Υποθέταμε κάποτε πως ίσως τούτος ο λαός μπορέσει κάποια στιγμή να αποκτήσει σκέψη και συνείδηση.
Μάλλον πλανηθήκαμε πλάνην οικτράν.
Υποθέταμε πως μετά την λαίλαπα του Μεγάλου Τυχοδιώχτη και ιδρυτή του ΠαΣοΚ,
..ο κόσμος θα είχε πάρει το μάθημά του και δεν θα υπέκυπτε ποτέ πάλι στην
“γοητεία” ενός τσαρλατάνου.
Αλλά, μπά!
Λέγαμε πως πάει πιά, μετά απ’ αυτά που του επιφύλαξε η τριαντάχρονη και βάλε διαχείρισητου κράτους απ’ το κόμμα (εγκληματική πολιτική συμμορία) του παπατζή,
..θα είχε βάλει μυαλό και θα πέταγε έξω απ’ την “πόλιν” πασαλειμμένο με πίσσα και πούπουλα όποιον ξανατολμούσε να παίξει με την νοημοσύνη του και την εμπιστοσύνη του.
Πού τέτοια τύχη!
Βγαλμένο το σήμερα απ’ τους πιό τρελούς μας εφιάλτες, βλέπουμε και ξαναζούμε μέρες Αντρέα.
Μέρες όπου το παράλογο (και παράνομο) που κυριαρχούσε επισκιάζοταν από μιά ομαδική ψύχωση για έναν άνθρωπο που υπήρξε ο σχεδιαστής και θεμελιωτής της καταστροφής του ελληνικού κράτους.
Και όπως και τότε που ο “χαρισματικός” ηγέτης είχε συνεχώς δίπλα του για τζουτζέ και γελοτοποιό (προφανώς για να βλέπουν τα πλήθη και να κάνουν την σύγκριση) έναν ωραιοπαθή τενεκέ, τον πανηλίθιο Άκη,
..έτσι και η σημερινή ρεπλίκα του Αντρέα σέρνει μαζί του έναν μπουχέσα καρεκλομανή, όχι πολύ ευφυέστερο του Άκη (που μάλλον αργότερα θα έχει την ίδια τύχη του προηγούμενου τζουτζέ, προφανώς λόγω λειψού IQ).
Μετά την τρομερή προδοσία του προηγούμενου καλοκαιριού,
..την καταπάτηση κάθε έννοια δημοκρατίας μέσω της ξετσίπωτης αγνόησης της βούλησης του λαού όπως αποτυπώθηκε στο δημοψήφισμα,
..μετά τους λαοκτόνους εφαρμοστικούς νόμους του 3ου κατάδικού τους μνημονίου,
..μετά τα χιλιάδες νέα λουκέτα και τις χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας,
..μετά την απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας,
..μετά από τόσο ξεπούλημα ελληνικών φιλέτων-περιουσίας του δημοσίου σε ξένους,
..μετά την εφάμιλλη προδοσίας αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά, που αποτελούν την βαριά βιομηχανία του τουρισμού μας,
..μετά την παραχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο,
..μετά από τόσες χιλιάδες μορφωμένους νέους που συνεχίζουν να αποδημούν για μιά κανονική ζωή στο εξωτερικό,
..μετά την μετατροπή της χώρας σε ευρωπαϊκό κέντρο υποδοχής-επιλογής μεταναστών οιονεί σκλάβων στις βιομηχανίες της πολιτισμένης “Δύσης”,
..μετά τόσους καινούργιους άστεγους,
..μετά τόσες καινούργιες αυτοκτονίες,
..υπάρχουν ακόμη άνθρωποι (μικροί ή μεγάλοι αδιάφορο) που θέλουν να σφίξουν το χέρι του φονιά τους,
..που θέλουν να βγάλουν selfie με τον απατεώνα τους,
..που προτίθενται να ξαναψηφίσουν τον ληστή τους.
Αλλά τί καθόμαστε κι ασχολούμαστε μ’ εναν λαό τελειωμένο;
Πάμε για μπανια!..
