Του Στέφανου Πέππα*
Όπως είναι γνωστό, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας αποτελεί την κοιτίδα του του Ισλάμ και μάλιστα του Σουνιτικού Ουαχαμπισμού, καθώς εκεί βρίσκεται η πόλις Μέκκα, που γεννήθηκε ο προφήτης Μωάμεθ και η πόλις Μεδίνα, στην οποία και τάφηκε. Ο Ουαχαμπισμός χαρακτηρίζεται ως ένα υπερσυντηριτικό, φονταμενταλιστικό ισλαμικό κίνημα και είναι η αυστηρότερη μορφή της εν λόγω θρησκείας. Την ασπάζονται άνω του 80% των κατοίκων της, που αριθμεί περί τα 31 εκατομμύρια.
Οι Διπλωματικές σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν και το Λίβανο είναι στο κόκκινο. Κι αυτό, διότι η κυβέρνηση του Λιβάνου αποφάσισε να μην καταδικάσει την επίθεση, που δέχθηκε η σαουδαραβική πρεσβεία στην Τεχεράνη, τον Ιανουάριο του 2016. Παρόλο, που ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, καταδίκασε για πρώτη φορά την επίθεση που σημειώθηκε στις 2 Ιανουαρίου κατά της πρεσβείας της Σαουδικής Αραβίας στην Τεχεράνη, μετά τις διαδηλώσεις που έγιναν στην Ιρανική πρωτεύουσα σε διαμαρτυρία για την εκτέλεση από το Ριάντ, γνωστού Σαουδάραβα σιίτη ιερωμένου.
Εν τω μεταξύ, η άτυπη συμμαχία του Βασιλικού Οίκου του Αλ Σαούντ και του Ισραήλ φαντάζει ως κίνηση τακτικής, αφού και το Ισραήλ πνέει τα μένεα εναντίον του Ιράν. Άρα ,οι δύο χώρες ουσιαστικά κρατούν λυκοφιλικές σχέσεις, απλά διότι εξυπηρετούνται οι μεταξύ τους εχθρικές διαθέσεις προς την Τεχεράνη. Το σχίσμα των Μουσουλμάνων σε Σιίτες-Σουνίτες παραμένει όχι μόνο αγεφύρωτο, αλλά ενέχει βαθύ μίσος.
Άλλος ένας λόγος, που το Ισραήλ αν και “Σιωνιστική οντότητα”, κατά τους Άραβες, διατηρεί “διαύλους” με την Σ.Α, είναι διότι έχει διαφανεί η αλλαγή προτεραιοτήτων της ατζέντας των ΗΠΑ και του Η.Β εις βάρος της περιοχής τους, οπότε η ανάπτυξη σχέσεων με ισχυρές χώρες της περιοχής φαντάζει μονόδρομος.
Εδώ, ενδιαφέρει ίσως να δούμε και τον δρόμο που θα τραβήξει η Τουρκία όσον αφορά συμμαχίες ανίερες ή μη. Η διατάραξη σχέσεων με Ευρώπη και ΗΠΑ ίσως καταλήξει στην εμπέδωση ισχυρότερης σχέσης με Ισραήλ, Σαουδική Αραβία εν είδει ενός “Ισλαμικού ΝΑΤΟ”.
Όπως είπαμε παραπάνω, Ισραήλ και Σ.Α έχουν συμμαχήσει λόγω κοινού εχθρού, εν τούτοις δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό το πλαίσιο η Σαουδική Αραβία και οι μοναρχίες του Κόλπου κήρυξαν την Χεζμπολάχ ως τρομοκρατική οργάνωση.
Για του λόγου το αληθές στις 14 Φεβρουαρίου 2016 διεξήχθη η πανισλαμική – φιλοσουνιτική Στρατιωτική Άσκηση με κωδική ονομασία “Βροντή του Βορρά” στη Σαουδική Αραβία και τελείωσε στις 10 Μαρτίου 2016! Η επίσημη αιτιολογία της πρωτοφανούς Πανισλαμικής Άσκησης, ήταν δήθεν η κοινή εκστρατεία τους εναντίον του ISIS στη Συρία, αλλά στην πραγματικότητα ήταν η προετοιμασία κοινής Σουνιτικής Εκστρατείας κατά της Συρίας και του Αλεβίτη Άσαντ, καθώς και η εκδίωξη των εκεί ρωσικών στρατευμάτων!
Λαμβάνοντας υπόψη μας όλα τα παραπάνω, βλέπουμε πως το Ριάντ τηρώντας τις αρχές κάλυψης-απόκρυψης, προχωρά “ανοικτά” εναντίον των ενεργειών του “ISIS”, αλλά στην πραγματικότητα το υποκινεί, το υποστηρίζει οικονομικά, πετρελαϊκά, αλλά και με οπλικά συστήματα προερχόμενα από ΗΠΑ και Αγγλία.
Αναρτημένο στην επίσημη Ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Σ.Α είναι και πρόσφατο Συνέδριο στο Ριάντ, που εκθέτει τους Λόγους για την ίδρυση Διεθνούς Κέντρου Καταπολέμησης Τρομοκρατίας! Εξ ου και η επίσκεψη Ομπάμα τον Απρίλιο του ’16 στο Ριάντ για την αντιμετώπιση της οργάνωσης “Ισλαμικό Κράτος” και άλλων θεμάτων Άμυνας, ενώ παράλληλα είχε συνομιλίες με ηγέτες και άλλων χωρών του Κόλπου.
Στο Συνέδριο αυτό, του Σαουδαραβικού Υπουργείου, λήφθηκαν σαν τελικές προτάσεις οι κάτωθι αναφερόμενες οι οποίες κατατέθηκαν μεταξύ άλλων και στον ΟΗΕ:
– Πρώτον, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας είναι μια συλλογική ευθύνη, που απαιτεί τα υψηλότερα επίπεδα συνεργασίας και συντονισμού μεταξύ των κρατών και την πλήρη ετοιμότητα για την ανταλλαγή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο και ασφάλεια των δεδομένων, όσο το δυνατόν γρηγορότερα μεταξύ των αρμόδιων φορέων, με ασφαλή μέσα.
– Δεύτερον, ο διάλογος, για τη συνεργασία και την ανάπτυξη προσπαθειών κοινών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ώστε να ενώσει τα έθνη, ανεξαρτήτως θρησκευτικού, εθνικού και πολιτιστικού υποβάθρου, μοιάζει περισσότερο από πριν επιβεβλημένος. Η διεξαγωγή του θα πρέπει να χρησιμεύσει ως βάση για την αποφυγή χαρακτηρισμού ολόκληρων θρησκειών, φυλών και εθνοτήτων, σε «τρομοκράτες», όταν το πραγματικό ζήτημα είναι μια μικρή μειοψηφία των βίαιων εξτρεμιστών.
Σίγουρα ενδιαφέρουσα άποψη και ιδέα, η οποία πρέπει να εφαρμοστεί οπωσδήποτε. Το αν θα γίνει από την πλευρά τους, είναι αμφιλεγόμενο. Η Δύση, η οποία υφίσταται τις τυφλές επιθέσεις σίγουρα πρέπει να προβεί ή να εντείνει τις προσπάθειες για την ανάπτυξη μηχανισμών ανταλλαγής πληροφοριών και τεχνογνωσίας μεταξύ των κρατών στον τομέα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και να συνδεθούν τα εθνικά γραφεία των αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών μέσω μιας βάσης δεδομένων, που θα επιτρέπει την ταχεία ενημέρωση και την ανταλλαγή των σχετικών πληροφοριών.
Η αποσταθεροποίηση Κρατών στη Μέση Ανατολή, τα οποία υποστηρίζουν τον Άσαντ και τη Συρία θεωρείται από πολλούς κύκλους δεδομένη και αναμενόμενη τάχιστα. Οι ΗΠΑ και Ρωσία, προφανώς, γνωρίζοντας τι μέλει γεννέσθαι ενώνουν κατά κάποιο τρόπο τις δυνάμεις τους κατά της Ισλαμικής τρομοκρατίας.
Στις 15/7/2016 είχαμε την συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Τζον Κέρι με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμιρ Πούτιν στη Μόσχα. Φαίνεται πως οι ΗΠΑ πείσθηκαν ότι η αλλαγή της Κυβέρνησης Άσαντ μόνο χειρότερα μπορεί να επιφέρει στην όλη περιοχή.
Ο Κέρι πρότεινε στη Μόσχα την ενίσχυση της συνεργασίας με τη Ρωσία εναντίον του “Ισλαμικού Κράτους”, Αλ Νούσρα και της Αλ Κάιντα στη Συρία στον τομέα άμυνας και ανταλλαγής πληροφοριών, παρά τις … αμφιβολίες που εκφράζονται από στελέχη της εθνικής άμυνας και των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ.
Μένει να δούμε εν ευθέτω καιρώ τις εξελίξεις, που μπορεί να αποβούν και κοσμογονικές από άποψη συμμαχιών, πολεμικών συγκρούσεων, και ανακατανομής εδαφών που διαφαίνεται ήδη να πραγματοποιείται σταδιακά στην εξ’ανατολών γείτονα χώρα με το κράτος του Κουρδιστάν που επίσημα οι ΗΠΑ το εξοπλίζουν και το βοηθούν με στρατιωτική παρουσία (Special Forces- Green Berets και CIA) για την καταπολέμηση των τζιχαντιστών εν μέρει και ανεπίσημα το αναγνωρίζουν ως ξεχωριστό κράτος στο Ιράκ με την εύλογη συνέπεια αναγνώρισης των εδαφών τους και στην Τουρκία.
Η Βαλκανοποίηση της Μέσης Ανατολής, είναι προ των πυλών!
*Ο κ. Στέφανος Πέππας είναι Ερευνητής Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων
