Καί εὐτυχῶς πού ἔχουν τόν κ. Ἀλικάκο νά τούς ἀνοίγει τά μάτια, γιατί οἱ πιστοί 2.000 ἐτῶν μᾶλλον δέν τά ἔκριναν καλά τά πράγματα, ἄλλα σήμερα ἔχουν τήν τύχη (καί τήν τιμή) νά διαβάσουν τον ἰδιοφυῆ δημοσιογράφο πού «ἐξιχνίασε» ὅλα τά θαύματα τῆς Ὀρθοδοξίας μέσα σέ 2-3 χρονάκια.
Ἀφοῦ πρῶτα αὐτός ὁ φωστῆρας τῆς γνώσης, μᾶς «ἔμαθε» πώς… ἀνάβει τό Ἅγιο Φῶς, καί ἀφοῦ μᾶς «δίδαξε» πότε εἶναι ἀσφαλές νά πίνουμε Ἁγιασμό (πού εἶναι ἁπλό «νεράκι» κατά τόν ἴδιο), τώρα πρόσθεσε στόν συλλογιστικό του ἀχταρμᾶ ΚΑΙ τό διαρκές θαῦμα τῆς Παναγίας Παρηγορήτριας στόν Βύρωνα, μέ τήν εἰκόνα πού δακρύζει ποταμηδόν ἐδῶ καί 17 μῆνες καί κανένας δέν ἔχει μπορέσει νά δώσει ἐπιστημονική ἐξήγηση.
Κανένας, μέχρι νά ἐμφανιστεῖ ὁ Δημήτρης Ἀλικάκος, ὁ «θαυματοκυνηγός»…
Κριτική καί «ἐπιστημονικά» συμπεράσματα τοῦ… πληκτρολογίου
Ὁρμώμενος ὁ δημοσιογράφος ἀπό ἕνα – ὁμολογουμένως συγκεχυμένο – ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», πού ἐνῶ ὑποστηρίζει αὐτό τό συγκλονιστικό θαῦμα, ἀναφέρει αἴολα κάποιους «εἰδικούς» πού «ἀπεφάνθησαν» πώς ἡ Παναγία κλαίει γιατί «συμπάσχει μέ τά παιδιά της, δηλαδή ὅλους τούς ἀνθρώπους», ὁ κ. Ἀλικάκος ἔπαθε μιά νέα κρίση ἀντιχριστιανικῆς νεύρωσης:
«Ἄς τό ξαναποῦμε. Δέν ἀποφάνθηκε κανένας… εἰδικός γιά τό συγκεκριμένο θαῦμα. Ὅσες φορές ἐρευνήθηκαν τέτοιου εἴδους φαινόμενα, ἡ ἀπάντηση ἦταν μία: ΑΠΑΤΗ. Οἱ εἰκόνες πού δακρύζουν εἶναι παλιά ἱστορία. Ἐντός καί ἐκτός Ἑλλάδας. Καί μάλιστα ὄχι μόνο σέ Ὀρθόδοξους ναούς. Δεῖτε ἐδῶ ἕνα ἄγαλμα τῆς Παναγίας πού “δακρύζει” στό Μεξικό τῶν Καθολικῶν (σ.σ. παραθέτει ἕνα σχετικό link). Θαῦμα κι ἐκεῖ!; Μά εἶναι… αἱρετικοί».
Ἄς ξεκινήσουμε νά ξεδιαλύνουμε λοιπόν τίς πλάνες, τίς συγχύσεις καί τά ἀτοπήματα τοῦ κ. Ἀλικάκου, πού πηγάζουν ἀπό τά ἔγκατα τῆς ἀντιχριστιανικῆς μανίας του.
Ἀσφαλῶς καί δέν ἀπεφάνθη κανένας εἰδικός, καί κακῶς τό ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας ἰσχυρίζεται κάτι τέτοιο χωρίς σχετική παράθεση στοιχείων. Τό ὅτι δέν ἀπεφάνθη κανένας εἰδικός ὅμως, περισσότερο εἰς βάρος τοῦ κ. Ἀλικάκου λειτουργεῖ, παρά ὑπέρ. Ἡ εἰκόνα δακρυρροεί ἐδῶ καί 17 μῆνες καί ΚΑΝΕΝΑΣ δέν ἔχει δώσει πειστική ἐξήγηση γιά τό ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ θαῦμα. Οὔτε κἄν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀλικάκος πού ἐνῶ ψέγει τήν ἐφημερίδα, ἀρκεῖται στήν «ἐπιστημονικότατη» κριτική… μακρόθεν.
«Α… οἱ εἰκόνες πού δακρύζουν εἶναι παλιά ἱστορία. Α… ἡ Παρηγορήτρια δακρύζει, ἄρα σίγουρα εἶναι ἀπάτη, δέν χρειάζεται κἄν νά τήν ἐξετάσω μέ τά μάτια μου. Τήν καταδικάζω». Κλασσική συμπεριφορά… ἀμερόληπτου «εἰδικοῦ», δέν συμφωνεῖτε;
Δεκαεπτά ὁλόκληροι μῆνες εἶναι ἄπλετος χρόνος γιά νά διαπιστωθεῖ μιά «ἀπάτη». Γιατί δέν ἔγινε αὐτό; Διότι εἶναι πραγματικό θαῦμα καί κανένας δέν μπόρεσε νά τό ἀντικρούσει μέ ἐπιχειρήματα, παρά μόνο μέ ἀνόητες εἰκασίες πού παραπέμπουν σέ κανονικότατο ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟ. Τό νά εἰκάζεις καί νά συμπεραίνεις χωρίς νά μπεῖς κἄν στόν κόπο νά ἐξετάσεις, σημαίνει ὅτι ΔΟΓΜΑΤΙΖΕΙΣ, λειτουργεῖς μέ τήν ΠΙΣΤΗ.
Πίστη στήν ἀθεΐα, τόν ὑλισμό, τόν ἀντιχριστιανισμό, ἄλλα πάντως ἕνα ἄτυπο σύστημα ΠΙΣΤΗΣ.
Ὅσον ἀφορᾶ τίς ἀπάτες σέ ἐκκλησίες (ὁμόδοξων καί ἑτερόδοξων), ὁ κ. Ἀλικάκος γιά ἄλλη μιά φορά «ἀνακάλυψε τήν Ἀμερική». Ἀσφαλῶς γίνονται ΚΑΙ ἀπάτες μέ σκοπό το νά θησαυρίζουν ἐνορίες καθολικές, καί κάποιες φορές καί Ὀρθόδοξες. Ὅμως ἐπειδή ἐντοπίζονται ἀπάτες δέν σημαίνει πώς προεξοφλεῖς ὅτι ὅλα τά θαύματα πού παρατηροῦνται σέ εἰκόνες εἶναι προϊόν ἀπάτης. Ἄν σκέπτεσαι ἔτσι, ΔΟΓΜΑΤΙΖΕΙΣ καί ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΙΣ. Εἶναι σά νά λές πώς ἐπειδή βρέθηκε ἕνας ἀπατεῶνας δημοσιογράφος, Όλοι οἱ δημοσιογράφοι εἶναι ἀπατεῶνες.
Ἄν ὁ κ. Ἀλικάκος ἀφιέρωνε γιά νά μελετήσει τήν Ὀρθοδοξία, ὅσο χρόνο σπαταλᾶ γιά νά τή διαβάλλει, ἴσως θά ἀπέφευγε νά ἐκτοξεύει τέτοιο πλῆθος ἀπό θεολογικά hoaxes.
Ἐνδεικτικά, ὁ Ὅσιος Ἀναστάσιος ὁ Σιναΐτης, ἤδη ἀπό τόν 7ο αἰῶνα ἀναφέρει πώς εἶναι δυνατό νά παρουσιάζονται θαύματα ΚΑΙ σέ αἱρετικούς:
«Ὅταν δεῖς νά γίνεται ἕνα θαῦμα καί ἀπό αἱρετικούς καί ἀπό ἄπιστους, νά μήν ἀπορήσεις οὔτε νά μετακινηθεῖς ἀπό τήν ὀρθόδοξη πίστη. Γιατί πολλές φορές ἐκείνη πού κάνει τό θαῦμα εἶναι ἡ πίστη αὐτοῦ πού προσέρχεται, καί ὄχι ἡ ἀξία ἐκείνου πού τό κάνει.
Γιατί πολλές φορές πολλοί ὄχι μόνο ὀρθόδοξοι ἁμαρτωλοί, ἀλλά καί αἱρετικοί καί ἄπιστοι, ἔκαναν θαύματα καί προφήτευσαν σέ εἰδικές περιπτώσεις, ὅπως εἰπώθηκε, ὕστερα ἀπό παραχώρηση τοῦ Κυρίου, ὅπως στήν περίπτωση τοῦ Βαλαάμ καί τοῦ Σαούλ καί τοῦ Ναβουχοδονόσορα καί τοῦ Καϊάφα, στούς ὁποίους μποροῦμε νά βροῦμε, ὅτι τό ἅγιο Πνεῦμα ἐνήργησε, ἄν καί ἦταν ἀνάξιοι καί βέβηλοι, γιά δικαιολογημένες αἰτίες».
Ἀφοῦ λοιπόν ἀποδείχτηκε ὅτι καί ἀπό ἁμαρτωλούς καί ἄπιστους γίνονται κάποιες φορές θαύματα καί προφητεῖες κατ’ οἰκονομία, δέν πρέπει ἀπό τά γεγονότα αὐτά νά δοκιμάζουμε κάποιον, ἄν εἶναι ἅγιος, ἀλλά ἀπό τούς καρπούς του, λέγει ὁ Κύριος “Θά τούς ἀναγνωρίσετε ἀπό τούς καρπούς τους”».
Αὐτά γράφει ὁ ἐκκλησιαστικός συγγραφέας
Ἕνα θαῦμα δέν εἶναι ἀπόδειξη ὀρθοπιστίας καί ὀρθοπραξίας. Τό ἀντίθετο μάλιστα. Ἡ ὀρθοπιστία προηγεῖται καί ἀφήνει σέ δεύτερη μοῖρα τό ἑκάστοτε θαῦμα. Ἕνα θαῦμα χρειάζεται ἀπαραιτήτως τήν ὀρθοπιστία καί τήν ὀρθοπραξία γιά νά ἐπιστεγαστεί ὡς γνήσιο, ἀλλιῶς εἶναι ἀμφισβητήσιμο. Ἡ ὀρθοπιστία καί ἡ ὀρθοπραξία εἶναι ἡ ἀπαραίτητη προϋπόθεση σωτηρίας γιά ἕναν ἄνθρωπο, ὄχι τό θαῦμα.
Θαύματα γίνονται καί ἐκ τοῦ πονηροῦ. Θαύματα γίνονται καί σέ ἀλλόδοξους ἤ ἀλλόθρησκους κατ’ οἰκονομία Θεοῦ πού σπλαχνίζεται ὅλα τά πλάσματα Του, ἐκ τῶν ὁποίων πολλά δέν εἶχαν τήν εὐκαιρία νά γνωρίσουν τήν Ὀρθοδοξία. Ἡ πολυευσπλαχνία τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους πού βοηθᾶ θαυματουργικῶς, σέ καμία περίπτωση δέν συνεπάγεται πώς οἱ αἱρέσεις πού αὐτοί πιστεύουν εἶναι ἔγκυρες.
Ὁ κ. Ἀλικάκος ὑποτιμᾶ τή νοημοσύνη μας
Πᾶμε παρακάτω ὅμως.
Γράφει ὁ κ. Ἀλικάκος:
«Τό κόλπο εἶναι πιά γνωστό καί ἐπαναλαμβάνεται, σχεδόν πάντα, μέ τόν ἴδιο τρόπο. Λάδι σέ συνδυασμό μέ ἀρωματικές οὐσίες (ἀκόμα καί ζωικό λίπος μαζί μέ ἀνθρώπινο αἷμα. Πηγή παρακάτω). Μερικές σταγόνες στά μάτια τοῦ εἰκονιζόμενου ἱεροῦ προσώπου ἤ ἀγάλματος, καί αὐτόματα δίνεται ἡ ἐντύπωση ὑγροῦ πού ρέει ἀκατάπαυστα (τό λάδι δέν στεγνώνει)».
Ἀλήθεια, πόσο σκληρά (καί πόσο ἀπεγνωσμένα) προσπαθεῖ ὁ δημοσιογράφος νά βγάλει τρελούς ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀνθρώπων πού ἔχουν δεῖ τήν Παρηγορήτρια εἴτε ἀπό κοντά, εἴτε σέ βίντεο νά ἀναβλύζει ποτάμι δακρύων; Πόσο ὑποτιμᾶ τή νοημοσύνη μας, ἐπειδή δέν μπορεῖ νά δεῖ πιό πέρα ἀπό τίς ὑλιστικές παρωπίδες του;
Ἐνδεικτικά μποροῦμε νά δοῦμε 2 βίντεο ἐδῶ καί ἐδῶ, ὅπου ΑΣΦΑΛΩΣ δέν μιλᾶμε γιά «μερικές σταγόνες στά μάτια», ἄλλα γιά μιά ἀναβλύζουσα πηγή δακρύων πού κυλοῦν σέ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΥΛΑΚΙΑ, τά ὁποῖα διατρέχουν ὅλη τήν εἰκόνα καί φτάνουν νά καταβρέχουν μέχρι καί τή βάση της! Δέν ἔχουμε νά κάνουμε λοιπόν μέ δυό σταθερούς… «λεκέδες» δακρύων πού «δίνουν τήν ἐντύπωση» ροῆς. Ἡ ὕπαρξη πραγματικῆς ροῆς εἶναι ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ καί ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ.
Ὁποιοσδήποτε καί νά ἔβαζε 2 σταγόνες λάδι στήν εἰκόνα, αὐτές θά παρουσίαζαν μιά περιορισμένη ροή λίγων δευτερολέπτων καί θά σταματοῦσαν. Ἐδῶ μιλᾶμε γιά βίντεο ὁλόκληρου λεπτοῦ πού ἡ ροή ὅλο καί ΝΕΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ἀπό πάνω πρός τά κάτω, συμβαίνει μπροστά στά μάτια μας!
Ἀσφαλῶς, στό τέλος τῆς ἀνάρτησης ὁ κ. Ἀλικάκος δέν πρωτοτυπεῖ καθόλου καί ἐμφανίζει τήν πραγματική αἰτία τῶν ἐξωφρενικῶν διαβολῶν του. Πού δέν εἶναι ἄλλη ἀπό μιά ἀκόμα ἐπίθεση στήν Ἐκκλησία. Τήν κατηγορεῖ γιατί «γνωρίζουν» καί «σιωποῦν» ἀπέναντι στήν «πλάνη χιλιάδων πιστῶν».
Τί γνωρίζει ἡ Ἐκκλησία καί δέν μᾶς… κάνει τη χάρη νά μας τό ἀποκαλύψει ὁ δημοσιογράφος; Φθηνοί καί ἀβάσιμοι ὑπαινιγμοί πού ἔχουν ὡς μοναδικό σκοπό νά προκαλέσουν ντόρο καί ἐντυπώσεις. Ἕνα παιχνίδι πού ξέρει καλά νά παίζει ὁ κ. Ἀλικάκος.
Στήν Ἐκκλησία, δηλαδή στή συνείδηση τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ, τό συγκλονιστικό θαῦμα τῆς Παναγίας τῆς Παρηγορήτριας ἀρχίζει νά γιγαντώνεται καί νά ἀναγνωρίζεται ὅπως τοῦ ἁρμόζει. Καί οἱ ἀπέλπιδες προσπάθειες τοῦ κ. Ἀλικάκου νά τό ἀμαυρώσει δέν ἔχουν κανένα ἀπολύτως ἀποτέλεσμα. Ματαιοπονεῖ λοιπόν ὁ «εἰδικός»…
