Απορεί σύσσωμη η Ελλάδα… Γιατί η κυβέρνηση αρνήθηκε να συμμετέχει στο συνέδριο που οργανώνει η Εσθονία για τα ναζιστικά και κομμουνιστικά εγκλήματα; Ένας πόλεμος δηλώσεων από αντιπολίτευση και άλλους πολιτικούς φορείς χωρίς νόημα. Κανείς δεν προσέγγισε την γνήσια αλήθεια ως έχει και ερχόμαστε εμείς η «Μεγάλη Ανατροπή» της Λ.Ε.Π.ΕΝ να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους.
Η Σταλινική πολιτική του Συριζα Ανελ όπου μετέτρεψε το τρανταχτό Όχι του Ελληνικού λαού, με συντριπτικό πρωτόγνωρο ποσοστό συμμετοχής, σε ένα υπόδουλο, σε ένα προδοτικό «ναι», δηλώνει τον φόβο τους για αυτήν τους την ανεπίτρεπτη Εθνικά και συνταγματικά πράξη. Πώς να δεχτεί να παραβρεθεί σε ένα συνέδριο για τα εγκλήματα ακραίων καθεστώτων, όταν ο ίδιος ο Συριζα Ανελ πήρε το αποτέλεσμα του Όχι και το πέταξε στα σκουπίδια, καταπατώντας την βούληση του λαού μας;
Το δημοψήφισμα αυτό δεν είχε λόγο να γίνει εφόσον η θέση τους εξ αρχής ήταν ναι σε όλα, ναι στην φτωχοποίηση των Ελλήνων, ναι στο ξεπούλημα της πατρίδας. Βεβαίως κινδυνεύω να χαρακτηριστώ ακραίος αλλά ποσώς με ενδιαφέρει, θυμίζοντας τους κάτι που θέλουν να ξεχάσουν οι ίδιοι και να κάνουν και εμάς να το ξεχάσουμε (αλλά όσο υπάρχουν Έλληνες μία τρύπα στο νερό θα κάνουν), το απόλυτα γενναίο, το απόλυτα Εθνικό Όχι του Μεταξά.
Τον Μεταξά οι Συριζαίοι ούτε να τον ακούσουν, άλλωστε για εκείνους ήταν ένας «φασίστας» έλα όμως που η ιστορία και ο λαός μας έκρινε διαφορετικά. Τον Μεταξά τον κατατάσσει στους μεγάλους Πολιτικούς Άντρες ενώ την κυβέρνηση «φάντασμα» του ίδιου του εαυτού της, στην συνείδησή μας αλλά στο μέλλον και στην Ιστορία μας, την κατατάσσει σε ότι πιο σκοτεινό πέρασε έως σήμερα. Γιατί όταν σύρεις έναν ολόκληρο απογοητευμένο λαό, φτωχό, πονεμένο, καταδυναστευμένο, προδομένο σε ένα διχαστικό δημοψήφισμα, που στο τέλος το αποτέλεσμά του δεν το σέβεσαι δεν είναι απλά ένα λάθος, είναι «προδοσία»
Ζούμε εδώ και τρία χρόνια σχεδόν έναν παραλογισμό. Μία αριστερή κυβέρνηση που παίρνει μέτρα ολοκληρωτικά – καθεστωτικά. Μία κυβέρνηση που αποφασίζει και νομοθετεί εναντίον όλων. Εργαζομένων, επιχειρηματιών, επιστημόνων, συνταξιούχων, εργατών, μαθητών και φοιτητών, αλλά η ίδια αυτοχαρακτηρίζεται «αριστερή». Καταπατά τα Ελληνικά ανθρώπινα δικαιώματα, καταπατά ότι με συλλογικούς αγώνες δεκαετιών χωρίς χρώματα κατάφεραν γενιές ολόκληρες.
Με έναν νόμο θα καταργούσε τα μνημόνια, αλλά τελικά με έναν νόμο προσπαθεί να παραμείνει σε μια εξουσία που δεν της ανήκει. Πήρε την ψήφο των Ελλήνων και των Ελληνίδων με άλλες προγραμματικές δηλώσεις και κυβερνά με άλλη πολιτική. Κυβερνά «γερμανικά» χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν της τον ίδιο τον λαό της. Και κλείνω τα θέμα αυτό με το εξής: Εάν ένα αντίστοιχο συνέδριο γινόταν στην χώρα μας σήμερα με αυτό της Εσθονίας, σε Εθνικό επίπεδο, όλοι γνωρίζουμε ποιος θα έπαιρνε την ανάλογη θέση των καθεστωτικών εγκλημάτων. Ζούμε δυστυχώς ένα Μatrix.
Λυπάμαι που είμαι τόσο σκληρός, ειλικρινά. Όμως η σημερινή σκληρή πραγματικότητα δεν αφήνει περιθώρια για μετριότητες. Ούτε καν στην γραφή ενός κινηματικού δελτίου τύπου. Και πώς να το αφήσει άλλωστε όταν η κάθε μέρα που περνά γίνεται όλο και χειρότερη. Δεν είναι η Ελλάδα σήμερα μία ανεξάρτητη χώρα. Η Ελλάδα δόθηκε με την υπογραφή του τελευταίου χειρότερου μνημονίου στα ξένα συμφέροντα. Κανένας προηγούμενος Πρωθυπουργός, καμία άλλη κυβέρνηση δεν θα μπορούσε ούτε έπραξε κάτι ανάλογο.
Οι Έλληνες έχουμε περάσει ανόδους και καθόδους. Αγκαλιασμένοι μετρώντας την πραγματικότητα πάντα τα καταφέραμε. Αλλά είχαμε μια πραγματικότητα. Ξέραμε και τι είχαμε να αντιμετωπίσουμε, γνωρίζαμε και πως θα παλέψουμε για να το ξεπεράσουμε. Εδώ συμβαίνει το τραγελαφικό να σου λένε πάμε εσύ λαέ να αποφασίσεις ναι ή όχι, πάμε να ψηφίσεις ποια πολιτική θέλεις και εκείνοι πράττουν το ακριβώς αντίθετο από αυτό που τους έδωσες ως εντολή. Δεν έχω πραγματικά άλλα λόγια για να περιγράψω την κατάσταση. Δεν υπάρχουν λέξεις να χαρακτηρίσω αυτό που σήμερα βιώνουμε.
Δεν πάει άλλο.
Και επαναλαμβάνω όπως σχεδόν κάθε μέρα. Έχουμε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, γιατί δεν βλέπει; Γιατί δεν ακούει; ΓιΑΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΕΝΟΣ;
