Έρευνα συσχετίζει την ανίατη νόσο CJD και το εμβόλιο COVID-19: Ενοχοποιεί το εμβόλιο, πως συνέβαλε στην εμφάνιση ενός νέου τύπου σποραδικής νόσου CJD που είναι πολύ πιο επιθετική και ταχύτερη στην εξέλιξή της σε σύγκριση με την παραδοσιακή CJD!
Μελέτες για τα εμβόλια κατά της COVID-19 συνδέουν την νόσο Creutzfeldt-Jakob (CJD), ή υποξεία σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια ή νευρογνωστική διαταραχή λόγω της πραϊονικής νόσου, μια εκφυλιστική εγκεφαλική διαταραχή ανίατη και θανατηφόρα που μεταδίδεται μέσω των πρωτεϊνών prion, και της λήψης του εμβολίου για τον COVID-19 .
Μια πρόσφατη γαλλική προδημοσίευση έρευνας συσχετίσεως της CJD και του εμβολίου COVID-19, ενοχοποιεί το εμβόλιο, πως συνέβαλε στην εμφάνιση ενός νέου τύπου σποραδικής νόσου CJD που είναι πολύ πιο επιθετική και ταχύτερη στην εξέλιξή της σε σύγκριση με την παραδοσιακή CJD.
Τι είναι το σύνδρομο
Το CJD είναι μια σπάνια ασθένεια που προκαλείται από μια μη φυσιολογική πρωτεΐνη στον εγκέφαλο που ονομάζεται prion.
Οι prion πρωτεΐνες εμφανίζονται φυσικά στον εγκέφαλο και είναι συνήθως ακίνδυνες, αλλά όταν αρρωστήσουν ή αναδιπλωθούν λανθασμένα, θα επηρεάσουν τα κοντινά prion να αναδιπλωθούν επίσης, οδηγώντας σε φθορά του εγκεφαλικού ιστού και στο θάνατο.
Η ασθένεια είναι ανίατη, καθώς από τη στιγμή που ένα prion μολυνθεί, θα συνεχίσει να διαδίδεται σε άλλα prion χωρίς καμία θεραπεία που να μπορεί να σταματήσει την πρόοδό του.
Η πλειοψηφία των ατόμων με CJD έχουν σποραδική CJD.
Μολύνονται χωρίς προφανή λόγο.
Ωστόσο, μικρό ποσοστό ανθρώπων διαγιγνώσκονται με τη νόσο λόγω κληρονομικότητας.
Η σποραδική CJD, αν και εμφανίζεται τυχαία, έχει συνδεθεί με την κατανάλωση κρέατος που έχει μολυνθεί με άρρωστα prion, όπως τα άτομα που καταπίνουν βόειο κρέας από αγελάδα που έχει μολυνθεί.
H πρώτη παραλλαγή COVID-19 της Wuhan έχει μια περιοχή prion στην πρωτεΐνη ακίδας της
Αν και η παραλλαγή Omicron του COVID-19 δεν φέρει περιοχή prion στην πρωτεΐνη ακίδας της, η πρώτη παραλλαγή COVID-19 της Wuhan έχει μια περιοχή prion στην πρωτεΐνη ακίδας της.
Μια αμερικανική μελέτη δείχνει ότι η περιοχή prion είναι σε θέση να αλληλεπιδράσει με τα ανθρώπινα κύτταρα.
Επομένως, όταν οι πληροφορίες γονιδίου πρωτεΐνης ακίδας της παραλλαγής Wuhan μετατράπηκαν σε εμβόλιο ως μέρος των εμβολίων mRNA και αδενοϊού, ενσωματώθηκε επίσης η περιοχή prion.
Ως μέρος της φυσικής κυτταρικής διαδικασίας, μόλις το mRNA ενσωματωθεί στα κύτταρα, το κύτταρο θα μετατρέψει τις οδηγίες του mRNA σε πρωτεΐνη ακίδας COVID-19, ξεγελώντας τα κύτταρα ώστε να πιστέψουν ότι έχει μολυνθεί, ώστε να δημιουργήσουν μια ανοσολογική μνήμη κατά συστατικό του ιού.
Προηγούμενες μελέτες σύνδεσης
Ωστόσο, η βιολογική διαδικασία μετάφρασης πληροφοριών mRNA σε πρωτεΐνες δεν είναι τέλεια και απρόσβλητη σε λάθη.
Μια αμερικανική μελέτη έχει υποθέσει ότι μια λανθασμένη αναδίπλωση πρωτεΐνης ακίδας θα μπορούσε με τη σειρά της να δημιουργήσει μια λανθασμένα διπλωμένη περιοχή prion που μπορεί να είναι σε θέση να αλληλεπιδράσει με υγιή prion για να προκαλέσει βλάβη, οδηγώντας σε νόσο CJD.
Μια αναθεωρημένη μελέτη στην Τουρκία και η γαλλική προεκτύπωση εντόπισαν ξαφνικά κρούσματα CJD που εμφανίστηκαν μετά τη λήψη των εμβολίων Pfizer, Moderna και AstraZeneca, υποδηλώνοντας σύνδεση μεταξύ εμβολιασμού και μόλυνσης.
Η γαλλική μελέτη βρήκε την εμφάνιση συμπτωμάτων εντός 11,38 ημερών από τον εμβολιασμό, ενώ η μελέτη περίπτωσης στην Τουρκία διαπίστωσε ότι τα συμπτώματα εμφανίζονται 1 ημέρα μετά τον εμβολιασμό.
Η εξέλιξη της νόσου και η σύνδεση
Προηγούμενες μελέτες της CJD σε συγκεκριμένες ομάδες έχουν δείξει ότι η CJD μπορεί να παραμείνει αδρανής μετά τη μόλυνση για περίπου 10 χρόνια ή περισσότερο.
Ωστόσο, οι συγγραφείς της γαλλικής μελέτης διαπίστωσαν ότι τα κρούσματα CJD που παρατηρήθηκαν μετά τον εμβολιασμό από τον COVID-19 είναι πολύ πιο γρήγορα στην έναρξη.
Η μελέτη εντόπισε 26 περιπτώσεις σε όλη την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
20 από τα κρούσματα είχαν ήδη πεθάνει μέχρι τη στιγμή που γράφτηκε η μελέτη, με τον θάνατο να σημειώνεται κατά μέσο όρο 4,76 μήνες μετά τον εμβολιασμό.
«Αυτό επιβεβαιώνει τη ριζικά διαφορετική φύση αυτής της νέας μορφής CJD, σε σχέση με την κλασική μορφή η οποια απαιτεί αρκετές δεκαετίες για να εξελιχθεί», έγραψαν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ Jean-Claude Perez.
