Αντώνης Φώσκολος
Από τα τέλη του 17ου αιώνα μια ομάδα διασήμων ερευνητών (J. Fourier, L. Agassiz, J. Tyndall, S. Arrhenius και πάρα πολλοί άλλοι) προσπάθησαν να βρουν την αιτία που προκαλεί Κλιματική Αλλαγή. Τις αλλαγές στο κλίμα τις είχαν διαπιστώσει οι γεωλόγοι του Τεταρτογενούς, δηλαδή οι επιστήμονες που σπουδάζουν την παλαιοκλιματολογία. Η σκέψη τους πήγε στις αυξομειώσεις των συγκεντρώσεων του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακος που όμως δεν προερχόταν από την βιομηχανική δραστηριότητα και τους υδρογονάνθρακες.
Η Κλιματική Αλλαγή, λοιπόν, απασχολούσε την ανθρωπότητα πάνω από 200 χρόνια και δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων 40 ετών, όπως το παρουσιάζουν οι περιβαλλοντολόγοι και οι πολιτικοί μας. Έτσι, οι επιστήμονες απεφάσισαν να στείλουν στην ατμόσφαιρα αερόστατα για 165 χρόνια, ήτοι από το 1800 μέχρι το 1965, που έπαιρναν δείγματα ατμοσφαιρικού αέρα από τέσσερις ηπείρους.
Έκαναν 90.000 μετρήσεις και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στις εικόνες 11 και 12. Η εικόνα 11 δείχνει ότι οι χρονιές 1821, 1860 και το 1940 ήταν τρεις εποχές που είχαμε υψηλές συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, 435 ppm, 390 ppm και 400ppm αντιστοίχως και ταυτόχρονα υψηλές θερμοκρασίες.
Αυτές οι δύο περίοδοι δεν μπορούν να συνδεθούν με το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακος, που παράγεται από την χρήση υδρογονανθράκων. Και τίθεται το ερώτημα μήπως το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακος είναι αποτέλεσμα της αύξησης της γήινης θερμοκρασίας και όχι η αιτία; Είναι η δεύτερη φορά που παρατηρείται αυτή η υστέρηση.
Μεταξύ 1920 και 1940 είχαμε μια πολύ θερμή και ξηρή εποχή στην Γη, κάτι που πρέπει να θυμούνται όσοι γεννήθηκαν πριν το 1940. Η ξηρασία και άνοδος της θερμοκρασίας κατέστρεψαν τη γεωργία και την κτηνοτροφία σε ΗΠΑ και Ευρώπη (εικόνες 13 και 14). Αυτή η περίοδος ονομάστηκε “The Great Depression Years” και είχε οικονομικές και γεωπολιτικές επιπτώσεις. Άνοδο του Φραγκλίνου Ρούσβελτ σε ΗΠΑ και Χίτλερ στην Γερμανία.
Μετά το 1940 πέφτουν απότομα οι θερμοκρασίες με αποτέλεσμα να έχουμε βαρείς χειμώνες, γεγονός που συνέβαλε στο να χάσει ο Χίτλερ τον πόλεμο στην Ρωσία (εικόνα 15). Από το 1980 και μετά, μπαίνουμε σε μία περίοδο αύξησης της μέσης γήινης θερμοκρασίας, η οποία άρχισε από τους πολιτικούς να αποδίδεται στην χρήση των υδρογονανθράκων.
Συγκεκριμένα, η Θάτσερ, πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, επειδή ήρθε σε μεγάλη αντίθεση με τους ανθρακωρύχους, οι οποίοι υποστήριζαν το Εργατικό Κόμμα, πλήρωσε τους επιστήμονες –και δυστυχώς αυτοί το δέχτηκαν– για να αποδείξουν ότι η χρήση του λιθάνθρακα στην ηλεκτροπαραγωγή θα καταστρέψει την ανθρωπότητα.
Διοξείδιο του άνθρακος και Κλιματική Αλλαγή
Τότε, η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα είχε αυξηθεί κατά 0,002% από την κανονική του, δηλαδή από τα 0,035% έφθασε στα 0,037%. Και ο κόσμος το πίστεψε. Όταν η Θάτσερ έχασε τις εκλογές το 1988, την σκυτάλη την πήραν ο ΟΗΕ, ένας επίσης πολιτικός οργανισμός. Αποτέλεσμα αυτής της τραγωδίας είναι να πολιτικοποιηθεί ένα πολύπλοκο και πολυπαραγοντικό φυσικό φαινόμενο, όπως είναι η Κλιματική Αλλαγή, σε μοχλό καταστροφής οικονομιών και κρατών.
Τη συνέχεια την γνωρίζουμε. Μπαίνουν σε αυτό το σκηνικό οι πολιτικοί. Πρώτος απ’ όλους, ο Αλ Γκορ, δημοσιογράφος αλλά και αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, που έχει επενδύσει πολιτικά στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ο Αλ Γκορ είναι συνιδρυτής και πρόεδρος της Generation Investment Management και επίσης συνεργάτης στην εταιρία Kleiner Perkins, επικεφαλής της ομάδας λύσεων για την Κλιματική Αλλαγή. Επίσης, τη σκυτάλη πήρε ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν αλλά και η ΕΕ. Δηλαδή, πουθενά επιστήμη.
Το βασανιστικό ερώτημα παραμένει
Η συνέχεια στο https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/
