Σε έναν κόσμο όπου η ελευθερία είναι εύθραυστη και απαιτεί συνεχή άμυνα, όπως το έθεσε κάποτε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν, η πρόσφατη επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα εγείρει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Βασισμένο σε μια αποκλειστική συνέντευξη μεταξύ του Δικαστή Άντριου Ναπολιτάνο και του πρώην Επιθεωρητή Όπλων του ΟΗΕ και στρατιωτικού εμπειρογνώμονα Σκοτ Ρίτερ στο επεισόδιο της 3ης Ιανουαρίου 2026 της εκπομπής “Judging Freedom” (“Κρίνοντας την Eλευθερία”), το άρθρο αυτό εξετάζει τα δραματικά γεγονότα στη Βενεζουέλα, όπου ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διέταξε μια εισβολή που οδήγησε στη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο. Ο Ρίτερ επικρίνει έντονα αυτό ως παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και ένα επικίνδυνο προηγούμενο για την αυτοκρατορική πολιτική των ΗΠΑ. Η ακόλουθη εις βάθος αναφορά συνοψίζει τα βασικά σημεία της συνέντευξης, αναλύει τις επιπτώσεις και τοποθετεί τα επιχειρήματα σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Σκοτ Ρίτερ: Ο Τραμπ, η Βενεζουέλα και ένα επικίνδυνο προηγούμενο» –Δικαστής Ναπολιτάνο – Κρίνοντας την Ελευθερία
Το Πλαίσιο της Εισβολής: Ένα Γεγονός «Φτιαγμένο για την Τηλεόραση»
Η συνέντευξη ξεκινά με μια άμεση αντιπαράθεση σχετικά με τα γεγονότα των τελευταίων 24 ωρών στη Βενεζουέλα. Ο Πρόεδρος Τραμπ ενέκρινε μια στρατιωτική επιχείρηση κατά την οποία οι επίλεκτες μονάδες της Delta Force εισήλθαν στην πρωτεύουσα, Καράκας, συνέλαβαν τον Μαδούρο και ουσιαστικά ανέλαβαν την κυβέρνηση. Ο Ναπολιτάνο ρωτά τον Ρίτερ πώς ο Τραμπ θα μπορούσε να το δικαιολογήσει αυτό από την άποψη της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
Ο Ρίτερ τονίζει ότι ο Τραμπ δεν θα εμπλακεί σε μια συζήτηση βασισμένη σε γεγονότα, αλλά μάλλον σκοπεύει να χειραγωγήσει την αντίληψη του κοινού. «Ο πρόεδρος ασχολείται με τη διαμόρφωση αντιλήψεων», εξηγεί ο Ρίτερ. Παρουσιάζει την επιχείρηση ως μια σημαντική νίκη για την ασφάλεια των ΗΠΑ, παρουσιάζοντας τη Βενεζουέλα ως την κύρια πηγή παράνομων ναρκωτικών όπως η φαιντανύλη ─ έναν ισχυρισμό που ο Ρίτερ αποκαλύπτει ως ψέμα. Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα ναρκωτικά προέρχονται από χώρες όπως η Κολομβία και το Μεξικό, και η φαιντανύλη εισέρχεται στις ΗΠΑ βασικά μέσω των μεξικανικών συνόρων. «Αν είχαμε μια συζήτηση βασισμένη σε γεγονότα, ο πρόεδρος θα αποκαλυπτόταν ως ψεύτης», λέει ο Ρίτερ.
Ο Ρίτερ ασκεί ιδιαίτερη κριτική στην άγνοια του αμερικανικού κοινού, ιδίως του κινήματος MAGA (Make America Great Again), το οποίο αποτελεί τη βάση του Τραμπ. «Το κίνημα MAGA αποτελείται από μερικούς από τους πιο αδαείς ανθρώπους στον κόσμο σχετικά με τον κόσμο στον οποίο ζούμε», δηλώνει. Το μότο «Πρώτα η Αμερική» καλύπτει αμαρτίες όπως η άγνοια και καθιστά δυνατή τη διάδοση ψεμάτων για τη Βενεζουέλα.
Η εισβολή δεν ήταν μια πραγματική μάχη, αλλά ένα στημένο γεγονός: Η CIA πλήρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στην ελίτ της Βενεζουέλας, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών και των δυνάμεων ασφαλείας, για να ανοίξει ο δρόμος, ώστε να πραγματοποιηθεί η εισβολή. «Ήταν ένα άνετο περιβάλλον. Μπήκαν μέσα, δόθηκε το πράσινο φως και πήραν την τηλεοπτική τους στιγμή».
Τους τελευταίους μήνες, οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει τις κυρώσεις και την πιθανότητα άρσης τους για να εξαγοράσουν την ελίτ της Βενεζουέλας. Οι ροές πετρελαίου και τα σχετικά χρήματα έχουν χρησιμοποιηθεί ως δόλωμα. «Έχουμε εξαγοράσει την πολιτική και οικονομική ελίτ της Βενεζουέλας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μόλις πριν από μια εβδομάδα δήλωσαν ότι θα στηρίζουν τον Μαδούρο για πάντα», συνοψίζει ο Ρίτερ. Για τη βάση MAGA, η οποία δεν θέτει εις βάθος ερωτήσεις, αυτή είναι μια σημαντική νίκη ─ αλλά μακροπρόθεσμα, βλάπτει τη φήμη της Αμερικής.
Οι Κατηγορίες εναντίον του Μαδούρο: Μια Φάρσα του Κράτους Δικαίου
Κεντρικό σημείο της συνέντευξης είναι το κατηγορητήριο εναντίον του Μαδούρο, το οποίο ο Τραμπ παρουσιάζει ως λόγο για τη «σύλληψη ενός φυγά». Ο Ναπολιτάνο επισημαίνει ότι οι κατηγορίες είναι υπερβολικές: Δεν υπάρχει καμία αναφορά στη φαιντανύλη και μία από τις κατηγορίες αφορά την κατοχή όπλου, η οποία παραβιάζει τον Νόμο Ελέγχου Όπλων των ΗΠΑ του 1934 ─ έναν νόμο που κηρύχθηκε αντισυνταγματικός από το Ανώτατο Δικαστήριο. «Πώς μπορεί κάποιος στο Καράκας της Βενεζουέλας να κατέχει ένα όπλο που είναι νόμιμο εκεί και στη συνέχεια να διωχθεί γι’ αυτό στις ΗΠΑ;» ρωτάει ρητορικά ο Ναπολιτάνο.
Ο Ρίτερ συμφωνεί και προχωρά ένα βήμα παραπέρα: Το κατηγορητήριο αναφέρει το «Cartel de los Soles» (Καρτέλ των Ήλιων), το οποίο στην πραγματικότητα είναι μια βιτρίνα της CIA που δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. «Δεν πρόκειται για καρτέλ της Βενεζουέλας, αλλά για μια βιτρίνα ναρκωτικών της CIA», τονίζει. Σε περίπτωση που η υπόθεση φτάσει σε δίκη, ο Μαδούρο θα απαιτήσει πρόσβαση σε αρχεία της CIA, κάτι που θα μπορούσε να είναι ενοχλητικό για τις ΗΠΑ.
Ο Ρίτερ εικάζει μάλιστα ότι ο Μαδούρο μπορεί να συνεργάστηκε: Η επιχείρηση πήγε πολύ ομαλά, ο Μαδούρο πήγε πολύ πρόθυμα. «Ίσως η υπόθεση να αποσυρθεί και να εξοριστεί στην Κίνα ή τη Ρωσία».
Ουσιαστικά, δεν πρόκειται για επιβολή του νόμου, αλλά για επίθεση σε ξένη κυβέρνηση. «Αυτό είναι το αντίθετο του κράτους δικαίου», λέει ο Ρίτερ. Ο Μαδούρο είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ωστόσο οι ΗΠΑ τον έχουν ήδη καταδικάσει. Αυτό υπονομεύει τον ισχυρισμό της Αμερικής ότι είναι έθνος δικαίου. Ο Ναπολιτάνο το συγκρίνει με την μεταπολεμική κυβέρνηση της Ιαπωνίας από τον Ντάγκλας ΜακΆρθουρ: Τώρα ο Πιτ Χέγσεθ και ο Μάρκο Ρούμπιο ηγούνται της Βενεζουέλας.
Επιπτώσεις στις Διεθνείς Σχέσεις: Δυσπιστία προς τη Ρωσία και την Κίνα
Ο Ρίτερ συνδέει την εισβολή στη Βενεζουέλα με ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις. Αναφέρει μια πρόσφατη επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος στη Ρωσία, την οποία θεωρεί ως επιχείρηση της CIA που εξουσιοδοτήθηκε από τον Τραμπ για να στείλει μια προειδοποίηση στον Πούτιν. «Αυτό ήταν ένα μήνυμα: Μπορούμε να σας χτυπήσουμε όποτε θέλουμε», εξηγεί. Η Ρωσία έχει προσκομίσει στοιχεία που αποδεικνύουν την εμπλοκή των ΗΠΑ. Αυτό αλλάζει τη στάση της Ρωσίας: «Οι Ρώσοι τα ξέρουν όλα. Μην μας λέτε ψέματα».
Όταν ρωτήθηκε αν ο Πούτιν μπορούσε ακόμα να εμπιστευτεί τον Τραμπ, ο Ρίτερ απάντησε με ένα σαφές όχι. Ο Πούτιν δεν εμπιστεύεται κανέναν κατ’ αρχήν, αλλά οι ΗΠΑ έχουν αποδειχθεί διπρόσωποι. Η οικονομική διπλωματία υπό τον Κίλιαν Ντμίτριεφ έχει αποτύχει. Οι διαπραγματεύσεις με τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ ─ με επίκεντρο το κέρδος ─ ήταν αφελείς. «Οι Ρώσοι δέχτηκαν ένα κρύο ντους. Οι ΗΠΑ είναι ανίκανες να διαπραγματευτούν με καλή πίστη».
Ο Ρίτερ βλέπει μια παρόμοια απογοήτευση όσον αφορά την Κίνα. Μια υψηλόβαθμη κινεζική αντιπροσωπεία επισκέφθηκε τον Μαδούρο λίγες ώρες πριν από τη σύλληψή του, γεγονός που υποδηλώνει εμπιστοσύνη στη σταθερότητά του. Τώρα η Κίνα πρέπει να ελέγξει τα πάντα: «Οι Βενεζουελάνοι έχουν πουλήσει την ψυχή τους στις ΗΠΑ. Η Κίνα έχει λάσπη στο πρόσωπό της». Ο Μαδούρο ήταν περικυκλωμένος από διαφθορά που εκμεταλλεύτηκε η CIA και τώρα απογοητεύει την Κίνα, τη Ρωσία και άλλους.
Κίνδυνοι για τις ΗΠΑ: Όχι νέο Βιετνάμ, αλλά μια Αυτοκρατορική Πορεία
Ο Ναπολιτάνο ρωτάει αν ο Τραμπ αγοράζει για τον εαυτό του ένα «νέο Βιετνάμ» και αναφέρει μια δήλωση του Τραμπ στην οποία δεν αποκλείει την «επί τόπου επέμβαση», αλλά τονίζει ότι η επιχείρηση ήταν επικίνδυνη. Ο Τραμπ μιλάει για την ανάγκη «σωστής διακυβέρνησης της Βενεζουέλας» και αναφέρει το κλεμμένο πετρέλαιο — παρόλο που το κατηγορητήριο δεν έχει καμία σχέση με αυτό.
Ο Ρίτερ δεν πιστεύει σε ένα σενάριο τύπου Βιετνάμ: Η επιχείρηση έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην είναι απαραίτητη καμία μακροπρόθεσμη κατοχή. Σε αντίθεση με το Ιράκ, όπου ο στρατός διαλύθηκε, τα Υπουργεία Άμυνας και Εσωτερικών της Βενεζουέλας παραμένουν άθικτα. «Οι δομές ασφαλείας εξακολουθούν να υπάρχουν ─ απλώς τώρα λαμβάνουν εντολές από τις ΗΠΑ», λέει. Οι ΗΠΑ ελέγχουν πλέον τον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας μέσω δωροδοκίας. «Ο Τραμπ γνωρίζει ότι δεν έχει 300.000 στρατιώτες. Το “Μπότες στο Πεδίο” σημαίνει απλώς ότι μπορούμε να χτυπήσουμε ξανά αν χρειαστεί».
Παρ’ όλα αυτά, ο Ρίτερ προειδοποιεί για την κλιμάκωση: Αυτό θα δημιουργούσε προηγούμενο για το Μεξικό, την Κολομβία, τον Παναμά ή το Περού, όπου απειλούνται τα κινεζικά συμφέροντα. «Περιμένετε τον Παναμά. Αυτό δεν έχει τελειώσει ακόμα». Ακόμη και η Γροιλανδία θα μπορούσε να επηρεαστεί: «Οι Δανοί νομίζουν ότι η Γροιλανδία τους ανήκει; Μόλις την χάσατε». Ο Τραμπ επιδιώκει μια νοοτροπία «Αμερικής-Φρούριο», αποκομμένη από την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, προκειμένου να ενεργήσει επιθετικά στη Δύση.
Κριτική της Ηγεσίας των ΗΠΑ: Δικτατορικες Τάσεις
Ο Ρίτερ επικρίνει έντονα τον Υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκεθ, ο οποίος αυτοαποκαλείται «Γραμματέας Πολέμου» και επαινεί την επιχείρηση ως «Πρώτα η Αμερική» και «Ειρήνη μέσω της Δύναμης». «Αυτή είναι η χειρότερη βλακεία», λέει ο Ρίτερ. Όλα είναι νομικά αμφισβητήσιμα. Οι προηγούμενοι πρόεδροι τα απέφυγαν επειδή ήταν παράνομα. Ο Τραμπ χρειάζεται μόνο να κινητοποιήσει τη βάση του για να κυβερνήσει ως «αδιαμφισβήτητος δικτάτορας».
Αγνοεί το Κογκρέσο και το Σύνταγμα: Η CIA λειτουργεί χωρίς εποπτεία και ο Υπουργός Εξωτερικών είναι επίσης Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας – κάτι που είναι αντισυνταγματικό. Ο Τραμπ καυχιέται για το «Πρώτα η Αμερική» παρουσιάζοντας τη Βενεζουέλα ως πηγή σταθερότητας και ενέργειας. Ο Ρίτερ το βλέπει αυτό ως κλοπή: «Κλέβουμε ό,τι μπορούμε». Αυτό δεν λύνει προβλήματα όπως η φαιντανύλη, αλλά δημιουργεί νέα: «Επόμενος στόχος το Μεξικό; Η Κολομβία;»
Ως βετεράνος, ανησυχεί: «Δεν είμαστε πλέον έθνος δικαίου. Αυτό είναι ανησυχητικό για όποιον έχει ορκιστεί στο Σύνταγμα».
Η Σχέση με το Ιράν και τη Ρωσία: Οι Κυρώσεις ως Όπλο
Ο Ρίτερ βλέπει μια σύνδεση μεταξύ της Βενεζουέλας, του Ιράν και της Ρωσίας: Όλες αυτές οι χώρες είναι θύματα κυρώσεων. Οι κυρώσεις δημιουργούν οικονομική πίεση που ενισχύει την ελπίδα για την άρσή τους ─ μια ψευδαίσθηση που τροφοδοτεί την αντιπολίτευση. Στη Βενεζουέλα, αυτό οδήγησε στην ανατροπή του Μαδούρο.
Ομοίως και στο Ιράν: Οι ελπίδες για άρση των κυρώσεων δημιουργούν αναταραχή. Στη Ρωσία, επιχειρούν κάτι παρόμοιο μέσω οικονομικών διαπραγματεύσεων, παράλληλα με επιθέσεις στον Πούτιν, προκειμένου να τον κάνουν να φαίνεται αδύναμος. «Ο στόχος είναι η εσωτερική αναταραχή με σκοπό την ανατροπή κυβερνήσεων».
Συμπέρασμα: Ένα Επικίνδυνο Προηγούμενο για τον Κόσμο
Η συνέντευξη τελειώνει με την προειδοποίηση του Ρίτερ: Οι ΗΠΑ είναι ένα «αδίστακτο κράτος» που αγνοεί το Διεθνές Δίκαιο. Ο Τραμπ διακινδυνεύει παγκόσμιες συγκρούσεις, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής κλιμάκωσης, για εσωτερικές πολιτικές νίκες. «Αυτή δεν ήταν μια καλή εβδομάδα για την Αμερική», καταλήγει ο Ρίτερ. Σηματοδοτεί το τέλος των καλόπιστων διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία και την Κίνα και την πορεία προς μια αυταρχική αυτοκρατορική δικτατορία.
Αυτό το προηγούμενο θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει το ημισφαίριο και να εντείνει την απομόνωση της Αμερικής. Όπως ρώτησε ο Τζέφερσον: «Τι γίνεται αν είναι απαραίτητο να καταργηθεί η κυβέρνηση για να αγαπήσει κανείς τη χώρα;» Ο Ρίτερ υπονοεί ότι οι ενέργειες του Τραμπ απειλούν την ίδια την Αμερική ─ μια υπενθύμιση ότι η ελευθερία πρέπει να υπερασπίζεται συνεχώς, ακόμη και ενάντια στους εσωτερικούς εχθρούς.
