Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας
Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ
Δεν θα καθίσει ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για χάρη των διαπραγματεύσεων, λέει! Μην καθίσεις Τσαβούς μου, μην καθίσεις! Στάσου όρθιος! Όπως στάθηκες στον Λευκό Οίκο.
Και όσοι σε είδαν σε πέρασαν για γκαρσόνι. Κοίταξα προσεχτικά τη φωτογραφία εκείνη. Κάθονται όλοι στις πολυθρόνες. Και εσύ στο πόδι! Εσύ στο όρθιο! Αυτή είναι η ευγένεια των Γιάνκηδων; Δεν σου βρήκαν μιαν καρέκλα σε κοτζάμ Λευκό Οίκο; Μου θύμισε το τσουβάλι που πέρασαν στο κεφάλι του Τούρκου στρατιώτη. Έτσι είναι αυτοί Τσαβούς μου. Μην τους εμπιστεύεσαι καθόλου.
Ξέρω δεν πιστεύεις, όμως και πάλι να σε ρωτήσω. Άραγε τους είπες αυτό που είπες και σε εμάς; Δηλαδή χτύπησες τη γροθιά σου στο τραπέζι; Τους είπες «δεν καθόμαστε στο τραπέζι απλώς για χάρη των διαπραγματεύσεων»; Γι’ αυτό προτίμησες να μείνεις όρθιος; Ε, τι έκανε ο Αρχηγός; Κάθισε εκεί φρόνιμα και δεν είπε τίποτα γι’ αυτό; Δεν έφερε καμία αντίρρηση; Δεν είπε «δώστε μιαν καρέκλα και στον δικό μας να καθίσει»; Εξεπλάγην πολύ, πάρα πολύ. Ο Αρχηγός που ήξερα εγώ δεν ήταν έτσι. Θα βρυχιόταν. Άμα άρχιζε «Ε Αμερική» θα βογκούσαν τα βουνά και οι πέτρες. Τι έγινε τώρα; Πώς το επέτρεψε, πώς έκλεισε τα μάτια στο γεγονός ότι στεκόσουν στο πόδι σαν γκαρσόνι; Μήπως φοβήθηκε από την κακία του ανόητου Τραμπ; Δεν έχει άδικο. Κάνει ένα tweet και καίει τον κόσμο. Δεν είδες τι έκανε σε εκείνη την αίθουσα Τύπου;
Ο Τούρκος δημοσιογράφος τον ρωτάει: «Κύριε Τραμπ, γιατί συζητάτε με τρομοκράτες;». Ανόητος ανόητος αλλά του απαντάει: «Κοιτάξτε, εγώ συζητάω και με τον Πρόεδρό σας. Να υποβάλετε και σε εκείνον αυτή την ερώτηση». Είναι κουβέντα τώρα αυτή δηλαδή; Ο δημοσιογράφος του λέει «συζητάς με τρομοκράτη», εννοώντας τον Κούρδο διοικητή. Και εκείνος του απαντά λέγοντας «συζητώ και με τον δικό σας Πρόεδρο»! Γίνεται; Ο άνθρωπος αποκαλεί ξεκάθαρα τρομοκράτη τον Αρχηγό. Δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία! Αυτό ήθελε να πει!
Άλλωστε του έκαναν τα πάντα σε εκείνο το μέρος των καουμπόηδων. Συγκεντρώθηκαν μπροστά στο ξενοδοχείο όπου έμενε. Πρόβαλαν διαφάνειες στον τοίχο του ξενοδοχείου με τη φωτογραφία του να κάθεται σαν σουλτάνος. Και τι δεν έγραψαν. «Ο άνθρωπος που φυλάκισε τους περισσότερους δημοσιογράφους στον κόσμο μένει σε αυτό το ξενοδοχείο»! «Την ώρα που 864 παιδιά κοιμούνται στις φυλακές του, ο Ερντογάν κοιμάται εδώ»! «Η Τουρκία είναι Ισλαμικό Κράτος»! Και στον αυτοκινητόδρομο ένα άλλο πανό: «30 χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι»! Τι είναι αυτά Τσαβούς μου; Δάγκωσα τα δάχτυλά μου. Τι κακεντρέχεια είναι αυτή. Όλα αυτά είναι ψέματα, έτσι δεν είναι; Ο Αρχηγός πάλι αποδείχθηκε πως έχει δίκιο. Οι εξωτερικοί εχθροί δεν κάθονται καθόλου άπραγοι! Θα σκάσουν από ζήλια. Εκείνοι δεν μπόρεσαν να βρουν τον τρόπο να εμποδίζουν τον σεισμό με προσευχές. Δεν μπόρεσαν να καταλάβουν ακόμα ότι η Γη είναι επίπεδη σαν ταψί και όχι στρογγυλή. Θα σκάσουν από ζήλια. Μά τον Αλλάχ θα σκάσουν!
Τέλος πάντων, αυτά είναι το αλατοπίπερο της υπόθεσης Τσαβούς μου. Εμείς ας κοιτάξουμε το φαγητό που έχουμε μπροστά μας. Τι είχες πει; Δεν γίνεται να καθίσουμε στο τραπέζι απλώς για χάρη των διαπραγματεύσεων. Μην καθίσεις. Μην τυχόν και καθίσεις. Στάσου όρθιος. Άσε να καθίσει ο Μουσταφά, αν θα καθίσει και αυτός. Αυτός είναι Λεμεσιανός. Του αρέσει να κάθεται. Ειδικά άμα στρωθούν στα τραγούδια, δεν λέει να σηκωθεί μέχρι το πρωί. Εμπρός Κυπερούντα! Πήγα στο Φεστιβάλ Μήλου στην Κυπερούντα. Μύριζε μήλο. Μήλα παντού. Λατρεύω το μηλόξιδο στη σαλάτα. Κανείς από τους κατοίκους του χωριού δεν με ρώτησε «πίσω από ποιο βουνό βρίσκεται η ελπίδα;». Δάγκωσα ένα μήλο. Πρέπει να είναι από τα μήλα που είχε φάει ο Αδάμ! Εκδιώχθηκα από τον παράδεισο! Το αμάρτημα ούτε στην Εύα ούτε στο μήλο ήταν. Ήταν στην Κυπερούντα. Έμοιαζε με μια νύφη που έσπασε τη στάμνα. Η στάμνα σπάει στον δρόμο για νερό Τσαβούς μου. Μην τυχόν και καθίσεις εσύ! Άσε να κάνουν τριμερή, πενταμερή, εφταμερή. Να διαρκέσει εσαεί αυτό το πόκερ. Να γίνει Λεφκόσιε η Λευκωσία. Γκαζίγκιρνε η Κερύνεια! Να ανοίξει το Βαρώσι. Να γίνει Καχραμάνμαράς!
Σε εμπιστεύομαι Τσαβούς μου. Δεν θα καθίσεις σε εκείνο το γρουσούζικο το τραπέζι, έτσι δεν είναι; Υπόσχεσαι; Μην καθίσεις. Μην τυχόν και καθίσεις!
