν πριν την εκτέλεση, ότι τάχα μας έδωσαν «ευκαιρίες»…
Αν και η δική μου περίπτωση είναι κάπως ακραία, σίγουρα δεν είναι μοναδική, ή πολύ σπάνια. Αλλά κι αν κάποιος είναι λίγο καλύτερα από εμένα, σώζεται;
Κατ αρχάς είχα μπει στην περιδίνηση πριν την έναρξη της κρίσης ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΑΝΩΜΑΛΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ, ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, που τελικά μας έφερε όλους σε αυτήν την κατάσταση. Αλλωστε αυτό ακριβώς είναι οι κρίσεις· το αποτέλεσμα της κακοδιοίκησης.
Η ίδια η περίοδος των «παχιών» (δηλαδή των δανεικών) αγελάδων, έδειχνε καθαρά που πάει το πράγμα, αλλά η «σιωπηρά πλειοψηφεία» ήταν ευχαριστημένη (και καλά βολεμένη) και δεν ήθελε να ακούσει τους «παραξενιάρηδες» και τις Ιερεμιάδες τους. Οποιος δεν είχε τα φόντα να βολευτεί στο δημόσιο και τα πέριξ, παράταγε το κοπάδι, το ψαροκάικο, το αμπέλι και γινόταν ασφαλιστής, σύμβουλος επενδύσεων, στυλίστας και άλλα τέτοια «παραγωγικά» επαγγέλματα.
Δεν τρελάθηκαν ξαφνικά οι άνθρωποι. Από την μία είχαν εξουθενωτική δουλειά και ζημιές και από την άλλη μία κυριλάτη απασχόληση με πολύ γερές αρπαχτές· τι θα προτιμούσαν; Εδώ λύγισαν οι βιομήχανοι από αυτόν τον παραλογισμό και έστειλαν τα εργοστάσια τους στις Βαλκανικές χώρες και εμείς χαιρόμασταν, που επιτέλους περνάγαμε στην μεταβιομηχανική και μεταπαραγωγική «οικονομία» των «υπηρεσιών»!!!!!!!!!!!!
Τέτοια μαζική μαλάκινση επικρατούσε μόλις πριν 10 χρόνια. Μόνο όσοι δεν είχαν καθόλου φόντα και λίγοι μουρλοί επιμέναμε στην παραγωγική οικονομία. Προσωπικά πλήρωσα πανάκριβα αυτήν την επιλογή και μπήκα στην κρίση, όντας ήδη μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας (και ουσιαστικά εκτός παραγωγικής δυνατότητας) όπως και πολλοί άλλοι «ελεύθεροι» επαγγελματίες.
Οσοι είχαν ένα σταθερό εισόδημα, είχαν και ένα μικρό (ή μεγάλο) κεμέρι, που εξανεμίστηκε στην πορεία. Καταλαβαίνει κανείς, τι γίνεται με όσους δεν είχαμε ούτε κεμέρι, ούτε εισόδημα και τα φέρναμε βόλτα με καταναλωτικά δάνεια και κάρτες ήδη πριν την κρίση. Κι όμως όλες οι ρυθμίσεις από κράτος και τράπεζες είναι κομμένες και ραμμένες έτσι που να μην μπορούμε να ανταπεξέλθουμε με οποιαδήποτε θυσία. Παράδειγμα: στην ρύθμιση των 100 δόσεων (μετά από 5 χρόνια κρίσης) το ληξιπρόθεσμο χρέος μου στην εφορία ήταν 2.000. Με τεράστια θυσία μπορούσα να δίνω 20 ευρώ τον μήνα, εφόσον βέβαια σταματούσε τότε η παρανοϊκή φορολόγηση μου. Ούτε το δεύτερο έγινε, αλλά έβαλαν και πλαφόν 50 ευρώ. Ετσι με 1.400 ετήσιο εισόδημα (1.200 από νοίκι και 200 από τις ελιές μου) και περιουσιακά στοιχεία 130-140.000 ευρώ, έπρεπε να δίνω 3.400 ευρώ για φόρο εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ και ΕΦΚΑ συν 50χ12=600 μόνο για την ρύθμιση της εφορίας και άλλα 100χ12 για την ρύθμιση των 12 μηνών!!!!!!!!!!! Ή μήπως είναι τα μόνα χαράτσια, που καλούμαι να καταβάλω σε κράτος και ιδιώτες, για να είμαι «εντάξει» απέναντι στο κράτος;
Τα ίδια έκαναν και οι τράπεζες. Κάθε φορά που τους έλεγα «με αίμα μπορώ να σας δίνω αυτά», μου έβαζαν πάντα τα διπλά. Αφού με αλχημείες πλήρωνα μερικούς μήνες, ερχόταν μοιραία η επόμενη ρύθμιση, όπου μόνοι τους μου πρότειναν, ότι είχα ζητήσει την προηγούμενη φορά, αλλά η κατάσταση μου ήταν πλέον ακόμη περισσότερο επιβαρυμένη, αφού το κράτος δεν βοήθησε καν, να πουλήσουμε τις περιουσίες μας, να πληρώσουμε τα γαμησιάτικα πριν γιγαντωθούν και τις εξανεμίσουν εξ ολοκλήρου, ώστε να μας μείνουν πέντε δραχμές, να προσπαθήσουμε απ την αρχή.
Προσωπικά έχω ατράνταχτα στοιχεία, για το πόσο προσπάθησα να πουλήσω την περιουσία μου. Αλλωστε ξεπούλησα και δύο ακίνητα και τα χρέη συνεχίζουν να γιγαντώνονται. Μήπως έκανα άσωτη ζωή; Μήπως ωφελήθηκα κάτι από όλα αυτά που είμαι χρεωμένος; ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ. Ούτε καν τα δάνεια, που χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για την γραφειοκρατική παράνοια και στην συνέχεια για την εξυπηρέτηση των προηγουμένων δανείων.
Παρακαλούσα το 2010, 2011 να κάνουν μία δήλωση, ότι θα θιγούν οι καταθέσεις (όχι να το κάνουν στ αλήθεια βέβαια) γιατί τότε υπήρχε αρκετός κόσμος με κάποιο κομπόδεμα και ήθελε να αγοράσει ακίνητα, αν κινδύνευαν οι καταθέσεις. Αφού όμως τους διαβεβαίωναν, ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί και ταυτόχρονα δεν επέβαλαν κάπιταλ κοντρόλ, έστω μόνο για την εξαγωγή κεφαλαίων, περίμεναν την περεταίρω πτώση των τιμών κι ακόμη αυτό περιμένουν, βλέποντας όμως το κεμέρι να μειώνεται διαρκώς από τους φόρους και επιζητώντας πλέον μόνο τιμές ξεφτίλας (δηλαδή πλειστηριασμών).
Με μία μόνο επίσημη δήλωση (για πιθανό κούρεμα καταθέσεων) απαγόρευση πλειστηριασμών κάτω από την αντικειμενική αξία και απαγόρευση εξαγωγής κεφαλαίων, όλα θα είχαν αλλάξει, χωρίς φυσικά να χρειαστεί και να γίνει το κούρεμα. Οσοι δεν είμαστε στ αλήθεια κακοπληρωτές θα πουλάγαμε τα ακίνητα μας και τα λεφτά που θα μας έμεναν θα τα ρίχναμε στις δουλειές μας, παραμένοντας ενεργοί στον παραγωγικό τομέα και θα διατηρούσαμε μία λογική φοροδοτική ικανότητα. Δεν χρειαζόταν καμία άλλη «προστασία» και νόμοι Κατσέλη και ρυθμίσεις και κουραφέξαλα.
Τότε στην έσχατη ανάγκη να πουλήσουμε την περιουσία μας, ήμασταν μόνο ένα τμήμα των ελεύθερων επαγγελματιών –αυτοαπασχολούμενων και όχι σχεδόν όλοι, όπως είναι σήμερα. Δηλαδή τα ακίνητα που έπρεπε να εκποιηθούν, προκειμένου να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας ήταν πολύ λιγότερα και οι υποψήφιοι αγοραστές πολύ περισσότεροι από σήμερα, αλλά και τα αποθεματικά των τραπεζών και οι καταθέσεις πολύ μεγαλύτερες και έτσι μπορούσαν να αγοράσουν οι ίδιες οι τράπεζες, όσα δεν θα απορροφούσε η αγορά.
Αντί γι αυτό προτιμήθηκε η αργή διολίσθηση των «ρυθμίσεων», ώστε να δημιουργηθεί σιγά σιγά κλίμα, που η κοινή γνώμη θα έκανε αποδεκτή την «λύση» της καταλήστευσης των περιουσιών μας, χωρίς να πάρουμε δεκάρα.
Το δόλιο αυτό σχέδιο ξεκίνησε πολύ πριν την συνάντηση Σαμαρά Μέρκελ, αλλά τότε έγινε ξεκάθαρο από την φράου, ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η αυτοαπασχόληση και η ιδιοκατοίκηση!!!!!!!!!!!!!! Δεν ήταν ούτε η γραφειοκρατία, ούτε η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, οι αργομισθίες, η ψηλή φορολογία που απαιτείται για την συντήρηση παρασιτικών μηχανισμών…
Φταίμε όσοι δεν επιβαρύναμε το κράτος ούτε με μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ, επιδόματα, ούτε με την κατασκευή και συντήρηση χώρων εργασίας, εξοπλισμών κ.λ.π.!!!!!!
Ολόκληρος ο μηχανισμός της δημοσιογραφικής αλητείας επιστρατεύτηκε για την ηθική μας εξόντωση πριν την αρπαγή της περιουσίας μας, ώστε να κοιμάται ήσυχη η «σιωπηρά πλειοψηφεία». «Φοροφυγάδες», «κακοπληρωτές», «μη συνεργάσιμοι», «τραμπούκοι», «αναρχικοί», «φασίστες», που με την δική μας δίκαιη περιδίνηση παρασύρουμε και την υπόλοιπη κοινωνία, των «έντιμων», των «καλοπληρωτών», των «νοικοκυρεμένων», των «νομοταγών»…
Αυτό που έχω να πω σε όλους αυτούς του «αφελείς», που «πείθονται» από την ναζιστική προπαγάνδα, είναι ότι η φράου δεν στοχοποίησε μόνο την αυτοαπασχόληση, αλλά και την ιδιοκατοίκηση. Αναμφίβολα είμαστε ο πρώτος στόχος, αλλά μετά θα έλθει η σειρά σας και οι μικροαπώλειες για τις οποίες σκούζετε τώρα δεν θα είναι τίποτα μπροστά στον Αρμαγεδδώνα, στον οποίο, με την δική σας συναίνεση, μας έριξαν (όλες) οι κυβερνήσεις.
Και δεν μιλάω (ΜΟΝΟ) για το τι ψηφίζετε, ως πλειοψηφία. Είδαμε την στάση σας και στα επί μέρους θέματα. Διαμαρτυρηθήκατε, όταν καθιερώθηκε αφορολόγητο μόνο για εσάς και όχι για όλους; Αντίθετα είπατε, ότι εμείς φοροδιαφεύγουμε… Υπάρχει όμως ανοχή στην φοροδιαφυγή, έως του ποσού του αφορολόγητου; Όχι βέβαια· και να σκεφτεί κανείς, ότι για να κάνει κανείς «αφορολόγητο» ένα Α ποσό, πρέπει να κρύψει εισοδήματα πολύ μεγαλύτερα. Για να πιάσει ο ψιλικατζής αφορολόγητο 6.000 πρέπει να μην κόψει αποδείξεις για 30.000…
Σκοτιστήκατε όμως για τον τύπο, που σας περιμένει μπάστακας, να πάρετε τσιγάρα, ότι ώρα σας καπνίσει. Σκοτιστήκατε γι αυτόν που σας σερβίρει τον καφέ, αυτόν που σας φτιάχνει το ψωμί, που αρμέγει το γάλα που πίνετε. Κι αν διαμαρτυρηθεί για την άνιση μεταχείριση, προσθέτετε στις κατηγορίες τον κοινωνικό αυτοματισμό και τον φθόνο!!!!!!!!!!!! Αποδέχεστε την προπαγάνδα, που σας αποκαλεί «υποζύγια», γιατί σας βολεύει ο ρόλος του «αδικημένου».
Πείτε μου λοιπόν ΕΝΑ «υποζύγιο» που κλάταρε από το βάρος, έστω αυτά τα δύσκολα χρόνια. ΟΛΟΙ όσοι χάνουμε τις περιουσίες μας είμαστε «ελεύθεροι» επαγγελματίες, ή συνταξιούχοι πρώην «ελεύθεροι» επαγγελματίες, δηλαδή οι «φοροφυγάδες», «κακοπληρωτές», «τραμπούκοι»…
Οσο για το «επιχείρημα», ότι κάποιοι τα καταφέρνουν «νόμιμα», ας αφήσουν εμένα να ξετινάξω την «νομιμότητα» τους. Αλλά και χωρίς αυτό, ΠΡΟΚΑΛΩ τους «εντιμότατους» φοροελεγκτές, πολιτικούς, δημοσιογράφους και λοιπούς ρουφιάνους: ΑΣ ΣΥΓΚΡΊΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΙΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΠΟΥ «ΕΛΕΓΧΤΗΚΑΝ» ΟΙ «ΝΟΜΟΤΑΓΕΙΣ» ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΙΠΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ… Αυτοί που βρέθηκαν «εντάξει», είναι οι χειρότεροι φοροφυγάδες, γιατί τους περισσεύουν λεφτά να λαδώνουν. Αν υπάρχει ΕΣΤΩ ΕΝΑΣ, που είναι πραγματικά εντάξει, ας μου τρίψει στην μούρη τις αποδείξεις.
Μόνο πολύ κυριλέ και ακριβά μαγαζιά μπορούν να το κάνουν αυτό και φυσικά δεν το κάνουν όλα. Ο νόμος υπάρχει μόνο για τους φτωχούς. Π.χ. οι Βαρδινογιάννηδες κονομάνε από εκατό πάντες και ποια ανάγκη είχαν, να τα κονομήσουν και από τους μετανάστες; Η απληστία τους όμως τους έκανε, όχι μόνο να χτυπήσουν την εργολαβία της μεταφοράς, αλλά αφού πληρώθηκαν κανονικά από την ΕΕ, έπαιρναν και εισιτήριο από τους μετανάστες και μάλιστα πιο ακριβό από τις κανονικές τιμές. Πλήρωσαν έστω μόνο τον φόρο για τα παράνομα ναύλα;
Από την μία λοιπόν έχουμε αφορολόγητα εισοδήματα, που τα είδε όλη η υφήλιος και έφριξε, αλλά οι «εντιμότατοι» φοροελεγκτές δεν τα πρόσεξαν και από την άλλη «ξέρουν», ότι εγώ φοροδιαφεύγω και δεν με φορολογούν μόνο από το πρώτο ευρώ, αλλά και για εισόδημα υπερτετραπλάσιο του πραγματικού!!!!!!!!!!!!
Κι ενώ ο Μητσοτάκης στρώνει το τραπέζι για το μεγάλο φαγοπότι των πλειστηριασμών των ιδιωτικών περιουσιών, αναστέλλοντας τον φόρο υπεραξίας, ταυτόχρονα αίρει κάθε εμπόδιο για την μεγάλη αρπαχτή του Λάτση. Ηξερα, ότι είχε ξεπουληθεί το Ελληνικό από το 2014, αλλά το ποσό το πέρναγα για κακόγουστο αστείο και νόμιζα, ότι θα γινόταν κάποια διόρθωση έτσι για τους τύπους και θα έδινε τουλάχιστον τα τετραπλάσια, που και πάλι τζάμπα θα ήταν. Δηλαδή ο μάγκας θα πουλήσει μια ακρούλα του οικοπέδου και θα βγάλει και αυτά που έβαλε για το οικόπεδο και αυτά που θα βάλλει για το καζίνο και θα του μένουν ακόμα χιλιάδες στρέμματα στο καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης.
Δηλαδή γδύνουν εμάς για τις «ανάγκες του κράτους» και ταυτόχρονα χαρίζουν την δημόσια περιουσία, καταποντίζοντας ταυτόχρονα τις αξίες των δικών μας ακινήτων. Αν ο Λάτσης αγόρασε το καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης με 93 ευρώ το μέτρο, σε ποια τιμή θα εκπλειστηριαστούν τα δικά μας οικόπεδα;
Κι έτσι τα χρέη συσσωρεύονται παρά τα ξεπουλήματα (που έγιναν για να πληρωθούν πολύ πιεστικές «υποχρεώσεις»). Η «τύχη» μου όμως είναι, ότι σε αυτήν την δεκαετία υποαπασχολούμουνα. Τα χρέη μου βέβαια αυξάνονται, αλλά όχι με τον ρυθμό αυτών που είχαν πλήρη οικονομική δραστηριότητα. [Ποιος τους είπε να εγκληματούν;] Ετσι βρέθηκα να χρωστάω λιγότερα, από άλλους που μέχρι την έναρξη της κρίσης δεν είχαν κανένα πρόβλημα.
Επίσης άρχισαν να στριμώχνονται και ιδιωτικοί υπάλληλοι, είτε γιατί έμειναν πολύ καιρό άνεργοι (ή είναι ακόμα) είτε γιατί μειώθηκαν πολύ οι αποδοχές τους. Προς το παρόν όμως πολύ λίγοι από αυτούς έχουν βρεθεί σε ασφυκτική κατάσταση, όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλους τους επαγγελματίες (εκτός από όσους έλεγξε η εφορία… και τους βρήκε «εντάξει»).
Πλέον έχω κοινά συμφέροντα με πολύ περισσότερους, από όσους είχα πριν 10 χρόνια και αναμένεται, να πληθύνουμε πολύ ακόμα. Επίσης οι απόψεις μου για την αξία και την σημασία της παραγωγικής εργασίας και της παραγωγικής κατεύθυνσης της οικονομίας βρίσκουν σύμφωνους όλο και περισσότερους συμπολίτες.
Παρόλα αυτά βρισκόμαστε μακράν ακόμα από το επίπεδο συνειδητότητας που απαιτούν οι περιστάσεις, ενώ τα προβλήματα είναι άμεσα και επιτακτικά για τους περισσότερους. Γι αυτό προτείνω την φτηνιάρικη «λύση» της παρέλκυσης. Ας τους δείξουμε με την αποχή μας, ότι οι «ευεργετικοί» όροι, που διαφημίζουν νυχθημερόν τα φερέφωνα, είναι απαράδεκτοι. Και όσοι φοβόνται, ας αφήσουν την αίτηση για την τελευταία μέρα, να πέσει το σύστημα. Και αν δίνουν μόνο παρατάσεις, χωρίς να αλλάζουν τους όρους, να κάνουμε κάθε φορά το ίδιο.
Δεν είναι επανάσταση αυτό που προτείνω· είναι η εύλογη πίεση που πρέπει να ασκήσουμε, για να μην σφαχτούμε αδιαμαρτύρητα.
