Ποτέ δεν σπεύδω να χαρακτηρίσω ως έγκλημα έναν περίεργο θάνατο. Για ποιόν λόγο να βιαστώ; Εδώ όμως μαζεύονται πάρα πολλά περίεργα. Λίγο μετά τα Τέμπη σκοτώνεται σε περίεργο τροχαίο σιδηροδρομικός σχετιζόμενος με το «ατύχημα» και λίγες ημέρες μετά και δεύτερος!! Ε, λέω, είναι πολύ απίθανα αυτά τα πράγματα, αλλά ας πούμε, ότι θα μπορούσε να συμβεί. Όμως με την περίπτωση του Β. Καλογήρου οι «συμπτώσεις» ξεπέρασαν κάθε όριο. Κι εκεί που θα περίμενε κανείς, ότι θα λουφάξουν λίγο, γιατί ούτε οι πορτοσάλτηδες δεν θα μπορούν να τα σκεπάσουν άλλο, προχώρησαν σε απροκάλυπτο εκφοβισμό του κ. Κοκοτσάκη.
Κάνει λάθος ο κ. Κοκοτσάκης, που νομίζει, ότι η τύχη και η ψυχραιμία έσωσαν την κοπέλα, γιατί δεν είχαν καμία πρόθεση να την σκοτώσουν, αλλά μόνο να του πουν, ότι οποιαδήποτε ώρα μπορούν να το κάνουν. Ο νεαρός θα φάει μία ποινή, θα πληρωθεί (και η ποινή και αυτός) και τελείωσε… Αν την σκότωναν, δεν θα είχαν με τι να εκβιάσουν.
Γιατί δεν έκαναν το ίδιο στην περίπτωση του Β. Καλογήρου; Μπορεί και να το έκαναν. Η κ. Αποστολάκη ίσως βρίσκεται σε δύσκολη θέση, γιατί ναι μεν όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι συγχωρούμε σε μία μάνα να μην ενημέρωσε την αστυνομία για τυχόν απειλές που δέχτηκε, προκειμένου να προστατεύσει την ζωή του παιδιού της, που ήλπιζε ότι ήταν ζωντανό, αλλά για την υπηρεσία της είναι υπόλογη… Είναι υπόλογη η γυναίκα, γιατί δεν εμπιστεύεται πιά ένα μαφιόζικο κράτος!!! Ηξερε ότι αυτήν την φορά δεν είχε απέναντι απλά μία πολύ δυνατή συμμορία, αλλά την μητέρα όλων των συμμοριών, που έχει απλώσει τα πλοκάμια της παντού.
Γιατί δεν τον κράτησαν ζωντανό, για να εκβιάζουν; Αυτό έκαναν στην αρχή, αλλά προφανώς κάτι πήγε στραβά με φάρμακα που του έδιναν, για να τον έχουν σε καταστολή και αυτά φάνηκαν στις τοξικολογικές. Αν δε όντως έπαιρνε κάποια φάρμακα ο Βασίλης, τόσο το καλύτερο γι αυτούς, καθώς μπορεί να τον σκότωσαν με τα δικά του φάρμακα σε μεγαλύτερες ποσότητες.
Είναι πιθανόν να μην έλαβε καν απειλητικά μηνύματα και εκβιαστικές προτάσεις η εισαγγελέας. Πρώτον· γιατί αυτονόητα κατάλαβε, γιατί εξαφανίστηκε ο γιός της και δεύτερον· γιατί δεν πρόλαβαν, καθώς έγινε η στραβή με το φάρμακο και το παλικάρι τους πέθανε στα χέρια. Καθώς και η ίδια δεν μας έχει πει πολλά, είναι ασαφής η εμπλοκή της στην έρευνα για τα Τέμπη. Αναμφισβήτητα όμως εμπλέκεται ως προϊσταμένη, αλλά ακούστηκε, ότι όταν εξαφανίστηκε ο Βασίλης, αποστασιοποιήθηκε κάπως, όπως άλλωστε θα ήταν και το φυσικό. Δηλαδή, οι απαγωγείς πέτυχαν αυτό που ήθελαν, χωρίς να μπουν στον κίνδυνο της επικοινωνίας μαζί της. Αρα δύο ενδεχόμενα υπάρχουν: Ή έγινε η στραβή με το φάρμακο, ή διαπίστωσαν στην πράξη, ότι η εισαγγελέας μόνο στα λόγια έφυγε από την υπόθεση, αλλά στην πραγματικότητα συνέχιζε να τους ενοχλεί και τον σκότωσαν, ελπίζοντας ότι η ψυχική συντριβή της δεν θα της επέτρεπε να συνεχίσει.
Όμως η πρόκληση και ο εκφοβισμός δεν αφορά πλέον μόνο τον κ. Κοκοτσάκη και την κ. Αποστολάκη, αλλά όλους μας, που υφιστάμεθα «την οργή του Αδωνι» και την «αγανάκτηση» κάποιων δικαστικών, που «απειλούνται» και απειλούν… Ταυτόχρονα κάποιοι περίεργοι τύποι μοιράζουν χιλιάρικα στους οπλαρχηγούς των μπαχαλάκηδων για την μεγάλη ημέρα.
Στο μόνο που θα συμφωνήσω με τον Αδωνι, είναι, ότι αυτό γίνεται πράγματι για να ρίξουμε την κυβέρνηση. Δύο χρόνια περιμέναμε να δείξουν λίγο φιλότιμο έστω σε αυτό το θέμα. [Γιατί τους έχουμε πάρα πολλά φυλαγμένα και –σωστά- διαισθάνονται, ότι θα ακολουθήσουν κι αυτά…] Λέει, ότι θα συμφωνούσε, αν πηγαίναμε να τιμήσουμε τους νεκρούς. Μα πως θα τους τιμούσαμε, αν αφήναμε ατιμώρητους τους υπαίτιους του θανάτου τους; Ή μήπως δεν έχει δικαίωμα το 80% των πολιτών να ρίξει την κυβέρνηση; Αυτή είναι η πρώτη ποινή· η μικρή…
Οσο για την «αγωνία» του, τι θα γίνουμε μετά χωρίς αυτούς, λέμε να το ρισκάρουμε… Ετσι κι αλλιώς χειρότερα δεν γίνεται και κυρίως γιατί έτσι οι επόμενοι θα γνωρίζουν, ότι υπάρχει και η Δαμόκλειος σπάθη της λαϊκής οργής. Αντίθετα, αν τους αφήσουμε να γλιτώσουν, θα είναι σαν να δίνουμε εμείς το σύνθημα της ασυδοσίας και της ατιμωρησίας στους εξουσιαστές. Τότε θα έχει πάει εντελώς τζάμπα το αίμα των 57+3.
Λυπάμαι Αδωνι· μην το παίρνεις προσωπικά. Οποιος και να ήταν στην θέση σου το ίδιο θα κάναμε. Όπως λέει και ο σοφός λαός: Οποιος πηδάει πολλά παλούκια… Να σου θυμίσω σε πόσα θέματα βρεθήκατε απέναντι στην συντριπτική πλειοψηφία και μέχρι σήμερα γλιτώνατε; Στο Μακεδονικό, στο Κυπριακό και στα Ελληνοτουρκικά, στο μεταναστευτικό, στο Ουκρανικό και τον αφοπλισμό μας, στην γελοιοποίηση του γάμου και τον βιασμό των παιδικών ψυχών, στην οικονομική εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων. Ξέρεις πολύ καλά όμως, ότι όλα αυτά, μαζί και με τα Τέμπη, θα ξεσηκώσουν πολύ λιγότερη οργή, από αυτήν των εκατομμυρίων θυμάτων σας, των εμβολιασμένων, όταν καταλάβουν πόσο θύματα υπήρξαν. Αυτοί θα σας φάνε ζωντανούς· όχι οι «αρνητές», που καταδιώκατε. Τα Τέμπη είναι απλά η θρυαλλίδα των γεγονότων που ακολουθούν, ή αλλιώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
