Οκτώ όρους, μεταξύ των οποίων υπάρχει και ένας που αφορά την Κύπρο έθεσαν οι ΗΠΑ στην Τουρκία για να μην συνεχιστεί ο οικονομικός/εμπορικός πόλεμος. Αυτό αποκαλύπτει σε άρθρο του ο Ρετζέπ Μπαχάρ, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ντεταί, την περασμένη Παρασκευή και αναδημοσίευσε χθες η «Αφρίκα”.
Σύμφωνα με το alphanewslive, οι ΗΠΑ έχουν υποβάλει τρεις όρους στο Ιράν για να μην επιβάλουν κυρώσεις, και οκτώ στην Τουρκία, γράφει ο Μπαχάρ σημειώνοντας ότι για πρώτη φορά μετά την
οικονομική κρίση του 2001 το αμερικανικό δολάριο έχει φτάσει σε αυτή την τιμή έναντι της τουρκικής λίρας, 80% πάνω από την αξία που είχε αρχές του χρόνου, ενώ το ευρώ καταγράφει κέρδη 75% έναντι της τουρκικής λίρας το αντίστοιχο διάστημα.
Οι οκτώ όροι που οι ΗΠΑ έθεσαν στην Τουρκία για να μην προχωρήσουν σε κυρώσεις είναι:
1) Την άμεση αποφυλάκιση των 20 πρακτόρων που ενέχονται στην πρωτοβουλία για το αποτυχημένο πραξικόπημα της 1ης Ιουλίου 2016, συμπεριλαμβανομένου και του Αμερικανού πάστορα Μπράνσον. Γράφει δε ο Μπαχάρ που οι ΗΠΑ έχουν δώσει γι’ αυτό χρονικό διάστημα μέχρι μεθαύριο Τετάρτη, 15 Αυγούστου στην Τουρκία για να συμμορφωθεί, ιδιαίτερα όσον αφορά τον Μπράνσον.
2) Η Τουρκία να εφαρμόσει ένα συνολικό εμπάργκο κατά του Ιράν.
3) Να μην προχωρήσει με την αγορά των S400 από την Ρωσία.
4) Να επαναξιολογήσει την πολιτική της για τα Ιεροσόλυμα (το Παλαιστινιακό).
5) Να εγκαταλείψει τις έρευνες για αέριο και πετρέλαιο γύρω από την Κύπρο.
6) Να αποδεχθεί το πρόστιμο για την τράπεζα Χαλκ (ξέπλυμα χρήματος και φοροδιαφυγή).
7) Να κλείσει η Άγκυρα τον φάκελο με το αίτημα παράδοσης του Φετουλάχ Γκιουλέν και
8) Να δώσει άδεια η Τουρκία σε αμερικανικές εταιρείες για εξόρυξη μεταλλευμάτων σε περιοχές της δικαιοδοσίας της.
Οπως γίνεται κατανοητό, δεν πρόκειται να τα βρουν ούτε σε έναν αιώνα. Ουσιαστικά οι ΗΠΑ ζήτησαν πλήρη υποταγή της Τουρκίας και στο Ισραήλ.
Δεν αρκέστηκαν σε ημίμετρα όπως πχ θα συνέβαινε στην περίπτωση αποφυλάκισης του πάσορα Μπράνσον, αλλά ζήτησαν πλήρη, ουσιαστική υποταγή του Ερντογάν και της Τουρκίας και επιστροφή στο δυτικό μαντρί.
Καταρρίπτουν έτσι τα σχέδια και τις φιλοδοξίες Ρ.Τ.Ερντογάν για περιφερειακή δύναμη, κάτι που ο «Σουλτάνος” δεν μπορεί να αποδεχτεί.
Oδήγησαν εσκεμμένα, μπορούμε να πούμε, τον Ερντογάν στην απόρριψη των όρων και η προσέγγιση έλαβε τέλος.
Τι έρχεται από δω και πέρα; Φαίνεται ότι υπάρχει ευρύτερο αμερικανό σχέδιο ανακατατάξεων και η στρατηγική Κοτζιά ήταν εναρμονισμένη στο αμερικανικό άρμα.
Μια περιφερειακή υπερδύναμη που ακούει στο όνομα Τουρκία, δεν την επιθυμεί κανείς αυτή τη στιγμή, ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ. Και οι δύο έχουν δικά τους σχέδια για την περιοχή.
